Әскери музыкалық бөлімдер мен қазіргі заманғы барабан-труба оркестрлері

Кіріспе

Қола және соққы аспаптарында ойнайтын марш тобы,
әскери бөлімше.

Соңғы заманғы барабан және керней корпусы – қола аспаптар, соққы аспаптар, электрондық аспаптар және түс сақшыларынан тұратын музыкалық марш бірлігі. Әдетте, тәуелсіз коммерциялық емес ұйымдар ретінде жұмыс істейтін корпус, жарыстарда, шерулерде, фестивальдерде және басқа да қоғамдық шараларда өнер көрсетеді. Корпус қызметіне барлық жастағы қатысушылар тартылады, бірақ көпшілігі 13-22 жас аралығында болады және Drum Corps International мүшелері болып табылады. Жазғы жарыс корпустары Drum Corps International (DCI) және Drum Corps Associates (DCA) сияқты жазғы турнелерге қатысады. Корпус әр жыл сайын шамамен 8-12 минуттық жаңа бағдарлама дайындап, оны жазғы турне кезінде жетілдіреді. Бағдарламалар футбол алаңдарында орындалады және түрлі музыкалық және визуалдық санаттарда немесе «бөлімдерде» бағаланады. Музыкалық репертуарлар корпустар арасында кең ауқымды және симфониялық, джаз, биг-бэнд, заманауи, рок, үрлемелі аспаптар тобы, вокал, рэп, Бродвей және латын музыкасын қамтиды. Жастар корпусы жаз бойы 10-15 аптаға дейін турнеде болып, үздіксіз жаттығады және өнер көрсетеді. Осы мақалада «соңғы заманғы» термині классикалық барабан және керней корпусынан ажырату үшін қолданылады, Drum Corps International құрылған кезең екі типті барабан және керней корпусының тарихындағы шегініс нүктесі болып табылады.

Тарих

Қазіргі заманғы барабан және керней корпусы Америка мен Канаданың бай әскери тарихынан өркендеп, басқа шерулі музыкалық іс-шаралардан ерекшеленеді. Бірінші дүниежүзілік соғыстың соңында радио технологиясының жетістіктері барабан мен керней корпусын байланыс құралы ретінде пайдалануды мәнсіз етті. 1918 жылы соғыс аяқталғаннан кейін бұл аспаптарға қажеттілік болмады. Аспаптар Шетелдік соғыс ардагерлері (VFW) және жаңадан құрылған Америка легионы (AL) сияқты ардагерлер ұйымдарына сатылды. Осы ардагерлер ұйымдары азаматтық барабан және керней корпусының алғашқы демеушілеріне айналды. Ардагерлердің бастапқы мақсаты – әскери дәстүрлер мен құндылықтарына байланысты қоғамдық өмірмен байланыс орнатудың жолдарын табу болды. Барабан мен керней корпусы әскери музыкалық дәстүрлерді азаматтық өмірге бейімдеудің тамаша құралы болды. Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейін 1970 жылдарға дейін корпус пен жарыстарды VFW, скаут отряды, шіркеулер, өрт сөндіру бөлімдері, Ротари клубтары, Корольдік Канада легионы және Америка легионы демеушілік етті. Көптеген топтардың тамырлары болғандықтан, корпус әдетте әскери сипатта болды. 1960 жылдардың соңында көптеген корпус демеуші ұйымдары ұсынғаннан гөрі шығармашылық еркіндік пен жақсы қаржылық сыйақыны қалады. Кейбіреулері бәсекелестік нәтижелеріне негізделген жүлде қорының құрылымы барлық корпусқа олардың қатысуы үшін лайықты төлем жасамайтынын сезінді. Сонымен қатар, кейбіреулері қазіргі сот ережелері музыкалық және театрлық мүмкіндіктерді шектейді деп ойлады. Солтүстік Америкадағы барабан корпусының қатысуының ең жоғарғы шегінде (АҚШ-та мыңға жуық белсенді корпус және Канадада дайын шамамен сондай көп) бірнеше корпус Дон Уорреннің (Cavaliers негізін қалаушы) айтуынша, «кәсіби одақ құруға» шешім қабылдады. Олар өздерінің жеке ұйымдарын құрды, бұл 1965 жылы Drum Corps Associates (DCA) және 1972 жылы Drum Corps International (DCI) құрылуына әкелді. Осы кезде көптеген корпус шіркеулерден немесе қоғамдық демеушілерден қолдауын жоғалтқан еді. Қалған корпус үшін конкурстардың саны азайғандықтан, сапарға ұзақ уақыт жұмсау қажет болды, бұл ұйымдар мен олардың жеке мүшелеріне қаржылық және уақыттық жүктемені арттырды. Сонымен қатар, көріністердің күрделілігі артып, шығындар өсіп, шығармашылық және оқу талаптары күшейді, нәтижесінде көптеген бәсекелестік корпус әлсіреп, тоқтап қалды. 1990 жылдардың соңында 60-шы және 70-ші жылдардағы корпус санының аз бөлігі ғана қалды, бірақ бірнеше жаңа корпус пайда болды, олардың кейбіреулері өте табысты болды. 1960 жылдардың соңындағы дәстүрлі және шектеуші сот ережелерінен босатылған корпус B құбырлы аспаптарын, кең ауқымды тембрлерді, күрделі асимметриялық формацияларды, әсем күзет костюмдерін және реквизиттерін, сондай-ақ стационарлық оркестрлік соққы аспаптарын пайдалану сияқты жаңашылдықтарды енгізе бастады. Аз ғана корпус әлі де дәстүрлі G кернейін қолданады, ол DCI маршырушы бөлімшелерінде сирек кездеседі.

Modern drum and bugle corps stems from a rich American and Canadian military history, separate from other marching musical activities. Towards the end of World War I, advancements in radio technology rendered using drum and bugle corps for communication obsolete. When the war concluded in 1918, there was no longer a need for these instruments. The instruments were sold to veteran organizations such as the Veterans of Foreign Wars (VFW) and the newly founded American Legion (AL). These veteran organizations would become the first sponsors of civilian drum and bugle corps. The veteran's initial goal was finding ways to engage with their communities while maintaining a connection to military traditions and values. Drum and bugle corps became the perfect vehicle for adapting military musical traditions to civilian life. Beginning after World War I through the 1970s, corps and competitions were often sponsored by the VFW, Boy Scout troops, churches, fire departments, Rotary clubs, the Royal Canadian Legion, and the American Legion. Owing to many of these groups' roots, corps were traditionally militaristic. By the late 1960s, many corps wanted more creative freedom and better financial compensation than was offered by their sponsoring organizations. Some felt the prize money structures, based on competitive placement, were not fairly compensating all corps for their appearances. Additionally, some felt the current judging rules were stifling musical and theatrical possibilities. At the peak of North American drum corps participation (with perhaps a thousand active corps in the U. S. and nearly as many in Canada), several corps decided to "unionize", as stated by Don Warren (founder of the Cavaliers). They formed their own organizations, which ultimately led to the formation of Drum Corps Associates (DCA) in 1965 and Drum Corps International (DCI) in 1972. By this time, many corps had already lost their church or community sponsors. For the corps that remained, longer travel times were necessary to attend the shrinking numbers of contests, further adding to the financial and time demands on the organizations and their individual members. At the same time costs for the increasingly complex field shows mounted and creative and instructional demands rose leading many competitive corps to falter and become inactive. By the late 1990s only a fraction of the corps that existed in the 60s and 70s remained, although several new corps, some of which have become very successful, did start up along the way. Freed from the traditional and more restrictive judging rules of the late 1960s, corps began making innovative changes such as the use of B brass instruments, wide ranging tempos, intricate asymmetric drill formations, elaborate guard costumes and props, and the use of stationary orchestral percussion instruments. A few corps still utilize the traditional G bugle which is very rarely found in DCI marching units.

Репертуар

Әдеттегі шоу бір музыка жанрының айналасында құрылады, кейде түрлі жанрлар біріктіріледі. Қазіргі заманғы корпус бағдарламалары тұжырымдамалық және бағдарламалық сипатқа ие болып келеді, бұл олардың еркін байланысты музыкалық үзінділерден гөрі, жалпы тақырыпқа бағынғандығын көрсетеді. Көбінесе, әсіресе классикалық туындыларда, бір композитордың шығармалары пайдаланылады. Корпустар алаңға бейімделуге болатын барлық музыка жанрларын орындады, оның ішінде джаз, new age, классикалық және рок музыкасы бар. Корпустың музыкалық құрамы немесе кеңесшілері арнайы осы корпус үшін жазған түпнұсқа музыканы есту жиілеуде.

Перкуссиялық аспаптар

Соққы аспаптар бөлімі екі бөлімнен тұрады: алдыңғы ансамбль ("pit") және батарея ("drumline") деп аталады. Алдыңғы ансамбль мүшелері оркестрлік соққы аспаптарында, электрондық аспаптарда және әртүрлі қосымша аспаптарда, мысалы, балғалы дульцимерде орындайды. Клавишалы аспаптар, мыс аспаптары немесе марш аспаптары сияқты жақсы дыбыстамайтындықтан, олар көбінесе жеткілікті дыбыс беру үшін күшейтіледі. Осы аспаптардың үлкендігіне байланысты, "pit" әдетте бір орында тұрады, алаңның алдына орналасады және 50 ярдтық сызыққа немесе оның маңына бағытталған. Дегенмен, кейбір топтар алдыңғы ансамбльді алаң бойынша жылжыту арқылы немесе оларды әртүрлі жерлерге орналастыру арқылы шығармашылықпен пайдаланады. Толық көлемді алдыңғы ансамбльде әдетте 10-15 мүше болады. Батарея мүшелері марш аспаптарында орындайды, оның ішінде шағын барабандар, тенор барабандары ("квадтар", "квинттер" немесе "тенорлар" деп те аталады), тонды бас барабандары және цимбалдар бар. Толық өлшемді батареяда әдетте 7–10 шағын барабаншы, 3–6 тенор барабаншы, 5–6 бас барабаншы және кейде 4–6 цимбал ойнаушы болады.

Түс қорғаушы

Қазіргі заманғы барабандар корпусында түс сақшысы әр топтың визуалдық және тақырыптық бағдарламасының маңызды бөлігіне айналды. Стандартты жабдыққа жібек тулар, іспеттес мылтықтар мен семсерлер кіреді, сондай-ақ шоуды күшейту үшін визуальды эффекттер жасау мақсатында жалаңаш бағаналар, шеңберлер, доптар, желжарақтар және арнайы жасалған реквизиттер сияқты басқа да заттар қолданылады. Түс сақшысының басты міндеті – хореографиялық би арқылы музыканың визуалдық түсіндірмелерін жасау арқылы корпустың музыкалық бағдарламасын толықтыру. Түс сақшысы корпустың жалпы құрамын жақсарта да алады. Дегенмен, түс сақшысы көбінесе корпустың қалған бөлігін айналдыратын немесе корпустың өзінің формациялары ішінде өнер көрсететін ансамбль ретінде жұмыс істейді. Корпустың басқа барлық бөлімдері сияқты, сақшы да жеке өнер көрсетеді.

Бұрғылау формациялары

Далалық формациялар – орындаушылардың алаңда жасаған формацияларын білдіреді. Қазіргі заманғы формациялар ертедегі барабандық топтардың формацияларына қарағанда әлдеқайда күрделі және динамикалық. Дәстүрлі блоктар, түзу қатарлар және симметриялық формациялар – әсерлі сәттер үшін кейде қолданыла берсе де, көбінесе абстрактілі және көркемдік үлгілерге уступил. Формация құрастырудың мақсаты – аспаптар тобын бірге ұстау, көзге түсетін орындаушыларды назар ортасына қою және хореографияны визуально күшейту.

Жүргізу техникасы

Көрнекі бағдарламалардың күрделілігі артуымен, корпустар әртүрлі қозғалыс техникаларын әзірледі және ресмилендірді, олардың әрқайсысының мақсаты – барлық темптерде, қадамдардың мөлшерлерінде және бағыттарда нақты музыкалық техникаға мүмкіндік беретін сұйық, тұрақты қозғалыстарға қол жеткізу. Аспаптарды ұстайтын мүшелер көбінесе аудиторияға қарай бет бұрады (максималды дыбыс проекциясы үшін), сондықтан марш техникасы мүшелердің жоғарғы денелерінің қаттылығына әсер етуі керек емес. Көптеген мүйіз ойнаушылар осы техниканы қолдана алса да, батарея мүшелері өз жабдықтарының ерекшелігіне байланысты әрдайым денелерінің барлық бөлігін алға қаратып отыруы керек. Бұл "шабақ жүрісі" немесе көлбеу қозғалысқа әкелді, онда аяқтар бір-бірін кесіп, бүйірлеме қозғалысты жеңілдетеді; бұл техника көбінесе батареяда, бірақ сирек жағдайларда мүйіз тобында қолданылады. Көрнеуге бағытталғандықтан, күзетшілер алдыңғы қатарға қарайтын міндетті емес және хореография бойынша кез келген уақытта кез келген бағытта қарауы мүмкін. Ең көп таралған артқа қарай жүру техникасы бір платформада тепе-теңдікті сақтауды талап етеді (көрнеуде "саусақтар" ретінде көрінеді және өкшелерді жерден көтереді), бұл әсіресе жылдам темптерде тиімді. Оның орнына, төрт негізгі топ иілген аяқ техникасын қолданады (Санта-Клара авангарды, Мэдисон скауттары, Тынық мұхитының қыртысы және күзетшілер), онда аяқтар жерден көтеріліп, велосипед педаль басу сияқты қозғалыс жасайды. Марш техникасы бағдарламалары көбінесе би техникасынан шабыттандырылған. Аяқтардың орналасуын және позициясын сипаттау үшін балет және мектеп оркестрінің терминологиясы қолданылады, ал түс күзетшілері мен мүйізшілер үлкен қадамдармен жылдам темпте қозғалғанда жоғарғы денелерінің тұрақтылығын сақтау үшін жиі джаз жүгірісін жасайды.

Маусым

Ойын-сайыстар жазда ғана өтеді, бірақ келесі маусымға дайындық соңғы маусым аяқталған бойдан басталады. Корпустың әр түрлі шаралары жыл бойы жүріп тұрады. Келесі маусымның алғашқы лагеріне бірнеше ай қалғанда корпус штатын жинау, музыкалық репертуарларын іріктеу, жаттығу жоспарларын жасау сияқты жұмыстарға кіріседі.

Лагерьдер

Жас корпус үшін маусым өте қарқынды процесс. Көптеген корпустар Алғыс айту күнінің демалыс күндері немесе сол кезде лагерьлерді бастайды және қыс бойы ай сайынғы демалыс лагерьлерін жалғастырады. Ықтимал мүшелер сүйікті корпусының лагерлеріне қатысу үшін әлемнің түкпір-түкпірінен алыс-жақын жерлерге саяхаттайды. Ең жақсы корпусқа мүшелік өте бәсекеге толы және әдетте алғашқы бірнеше лагерьде анықталады. Көктемде мүшелер таңдалады, ал жазғы тур маусымының басталуы жақындаған сайын лагерьлер жиі өткізіледі. Көптеген жас корпустар жергілікті емес мүшелерінен Мемориал күні демалыс күндері корпустың репетициялық базасына жақын уақытша тұрғын үйді (көбінесе жергілікті мүшелермен немесе бос жатақханада) ұйымдастыруды талап етеді. Мамыр айының көп бөлігінде және маусым айында (колледж және жоғары мектеп сабақтары аяқталған кезде) мүшелер музыканы және шоудың шеруын толыққанды үйрену үшін күн сайын толық репетициялар өткізеді. Бұл маусымға дейінгі "көктемгі жаттығу" әдетте 3-4 аптаға созылады. Мүшелердің күніне 10-14 сағат, аптасына 6-7 күн дайындық кезеңі бойы жаттығулары жиі кездеседі. Маусымның ортасынан соңына дейін корпустар жазғы турларын бастайды. Барлық жастағы (бұрынғы ересек) корпустар үшін бұл процесс соншалықты қиын емес. Көптеген мүшелердің барабан корпусынан тыс өмірі болғандықтан, ересек корпус демалыс күндері және кейде апта күндері кешке репетиция жасайды. Ұзақ гастрольдерге барудың орнына, ересек корпус әдетте демалыс күндері шоуларда өнер көрсету үшін саяхаттайды және тек аймақтық чемпионаттар мен финалға ғана ұзақ сапарға шығады. Көптеген кішкентай DCI корпустары мен шетелдік корпустардың да ұқсас жоспарлары бар. Жарысқа қатыспайтын корпустар, мысалы классикалық стильдегі корпустар, түлектер корпустары немесе жаңадан құрылған корпустардың мүлдем белгілі бір маусымы болмауы мүмкін. Олар өздері қажет немесе мүмкін деп санайтын жаттығулар мен өнер көрсетулерді жүргізеді. Кейде мұндай корпустар DCI немесе DCA шоуларында көрмелерде өнер көрсетеді.

Корпустың ұйымдастыруы

Көптеген корпустар арнайы коммерциялық емес ұйымдар ретінде құрылады немесе олардың басқаруында болады; өте азы ғана мектептермен немесе пайдакүніл ұйымдармен байланысты. Кейбір корпустар тіпті ірі коммерциялық емес өнер ұйымдарының құрамына кіреді, мұндай ұйымдарға театрлық үйірмелер, қысқы күзетшілер, қысқы барабандық топтар және басқа да түрлі музыкалық немесе көрнекі іс-шаралар кіруі мүмкін. Еуропада көптеген корпустар тіркелген қайырымдылық қоры ретінде қарастырылады, бұл олардың қаражат жинау мақсатына көмектеседі.

Қызметкерлер

Пайдалы емес ұйым болса да, жақсы басқарылатын корпус – жақсы басқарылатын кәсіпорын сияқты. Оның қаржылық және операциялық жауапкершілікті жүктеу үшін көптеген адам қажет. Драм-корпусты басқаруда төрт деңгейлі персонал жұмыс істейді: Басқарушы топ, Басқарушы персонал, Оқытушылар және Волонтёрлер. Әрқайсысы жақсы басқарылатын корпусты құруда маңызды рөл атқарады. Басқарушы топқа директорлар кеңесі мен атқарушы директор кіреді. Көбінесе кеңес мүшелері жалақысыз еріктілер болады. Бұл топ табысты корпус ішінде көбінесе ұзақ жылдар бойы қызмет етеді. Олар ұйым үшін ұзақ мерзімді көзқарас пен стратегияны қалыптастырады, корпустың жұмыс істеуін қамтамасыз ету үшін қаржылық, операциялық және ұйымдық мәселелерді шешеді. Директорлар кеңесіне түлектер және басқа да жақын байланыстағы адамдар кіруі мүмкін. Олар атқарушы (операциялық) директорын жалдайды, ол басқарушы персоналды, оқытушыларды жалдауға және волонтёрлерді тартуға жауапты. Басқарушы персоналға әдетте операциялық кеңсе қызметкерлері, бағдарлама директоры (лары) және тур директоры (лары) кіреді, олар ұйымның күнделікті операциялық қажеттіліктерін орындайды. Оқытушылар шоуды аренаға шығарады. Олар шоудың тұжырымдамасын жасайды, музыканы таңдайды және аранжировкалайды, жаттығуларды жазады және мүшелерге олардың техникасын үйретеді. Персоналға мыс, соққы аспаптары, күзет және визуализация бойынша оқытушылар кіреді, олар көбінесе корпус немесе басқа корпус түлектері болады. Жақсы қаржыландырылған әлемдік деңгейдегі корпуста әдетте 15-20 толық уақытты оқытушы болады. Олар мүшелер сияқты, қысқы лагерьлерге қатысып, жаз бойы корпуспен бірге саяхаттайды. Волонтёрлер – кез келген корпустың өмірлік күші. Ата-аналар, түлектер, достар мен жанкүйерлер корпустың күнделікті жұмыс істеуіне көмектеседі: автобустар мен жүк көліктерін жүргізу, корпус формаларын күту, корпус пен персоналға тамақ дайындау және басқа да көптеген қосымша міндеттерді орындайды. Тур аймақтарындағы корпус, әсіресе, турмен байланысты қосымша қажеттіліктерге байланысты волонтёрлерге көп сенеді: тамақ пісіру және тазалау, механикалық жөндеу, денсаулық және медициналық көмек көрсету.

Despite their non profit status, a well run corps is just like a well run business. It requires many people to handle fiscal and operational responsibilities. There are four levels of staff operating a drum corps: Executive Management, Executive Staff, Instructional, and Volunteer. Each plays an essential role in creating a well run corps. The executive management consists of the board of directors and the executive director. Often the board are unpaid volunteers. This group is almost always long standing within successful corps. They create the long term vision and strategy for the organization, handling the financial, operational, and organizational issues to keep the corps running. The board of directors may be composed of alumni and other closely affiliated people. They hire the Executive (operational) Director who is responsible for hiring the executive staff, the instructional staff, and recruiting volunteers. The executive staff usually includes the operational office staff, the program director(s) and tour director(s) who run the day to day operational needs of the organization. The instructional staff puts the show on the field. They create the concept of the show, choose and arrange the music, write the drill, and instruct the members on their technique. The staff consists of brass, percussion, guard, and visual instructors who are most often alumni of the corps or other corps. A well funded World Class corps usually has 15 20 full time instructors. Just as members, they attend winter camps and travel with the corps all summer long. Volunteers are the lifeblood of any corps. Parents, alumni, friends, and fans make the corps work on a day to day basis—driving buses and trucks, caring for the corps' uniforms, cooking meals for the corps and staff, and countless other peripheral duties. Corps on touring circuits particularly rely on volunteers due to the extra necessities which come with the tour: cooking and cleaning, providing mechanical maintenance, health and medical needs.