Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Форд бөгеті, ресми атауы №1 құлып және бөгет, Жоғарғы Миссисипи өзенінде орналасқан. Миннеаполис пен Сент-Пол, Миннесота қалалары арасында, Миссисипи өзені мен Миннесота өзенінің қосылған жерінен солтүстікке қарай, Миссисипи өзенінің 847.9 шақырымында жатыр. Электр стансасының бөлігі бұрын Ford Motor Company компаниясына тиесілі болған, ол өзеннің шығыс жағындағы Твин-Ситис құрастыру зауытын электр энергиясымен қамтамасыз ету үшін гидроэлектр стансасын пайдаланған. 2008 жылдың сәуір айында ол Brookfield Power Co. компаниясына сатылды. Екі құлыпты бөгет және бөгетті АҚШ Армиясының инженерлік корпусының Миссисипи аңғары бөлімшесінің Сент-Пол ауданы салған және басқарады.
Ford Dam, officially known as Lock and Dam No. 1, is on the Upper Mississippi River and is located between Minneapolis and Saint Paul, Minnesota just north of the confluence of the Mississippi with the Minnesota River at Mississippi River mile 847.9, in Minneapolis. The powerhouse portion was previously owned by the Ford Motor Company, which operated a hydroelectric power station to feed electricity to its Twin Cities Assembly Plant on the east side of the river. It was sold to Brookfield Power Co. in April 2008. The dual lock facility and dam was built and is operated by the St. Paul district of the U. S. Army Corps of Engineers' Mississippi Valley Division.
Құрылыс
Бұл жердегі алғашқы нысан 1917 жылы пайдалануға берілді және бұрынғы No. 2 құлып пен бөгетінің (қазір Микер аралы құлып және бөгеті деп аталады) қызметін тоқтатты. Нысан 1929 жылы қайта салынды, ал 1932 жылы бір шлюзден екі шлюзге дейін кеңейтілді. Әрбір шлюздің ені 56 фут (17 м), ал ұзындығы 400 фут (122 м) (17 × 122 метр), келесі шлюздің енінің жартысы, бірақ бұл аудандағы жалғыз екі шлюзді нысан. Көтеру биіктігі шамамен 36 фут (11 м). 1978-1983 жылдар аралығында негізгі жөндеу жұмыстары жүргізілді, оның ішінде көптеген қолмен және гидравликалық компоненттер компьютерлік басқарумен ауыстырылды. Нысанның шығыс бөлігі амбурсен бөгетінен тұрады, ол ағынмен жұмыс істейтін бөгет, ал өзенге қараған бөлігі әдетте темір бетоннан жасалған салыстырмалы түрде жұқа, жалпақ плита болып табылады. Көтеру биіктігі 36 фут (11 м). Бөгеттің үстінде қалауға болатын, көтеру биіктігін 2 футқа (1 м) дейін арттыра алатын инфляциялық флешборд жүйесі орналасқан. Нысанның шлюз жағында әр жылдың сәуір айынан қараша айына дейін ашық болатын үлкен бақылау алаңы бар. Көпір арқылы келушілер екі шлюзден өтіп, тікелей бөгетке дейін бара алады. Нысан ашылған кезде, Миннеаполистегі Сент-Энтони шарқының төменгі жағына дейін кеме жүретін арна қамтамасыз етілді. 1960 жылдары қосымша шлюздер салынды, олар 2015 жылы жабылғанға дейін кеме жүрудің бастапқы нүктесін Кун Рапидс бөгетіне (құлыпсыз) дейін ұзартты. Бөгеттің жоғары жағында Форд Парквей көпірі орналасқан.
The first facility at the site went into operation in 1917 and superseded the role of the earlier Lock and Dam No. 2 (today known as the Meeker Island Lock and Dam). The facility was rebuilt in 1929, and an expansion from one lock to two locks was completed in 1932. Each lock is 56 feet (17 m) wide by 400 feet (122 m) long (17 × 122 meters), half the width of the next lock downstream, though this is the only dual lock facility in the district. The lift is about 36 feet (11 m). Major rehabilitation efforts were carried out between 1978 and 1983, including the replacement of many manual and hydraulic components with computer controls. The eastern portion of the site consists of an overflow Ambursen dam, which is a buttress dam where the upstream part is a relatively thin flat slab usually made of reinforced concrete. The lift is 36 feet (11 m). There is an inflatable flashboard system on top of the dam that can increase the lift by 2 feet (1 m) when so desired. The lock side of the facility has a large observation area that is open from April to November each year. A bridge allows visitors to walk over the two locks and right up next to the dam. When the facility opened, it assured a navigable channel up to the tail end of Saint Anthony Falls upriver in Minneapolis. Additional locks were added there in the 1960s, extending the head of navigation to a dam in Coon Rapids (without any lock), until their closure in 2015. Just upstream of the dam is the Ford Parkway Bridge.
Жөндеу
1958 жылдың қараша айында бөгеттің қабырғаларының бірінен судың күшті ағып шығуын тоқтату үшін кең ауқымды жөндеу жұмыстары басталды, олар 1959 жылдың көктемінде өзен көлігінің басталуына дейін аяқталмады. Бүкіл құрылымның су астына кетіп қалуын болдырмау үшін Ashbach Construction компаниясы әрбір қабырғадағы жарықтар мен туннельдерді неоприн және бетонмен толтырды.
In November 1958, extensive repairs to the dam began to correct serious leaking from one of the walls, which did not complete until the opening of river traffic in the spring of 1959. To prevent the underwashing of the entire structure, Ashbach Construction filled each wall crack and tunnel by Neoprin and concrete.
Су электр қуатын өндіру
Корпус 1917 жылы бөгетте гидроэлектр стансасының негізін салды, бірақ федералды заң бойынша стансаны мемлекет салуға құқылы емес еді. Форд 1924 жылы аяқталған электр стансасын, Фордтың құрастыру зауытын қуатпен қамтамасыз ету үшін, стансаға жақын жардың үстіне салды. Құрастыру зауыты 2011 жылы жабылды және қазір жер тұрғын үйлер мен коммерциялық мақсаттар үшін қайта жаңартылуда. Электр стансасының ұзындығы 48 метр, ені 34 метр және ол бөгеттің шығыс жағына салынған. Онда 4 турбина және генератор бар, олардың жалпы қуаты 17 920 кВт, ал 7000 м³/с су пайдаланылады. Ол жылына шамамен 97 100 мегаватт-сағат (МВт·сағ) энергия өндіреді. Құрастыру зауыты жабылу алдында электр стансасы құрастыру зауытының барлық электр энергиясын, сондай-ақ шлюз бен бөгетке тегін электр қуатын жеткізді, ал өндірілген 22 000 МВт·сағаттың (22%) жергілікті электр желісіне сатылды. 2008 жылы құрастыру зауыты жабылып, кейіннен Brookfield Renewable Power Inc. компаниясы электр стансасын сатып алғаннан бері, зауытта өндірілген барлық электр энергиясы көтерме нарықта сатылуда.
The Corps built a base for a hydroelectric plant in the 1917 dam but Federal law required that the plant not be built by the government. Ford built the powerhouse, completed 1924, to power an assembly plant Ford also built on top of the bluff adjacent to the plant. The assembly plant closed in 2011 and the land is being redeveloped for residential and commercial uses. The powerhouse is 156 feet (48 m) long by 112 feet (34 m) wide and is built into the east end of the dam. It includes 4 turbines and generators with a total capacity of 17,920 kW using 7,000 cfs of water. It generates about 97,100 megawatt hours (MWh) a year. Before the closure of the assembly plant, the powerhouse supplied all the electricity to the assembly plant, plus free power to the lock and dam, and 22,000 MWh (22%) was sold to the local power grid. Since the closure of the assembly plant and subsequent purchase of the powerhouse by Brookfield Renewable Power Inc. in 2008 all electricity generated at the facility has been sold on the wholesale market.