Кіріспе

Солтүстік Каролина штатының мемлекеттік танылған тайпасы, АҚШ. 1245 адам тіркелген. Ваккамау сиуандықтары Сент-Джеймс, Бакхед және Кеңес аудандарында тұрады. Ваккамау сиуандық тайпасының отаны Солтүстік Каролина штатының Уилмингтон қаласынан шамамен 37 миль қашықтықтағы Грин-Свамп батпағының шетінде, Ваккамау көлінен жеті миль қашықтықта және Солтүстік Каролина штатының Болтон қаласынан төрт миль солтүстікте орналасқан. 1933 жылы олар мемлекеттік мектеп ашты.

Коммерциялық емес ұйым

1977 жылы Уаккамау Сиуан Үнді тайпасы Солтүстік Каролина штатының Болтон қаласында тіркелген 501(c)(3) коммерциялық емес ұйым болып құрылды.

Қызметтер

Ваккамау сиуандық тайпасы Тұрғын үйді жақсартуға арналған HUD Американың жергілікті халыққа көмектесу жобасын жүргізеді, ол оның мүшелеріне үйді жөндеуге, үй сатып алуға аванс төлеуге және төтенше жағдайларда қаржылық көмек көрсетуге көмектеседі. 1980 мен 2000 жылдар аралығында екі округтің халқы жалпы алғанда 6,7%-ға өсті, бұл Солтүстік Каролина штатының 37%-дық өсім деңгейімен салыстырылғанда. Екі округтегі өсім көбінесе жергілікті американдықтар мен испандар арасында байқалды – тиісінше 61% және 295%, соңғы көрсеткіш көші-қонды да білдіреді. Африкалық американдықтардың саны 7%-ға өсті, ал еуропалық американдықтардың саны 0,6%-ға азайды.

Үкімет

Ваккамау Сиуан тайпалық кеңесі, Inc. тайпаны басқарады, ол тайпа мүшелері сайлаған алты мүшеден тұрады, олардың өкілеттік мерзімі бірінші жылдан үш жылға дейін екі жылдық циклмен алмасады. Тайпа басшысының лауазымы, бұрын мұрагерлік немесе жеке тағайындау арқылы беріліп келген, енді сайлау арқылы тағайындалады. Тайпада Ақсақалдар кеңесі бар, ол ай сайын тайпалық жиналыстар өткізіп, тайпаның барлық мүшелерін маңызды мәселелер туралы хабардар етеді және білім береді. Осы жиналыстарда тайпа мүшелерінің пікірлері мен ұсыныстары тыңдалады және шешім қабылдау процесіне қосылады. Тайпалық кеңес тайпаның күнделікті жұмысын басқару үшін тайпа әкімшісін тартады, оның жылдық бюджеті шамамен 1 миллион доллар көлемінде. Әкімшілік тайпалық гранттар бағдарламаларын басқаруды қадағалайды және жергілікті, штаттық және федералдық агенттіктерге, жеке донорларға, тайпалық кеңеске және тайпа мүшелеріне гранттар бойынша атқарылған жұмыстардың жай-күйі туралы ай сайын есеп береді.

Мемлекеттік тану

Ваккамау сиуандықтар 1971 жылы Солтүстік Каролина штатымен мойындалды және NCGS 143B 407-ге сәйкес Солтүстік Каролина Үндістер істері жөніндегі комиссиясының мүшесі болып табылады.

Федералды тану

Уакамау Сиуан үнді тайпасы федералдық деңгейде танылмаған. Олардың конгресс өкілі 1948 жылы федералдық тану үшін сәтсіз заң жобасын енгізді. Lumbee Legal Services, Inc. федералдық тану алу үшін әкімшілік процесінде Уакамау Сиуан тайпасының мүддесін қорғайды.

XVI ғасыр

Археолог Мартин Т. Смит 1521 жылы Франсиско Жиребильо басқарған испан экспедициясы Каролина жағалауынан Уаккамау және Пи-Ди өзендері бойымен ішкі аймақтарға сапарлағанда Уаккамау ауылымен кездескен болуы мүмкін деп санайды. Өзен алқабының тұрғындарын жартылай көшпелі деп сипаттаған Жиребильо, олардың аң аулау, жинау және шектеулі егіншілікпен айналысқанын атап өтті. Ол халықтың өзіне тән "ерекше" жерлеу салтын сақтағанын жазды, бірақ олардың ерекше амалдарын толыққанды сипаттамады. 1521 жылы Франсиско Гордильо мен Педро де Кехос бірнеше жергілікті тұрғынды тұтқынға алып, құл етіп, испандықтар отарлап жатқан Испаньолаға жіберді. Олардың бірі Франсиско де Чикора деп танылды. Франсиско қазіргі Оңтүстік Каролина аумағында өмір сүрген жиырмадан астам тайпаны анықтады, олардың ішінде ол "Чикора" және "Духаре" тайпаларын атады, олардың тайпалық жерлері ең солтүстік аймақтарды құрады. Антрополог Джон Р. Свантон бұл тайпалардың арасында Уаккамау және Кейп-Фейр тайпаларының да болғанына сенді. 1526 жылы Лукас Васкес де Айллон бұл аймаққа қайта оралды.

17 ғасыр

Шамамен 150 жыл өткен соң, ағылшын Уильям Хилтон Уакамау Сиуан халқының ата-бабаларымен кездескенін жазып, оларды Вокон деп атады. 1670 жылы неміс геодезисі және дәрігері Джон Ледерер өз еңбегі «Жаңалықтар» (Discoveries) ішінде оларды атап өтті. 17 ғасырдың басында Вокон (Уакамау) және көптеген Пи Ди (Pee Dee) өзенінің тайпалары испандықтар мен одақтас Кусабо үндістерінің күштерінің әсерінен солтүстікке қарай ығыстырылды. Каролинаның ішкі аймандарына алғашқы саяхат жасаған ағылшын саяхатшыларының бірі Джон Ледерер 1670 жылы, ал Джон Лоусон отыз жылдан кейін саяхаттары туралы жазбаларында Уакамауларды Шығыс Сиуан халқы деп сипаттады. Олар басқалардан алған ақпаратты қайталап айтты; ешқайсысы да Уакамаудың бір бөлігі отарлаушылардың шабуылынан қашу үшін батпақты жерлерге тығылған аймаққа бармады.

18 ғасыр

Джон Лоусон «Каролинаға жаңа саяхат» (1700) еңбегінде вокон тайпасын тускароралардан шамамен бірнеше миль оңтүстікке орналастырған. Ваккамау және Пи-Ди өзендерінің құсылыс жанына қоныстанған бұл тайпалар бірлестігі 1705 жылы бөлініп кетті; вокон тайпасының бір бөлігі төменгі Нойс өзені мен Контеннеа сағасына қарай солтүстікке жылжыды. Англиялық отарлаушылар вокон (немесе ваккамау) тайпасын алғаш рет 1712 жылы жазбада тіркеген. Оңтүстік Каролина колониясы ваккамау тайпасын, сондай-ақ Кейп-Фейр тайпаларын, Оңтүстік Каролинаның бұрынғы британдық колониялық губернаторының ұлы Джеймс Мурмен бірге тускарора тайпасына қарсы жорыққа қосылуға көндіруге тырысты. Британдық отаршылдық әкімшілігі оңтүстікке көшіп барған вокон тайпасын ваккамау деп атай бастады, себебі олар ваккамау өзенінің жанында қоныстанды. Әр отарлық топ тайпалардың аттарын жазуға тырысты, сондықтан жазылуында көп айырмашылықтар болды. Мысалы, «вокон» атауы қолданудан тоқтаған кезде, тарихи жазбаларда «ваккамау» атауы пайда болды. Ваккамау тайпасы 1718 жылға дейін ваккамау және Пи-Ди өзендерінің бойындағы аймақты мекендеп, кейін Уини немесе Блэк-Ривер аймағына көшіп кетті. 1720 жылы олар қазір Ламби немесе Ламбер өзені деп аталатын Дроунинг-Крик өзені бойында қашқан тускарора, черау, кейауви және хаттерас тайпаларының отбасыларымен бірікті. Ваккамау тайпасының отбасылары 1733 жылға дейін Дроунинг-Крик бойында өмір сүріп, содан кейін кейбір отбасылар ваккамау көлі мен Грин-Свамп аймағында пана тапты. 18 ғасырдың екінші онжылдығында көптеген ваккамау тайпасы, сондай-ақ ваккоммассус тайпасы, Чарльстоннан солтүстік-шығысқа қарай шамамен 160 шақырым жерде орналасқан. 1749 жылы ваккамау және Оңтүстік Каролина колониясы арасында соғыс басталды. Ваккамау-Оңтүстік Каролина соғысынан кейін ваккамау тайпасы ваккамау көлінің жанындағы Грин-Свамп батпағының шетінде орналасқан ылғалды аймақта пана тапты. Олар қазіргі Солтүстік Каролина штатының Болтон қаласынан солтүстікке қарай төрт шақырым жерде, әлі күнге дейін «Ескі үнді жолы» деп аталатын жерге қоныстанды. Мемлекеттік жер тізімдері мен басқа да отарлық құжаттар ваккамау сиуан тайпасының ауызша дәстүрлерін және олардың Грин-Свамп аймағына деген құқығын растайды.

19 ғасыр

Еуропамен үш ғасырлық тарихи байланыс тәжірибесіне ие болғандықтан, Ваккамау Сиуан тайпасы кеңінен рухани жағынан сіңіп кетті. Олар еуропалық үлгідегі шаруашылыққа тәуелді болды және жеке шаруашылықтар арқылы жерге құқықтарын бекітті. 1835 жылы Нат Тернердің құлдарының көтерілісінен кейін Солтүстік Каролина бұрын дауыс беруге рұқсат етілген бос қара нәсілділердің құқықтары мен қозғалысын шектейтін заңдар қабылдады. Туыстас американдықтар "Түсті терілі бос адамдар" ретінде тең дәрежеде қарастырылғандықтан және олардың көпшілігі аралас нәсілді болғандықтан, Ваккамау Сиуан тайпасы және басқалары саяси және азаматтық құқықтарынан айырылды. Олар енді дауыс бере алмайды, қару ұстай алмайды немесе штаттық қарулы күштерде қызмет ете алмайды. Солтүстік Каролина осы кемсітуші мемлекеттік конституцияны бекіткеннен кейін жергілікті ақ адамдар Ваккамау Сиуан тайпасына қарсы қысымды күшейтті. Ақ адамдар оларды үнді тайпасы ретіндегі мәдени ерекшеліктерін мойындамай, қара деп жіктеуге бейімділік танытты.

Білім

XIX ғасырдың көп бөлігінде Ваккамау сиуан балалары мемлекеттік мектеп білімі алмады. Америка Азамат соғысына дейін Оңтүстікте мұндай мектептер болған жоқ. Қайта құру кезеңінде республикашылдар басымдықты құрған заң шығарушы органдар мемлекеттік мектептер ашты, бірақ оларды қабылдау үшін заң шығарушылар нәсілдік бөлінген мекемелерге келісуге мәжбүр болды. Соғысқа дейін еркін халық болғандықтан, Ваккамау сиуандары өз балаларын босатылған құлдардың балаларымен бірге мектепке беруге құштар емес еді. Мемлекеттік мектептерде тек екі классификация болды: ақтар және қалғандары (қаралар мен мулаттар, аралас нәсілді немесе "түсті терілі" адамдар, көбінесе африка және еуропалық текті адамдарды білдіреді, ең көп таралған қоспа). XIX ғасырдың соңында Робсон округындағы (қазір Солтүстік Каролина штатының Лумби тайпасы деп аталады) Кроатан үндістері тайпа ретінде мемлекеттік танылуға және жеке мектепке қолдау алуға қол жеткізді. Самсон округындағы Кроатан үндістері, қазір Кохари Интра тайпалық кеңесі, Inc. деп аталады, өз мектептерін салған, ал кейіннен өз білім беру жүйесін құрды. Ваккамау сиуан тайпасы да соған еліктеп, 1885 жылы Доу Хед мектебін құрды. Бакхед үнді қауымдастығында орналасқан мектеп тек сирек жағдайда ғана ашылды. 1921 жылы штат мектепке қара нәсілді мұғалім жібергеннен кейін, мектеп жабылды, ал қауым мұғалімді кетіп қалуын сұрады.

20 ғасыр

Уакамау сиуандарына арналған алғашқы мемлекеттік қолдау алған мектеп "Wide Awake School" деп аталды. Мектеп 1933 жылы Блэден округінің Бакхед ауданында салынған. Сабақтарды Велтон Лоури (Лумби) оқытты. Өзін үнділік деп жариялаған ваккамау сиуандық оқушылар орта мектепке оқуға Клинтон, Солтүстік Каролинадағы Кохари тайпалық кеңесінің қауымдастығының Шығыс Каролина орта мектебіне, Робсон округіндегі Фэрмонт қаласындағы Лумби Фэрмонт орта мектебіне немесе Оңтүстік Каролинадағы Катаваба үнді мектебіне баратын. Ваккамау сиуандары 1971 жылы штаттан мойындылық алды және сайланған үкіметін құрайтын коммерциялық емес ұйым ретінде ұйымдастырды. Олар федералдық мойындылық алу үшін құжаттар жинау жұмыстарын жүргізіп жатыр. Халыққа ашық фестивальде би сайысы, барабан сайысы, аттар көрмесі және евангелистік әндер орындалады. Қолөнер жәрмеңкесінде Уакамау тайпасының мүшелері жасаған бұйымдар мен оларға байланысты қолөнер шеберлігі көрсетіледі.