Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Шығыс пен Батыс керуені – 1929 жылы Мирза Ахмад Сохраб, Льюис Стюйвесант Чанлер және оның әйелі Джули құрған, бауырластыққа арналған салықтан босатылған білім беру қоры. Ол Нью-Йорк қаласындағы 65-ші көшенің 132-ші үйінде, бұрынғы Чанлер қалалық резиденциясы – «Керуен үйінде» орналасқан. «Керуен» – Жаңа тарих қоғамынан туындаған қор. 1929 жылы қор «Керуен» атты тоқсандық журнал шығарды, оның қанша уақыт жарық көргені белгісіз. 1935 жылы «Балалар керуені» атты тоқсандық журнал да шықты, ол «балаларды бір-бірімен байланыста ұстауға көмектеседі» (Білім беру шолуы). Олар басқа да жұмыстарды жариялаған. Бастапқыда Бахаи дінімен байланысы болған, бірақ Нью-Йорк әкімшілігінің негізін қалаушылардың бақылауына рұқсат бермегеннен кейін бұл байланыс көп ұзамай үзілді. Сохраб бас тартты және 1939 жылы діннен шеттетілді, содан кейін Джули де сұрақтарға жауап беруден бас тартты. Қор байланысты үзіп, бірақ ресми қолдаусыз Бахаи ісі үшін жұмысын жалғастырды. «Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін «Керуен» ең гүлденген кезеңінде шамамен 250 000 мүшеге жетті, ал оның бизнесі жақын арада Жаңа тарих қоғамын басып өтті». 15-тарау. «Нью-Йорк таймс» газетінде жарияланған мақалада 1949 жылы тек неміс бөлімінде 100 000 мүше болғаны айтылған. Директорлар кеңесінің мүшелері екі адам болды: Үндістанның Египеттегі елшісі және Трансиорданиядағы министрі Сюд Хосейн; сондай-ақ лектор және педагог Басант Кумер. Жаңа тарих қоғамы мен «Керуеннің» жұмысын жалғастыру үшін адвокат Джейкоб Гринвальд төрағалық ететін директорлар кеңесі басқаратын Қор құрылды, Сохраб пен Джулидің болашақта болмайтын күніне дайындық жасалды. 1953 жылы топ жинаған Бахаи материалдары соншалықты көп болды, Джули архитектор Джон Дж. Макнамараны «Керуен үйінің» бағында кітапхананы жобалауға шақырды. Джулия Чанлер былай деді: «Кітапхананың құрылысының бір бөлігі ретінде 'Абдул-Баха Вильметтегі Бахаи ғибадатханасының негізгі тасы болу үшін жіберген ақ мәрмәр блогы болды, оған Сохраб ие болды». Бірақ бұл тас ғибадатханаға жеткізілмеді. Ғибадатхананың негізгі тасы Чикаго аймағындағы Бахаи Эстер «Нетти» Тобин сатып алып, сыйға тартты. Топтың кітапханашысы Вера Расселл болды. 1958 жылғы 21 қарашада «Нью-Йорк таймс» газетінде Рональд К. Бейфордты атқарушы хатшы етіп тағайындалғаны туралы корпорацияның арнайы жиналысы туралы хабарландыру жарияланды. 1961 жылғы 29 қазанда «Нью-Йорк таймс» газетінде «Шығыс пен Батыс керуені, білім беру, коммерциялық емес ұйым ұсынған екі бау-бақшалық лекция» туралы хабарландыру жарияланды. «Шығыс пен Батыс керуені» 1967 жылға дейін болды, сол кезде Питер Блох директор болды. (Питер Блох кейін Пуэрто-Риконың испандық мәдениет қауымдастығының президенті болды. «Нью-Йорк таймс», 1972 жылғы 26 маусым.) Сохраб 1958 жылы, ал Чанлер бірнеше жылдан кейін қайтыс болды. Жаңа тарих қоғамы қазір жоқ, Сохрабтан кейін өмір сүрмеген сияқты. «Керуен үйі» әлі де құрылған кездегі мекенжайда бар, «Керуен институты, Inc. – 1929 жылы білім беру мен өнерді дамыту үшін құрылған коммерциялық емес ұйым». Олардың жылдық кірісі шамамен миллион доллар, қазір Бахаи дінімен байланысы жоқ ересектерге итальян тілінде білім беретін мектепті белсенді түрде басқарып отыр.
The Caravan of East and West is a tax exempt, educational foundation for brotherhood, established in 1929 by Mirza Ahmad Sohrab, Lewis Stuyvesant Chanler and his wife Julie and located at 132 East 65th Street in New York City, at Caravan House, the former Chanler town residence. The Caravan was a foundation that grew out of the New History Society. The foundation had a quarterly magazine called The Caravan in 1929, it is not clear how long this magazine lasted. They also had a quarterly magazine called The Children's Caravan in 1935, which 'helps to keep children in touch with each other'. (Educational Digest). They also apparently published some other works. Originally a part of the Baháʼí Faith, that relationship ended shortly after the New York administration was denied oversight by its founders. Sohrab refused and was ex communicated in 1939, which then led Julie to also refuse to appear to answer questions. The foundation severed ties, but continued to do work for the Baháʼí cause, without official sanction. "At its height, just after World War II, the Caravan had grown to a membership of almost 250,000 and its business soon overshadowed the New History Society." Chapter 15 An article in The New York Times, states that in 1949 the German contingent alone had 100,000 members. Two of the members of the board of directors were Syud Hossein, ambassador from India to Egypt and Minister to Trans Jordan; and Basant Koomer a lecturer and educator. A Foundation Fund directed by a board of directors with attorney Jacob Greenwald as Chairman was set up to continue the work of both the New Historical Society and the Caravan, planning for the day when Sohrab and Julie were no longer around. In 1953, the Baháʼí materials the group had collected had grown so immense that Julie hired architect, John J. McNamara to design a library within the garden space of the Caravan House. Julia Chanler stated that "as part of the construction [of the library] was a block of white marble that ʻAbdu'l Bahá had sent to become the corner stone of the Baháʼí Temple in Wilmette which Sohrab had come to possess.". This stone was not forwarded to the temple site. The actual cornerstone used in the Temple was procured and donated by a Chicago area Baháʼí, Ester "Nettie" Tobin. The group's librarian was Vera Russell. An ad for a special meeting of the corporation was placed in The New York Times November 21, 1958 naming Ronald K. Bayford as Executive Secretary. On October 29, 1961, an announcement of "Two horticultural lectures presented by the Caravan of East and West, an educational, nonprofit organization" appears in The New York Times. The Caravan of East and West still existed as late as 1967 when Peter Bloch was director. (Peter Bloch was later president of the Association For Puerto Rican Hispanic Culture, Inc. The New York Times, June 26, 1972.) Sohrab died in 1958 and Chanler a few years later. The New History Society is now defunct, apparently not outliving Sohrab. Caravan House still exists at the same address as when founded, "Caravan Institute, Inc. is a non profit organization founded in 1929 to further education and the arts." They have about a million a year in income. and are currently actively operating an adult education Italian language school with no connection to the Baháʼí Faith.
Шығармалары
Сохраб, Мирза Ахмад. Он тоғыз інжу-маржаннан тұратын парсы розариясы. 2-ші басылым. Нью-Йорк, Шығыс және Батыс кербуені, н. д. [194 ?] 3-ші басылым. Нью-Йорк, Шығыс және Батыс кербуені, н. д. [195 ?] редакциясы, [4]. Нью-Йорк: Жаңа тарих қоғамы, н. д. [1939]. Бахаулла құрған Бахаи ісі – рухани жетілген ерлер мен әйелдерге шақыру. 4. Нью-Йорк: Шығыс және Батыс кербуені, н. д. [194 ? ]. Жүз жыл, 1844–1944. 24 жапырақ. Нью-Йорк: Шығыс және Батыс кербуені, 1944. Collins 12.13 (Сондай-ақ 46 беттен тұратын нұсқасы бар). Адамзат Республикасы үшін Кербуеннің жоспары. [4]. Нью-Йорк: Шығыс және Батыс кербуені, н. д. [195 ? ]. Бахаи кітапханасының ашылуы. [2] жапырақ. Нью-Йорк: Шығыс және Батыс кербуені, 1953. Өркениет кодексі. Мирза Ахмад Сохраб ұсынған және 1954 жылдың 10 сәуірінде, сенбі күні түстен кейін Кербуен мүшелері бірауыздан қабылдаған қаулылар. Нью-Йорк: Шығыс және Батыс кербуені, 1954. Иоас, Лерой, Льюис Стюйвесант [Жули Чанлер] Чанлер және Ахмад Сохраб. Үш хат. [11] жапырақ. Нью-Йорк: Шығыс және Батыс кербуені, 1954. 1957 жылы Иерусалимде өткен Дүниежүзілік конференцияға шақыру. 4. Нью-Йорк: Шығыс және Батыс кербуені, н. д. [1955 ? ].
Sohrab, Mirza Ahmad. A Persian Rosary of Nineteen Pearls. 2nd. ed. New York, Caravan of East & West, n. d. [194 ?] 3rd. ed. New York, Caravan of East & West, n. d. [195 ?] ed., [4]. New York: New History Society, n. d. [1939]. Bahai Cause, Founded by Baha o llah, Is a Call to Spiritually Mature Men and Women, The. 4. New York: Caravan of the East and West, n. d. [194 ? ]. One Hundred Years, 1844 1944. 24 leaves. New York: Caravan of East and West, 1944. Collins 12.13 (Also a version with 46 pages). The Plan of the Caravan for the Republic of Mankind. [4]. New York: Caravan of East and West, n. d. [195 ? ]. Opening of Bahai Library. [2] leaves. New York: Caravan of East & West, 1953. A Code of Civilization. Resolutions presented by Mirza Ahmad Sohrab and passed unanimously by the members of the Caravan on Saturday afternoon, April 10, 1954. New York: Caravan of East and West, 1954. Ioas, Leroy, Mrs Lewis Stuyvesant [Julie Chanler] Chanler, and Ahmad Sohrab. Three Letters. [11] leaves. New York: Caravan of East and West, 1954. Call to a World Conference in Jerusalem, 1957. 4. New York: The Caravan of East and West, n. d. [1955? ].