Кіріспе
1791 жылы Огайо штатында жергілікті американдықтардың қоныс салушыларды жаппай өлтіруі
Биг Боттом қаны қырқыны – 1791 жылдың 2 қаңтарында ленапе және виандот жауынгерлерінің американдық қоныс салушыларға қарсы жасаған жаппай өлтіруі. Оқиға қазіргі Огайо штатының Стокпорт қаласының жанында болды. Бұл Солтүстік-Батыс Үнді соғыстарының бір бөлігі болып есептеледі, онда Огайо аймағындағы жергілікті американдықтар өз жерлерінен қоныс салушыларды қуу үшін күресті. Америка Тәуелсіздік соғысынан кейін АҚШ үкіметі Огайо аймағындағы жерлерді, көбінесе оны дамытуға уәде берген компанияларға сата бастады. Бір топ жер басып алушылар бұл аймаққа көшіп келіп, Маскингем өзенінің тасқынды жазығында, яғни «bottom» жерінде қоныстанды. Бұл қоныс Огайо компаниясының Мариеттадағы қонысынан шамамен 48 шақырым (30 миль) солтүстікте орналасқан еді. Жауынгерлер бұл елді мекенге шабуыл жасап, жаңа келгендерді қуғысы келді. Олар құрылысы аяқталмаған бекініске шабуылдап, он бір ер адамды, бір әйелді және екі баланы өлтірді. (Қайтыс болғандардың саны туралы мәліметтер әртүрлі.) Жергілікті американдықтар үш қоныс салушыны тұтқынға алды, олардың кем дегенде біреуі кейіннен қайтыс болды, ал қалған төртеуі орманға қашып құтылды. Огайо компаниясы Солтүстік-Батыс аймағындағы қоныс салушылардың қауіпсіздігін арттыруға тырысты, өйткені қақтығыстар кеңіректеуге бағытталды. Жергілікті американдық тайпалардың одағы жаңа келгендерді қуу және өз жерлерін сақтау үшін күресті. Соғыс 1794 жылға дейін аяқталған жоқ. Огайо тарихы қоғамы үш акрлық Биг Боттом паркін басқарады, ол Тарихи орындардың ұлттық тізіліміне енгізілген. Белгілерден басқа, мұнда 4 метрлік мәрмәрден жасалған обелиск, демалысқа арналған үстелдер және осы орынның тарихы туралы ақпараттық тақталар орналасқан.
Өмірбаян
1782 жылғы Гнаденхуттен қырғынында Революциялық әскер күштері тоқсан алты қарусыз христиан ленапе адамын, әйелдерін және балаларын өлтірді, бірақ бұл топ достық деп есептелді және соғыста бейтарап қалды. Шабуыл Маскингем өзенінің солтүстік жағындағы Гнаденхуттен елді мекенінде болды. Өзеннің төменгі ағысы Огайо штатының оңтүстігінде орналасқан. Кейін, 1789 жылы АҚШ пен «танылмаған басшылардың өкілді емес жиыны» деп тіркелген американдықтар арасында Форт Хармар шарты жасалды. Шарты бойынша Уайандоттардың жері азайтылды, бірақ Огайода олардың және басқа тайпалардың жерлеріне қатысты билік әлі де даулы болды. Сонымен қатар, АҚШ үкіметі соғыстан кейін қаржы жинау және Аппалачи таулары арқылы жер іздеген көптеген қоныс аударушылардың тілектерін қанағаттандыру үшін Огайо аймағындағы кең аумақтарды сатты. Американдық қоныс аударушылар аймаққа енген кезде жағдай шиеленісе түсті. Америка революциясының бірнеше Жаңа Англия ардагерлері құрған Огайо компаниясы жерді сатып алу және дамыту мақсатымен құрылды. Олар 1787 жылы АҚШ-тан Солтүстік-Батыс аймағындағы жердің бір бөлігін сатып алды, бірақ олардың сатып алулары 1792 жылға дейін Конгресс бекітпеді. Бұл жерге алғашқы қоныс аударушылар Батысқа қоныс аударудың ұлттық ережелерін сақтап, үкіметке үлкен құрмет көрсетті, мүмкін, олардың революциядағы рөліне байланысты. Огайо компаниясының негізін қалаушылары тәртіпті және ұлттық бағыттағы Батыс кеңеюін қолдады. Компанияның негізін қалаушылары көбірек адамдар жер компаниясына қатысқанда туындаған мәселелерге алаңдады және Компанияның құқығы жоқ аумақтарға басып кіру арқылы өз мақсаттарын іске асыруға тырысты. Мариеттадағы Компанияның елді мекеніне қарулы қақтығыстар тудырған американдық тайпалар қауіп төндірді. Нью-Йорктегі қаржы дағдарысы инвесторларға да, Компанияның қаржысына да зиян келтірді. Компания Шығыстағы және Батыстағы қоныс аударушылар мен инвесторлардың мүдделерін үйлестіруге күш салды. Компанияның билік құрылымы аймақтың шығыс бөлігіне көбірек мән берді, ал Батыстағы қоныс аударушылар жеткілікті өкілдікке ие болмады. Батыс тұрғындары үндістерден қорғаныс күтті, бірақ қаржы жетіспеді және Огайо компаниясы бас тартты. Көп ұзамай қоныс аударушылар мен оларды қуғысы келген американдық тайпалар арасында қарулы қақтығыс басталды.
The land of the Wyandot was reduced by the treaty, but in Ohio control of their and other tribal lands was still under dispute. At the same time, the United States government sold off vast tracts of land in the Ohio Country to raise money after the war and satisfy the desires of numerous settlers for lands across the Appalachian Mountains. Tensions increased as American settlers began entering the area. The Ohio Company of Associates, formed by a group of several New England veterans of the American Revolution, organized for land speculation and development. They purchased approximately in the Northwest Territory from the United States in 1787, but their purchases were not patented by Congress until 1792. Early settlers on these lands followed national guidelines for settling the West and respected the government a great deal, likely because of their role in the Revolution. The founders of the Ohio Company promoted orderly and nationalistic western expansion. The founders of the company began to worry about problems that arose as more individuals bought into the land company, and began to assert their own goals by striking out into territory where the Company did not have title. Armed confrontations with native American tribes threatened the Company's settlement at Marietta. A financial crisis in New York was hurting the investors as well as the company treasury. The company struggled to integrate interests between settlers and investors in the East and those in the West. The Company's power structure favored the Eastern part of the territory, and settlers in the West were not well represented. Westerners wanted protection from Indians, but funds were low and the Ohio company refused. Armed conflict soon broke out between settlers and the native American tribes who wanted to expel them.
Ленапи мен Вайандот жауынгерлерінің шабуылы
Отыз алтыға жуық Компанияның қоныс аударушылары Мариеттадан өзен жоғары қарай шығып, Маскингемнің шығысында Компанияның құқығы болмаған жерге қоныстанды. Аймақтағы жергілікті американдықтармен қарым-қатынас шиеленісіп бара жатты. 1790 жылдың желтоқсан айының соңында, соғыс ардагері полковник Уильям Стейси, Big Bottom елді мекеніндегі екі ұлына шабуыл қаупі туралы ескерту үшін мұз үстінде 30 мильдей (шамамен 48 шақырым) мұздаған Маскингем өзенімен сырғып өтті. Бірнеше күннен кейін, 1791 жылдың 2 қаңтарында, Ленапе және Вайандот жауынгерлері солтүстіктен елді мекенге шабуыл жасап, бірнеше қоныс аударушыларды өлтірді. Отарлаушылар мен басқа американдықтар бұл оқиғаны "Биг Боттом қырғыны" деп атады. Огайо тарихи қоғамының мәліметінше, шабуылда тоғыз ер адам, бір әйел және екі бала қаза тапты. Полковник Стейсидің ұлдары Джон Стейси және Филип (Филемон) Стейси қаза болғандардың арасында болды. Джон шабуыл кезінде бірден қаза тауып, Филемон тұтқынға алынып, кейіннен қайтыс болды.
Салдары
Шабуыл АҚШ-тың қарсы шараларына әкелді. Солтүстік-батыс үнді соғыстарында қақтығыстар жалғасты, онда американдық тайпалардың одағы американдық қоныс аударушыларды осы аумақтан қууға тырысты. 1794 жылы олар Құлаған ағаштар шайқасында жеңіліске ұшырады. 1792 жылдың 21 сәуірінде Конгресс Огайо компаниясының жерлерін американдықтардың шабуылдарынан қорғайтын буферлік аймақ құру ниетімен, Огайо компаниясының жерлерінің солтүстік шекарасында орналасқан 100 000 акрлық Донация учаскесіне рұқсат берді. Конгресс он сегіз жасқа толған әрбір еркекке, егер ол "құжат берілген кезде жерге шын мәнінде қоныстанса", 100 акр жерді тегін ұсынды. Ол Огайодағы төрт жылдық шекара соғыстары тоқтағанға дейін, генерал Энтони Уэйн мен үнді тайпалары Гринвилл шартына қол қойған кезде ғана аяқталды.