Кіріспе
Франсуа де Гросувр (1918 жылдың 29 наурызы – 1994 жылдың 7 сәуірі) – 1981 жылы жаңадан сайланған президент Франсуа Миттеранның ұлттық қауіпсіздікті және басқа да құпия мәселелерді, әсіресе Ливан, Сирия, Тунис, Марокко, Габон, Парсы шығанағы елдері, Пәкістан және екі Кореяға қатысты мәселелерді бақылауға тағайындаған француз саясаткері. Ол сондай-ақ НАТО-ның Суық соғыс кезінде құрған, жасырын әскери ұйымдардың – "Гладио" операциясының француз бөлімшесіне жетекшілік етті. Ол Франция президентінің резиденциясы – Елисей сарайында оқтан жараланған күйінде табылған. Ресми тұжырым бойынша, бұл өз-өзіне қол жұмсау болып саналды.
François de Grossouvre (29 March 1918 – 7 April 1994) was a French politician who was appointed in 1981 by the newly elected President François Mitterrand with the tasks of overseeing national security and other sensitive matters, particularly those concerning Lebanon, Syria, Tunisia, Morocco, Gabon, the Persian Gulf countries, Pakistan and both Koreas. He was also in charge of the French branch of Operation Gladio, the stay behind paramilitary secret armies created by NATO during the Cold War. He was found dead with gunshot wounds at the Élysée Palace, the French President's official residence. The official verdict was suicide.
Ерте өмір
Франсуа де Гросувр ақсүйек отбасында дүниеге келді, ол Жан-Франсуа Дюранның ұрпағы, Гросувр сеньоры (1735–1832). Оның әкесі банкир болған, ол 1923 жылы тұрған Бейрутта қайтыс болды. Франсуа де Гросувр одан кейін де Либанмен байланысын сақтап қалды. Ол Францияда иезуиттермен оқып, медицинаны тәмамдады. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде ол марокколық тирайлер полкінде қосымша дәрігер болып тағайындалды. Содан кейін ол Веркор аймағындағы шаңғышылер жасағына қосылды. Ол жерде ол капитан Бускемен танысты, ол Ұйымның алғашқы бөлімшелерінің бірін құрған еді. Ол Лионға оралып, 1942 жылы докторлық диссертациясын қорғады. Кейін полковник Лормо басқарған 11-ші курасиер полкінің дәрігері болды. Гросувр Жозеф Дарнандтың Вишилік милициясының (SOL) мүшесі болды. 1943 жылы ол Веркорда күресу үшін одан шығып, Гренобль маңындағы (кодтық аты "Клобер") Шартрез макисіне қосылды. Азаттыққа қол жеткеннен кейін ол, шындығында, ОРА атынан SOL-ға енгенін мәлімдеді. Гросувр 1950 жылы француздық SDECE барлау агенттігіне BCRA әскери агенттігімен жұмыс істеген Лиондағы Гилберт Юнионның орнына жұмысқа алынды. Ол "Арк-ан-Сьель" (Лион аймағы) Gladio аймақтық бөлімшесінің жетекшісі болды, НАТО бастаған Суық соғыс кезеңіндегі антикоммунистік ұйымдардың құпия операцияларын жүзеге асырды, "Мсье Ледук" кодын қолдана отырып. Бұрынғы SDECE агенты Луи Мушонның айтуынша, "Оның бизнесі, A. Berger et Cie Sugar компаниясы, жасырын операциялар жүргізуге мол мүмкіндіктер берді. Оның шынымен де тамаша байланыстары болды". "Экономист" газетіндегі некрологында былай делінген: "Ол француз тыңшылық қызметіне қабылданып, американдықтардың қолдауымен Батыс Еуропада Ресейдің басқындығына қарсы қарулы қарсылық қозғалысын құруға бағытталған Gladio жобасын ұйымдастыруға көмектесті". Ол соғыс кезінде Пьер Мендес Франспен бомбалаушы ұшақта кездесіп, кейін оны Франсуа Миттеранмен таныстырды.
"He was recruited into the French espionage service and helped to organise Gladio, an American backed plan to create an armed resistance movement in Western Europe against a Russian invasion." He met Pierre Mendès France during the war on a bomber, who would later introduce him to François Mitterrand.
Өнеркәсіптік қызмет
1943 жылы ол өнеркәсіпші Антуан Бергердің қызы Клодетта Бергерге үйленді және алты балаға ие болды. Гроссувр отбасының Le Bon Sucre (1944–1963) және A. Berger et Cie (1949–1963) компанияларын басқарды, содан кейін Générale Sucrière қант компаниясын құрды. Итальяндық әріптестері, кәсіпкер Гилберт Божолин және америкалық Александр Паттимен бірге ол Coca-Cola өндірісіне эксклюзивті лицензия алып, Францияда осы сияқты алғашқы зауытты салуға қол жеткізді. Таратуды Pastis Pernod компаниясының екі еншілес кәсіпорны – Société parisienne de boissons gazeuses және Glacières de Paris жүзеге асырды. Өнеркәсіптік қызметінен бөлек, Гроссувр Францияның сыртқы сауда кеңесшісі (1952–1967) және Франко-Сарруа сауда палатасының вице-президенті (1955–1962) болды. Ол 1953 жылы L'Express журналын құруға белсенді түрде капитал салды және Франсуаза Жиру мен Жан Жак Серван Шрайбермен достық қарым-қатынас орнатты. 1970 жылдары ол La Montagne және Journal du Centre аймақтық газеттерінің ең ірі акционеріне айналды.
Франсуа Миттеранмен қарым-қатынастар
Гроссувр 1959 жылы Қытайға сапары кезінде Миттеранмен дос болып, 1964 жылы Миттеран құрған және 1971 жылы Социалистік партияның Эпинай съезінде таратылған «Convention des institutions républicaines» (CIR) партиясына қатысты. Ол Миттеран басшылық еткен «Fédération de la Gauche Démocrate Socialiste» (FGDS) федерациясының триумвират құрамына кірді, және Миттеран оған Коммунистік партиямен (PCF) келіссөздер жүргізуді сеніп тапсырды. 1974 жылы Гроссувр Миттеранның қызы Мазарин Пинжеоның крест әкесі болды, оның бар екені 1990 жылдарға дейін құпия сақталды. Гроссувр Миттеранның барлық сайлау кампанияларына қатысты, 1965 жылдан бастап CIR-мен бірге, 1988 жылғы сайлауға (сондай-ақ 1974 және 1981 жылдарда да) қатысты. 1981 жылы Миттеранмен бірге Елисей сарайына көшті, маусым айында миссия жетекшісі (операциялар менеджері) және кейіннен Миттеранның кеңесшісі болып тағайындалды. Оған қауіпсіздік және басқа да құпия мәселелер, әсіресе Ливан, Сирия, Тунис, Марокко, Габон, Перс шығанағы елдері, Пәкістан және екі Кореямен байланысты мәселелер сеніп тапсырылды. Ол көп саяхаттады, әсіресе араб елдеріне, онда қару-жарақ саудасымен айналысты. Ливан президенті Амин Джемайелмен және Сирия президенті Хафез әл-Асадпен жақын қарым-қатынасы 1980-ші жылдардың ортасында француз азаматтарын босату бойынша келіссөздерге көмектесуге мүмкіндік берді. Гроссувр бұл қызметтерін президенттік аңшылық алқаптарына жауапты «Comité des chasses présidentielles» (Президенттік аңшылық комитеті) төрағасы қызметімен біріктірді. Ол өмірінің соңына дейін осы лауазымды сақтап, алқаптарды бейресми кездесулер үшін пайдаланды. 1985 жылдың шілдесінде президенттің кеңесшісі лауазымынан ресми түрде қалып, 1986 жылы қару саудагері Марсель Дассоның халықаралық кеңесшісі болып жұмыс істеді. Бірақ ол Елисейдегі кеңсесін, Quai Branly-дегі пәтерін, хатшысын және GIGN-нен келген, тиісті қаржыландырылған күзетшілерді сақтап қалды. Алайда, ол Миттераннан алшақтап, Миттеранның тағы бір кеңесшісі Жиль Менажға қарсы шыға бастады. Гроссуврді кейбіреулер «l'homme de l'ombre» (көлеңкедегі адам) деп атады.
Өлім
Гроссувр 1994 жылы 7 сәуірде екі оқпен "өзін-өзі өлтірді". Оның қосылу рәсімі 11 сәуірде Сен-Пьер-де-Мюлен шіркеуінде (Альйе) өтті. Жиналған 400 адамның ішінде президент Франсуа Миттеран, Ливанның бұрынғы президенті Амин Джемайел, Марокко және Пәкістанның дипломатиялық өкілдері, сондай-ақ бұрынғы социалистік министрлер Пьер Жокс, Луи Механдо және Рене Сушон болды.