Жулиан Бестейро: испандық социалистік саяхатшы, философ, және 1931 жылғы Испан Республикасы Конституциялық Кортесінің спикері. Өмірі мен қызметі туралы біліңіз.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Испаниялық саясаткер (1870–1940)
Spanish politician (1870–1940)
Джулиан Бестеиро Фернандес (xuˈljam besˈtejɾo, 21 қыркүйек 1870 – 27 қыркүйек 1940) – испандық социалистік саясаткер, Кортес Генералесіне сайланды және 1931 жылы Испания Республикасының Конституциялық Кортесінің төрағасы болды. Ол сондай-ақ бірнеше рет Мадрид қалалық кеңесіне сайланды. Осы кезеңде ол Мадрид университетінде философия және логика профессоры және факультет деканы болды. Азамат соғысынан кейін түрмеге қамалып, түрмеде қайтыс болды.
Julián Besteiro Fernández (xuˈljam besˈtejɾo, 21 September 1870 – 27 September 1940) was a Spanish socialist politician, elected to the Cortes Generales and in 1931 as Speaker of the Constituent Cortes of the Spanish Republic. He also was elected several times to the town council of Madrid. During the same period, he was a university professor of philosophy and logic, and dean of the department at the University of Madrid. He was imprisoned after the Civil War and died in jail.
Ерте өмір
Мадридте туған ол Институция Либре де Энсенсансада білім алып, Мадрид университетінің философия және әдебиет факультетінде, сондай-ақ 1896 жылы Сорбоннада, Мюнхен, Берлин және Лейпциг университеттерінде 1909–1910 жылдары оқыды. 1908 жылы Алехандро Лерру құрған Partido Radical (Радикалды партия) партиясына қосылды. Республикалық одақтың мүшесі ретінде, ол 1903 жылғы 8 қарашада Толедо қалалық кеңесіне сайланды. 1912 жылы Мадридтегі социалистік үйірмеге (Agrupación Socialista Madrileña) мүше болды. Сол жылы оған Мадрид университетінің философия және әдебиет факультетіндегі Негізгі логика кафедрасы ұсынылды. Ұзақ өтпей Бестеиро Unión General de Trabajadores (UGT) кәсіподағының және Испания Социалистік жұмысшылар партиясының (PSOE) мүшесі болды. 1913 жылы Толедодағы педагогиялық институтында физика және табиғаттану пәнінің профессоры Долорес Себрианға үйленді. 1917 жылы жалпы ереуілден кейін Бестеиро Мадридте сотталған ереуіл комитетінің көптеген мүшелерінің қатарында болды; ол кінәлі деп танылып, өмір бойына түрмеге кесілді. Амнистия науқаны аясында босатылғаннан кейін ол Мадрид қалалық кеңесінің мүшесі болып сайланды. Бестеиро сонымен қатар UGT-нің 1930 жылғы 15 желтоқсандағы жалпы ереуілге қатысуына қарсы болды. 1931 жылғы ақпанда PSOE және UGT-нің бірлескен отырысында Бестеиро партияның да, кәсіподақтың да төрағасы лауазымынан кетті. (Ескертпе: Пол Престон Бестеироның 1934 жылы кәсіподақ төрағасы лауазымынан кеткенін жазады.) 1931 жылы Мадрид қалалық кеңесінің кеңесшісі болып сайланды.
Born in Madrid, he was educated in the Institución Libre de Enseñanza, and studied in the Faculty of Philosophy and Letters at the University of Madrid, as well as at the Sorbonne in 1896, the Universities of Munich, Berlin and Leipzig in 1909–1910. In 1908, he joined the Partido Radical (Radical Party) established by Alejandro Lerroux. A member of the Republican Union, he was elected municipal councillor of Toledo on 8 November 1903. He became a member of the Agrupación Socialista Madrileña (the socialist circle in Madrid) in 1912. That year he was offered the Chair of Fundamental Logic in the Faculty of Philosophy and Letters at the University of Madrid. Soon after, Besteiro became a member of Unión General de Trabajadores (UGT) trade union, and of the Spanish Socialist Workers' Party (PSOE). In 1913 he married Dolores Cebrián, a professor of physics and natural science at the teachers' training college in Toledo. In 1917, after the general strike, Besteiro was among many members of the strike committee tried in Madrid; he was convicted and sentenced to life imprisonment. Following his release under the amnesty campaign, he was elected as a member of the town council of Madrid. Bestiero had also opposed the participation of UGT in the 15 December 1930 general strike. At a joint meeting of the PSOE and UGT in February 1931, Besteiro resigned as President of both the party and the union. (Note: Paul Preston writes that Besteiro resigned as president of the union in 1934.) In 1931 he was elected a councillor of the Madrid town council.
Екінші испан республикасы және Азамат соғысы
1931 жылы Екінші испан республикасы құрылғаннан кейін де Кортес-Генеральде қызмет етіп жүрген Бестеиро жаңа конституцияны әзірлеуге өкілеттік берілген Конституциялық Кортес спикері болып сайланды. Министрлер кабинеті оған алдымен CAMPSA мемлекеттік мұнай монополиясына мемлекеттік делегаттық, содан кейін Франция елшісі лауазымын ұсынды, ол екеуін де қабылдамады. Кортес президенті болған кезінде ол саяси көзқарастарында консервативті болып көрінді. 1934 жылдың қаңтарында ол UGT президенті лауазымынан кетті. Социалистік қозғалыстың радикалданғанына қарсылық білдіріп, 1936 жылдың ақпан айында Бестеиро Мадридтегі Халықтық фронт сайлауында кез келген үміткерден ең көп дауыс алды. Осы кезеңде Бестеиро Мадрид университетінде Философия және әдебиет факультетінің деканы ретінде жұмыс істеді, сондай-ақ Мадрид қалалық кеңесінің депутаты және кеңесшісі міндеттерін атқарды. 1936 жылы Испанияда азамат соғысы басталғаннан кейін, достарының кеңесіне қарамастан, ол Мадридтен кетуден және эмиграцияға барудан бас тартты. Бестеиро мұның бейбітшілік миссиясы болады деп сенді. Ол соғысты аяқтау үшін британдық көмек сұрап, сэр Энтони Иденмен кездесті, бірақ соғысқа неміс және орыс тарапынан қолдау көрсетілді, бірақ ешқандай маңызды нәтиже болмады. Лондондағы миссиясы сәтсіз аяқталғаннан кейін Бестеиро Мадрид қалалық кеңесінде жұмысын жалғастырды, бірақ басқа ресми қоғамдық қызметтен шеттеді. Ол "Агрупасьон Сосьялиста Мадриленья" және парламенттік топтардың отырыстарына қатысуын тоқтатты. 1939 жылдың 26 қаңтарында Барселонаның түсуі және Азаньяның Республика Президенті лауазымынан кетуі туралы хабарды естіген Бестеиро бейбітшілікке қол жеткізу және қарсылықты тоқтату үшін жұмыс істеуге шешім қабылдады. Ол полковник Сегисмундо Касадомен байланысқа түсті. 5 наурызда Бестеиро Ұлттық қорғаныс кеңесін (Consejo Nacional de Defensa) құру туралы жариялады. Хуан Негриннің үкіметіне және оның одақтасы Испания Коммунистік партиясына қарсы көтеріліс сәтті аяқталды, бұл шамамен 2000 адамның өмірін құрбан етуге әкелді. (Beevor (2006), 34-тарау, passim, Испания үшін шайқас).
Still serving in the Cortes Generales after the establishment of the Second Spanish Republic in 1931, Besteiro was elected Speaker of the Constituent Cortes, empowered to draft a new constitution. The Cabinet offered him first the job of state delegate to CAMPSA, the state petrol monopoly, and then the post of Ambassador to France, both of which he rejected. During his period as President of the Cortes, he seemed to become more conservative in his political views. In January 1934, he resigned as President of the UGT. Opposing the radicalization of the Socialist movement, In February 1936, Besteiro won the highest number of votes of any candidate in Madrid in the Popular Front elections. Throughout this period, Besteiro had continued to work in the University of Madrid as a Dean of the Faculty of Philosophy and Letters, as well as to carry out his duties as a parliamentary deputy and councillor of the town council in Madrid. After the Spanish Civil War broke out in 1936, and against the urgings of friends, he refused to leave Madrid and seek exile. Besteiro believed it was to be a peace mission. There he met with Sir Anthony Eden to seek British aid in ending the war, which had attracted German and Russian support of the opposing sides, but no significant results followed. After the failure of his mission in London, Besteiro returned to work on the town council of Madrid but withdrew from other official public life. He stopped attending the Agrupación Socialista Madrileña and the parliamentary group meetings. With the news of the fall of Barcelona on 26 January 1939 and Azaña's resignation as President of the Republic, Besteiro decided to work to achieve peace and stop the resistance. He contacted Colonel Segismundo Casado. On 5 March Besteiro announced the creation of the National Defence Council (Consejo Nacional de Defensa). The uprising against the government of Juan Negrín and its Communist Party of Spain allies succeeded, at the cost of nearly 2,000 lives. (See Beevor (2006), Chapter 34, passim, The Battle for Spain.)
Өлім
1939 жылы 28 наурызда Мадридтің ұлтшылдарға түскеннен кейін Бестеиро франкистік күштерге тұтқындалды. 8 шілдеде ол әскери сотта отырды және отыз жылға сотталды. Ол 1939 жылдың тамыз айының соңына дейін Паленсиядағы Дуэнас қаласындағы траппистер монастырында түрмеде болды. Содан кейін ол Андалусиядағы Кармона түрмесіне ауыстырылды. Ол келесі жылы түрмеде қайтыс болды. Бестеиро Мадридтің азаматтық зиратына жерленді.
After the fall of Madrid to the Nationalists on 28 March 1939, Besteiro was arrested by Francoist forces. On 8 July he faced a court martial and was sentenced to thirty years. He was imprisoned first in the Trappist monastery in Dueñas, Palencia, until the end of August 1939. He was transferred to the prison of Carmona, Andalusia. He died in prison the following year. Besteiro was buried in the Cementerio Civil of Madrid.