Кіріспе
1944 жылы Уильям Уайлер түсірген фильм, 1944 жылғы деректі фильм. "Мемфис Белль: Ұшқыш бекіністің тарихы" – "Мемфис Белль" экипажының соңғы миссиясын баяндайтын 1944 жылғы деректі фильм, ол "Боинг В-17 Ұшқыш бекініс" бомбалаушысы. 1943 жылдың мамыр айында ол Еуропа үстінде 25 миссияны аяқтаған үшінші АҚШ Әскери-әуе күштерінің ауыр бомбалаушысы болды, бірақ АҚШ-қа оралған алғашқы бомбалаушы. Нақты шайқастардың 16 мм түсті фильмін үш оператор түсірді, олардың ішінде бірінші лейтенант Гарольд Дж. Танненбаум болды. Бірінші дүниежүзілік соғыстың қатысушысы Танненбаум 1943 жылдың 16 сәуірінде Франция үстінде бомбалаушы ұшағы түсірілген кезде түсірілім кезінде қаза тапты. Фильмді майор Уильям Уайлер режиссерлік етті, баяндамасын Юджин Керн жасады, ал RAF Бассингборн базасындағы көріністерді Голливуд операторы капитан Уильям Х. Клотхер түсірді. Фильм АҚШ Әскери-әуе күштерінің құрамындағы "Бірінші кинобөлімше" аясында жасалды. Фильм экипаждың екінші соңғы миссиясын (төменде қараңыз) 1943 жылдың 15 мамырында көрсетті және бомбалаушыларды ұшқан ерлердің күнделікті батылдығын көрсете отырып, тыл майданының рухын көтеру мақсатында түсірілді.
the 1944 documentary film
The Memphis Belle: A Story of a Flying Fortress is a 1944 documentary film which provides an account of the final mission of the crew of the Memphis Belle, a Boeing B 17 Flying Fortress. In May 1943 it became the third U. S. Army Air Forces heavy bomber to complete 25 missions over Europe, but the first to return to the United States. The dramatic 16 mm color film of actual battles was made by three cinematographers, including First Lieutenant Harold J. Tannenbaum. Tannenbaum, a veteran of World War I, was killed in action during the filming when the bomber he was in was shot down over France on April 16, 1943. The film was directed by Major William Wyler, narrated by Eugene Kern, and had scenes at its station, RAF Bassingbourn, photographed by Hollywood cinematographer Captain William H. Clothier. It was made under the auspices of the First Motion Picture Unit, part of the United States Army Air Forces. The film actually depicted the next to last mission of the crew (see below) on May 15, 1943, and was made as a morale building inspiration for the Home Front by showing the everyday courage of the men who manned these bombers.
Өндіріс
Морганның экипажы барлық миссияларын бірге орындаған жоқ. Капитан Веринис Морганның ұрыс сапарының басында оның орынбасары болған, бірақ 1942 жылдың 30 желтоқсанында өзінің туған штатының атымен «Коннектикут Янки» деп атаған B-17 ұшағының командирі болып, 16 миссияны жетекшілік етті. Веринис Морганның экипажынан екі күн бұрын сапарын аяқтады. Сондай-ақ, Морганның экипажы Уайлердің түсіру үшін бастапқыда таңдаған экипаж емес еді. Ол 401-ші бомбалау эскадрильясының капитаны Оскар О’Ниллді (оның бомбалаушы ұшағы «Екінші шабуыл» деп аталды) бақылап жүрді, бірақ 1943 жылдың 17 сәуірінде О’Ниллдің B-17 және 401-ші эскадрильясының тағы бес ұшағы Германияның Бремен қаласының үстінде атып түсірілді, сол кездегі Сегізінші әуе армиясы үшін ең ауыр миссия болды. Содан кейін Морган таңдалып алынды және оның экипажы Сегізінші әуе армиясымен қайта біріктіріліп, сапарларын аяқтады және соғыс облигацияларын жинау үшін АҚШ-қа оралды. Уайлер Морганға, егер «Мемфис Белл» экипаждың соңғы миссиясында атып түсірілсе, ол 25 миссиясын аяқтауға дайын тұрған басқа B-17 экипажымен жұмыс істейтінін айтты, ол жақын маңдағы 303-ші бомбалау тобының «Тозақ періштелері» болды. «Тозақ періштелері» шындығында 13 мамырда (ал «Мемфис Белл» үшін 19-шы күні) 25 миссияны бірінші болып аяқтады. Морган өзінің естеліктерінде 1943 жылдың қаңтар айының соңында экипажының сегізінші миссиясынан кейін Уайлер оған жүгінгенін айтады. Уайлер Морганға «Мемфис Белл» және оның экипажының ұшағының лақап атына байланысты «бір түрлі құпия» болғандықтан түсіргісі келетінін және Морганның ұшқыш ретіндегі беделі Уайлердің «әрекеттің ортасында болуына және қайта оралудың жақсы мүмкіндігіне» кепілдік беретінін айтты. Морган Уайлердің фильм түсіру тобы ұшақтың ұрыс кезіндегі жұмысына ешқандай кедергі келтірмейтініне сендіргеннен кейін келісті. Түсіру жұмысының алғашқы миссиясы «Мемфис Белл» емес, 1943 жылдың 26 ақпанында «Джерси Баунс» B-17 ұшағымен Германияның Вильгельмсхавен қаласына жасалған миссия болды. «Мемфис Белл» 16 ақпандағы шайқаста алған ауыр зақымдардан кейін жөндеуден өтіп жатқан еді. Миссия кезінде неміс күшті истребительдердің шабуылына ұшырады және 91-ші топтың екі B-17 ұшағы атып түсірілді. Қауіпке қарамастан, Уайлер Морганның экипажымен кем дегенде алты ұрыс миссиясын түсірді, олардың барлығы «Мемфис Белл» бортында емес, мұрын, құйрық, оң жақтағы қанат және радио люгі орналасқан камераларды пайдаланып түсірілді. Камера орнатылғандығы «Жақсы тыйын» ұшағының суретінде көрсетілген, Морган мен Уайлер 1943 жылдың 5 сәуірінде Антверпенге сапар жасаған кезде түсірілген. Фильмдегі басқа бомбалау орындары Франциядағы Сен-Назер, Лориент және Ренне қалаларында анықталды. 16 мм түсті фильмде дыбыс болған жоқ, ол кейін Голливудта қосылды. АҚШ-тағы соғыс облигацияларын жинау кезінде алғашқы экипаж студияда үнсіз фильмді көріп жатқанда бір-біріне орынды пікірлер айтты. Нәтижесін шынайы жауынгерлік жазбалардан ажырату қиын болды. Король Георг VI (Royal Air Force Marshal формасын киіп) және оның жұбайы Елизавета королева Морганның соңғы миссиясынан кейін, бірақ B-17 экипажының миссиясынан бір күн бұрын, 18 мамырда экипажды құттықтады.
Қабылдау
"Нью-Йорк Таймс" газетінің деректі фильмге берген шолуында сыншы Босли Кроутер фильмді: "Ағылшын базаларынан Германияның ортасына ауыр бомбалаушы ұшақтармен ұшып бара жатқан жас жігіттер үшін күндізгі бомбалау қандай екенін толық және жарқын бейнелейтін туынды" деп бағалады.
Әсері
2001 жылы АҚШ Конгресінің кітапханасы түпнұсқа нұсқаны "мәдени маңызы бар" деп танып, Ұлттық кино тізіліміне енгізіп сақтауға алды. "Мемфис Белл" ұшағы қазір Огайо штатының Дейтон қаласы маңындағы Райт-Паттерсон әуе базасындағы АҚШ Әуе күштерінің ұлттық мұражайында сақталуда.
1990 жылғы фильм
1990 жылы Дэвид Путнам Англияда «Мемфис Белл» фильмін жасады. Оның продюсері Уильям Уайлердің қызы Кэтрин Уайлер болды, режиссерлік жұмысын Майкл Кэтон-Джонс жүзеге асырды, ал басты рөлдерді Мэтью Модин мен Эрик Стольц сомдады. Фильмдегі кейбір мәліметтер, мысалы, экипаж мүшелерінің есімдері, шындыққа сай келмейді.
Үй бейнесі
2010 жылы фильм Periscope Film LLC компаниясы арқылы Blu-ray дискісінде жоғары сапада жарық көрді. Ол сонымен қатар 1990 жылғы «Мемфис Белл» фильмінің 2014 жылғы Blu-ray шығарылымына да қосылды.
2016 жылғы қалпына келтіру
2016 жылы деректі фильмдерді түсіретін Эрик Нельсон Уильям Уайлер фильмді монтаждау үшін пайдаланған 34 таспаның АҚШ Ұлттық архивтері мен құжаттар басқармасында сақталып тұрғанын білді.