Кіріспе

Энтропия ұғымын алғаш рет неміс физигі Рудольф Клаузиус XIX ғасырдың ортасында термодинамикалық қасиет ретінде дамытты, ол кейбір спонтанды процестердің қайтымсыз немесе мүмкін емес екенін болжайды. Статистикалық механикада энтропия ықтималдықтар теориясын қолдана отырып, статистикалық қасиет ретінде формулировкаланады. 1870 жылы австриялық физик Людвиг Болцман статистикалық энтропия көзқарасын енгізді, ол табиғаттың макроскопиялық байқаулары мен термодинамикалық жүйелерді құрайтын микроскопиялық күйлердің үлкен жиынтығын қатаң қарастыруға негізделген микроскопиялық көрініс арасындағы сипаттамалық байланысты қамтамасыз ететін физиканың жаңа саласын құрды.

Болцманның принципі

Людвиг Болцман энтропияны термодинамикалық тепе-теңдікте болатын мүмкін микроскопиялық күйлердің (микростаттар) санының өлшемдері ретінде, жүйенің макростатын құрайтын макроскопиялық термодинамикалық қасиеттеріне сәйкес анықтады. Пайдалы мысал ретінде контейнердегі газ үлгісін қарастырайық. Газдың көлемі, қысымы және температурасы – оның макроскопиялық жағдайын (күйін) сипаттайтын оңай өлшенетін параметрлер. Микроскопиялық деңгейде газ бір-бірімен және ыдыстың қабырғаларымен кездейсоқ соқтығысатын, еркін қозғалатын атомдар мен молекулалардан тұрады. Қабырғалармен соқтығысу газдың макроскопиялық қысымын тудырады, бұл микроскопиялық және макроскопиялық құбылыстар арасындағы байланысты көрсетеді. Жүйенің микростаты – оның барлық бөлшектерінің координаттары мен импульстарының сипаттамасы. Газ бөлшектерінің көптігі үлгі үшін шексіз сандағы мүмкін микростаттарды қамтамасыз етеді, бірақ олар жиынтықта жақсы анықталған орташа конфигурацияны көрсетеді, ол жүйенің макростаты ретінде көрінеді, оған әрбір жеке микростаттың үлесі ескерілмейтіндей кішкентай. Микростаттардың жиынтығы әрбір микростаттың статистикалық ықтималдық үлестірілімін қамтиды, ал ең ықтимал конфигурациялардың тобы макроскопиялық күйді құрайды. Сондықтан, жүйені термодинамикалық айнымалылар деп аталатын бірнеше макроскопиялық параметрлермен ғана толық сипаттауға болады: жалпы энергия E, көлем V, қысым P, температура T және т.б. Алайда, бұл сипаттама жүйе тепе-теңдік күйінде болған кезде ғана салыстырмалы түрде қарапайым. Тепе-теңдікті суға тамшылатылған тағамдық бояудың мысалымен көрсетуге болады. Бояудың таралуы күрделі, оны дәл болжау қиын. Бірақ, жеткілікті уақыт өткеннен кейін жүйе біртекті түске ие болады, бұл күйді сипаттау және түсіндіру әлдеқайда оңай. Болцман энтропия мен жүйенің мүмкін микростаттарының саны арасындағы қарапайым қатынасты тұжырымдады, ол Ω символымен белгіленеді. Энтропия S бұл санның табиғи логарифміне пропорционалды:

Пропорционалдылық тұрақтысы kB физиканың негізгі тұрақтыларының бірі болып табылады және оны ашқан ғалымның құрметіне Болцман тұрақтысы деп атайды. |Ω| табиғи сан (1, 2, 3, ...) болғандықтан, энтропия нөл немесе оң болады (1 = ln 1 = 0, ln Ω ≥ 0). Болцман энтропиясы барлық қолжетімді микростаттардың бірдей ықтимал болғанда жүйені сипаттайды. Бұл тепе-теңдіктегі энтропияның максималды мәніне сәйкес келетін конфигурация. Кездейсоқтық немесе тәртіпсіздік максималды, сонымен қатар әрбір микростаттың ерекшеленуі (немесе ақпараты) жоқ. Энтропия – қысым, көлем немесе температура сияқты термодинамикалық қасиет. Сондықтан ол микроскопиялық және макроскопиялық көзқарастарды байланыстырады. Болцман принципі статистикалық механиканың негізі саналады.

Микростаттарды санау

Классикалық статистикалық механикада микроқұйрылымдар саны шын мәнінде санауға келмейтіндей шексіз, себебі классикалық жүйелердің қасиеттері үздіксіз. Мысалы, классикалық идеал газдың микроқұйрылымы барлық атомдардың орналасуы және импульсімен сипатталады, олар нақты сандар бойынша үздіксіз өзгереді. Егер біз Ω-ны анықтағымыз келсе, микроқұйрылымдарды топтастыру әдісін табу керек. Бұл процедура ірі дәнге бөлу деп аталады. Идеал газ жағдайында, егер атомдардың орналасуы және импульсі δx және δp аралығында болса, біз атомның екі күйін "бірдей" деп есептейміз. δx және δp мәндерін кездейсоқ таңдауға болады, сондықтан энтропия бірегей түрде анықталмайды. Ол тек қосымша тұрақтыға дейін ғана анықталады. (Көріп отырғанымыздай, энтропияның термодинамикалық анықтамасы да тек тұрақты шамаға дейін анықталады.) Ірі дәнге бөлуден аулақ болу үшін H теоремасымен анықталған энтропияны қолдануға болады. Дегенмен, бұл беймәлімдікті кванттық механика арқылы шешуге болады. Жүйенің кванттық күйі "негізгі" күйлердің суперпозициясы ретінде берілуі мүмкін, оларды энергияның өзіндік күйлері (яғни кванттық Гамильтонның өзіндік күйлері) ретінде таңдауға болады. Әдетте кванттық күйлер дискретті болады, тіпті олардың саны шексіз болуы мүмкін. Белгілі бір энергиясы E бар жүйе үшін Ω-ны E мен E + δE арасындағы макроскопиялық түрде кішкентай энергия диапазонындағы энергиялық өзіндік күйлердің саны деп қабылдаймыз. Термодинамикалық лимитте, нақты энтропия δE таңдауына тәуелді болмайды. Нернст теоремасы немесе термодинамиканың үшінші заңы деп аталатын маңызды нәтижеде абсолюттік нөл температурасындағы жүйенің энтропиясы жақсы анықталған тұрақты шама болады. Себебі нөл температурасындағы жүйе ең төменгі энергия күйінде немесе негізгі күйінде болады, сондықтан оның энтропиясы негізгі күйдің дегенерациясымен анықталады. Көптеген жүйелерде, мысалы, кристалл торларында, бірегей негізгі күйі болады, және (1=ln(1) = 0 болғандықтан, бұл олардың абсолюттік нөлде энтропиясы нөлге тең дегенді білдіреді). Басқа жүйелерде бірден көп күйлер бар, ең төменгі энергиясы бірдей, және "нөлдік энтропиясы" нөл емес. Мысалы, қарапайым мұздың нөлдік энтропиясы 3,41-ге тең, себебі оның кристалдық құрылымы бір энергиямен бірнеше конфигурацияларды қамтиды (геометриялық фрустрация деп аталатын құбылыс). Термодинамиканың үшінші заңы бойынша, абсолюттік нөлдегі (0 Кельвин) тамаша кристалдың энтропиясы нөлге тең. Бұл молекулалық қозғалыстың тоқтауы керек екенін білдіреді. Квантталған тербеліс деңгейлерін болжауға арналған тербеліс теңдеуі тербеліс кванттық саны 0 болғанда да, молекуланың тербеліс энергиясы бар екенін көрсетеді: мұнда - Планк тұрақтысы, - тербелістің сипаттамалық жиілігі, ал - тербеліс кванттық саны. Тіпті (нөлдік нүкте энергиясы) 0 болмағанда да, Гейзенберг белгісіздік принципіне сәйкес, ол 0-ге тең емес.