1998 жылғы УЕФА Кубок иегерлерінің финалы: «Челси» — «Штутгарт»
1998 UEFA Cup Winners' Cup final
1998 жылғы УЕФА Кубок иегерлерінің финалы: «Челси» (Англия) мен «Штутгарт» (Германия) арасындағы матч. Тарих, нәтижелер, қатысу жолы туралы толық ақпарат!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1998 жылғы УЕФА Кубок иегерлерінің кубогының финалы – 1997–98 жылғы УЕФА Кубок иегерлерінің кубогының жеңімпазын анықтау үшін 1998 жылдың 13 мамырында Швецияның Стокгольм қаласындағы Расунда стадионында өткен футбол матчы. Бұл матчта Англияның «Челси» және Германияның «Штутгарт» клубтары бақ сынасты. Бұл сол кездегі Еуропаның екінші ірі футбол жарысының 38-ші финалы еді. Екі клуб та финалға шығу үшін төрт кезеңде барлығы сегіз ойын өткізді. «Челси» екі кездесуден басқа барлық ойында басымдық танытты, екі ойының қорытындысы бойынша «Тромсё ИЛ» клубын 9–4 есебімен жеңіп, «Виченца Кальчодан» бір голмен басым түсті. «Штутгарт» да көптеген кездесулерде басымдыққа ие болды, «ÍBV» клубын жалпы есеп бойынша 5–2 есебімен ұтып, «Славия Прага» мен «Локомотив Москва» клубтарын екі голмен жеңді. Матчты көру үшін 30 216 жанкүйер жиналды, нәтижесінде «Челси» 1–0 есебімен жеңіске жетті. Жеңіс голын екінші таймда жаңадан алаңға шыққан Джанфранко Зола соқты. Осылайша, ағылшын клубы маусым басында жеңіп алған Лига кубогымен бірге екі кубокқа ие болды. Бұл «Челсидің» Кубок иегерлерінің кубогын екінші рет жеңуі еді, олар бұрын 1971 жылы да жеңіске жеткен болатын. Турнирде жеңіске жеткені үшін, олар 1998 жылғы УЕФА Суперкубогына қатысу құқығын алды, соңында оны жеңіп алды.
The 1998 UEFA Cup Winners' Cup final was a football match that took place on 13 May 1998 at Råsunda Stadium in Stockholm, Sweden to determine the winner of the 1997–98 UEFA Cup Winners' Cup. It was contested by Chelsea of England and VfB Stuttgart of Germany and was the 38th final of what was Europe's second largest football competition at the time. Both clubs played a total of eight games in four stages to advance to the final. Chelsea had the upper hand in all but two of their encounters, defeating Tromsø IL with an accumulative score of 9–4 in a two legged match and edging Vicenza Calcio by one goal. Stuttgart also enjoyed an advantage in all but two of their meetings, beating ÍBV 5–2 on aggregate and winning over Slavia Prague and Lokomotiv Moscow by two goals. A crowd of 30,216 were in attendance to witness Chelsea win the match 1–0, with Gianfranco Zola scoring the winning goal in the second half, seconds after coming on as a substitute. As a result, the English club claimed a cup double, having previously won the League Cup earlier in the campaign. It was Chelsea's second conquest of the Cup Winners' Cup, adding to their 1971 victory. By winning the tournament, they also gained qualification for the 1998 UEFA Super Cup, which they eventually won.
Финалға дейінгі жол
ChelseaRound VfB StuttgartҚарсыласЖалпы есеп1-ші матч2-ші матчҚарсыласЖалпы есеп1-ші матч2-ші матч Slovan Bratislava4–02–0 (Ү)2–0 (Қ)Бірінші кезең ÍBV5–23–1 (Қ)2–1 (Ү) Tromsø IL9–42–3 (Қ)7–1 (Ү)Екінші кезең Germinal Ekeren6–44–0 (Қ)2–4 (Ү) Real Betis5–22–1 (Қ)3–1 (Ү)Шеңберлік матчтар Slavia Prague3–11–1 (Қ)2–0 (Ү) Vicenza3–20–1 (Қ)3–1 (Ү)Жартылай финал Lokomotiv Moscow3–12–1 (Ү)1–0 (Қ)
Челси 1996–97 маусымда Англияның жыл сайынғы жарысы – ФА Кубогының жеңімпазы ретінде автоматты түрде іріктеуге қол жеткізді. Бірінші раундта олар «Слован Братиславамен» кездесті. Екі матч та ағылшын командасының 2:0 есебімен аяқталды; алғашқы матч «Стэмфорд Бридж» стадионында, екіншісі «Техельне поле» стадионында өтті, нәтижесінде жалпы есеп 4:0 болды. Содан кейін «Челси» екінші раундта «Тромсё ИЛ» командасымен ойнады. Бірінші матчты «Алфхейм» стадионында 2:3 есебімен ұтылып қалды, онда Джанлука Виалли екі гол соқты. Қаймат матчта «Челси» «Тромсё» командасын 7:1 есебімен жеңді, Виалли үш голдың авторы болды; ал қалған голдарды Дэн Петреску (екі гол), Джанфранко Зола және Франк Лебеф соқты, нәтижесінде жалпы есеп 9:4 болды. Ширек финалда «Челси» «Реал Бетис» командасымен кездесті. «Эстадио Мануэль Руис де Лопера» стадионында өткен алғашқы матч Торе Андре Флоның екі голының арқасында 2:1 есебімен жеңіліп алынды, ал үйде 3:1 есебімен жеңіске жетіп, Франк Синклер, Роберто Ди Маттео және Зола соққан голдары «Челсиге» жалпы есеп бойынша 5:2 жеңіс сыйлады. Жартылай финалда олардың қарсыласы итальяндық «Виченца» командасы болды. «Челси» «Стадио Ромео Ментиде» 0:1 есебімен жеңіліске ұшырады. Олар бұл раундты үйде 3:1 есебімен жеңіп, Гас Пойет, Зола және Марк Хьюз соққан голдарынан кейін екінші финалға жолдама алды.
Chelsea earned automatic qualification as the 1996–97 season winners of England's yearly competition, the FA Cup. In the first round of the event, they were drawn against Slovan Bratislava. Both matches resulted in 2–0 wins for the English outfit; the first leg took place at Stamford Bridge, and the second at Tehelné pole, as they won 4–0 in total. Chelsea then faced Tromsø IL in the second round. They lost the first leg by 2–3 which took place at Alfheim Stadion, with Gianluca Vialli registering a brace. In the home leg, Chelsea beat Tromsø 7–1, during which Vialli scored a hat trick; the other goals were scored by Dan Petrescu, who contributed with a double, Gianfranco Zola and Frank Leboeuf to ensure an amassed score of 9–4. In the quarter finals, Chelsea clashed with Real Betis. The opening game at Estadio Manuel Ruíz de Lopera was won with 2–1 after a Tore André Flo double, before a 3–1 win at home with goals signed by Frank Sinclair, Roberto Di Matteo and Zola were enough to hand Chelsea an overall 5–2 victory. Their opposition in the semi finals was Italian side Vicenza. Chelsea lost the away fixture 0–1, at Stadio Romeo Menti. They ended the round with a 3–1 home victory, following goals by Gus Poyet, Zola and Mark Hughes to send them through to their second final.
VfB Штутгарт
VfB Штутгарт 1996–97 маусымда Германия кубогында жеңіс тойлаганнан кейін турнирде орын алды. 32-ші турдан бастап немістер ÍBV командасымен кездесті. Бірінші ойында олар Хаштейнсвёллурде 3–1 есебімен жеңіске жетті, ал Готлиб Даймлер стадионында 2–1 есебімен тағы да жеңіске қол жеткізіп, жалпы есеп бойынша 5–2 көрсетті. Штутгарт екінші турға өткеннен кейін Germinal Ekeren командасымен күш сынасты. Қайта матчта Штутгарт 2–4 есебімен жеңілді, бірақ Франк Верлат пен Герхард Пошнердің голдары оларға 6–4 есебімен кезеңді жеңуге мүмкіндік берді. Ширек финалда "Славия Прага" Штутгарттың келесі қарсыласы болды. Евжена Рошицкий стадионындағы жауапты матч Пошнердің голынан кейін 1–1 есебімен тең аяқталды. Германиядағы матчта Штутгарт Красимир Балаковтың екі голының арқасында 2–0 есебімен жеңіске жетті, жалпы есеп бойынша 3–1 көрсетті. Жартылай финалда Штутгарт "Локомотив" (Мәскеу) командасымен тең түсті. Бірінші матчта немістер 2–1 есебімен жеңіске жетті, Бобич соңғы минутта жеңіс голын соқты, ал бірінші голды Акпоборие енгізді. "Локомотив" стадионында Бобич тағы да гол соқты, бұл Штутгарттың 1–0 есебімен жеңіске жетуіне және финалға өтуіне шешуші болды (жалпы есеп бойынша 3–1). "Челси" соңғы турда "Болтон Уондерерс" клубын 2–0 есебімен жеңді, ал "Штутгарт" "Вердер Бремен" клубынан 1–0 есебімен жеңіске жетті. Екі команда да кубок турнирлерінде ілгеріледі – "Челси" 1997–98 жылғы Англия кубогының үшінші турында "Манчестер Юнайтедке" 3–5 есебімен ұтылып қалды, бірақ 1998 жылғы Лига кубогының финалында "Миддлсброны" 2–0 есебімен жеңді. "Штутгарт" 1997 жылғы Германия кубогының финалында "Бавариядан" 0–2 есебімен жеңілді, ал 1997–98 жылғы Германия кубогының жартылай финалында 0–3 есебімен тағы да жеңілді. "Челси" мен "Штутгарт" Еуропалық футболда алғаш рет кездесті. Англиялық команда Кубок иелері кубогының екінші финалына қатысты, 1971 жылы турнирде жеңіске жеткен, ал "Штутгарт" дебют жасады. "Челси" 1965–66 маусымда Интер-Ситис Фэйрс кубогында 1860 Мюнхенге қарсы неміс клубтарымен бір рет кездескен – "Челси" Грюнвальдер стадионында 2–2 тең түсіп, үйде 1–0 есебімен жеңіске жетіп, келесі кезеңге өтті. "Штутгарт" осы турнирде ағылшын клубтарымен екі рет кездесті, алғашқысы келесі маусымда "Бернлиге" қарсы болды, бірақ "Терф Мурда" 0–2 есебімен жеңілді. Екіншісі 1992–93 маусымдағы УЕФА Чемпиондар лигасының маусымында "Лидс Юнайтедке" қарсы болды; клуб үйде 3–0 жеңіске жеткенімен, екінші матчта 4–1 есебімен жеңілді, нәтижесінде турнирден шығарылды. Алайда, "Лидске" автоматты түрде 3–0 есебімен жеңіс берілді, өйткені "Штутгарттың" құрамында қатысуға құқығы жоқ ойыншы алаңға шығарылған. Кезеңді анықтау үшін "Камп Ноуда" плей-офф ойыны қажет болды, онда "Штутгарт" 1–2 есебімен жеңілді.
VfB Stuttgart received a place in the tournament, following their celebrations in the 1996–97 campaign, of the German Cup, Germany's annual cup contest. Starting in the round of 32, the Germans were pitted against ÍBV. They rounded off the first tie, by completing a 3–1 win at Hásteinsvöllur, before a 2–1 victory at the Gottlieb Daimler Stadion was enough to see them through with 5–2. As Stuttgart entered the second round, they were up against Germinal Ekeren. In the return game, Stuttgart suffered a 2–4 loss, but regardless of this, goals from Frank Verlaat and Gerhard Poschner ensured they won the stage 6–4. In the quarter finals, Slavia Prague were Stuttgart's next opponents. The away leg at Stadion Evžena Rošického ended in a 1–1 draw following a Poschner goal. Back on German soil, Stuttgart won 2–0 after Krasimir Balakov scored two goals, giving them a 3–1 overall win. In the semi finals, Stuttgart were drawn against Lokomotiv Moscow. The first home leg ended 2–1 to the German side, with Bobic finding the winning goal late; the first was netted by Akpoborie. At Lokomotiv Stadium, Bobic once again managed to score, during the first half, which proved to be decisive as Stuttgart won 1–0 and the concluding tie 3–1 to proceed to the final. Chelsea beat Bolton Wanderers 2–0 on the last matchday, while Stuttgart oversaw a 1–0 win over Werder Bremen. Both sides also progressed in their cup competitions – Chelsea lost against Manchester United with three to five in the 1997–98 FA Cup third round, but found success with a 2–0 victory over Middlesbrough in the 1998 Football League Cup final. Stuttgart saw themselves overrun 0–2 by Bayern Munich in the 1997 German League Cup final, only to succumb to Bayern again with a 0–3 deficit in the 1997–98 German Cup semi final. Chelsea and Stuttgart faced each other for the first time in European football. The English side were appearing in their second Cup Winners' Cup final, having won the tournament in 1971, while Stuttgart made their debut. Chelsea had met German clubs once, in the 1965–66 season of the Inter Cities Fairs Cup against 1860 Munich – Chelsea advanced to the next round after managing a 2–2 stalemate at the Grünwalder Stadion, and a 1–0 home win. Stuttgart had been pitted against English clubs on two meetings of the same competition, the former over Burnley in the following season. before following up with a 0–2 loss at Turf Moor. The latter was opposite Leeds United, in the 1992–93 season of the UEFA Champions League; the club saw themselves be eliminated in the same fashion, as they won 3–0 at home, before losing the second leg 4–1. However, Leeds were awarded an automatic 3–0 win, after Stuttgart were found to have fielded an ineligible player. A play off in Camp Nou was required to decide the round, which Stuttgart fell with 1–2.
Билеттер шығару
Екі командаға да 12 000 билеттен берілді. Қалған 6 000 билет швед халқына сатуға ұсынылды. Алайда, «Штутгарт» өздерінің 12 000 биетінің 11 000-ын УЕФА-ға қайтарды, себебі неміс клубының жанкүйерлеріне елге келу қиын болды, сондай-ақ әуе рейстерінің жоқтығы да себеп болды. Жағдай одан бетер болды, «Штутгарт» жоғары бағалы пакет тапсырыс бергендерге ғана билет сатылатынын хабарлады. Мыңдаған билеттер қара нарыққа шығып, «Челси» жанкүйерлері сатып алды. Ойын күні 30 000 көрерменнің кем дегенде 25 000-ы «Челси» жанкүйерлері болды. Көбінесе Англиядан ұшып келгендіктен, бұл Ұлыбританиядан бір шараға қатысу үшін Екінші дүниежүзілік соғыстан берігі ең ірі әуе көлігі болды.
Both teams were each given 12,000 tickets – the remaining 6,000 tickets were released, for purchase to the Swedish people. However, Stuttgart decided to send 11,000 of their 12,000 tickets back to UEFA, due to the German club's supporters finding it difficult to make their way to the country, as well as the absence of air flights available. the consequences proved worse, when Stuttgart announced that they had issued tickets alone for those who had ordered the more higher priced package. Thousands of these tickets made their way onto the black market and were snapped up by Chelsea fans. On the day of the match it was estimated that at least 25,000 of the 30,000 crowd were Chelsea fans. With most flying out from England, it also represented the largest airlift of people from the UK for a single event since World War II.
Өткізу орны
1997 жылдың желтоқсан айында финалды өткізуге арналған ресми арена ретінде Расунда стадионы таныстырылды. Стокгольмнің Солна қаласында орналасқан бұл стадион 1937 жылы көпшілікке ашылды және 1958 жылғы ФИФА әлем чемпионатында, соның ішінде финалда, Швеция ұлттық құрамасының ойындары үшін пайдаланылды, сондай-ақ көптеген ресми матчтарына да қызмет етті. Расунда 1992 жылғы Еуропа чемпионатында және 1995 жылғы ФИФА әйелдер әлем чемпионатының финалында ұлттық құраманың төрт ойынын қабылдады; 2012 жылы бұзу жоспарлары басталарша ол AIK командасының үй стадионы болды. Финалға арналған Расунда стадионының сыйымдылығы шамамен 35 000 адамды құрады.
Råsunda Stadium was revealed as the official venue of the final in December 1997. Located in Solna, Stockholm, the stadium opened its doors to the public in 1937, and was used by the Sweden national team for their games in the 1958 FIFA World Cup, including the final, as well as most of their general ties. Råsunda also held four of the national team's fixtures, in the 1992 European Championship, and the 1995 FIFA Women's World Cup Final; it was also the home base of AIK's matches, until demolishment plans began in 2012. For the final, Råsunda had a capacity of generally 35,000.
Жарыс шашы
Адидас Триколор финалдағы матч доп болды. Бұл Adidas футбол сериясының он алтыншы нұсқасы еді; "Триколор" атауы "үш түсті" деп аударылады және үш түсті герб пен әтеш, сонымен қатар француз классикалық мотивтері шардың құрылысына әсер етіп, елдің туын көрнекті ету үшін пайдаланылды. Триколор әр түрлі түстегі алғашқы доп болып есептеледі және кейін сол жылы өткен әлем чемпионатына ұсынылды.
Adidas Tricolore was the match ball of the final. It was the sixteenth edition in the Adidas football series; the name "Tricolore" translates to "three coloured" and contains a tricolour crest and a cockerel, along with French classic themes which were used as influences, for the ball's construction, to illustrate the nation's flag. The Tricolore became the first ball available in different colours and was later introduced at that year's World Cup.
Ойын төрешілері
Финалды Италия футбол федерациясының Стефано Браски басқарды, бұл оның еуропалық жарыстағы финалдық ойынды алғаш рет шешуі болды. 1992 жылы ол Серия А-ның кәсіби төрешісі ретінде мойындалды. Италиялық төреші 1996 жылғы УЕФА Интертото кубогының топтық кезеңіндегі «Лиерсе» мен «Гронинген» командалары арасындағы алғашқы еуропалық ойынын өткізді. Сол жылы Браски ФИФА-ның халықаралық төрешілер тізіміне енді және 1997 жылдың ақпан айында Израиль – Германия арасындағы жолдас матчта дебют жасады. Финалға дейін ол төрт Чемпиондар лигасы және екі УЕФА кубогы матчында (оның ішінде бір іріктеу турында), сондай-ақ төрт халықаралық жолдас матчта төрешілік жасады. 5 арнасынан телеарналық құқықтарды сатып алғаннан кейін, неміс телеарнасы ARD финалды көрсетуге міндеттенді; көрермендер саны шамамен 8,9 миллионға жетеді деп хабарланды. Швецияда Sveriges Television телеарнасының екі арнасы – SVT1 және SVT2 матчты бірлесіп көрсетті.
Stefano Braschi from the Italian Football Federation, was appointed to officiate the final, making it his first time to decide a closing match in a European contest. He was recognised as a professional Serie A referee in 1992. The Italian took charge of his first European fixture in a 1996 UEFA Intertoto Cup group stage meeting between Lierse and Groningen. The same year, Braschi made FIFA's international referees list; he debuted in February 1997 in an Israel–Germany friendly. Before the final, he had been the match official in four Champions League and two UEFA Cup matches (including one qualifier), as well as four international friendlies. after winning the television rights over Channel 5. In German television, ARD were committed to the final; viewer figures were reported to be an estimate 8.9 million. In Sweden, SVT1 and SVT2, the two channels of the television network Sveriges Television, jointly televised the match.
Команданы таңдау
Челсидің орталық қорғаушысы Франк Синклер және сол жақ қорғаушы Грейм Ле Со финалда тізе жарақаттарына байланысты алаңға шыға алмады, сондықтан ойыншы-менеджер Виалли оларды Майкл Дуберримен және іріңдік ауруынан жазылған Дэнни Гранвиллмен алмастырды. Форвард және басты гол соққан Виаллимен бірге Фло, сәуір айында Ливерпульге қарсы лига матчында алған шатырдың зардабынан жақсарған Золаның орнына шабуылға шықты. Штутгартта жарақат алған ойыншылар болмады, бірақ қорғаушылар Франк Верлаат пен Мартин Спанрингтің дисквалификациясы олардың ойынға қатысуына кедергі келтірді, ал Томас Бертольд Спанрингтің орталықтағы рөлін алды. Штутгарт Бобик арқылы гол соғуға жақын болды, ол Стив Кларк нашар тазалағаннан кейін пайдаланды, бірақ Бобиктің әрекеті оң қақпа тірегінен сәл өтті. Немістер шабуылдауын жалғастырды, Балаков Пошнерден пас алғаннан кейін қақпаға мүмкіндік алды, бірақ оның соққысын Эд де Гой сейф жасап тоқтатып, матчтағы алғашқы қақпа сақтады. Көп ұзамай Гранвилл "Челсиге" тағы бір мүмкіндік жасады, нәтижесінде Вулфарт соққыны қақпаға кіргізбеу үшін оңға секірді. Ойын барысында Петреску Якинге жасаған қате тәсіл үшін алаңнан қуылды.
Chelsea centre back Frank Sinclair and left back Graeme Le Saux were both sidelined for the final due to their calf injuries, causing player manager Vialli to swap them with Michael Duberry, and Danny Granville, who had recovered from an abscess pain. Together with forward and lead goalscorer Vialli, Flo began in the attack, instead of Zola, despite making an improvement from his damaged groin, sustained in a league fixture against Liverpool in April. Stuttgart suffered from no player injuries, but defenders Frank Verlaat and Martin Spanring's bans, prevented them from taking part in the game, and Thomas Berthold taking over Spanring's role in the middle. Stuttgart almost took the lead through Bobic, who took advantage of Steve Clarke's poor clearance but Bobic's attempt went just past the right goalpost. The Germans continued to push forward, as Balakov had a chance on goal, after being found by Poschner, but his shot was kept out by Ed de Goey to mark the first save of the match. It did not take long, before Granville generated another endeavor for Chelsea to make Wohlfahrt throw himself to the right in order to prevent the shot. As the match went on, Petrescu was sent off for an illegal tackle on Yakin.