Канадалық қаніпеңге шолу: Уэйн Келлстин ісі

Кіріспе

Канадалық көптеп кісі өлтірген қылмыскер

Уэйн Эрл Келлестин (1 мамыр 1949 жылы туған), "Вейнер" Келлестин деп жақсы танылған, – Канадалық заңсыз моторарбалы, қылмыскер және сотталған кісі өлтіруші, қазіргі уақытта 2006 жылғы Шедден қырқынындағы сегіз құрбанның алтысын өлтіргені үшін бірінші дәрежелі кісі өлтіру қылмысы үшін өмір бойына бас бостандығынан айырылған.

Қылмыстық өмірінің алғашқы жылдары

Келлестиннің тегі неміс. Ол өзінің ата-бабалары Америка революциялық соғысы кезінде британдық тәж үшін жалданып, 1783 жылы революциялық соғыс аяқталғаннан кейін Жоғарғы Канаданың британдық колониясына (қазіргі Оңтүстік Онтарио) қоныстанған гессендер болған деп мәлімдейді. The Toronto Star газетінің қылмыс жөніндегі тілшісі Питер Эдвардс Келлестинді патологиялық өтірікші деп жазды және ол неміс тегінен болса да, оның ата-бабалары гессендер болған деген пікірін қолдайтын ешқандай дәлел жоқ. Келлестин сондай-ақ, ол Канада армиясында қызмет еткенін жиі айтқан, бірақ Эдвардс бұл мәлімдеме жалған екенін жазды. Келлестиннің 1967 жылдан бері қылмыстық тарихы бар. 2006 жылы Toronto Sun газеті 1967 жылы 18 жасқа толғаннан бері: "Келлестин денеге зиян келтірген үш шабуылға кінәлі деп танылды, үш шабуыл жасады, үш тіркелмеген қару ұстады және түрлі қару, мүлік, заң бұзу және қашу бойынша оннан астам айыптама алды" деп хабарлады. 1967 жылдың жазында Келлестин тәртіпсіз жасөспірім ретінде үш шабуыл жасады және денеге зиян келтірді, нәтижесінде үш кінәлі үкім шықты. 2006 жылдың сәуір айында Келлестин тұтқындалғанда, The Globe and Mail газетінің журналисі Тимоти Эпплбиге бір полицей: "Оны кездестірсеңіз, мойныңыздағы шаштар тік тұрады. Бұл қорқынышты адам" деді. 1977 жылдың 1 шілдесінде Outlaws тобы Канадаға кеңейіп, Лондон, Онтариода бөлім ашқанда, "Шайтанның таңдауы" бөлімін "жапсыру" арқылы, Келлестин қосылуға тырысты, бірақ ол "қыздыру ұпайы" деп саналғандықтан қабылданбады – бұл полиция назарын үнемі аударатын қылмыскерге берілген лақап. 1978 жылы Келлестин Джованни ДиФилиппоның кісі өлтіруіне күдікті ретінде қарастырылды, бірақ оған ешқашан айып тағылмады. Келлестинге Сент-Томас қаласында Annihilators Мотоцикл клубын құруға рұқсат берілді, ол Лондондағы Outlaws бөлімінің бағынышты клубы болды. Annihilators клубының үйі Сент-Томас қаласындағы Мондамин көшесіндегі 54-ші үй болды. 1982 жылы Келлестиннің шабуыл ісі бойынша сотта куәгерлердің бірі 1978 жылы Келлестиннің Онтарио штатының Вудбридж қаласында тұратын Джованни ДиФилиппоны өлтіргені туралы қылмыстық ортада кеңінен белгілі болғанын айтты. ДиФилиппо есікті ашқанда пицца жеткізуші кейпінде келген кісісінен атылып өлтірілді. Полиция тергеуі Келлестиннің ДиФилиппоны өлтіргенін анықтады, бірақ оған қарсы айыптау үшін жеткілікті дәлел болмады. 1982 жылы Келлестин Торндалдан шығып, 50 000 долларға Иона станциясына жақын, Абердин желісінің 32196 мекенжайындағы ферманы сатып алды, 1987 жылы оған іргелес 52,33 акр жерді сатып алды. Келлестиннің ферма үйі үйдің алдында тотыққан автомобильдермен, ас үйде боялмаған қарағаймен, қонақ бөлмесінде тас каминмен және жертөледе сауна мен самырсын ваннасымен әсем және жайлы деп сипатталды. Алайда, Конфедерация және нацистік естеліктер ферманы ерекшелендірді, ал қабырғалардың ішінде Келлестиннің екі өмір бойы қару-жарақпен айналысуға тыйым салған құпия қару сақтау орындары болды. 1984 жылы Келлестин Лондон, Онтариодағы бардағы күзетшіге шабуыл жасағаны үшін 700 доллар айыппұл төледі. 1985 жылы Келлестин 350 000 долларлық кокаин мен ЛСД және тіркелмеген тапаншамен ұсталды, бірақ іс сотқа жеткізілмеді.

Kellestine is of German descent. He claims that his ancestors were Hessians hired to fight for the British Crown during the American Revolutionary War who settled in the British colony of Upper Canada (modern Southern Ontario) after the Revolutionary War ended in 1783. The journalist Peter Edwards, the crime correspondent for The Toronto Star, wrote that Kellestine is a pathological liar and though he is of German descent, there is no evidence to support his claims that his ancestors were Hessians. Kellestine has likewise frequently claimed to have served in the Canadian Army, but Edwards wrote that this claim is false. Kellestine has a long criminal record going back to 1967. In 2006, the Toronto Sun reported that since he turned 18 in 1967 that: "Kellestine amassed convictions for three counts of assault causing bodily harm, three for assault, three for possessing unregistered weapons and more than a dozen counts for various weapons, property and breach and escape charges." In the summer of 1967, Kellestine as an unruly teenager went on a crime spree that led to three convictions for assault and assault causing bodily harm. When Kellestine was arrested in April 2006, a policeman told the journalist Timothy Appleby of The Globe and Mail: "He's a guy who if you were to meet him, the hair on your neck would stand on end. This is one scary individual." On 1 July 1977, when the Outlaws gang expanded into Canada and opened a chapter in London, Ontario by “patching over” the Satan's Choice chapter, Kellestine attempted to join, but was refused as he was considered to be a "heat score", slang for a criminal who continually draws police attention. In 1978, Kellestine was considered a suspect in the murder of Giovanni DiFilippo, although he was never charged. Kellestine was allowed to start the Annihilators Motorcycle Club based in St. Thomas, which existed as a puppet club to the Outlaws chapter in London. The clubhouse of the Annihilators was on 54 Mondamin street in St. Thomas. At Kellestine's 1982 trial for assault, one of the witnesses testified that it was widely known in criminal circles that Kellestine had in 1978 murdered Giovanni DiFilippo, a Woodbridge, Ontario, businessman. DiFilippo had been killed while answering his door by an assassin disguised as a pizza delivery man, who pulled out a gun and shot him in the head. A police investigation established that Kellestine had almost certainly murdered DiFilippo, but there was insufficient evidence to bring charges against him. In 1982, Kellestine left Thorndale and purchased for $50,000 a farm near Iona Station at 32196 Aberdeen Line, buying another 52.33 acres of adjoining farm land in 1987. Kellestine's farmhouse was disorderly with rusting automobiles lying on the front lawn, through the farmhouse itself with unpainted pine finishing in the kitchen; stone fireplace in the living room; and a sauna and cedar hot tub in the basement was described as charming and cozy. However the Confederate and Nazi memorabilia marked the farmhouse as different and within the walls was Kellestine's secret gun caches, which he held despite two lifetime weapons bans. In 1984, Kellestine paid a $700 dollar fine after he was convicted of assaulting a bouncer in a London, Ontario bar. In 1985 Kellestine was arrested after being found with some $350,000 dollars worth of cocaine and LSD together with an unregistered handgun, but the case was not pursued in the courts.

Анигиляторлардың президенті

Келлестин Аннигиляторлардың президенті болды, бұрын Холокост деп аталатын топты құрғаннан кейін Аннигиляторлардың президенті болды. Кельштейн қорасының сыртына Аннигиляторлардың логотипін – СС-тің шайындайған найзағай руналарына ұқсас найзағайды қысқан мыс қолының суретін салды. Бір байкер оны танып, Келлестин туралы: «Ол жұмсақ пышақ емес еді» деді. Келлестин Аннигилятор клубына келген қонақтарды полиция тым жақын келмеуі үшін паркингке шегелер лақтырып ашуландыратын, кейде олардың қайда лақтырғанын ұмытып, қонақтарының көліктерінің дөңгелектерін тесіп жіберетін. 1989 жылы Лондондағы мотоцикл көрмесінде Келлестин мас болып, полицейге шабуыл жасап, лимузин ұрлап қашуға тырысты, бұл Outlaws клубының үйіне дейін жалғасқан қуып жете беруге және оның тұтқындалуына әкелді, бұл оның «жабайы адам» беделін бекітті. 1991 жылдың маусым айында Келлестин Outlaws тобының байкері Томас Роджер Хармсвортты атып, денесіне төрт оқ түсірді және ол кісі өлтіруге қатысты айыптама алды. Хармсворт қатты қан кете, Сент-Томас-Эльгин ауруханасына жеткізілді. Хармсворт оған қарсы куәлік беруден бас тартқаннан кейін, оған қатысты қылмыстық іс қозғаудан бас тартты. Хармсворт заңсыз байкерлер кодексіне сәйкес, қылмыстың құрбаны болған жағдайда да, ешқашан басқа байкерге қарсы куәлік бермеді, керісінше Келлестинге алиби берді. 1992 жылдың қаңтар айында Хармсвортты өлтіруге талпыныс жасағаны үшін Келлестинге қарсы айыптаулар алынып тасталғаннан кейін екі күн өткен соң, Дэвид «Спарки» О’Нилдің денесі бас сүйегінде үш оқпен бірге терең емес қабірден табылды. О’Нил 1991 жылдың 19 қыркүйегінде полицей констеблі Скотт Росситерді өлтіргені үшін іздестірілді және Келлестин О’Нилдің өлтірісіне қатысы бар және Хармсвортқа қатысты талпыныс жасау айыптамаларын түсіру үшін оның денесін полицияға тапсырды деп жалпыға белгілі болды. О’Нил Росситерді өлтіргеннен кейін жиі Келлестиннің фермасына баспана іздеп келетін. Иона станциясында Келлестин О’Нилді өлтірді деп көпшілік сенеді. О’Нилдің өлтірілуінен кейін Келлестин мотоциклшінің киімінде Аннигилятордың киімімен бірге СС-тің шайындайған найзағай руналарынан тұратын арнайы белгіні кие бастады, бұл заңсыз байкерлер субмәдениетінде кісі өлтіргенін білдіреді. Сондай-ақ, Келлестин әдеттегідей «Сенің бауырың әрқашан, Вайнер, 1%ер, СС» деп жазып, хаттарына СС-тің шайындайған найзағай руналарымен қол қоя бастады. Келлестинді өлтіруші деп атамай, полицияға хабар берген Outlaw Майкл Симмонс сұхбатында Аннигиляторлар О’Нилді өлтіргенін мәлімдеді: «Ол [О’Нил] тыныштықта отырмады. Сондықтан олар оны тоңдырып қойды». Симмонс, Outlaw ұлттық президенті Эндрю «Тейч» Симмонстың кіші інісі, Келлестиннің фермасына барды, онда Келлестин оның аяғына .45 пистолетін бағыттап, оны атуға рұқсат сұрады; Симмонс ауырсынуды ұнатпағандықтан, басына оқ атуды жөн көретінін айтты. Келлестин бұл жауапты өте күлкілі деп тапты және қаруын төмендетті. 1992 жылдың басында Келлестин жасырын полицейге қару, кокаин және экстази таблеткаларын сатты. 1992 жылдың 12 наурызында Аннигиляторлар мен Outlaws-қа қарсы «Бандито» жобасы аясында Келлестин Иона станциясының сыртындағы фермасында ұсталды. Ол мас және есірткілік заттардан мас күйінде тұрды, бұл оның тұрғын бөлмесінде қарулармен, кокаинмен, ақшамен және нацистердің естеліктерімен қоршалған күйде табылған. 1993 жылдың 11 қаңтарында түрме психологының бағалауында Келлестин туралы «Қылмыстық әрекет оның өмір салтын таңдау мәселесі болып көрінеді» және ол параноикалық нарциссист екені айтылды. Келлестин «Бандито» жобасы бойынша алты жылға бас бостандығынан айырылды. Уақытша босату комиссиясы Келлестиннің өтініштерін екі рет қабылдамады, себебі ол түрмеде есірткіге қарсы тесттерден бірнеше рет өтпеген. 1994 жылдың соңында Келлестин шарт бойынша босатылды. Көп ұзамай Лондондағы әйелдің денесі табылды. Соня Надин Мэй Сайвинк, Келлестиннің фермасына жақын жердегі Саутволд жер жұмыстарында өлтірілген. Оның өлтірілуі ешқашан шешілмеді, бірақ Эдвардс Айона станциясындағы әңгімелер бойынша ол «өлтірілуден аз уақыт бұрын Вайнер Келлестинді ренжіту үшін бірдеңе жасаған» деп жазды. Нацистердің естеліктерімен қатар, Келлестин Конфедерация және Монреаль Канадиандарының естеліктерін де жинады. Келлестин оңтүстік-батыс Онтариода қатты қорқынышты болды, ол өте жаман мінезі және болжауға болмайтын адам ретінде кеңінен танылды. Келлестин өзін таныстыруды ұнататын адам ретінде белгілі бір жергілікті танымалдылыққа ие болды: «Сәлем, мен Уэйн Келлестинмін. Мен есірткі сатамын және адамдарды өлтіремін». Оның фермасына келгендер оның әйелі Линданы ешқандай себепсіз пневматикалық қарумен атып отыратынын байқады. 2009 жылы Келлестиннің көршілерінің бірі, атын атауды қаламаған фермер Appleby-ге: «Олар бізге көбінесе көшкін келтірмеді, бірақ бәрі оның қиындық тудыратынын білді, көбінесе байкерлер болды және оның адамдарды өлтіргені туралы әңгімелер көп болды» деді. Келлестин өте параноикалық болды, оның фермасы әртүрлі қауіпсіздік камераларымен және сигнализациялармен қоршалған. Бірнеше рет қыс мезгілінде мұз жиналу салдарынан қозғалыс детекторы камераларындағы сигнализациялар іске қосылып, оны бір қаруымен кезбелеп, кез келген жауды іздеуге мәжбүр етті. The London Free Press газетінде 1998 жылдың 18 сәуір күні жарияланған журналист Ив Лавиньмен сұхбатында Аннигиляторлар Лавиньмен «төмен профильді, есірткі саудасынан табыс табады» деп сипатталды. Қылмыстық қызметімен қатар, Келлестин Иона станциясында расистік, антисемит және гомофоб ретінде кеңінен танылды, оның фермасы нацистердің естеліктерімен толы болды. Келлестин жергілікті Гей мақтаныш күніне қарсылық көрсету үшін әр жыл сайын Лондонға барып, Конфедерация туын көтеріп тұратын (ол егер жек көру қылмысы заңын бұзуы мүмкін болса, нацистердің туын қолдануды қалаған). Келлестиннің ең жақын досы басқа байкер, Дэвид «Бетон Дэв» Вейхе болды, оның әкесі Мартин К. Вейхе Германиядан келген иммигрант және жергілікті құрылыс компаниясын басқарды. Егде жастағы Вейхе, Гитлер жастық тобының мүшесі және Вермахттың ардагері, Канададағы нацистердің естеліктерінің ең ірі коллекцияларының біріне ие болды және 1968 жылғы сайлауда Ұлттық социалист ретінде Канада парламентіне сайлауға түсті, 89 дауыс жинады. Вейхе отбасы арқылы Келлестин Канададағы әртүрлі жақтас топтарымен байланыс орнатты және егде жастағы Вейхе үйінің сыртындағы шабындыққа салған суастыққа ұқсас суастықтың суретін салғандай, өзінің егісіне алып суастықты салды. Суастық егістікте тек әуеден көрінетін болса да, Келлестинге оңтүстік-батыс Онтариода белгілі бір назар аударды. Фермерлікпен қатар, Келлестин үш К-мен өте маңызды түрде көрсетілген бизнес карталарындағы үш К-мен ақ supremacist тобын еске түсіретін Triple K Security деп аталатын қауіпсіздік фирмасын басқарды. Triple K Security-дің бизнес әдебиеттері «толық электрондық жеке құпиялылық», «телефон тыңшылықтары», «үйге ену сигнализациялары» және «күпия кәсіби қызметтер» ұсынды. 1990 жылдардың соңында Келлестин бұрынғы Канада армиясының полкінде қызмет еткенін айтты, ол ұятпен таратылды, бұл 1995 жылы таратылған Канада әуе десант полкіне анық сілтеме болды. Канада әуе десант полкі ақ солдаттардың қара солдаттарды зорлап көрсеткен видеолар жарияланғаннан кейін және әуе десант полкінің солдаттары 1993 жылдың наурыз айында сомалилық жасөсперімді азаптап өлтіргені анықталғаннан кейін таратылды. Келлестин осы оқиғаларға қатысқандай болуға тырысты, бірақ Эдвардс Келлестиннің 1992-1993 жылдары Сомалидегі Канада әуе десант полкінің апаттық бейбіт сақшылық миссиясы кезінде түрмеде болғанын және оның қылмыстық тарихы армияда қызмет етуге оны қабілетсіз ететінін атап өтті. Дэвид Вейхе гомофобтарға қарсы топ құрды...

Kellestine became the president of the Annihilators, having at first founded a gang called the Holocaust before becoming the Annihilators president. On the outside of his barn, Kellestine painted the logo of the Annihilators, a mailed fist clenching a lightning bolt that resembled the lightning bolt runes of the SS. One biker who knew him said of Kellestine " he wasn't the sharpest knife in the drawer." Kellestine often annoyed visitors to the Annihilator clubhouse by throwing roofing nails on the parking lot to deter the police from getting too close, which he would forget where he had placed, causing the tires of his guests' vehicles to be punctured. In 1989, at a motorcycle show in London, Kellestine got drunk, assaulted a police officer, and attempted to flee by hijacking a limousine, leading to a car chase down the streets that ended at the Outlaws' clubhouse and his arrest, an incident that confirmed his "wild man" reputation. In June 1991, Kellestine shot Thomas Roger Harmsworth, a biker with the Outlaws gang, putting four bullets into his body, and was charged with attempted murder. Harmsworth was dropped off at the St. Thomas Elgin general hospital, bleeding badly. The attempted murder charges were dropped when Harmsworth refused to testify against him. Harmsworth chose to follow the outlaw biker code by never testifying against another biker even if he was the victim of a crime committed by the said biker, and instead gave Kellestine an alibi. Two days after the charges were dropped against Kellestine for the attempted murder of Harmsworth in January 1992, the body of David "Sparky" O'Neil was found in a shallow grave with three bullets in his skull. O'Neil was wanted for the murder of police constable Scott Rossiter on 19 September 1991, and it is generally believed that Kellestine was in some way involved with O'Neil's murder and led the police to his body in exchange for the charges of attempted murder against Harmsworth being dropped. O'Neil had often visited Kellestine's farm looking for shelter after he killed Rossiter. It was widely believed in Iona Station that Kellestine had killed O'Neil. After O'Neil's murder, Kellestine started to wear a special patch consisting of the SS lightning bolt runes on his biker jacket on the front alongside his Annihilator patch, which in the outlaw biker subculture indicates that one has committed a murder. Likewise, Kellestine started to sign his letters with the SS lightning bolt runes as he normally closed with his letters with: "Your brother always, Weiner, 1%er, SS". Without naming Kellestine as the killer, an Outlaw turned police informer, Michael Simmons, stated in an interview that the Annihilators had killed O'Neil, saying: "He [O'Neil] wouldn't stay put. So they put him on ice". Simmons, the younger brother of the Outlaw national president, Andrew "Teach" Simmons, visited Kellestine's farmhouse where Kellestine pointed a .45 handgun at one of his toes and asked for permission to shoot it off; Simmons replied that he would prefer being shot in the head as he disliked pain. Kellestine found that answer hysterically funny and lowered his gun. In early 1992, Kellestine sold a handgun, cocaine and ecstasy pills to an undercover policeman. On 12 March 1992, during a police crackdown codenamed Project Bandito on both the Annihilators and the Outlaws, Kellestine was arrested at his farm outside of the hamlet of Iona Station, being found drunk and high in his living room surrounded by guns, cocaine, cash and Nazi memorabilia. An evaluation by the prison psychologist done on 11 January 1993 declared about Kellestine "Criminality appears to be a matter of choice of lifestyle" for him and that he was a paranoid narcissist. Kellestine was sentenced to six years in prison as a result of the Project Bandito charges. The parole board twice denied Kellestine's applications, citing concerns that he had repeatedly failed drug tests while in prison. In late 1994, Kellestine was released on parole. Shortly afterwards, the body of a London woman, Sonya Nadine Mae Cywink, was found murdered in the Southwold Earthworks, near Kellestine's farmhouse Her murder was never solved, but Edwards wrote that rumors in Iona Station claimed she had "done something to annoy Weiner Kellestine shortly before her murder". Aside from Nazi memorabilia, Kellestine also collected Confederate and Montreal Canadiens memorabilia. Kellestine was much feared in south western Ontario, being widely seen as a wild man with an extremely bad temper and an unpredictable streak. Kellestine had a certain local notoriety as the man who liked to introduce himself as: "Hi, I'm Wayne Kellestine. I sell drugs and I kill people". Visitors to his farmhouse noted he would shoot his wife Linda with an air gun for no apparent reason. In 2009, one of Kellestine's neighbors, a farmer who did not wish to be named, told Appleby: "He didn't bother us too much most of the time, but everybody knew he was trouble, there was often biker types around, and there was always talk that he had killed people". Kellestine had a deeply paranoid streak with his farm being surrounded by various security cameras and alarms. More than once, he was thrown into a state of panic in the wintertime when frost buildup would set off the alarms on the motion detector cameras at night, leading him to run around with one of his guns looking for any possible enemies. In an interview with the journalist Yves Lavigne, published in The London Free Press on 18 April 1998, the Annihilators were described by Lavinge as having "a low profile, making money on the drug trade." Alongside his criminal activities, Kellestine was widely known in Iona Station for being a racist, an anti Semite and a homophobe with his farmhouse full of Nazi memorabilia. Kellestine traveled to London every year to protest the local Gay Pride Day by waving the Confederate battle flag (he wanted to use the Nazi flag instead, but did not because he could be indicted for violating hate crime laws). Kellestine's closest friend was another biker, David "Concrete Dave" Weiche, whose father Martin K. Weiche was a German immigrant who ran a local construction company. The elder Weiche, a Hitler Youth alumni and a Wehrmacht veteran, had one of the largest collections of Nazi memorabilia in Canada and in the 1968 election had run for the House of Commons as a National Socialist, winning 89 votes. Through the Weiche family, Kellestine had connections with various extreme right wing groups in Canada and mowed a giant swastika into his fields in emulation of the swastika that the elder Weiche had mowed into the grass outside his house. The swastika in the field, though only visible from the air, gave Kellestine a certain amount of attention in southwestern Ontario. Besides farming, Kellestine ran a security firm whose name, Triple K Security with the three Ks that were prominently displayed on his business cards were a conscious evocation of the white supremacist group. The business literature for Triple K Security promised "complete electronic privacy", "telephone taps", "home intrusion alarms", and "discreet professional services". Starting in the late 1990s, Kellestine claimed to have served in a regiment of the Canadian Army that was disbanded in disgrace, a clear reference to the Canadian Airborne Regiment, which was disbanded in 1995. The Canadian Airborne Regiment was disbanded after hazing videos were released showing white soldiers abusing black soldiers and the revelation that soldiers of the Airborne regiment had tortured and murdered a Somali teenager in March 1993. Kellestine was trying to imply that he was in some way involved in these activities, but Edwards noted that Kellestine was in prison at the time of the Canadian Airborne's ill fated peacekeeping mission in Somalia in 1992 1993 and that his criminal record would have had disqualified him from serving in the Army. David Weiche had founded an anti gay group called Bikers Against Pedophiles, which equated homosexuality with pedophilia, and demanded homosexuality be made illegal again. Kellestine promptly joined Bikers Against Pedophiles, and was very active in the group, leading Bikers Against Pedophiles in their annual protests against Gay Pride Day, presenting himself as a defender of children against "deviant" homosexuals. Every June, Kellestine and Weiche would lead the Bikers Against Pedophiles group to London to protest Gay Pride Day while chanting "faggots" and other anti gay slogans. Despite his claim to be a moral force protecting children from homosexual pedophiles, Kellestine made a home movie showing an obese man sexually assaulting a young woman at his farmhouse which ended with Kellestine ordering the woman to bare her breasts for his camera. In 1997, Giovanni "Boxer" Muscedere joined the Annihilators and became a protégé of Kellestine.

Қазалау

Қырғынға дейінгі түнде Келлестин жалпы заңды әйелі Тина Фицджеральд пен қызын, сондай-ақ Мэтердің сүйіктісін "шіркеу" жиналысына әйелдер қатыса алмайды деп, шаруашылығынан шығарып жіберді (құмарлық велосипедшілер әлемінде "шіркеу" жиналысы – бұл бөлімше үшін міндетті жиын). 2006 жылдың 7 сәуірінде сағат 10:30 шамасында "бас иемденбеушілер тобы" оның сарайына кірген кезде екі топтың қатысуымен Келлестин шаруашылығында кездесу басталды. Джордж "Пони" Джессом, 52 жастағы, қатерлі ісікпен ауырып, Бандидосқа жай ғана дос іздеу үшін қосылған, бір сөз де айтпай сыртқа шықты. Синополиді атып тастауға алып кетіп, ол осы жиынға келгеніне қатты өкініш білдірді, ыңқылдап, еңіреп айқайлады. Синополиге оқ тиді, бірақ ол аман қалды, ал Келлестин мылтығы істемеді. Синополи өлімнен қорқып, көзінен жас шығарып, еңіреп айқайлай берді, сонда Келлестин: "Тыншылық сақтап, еркектей өліп қал!" деп бұрқ етті. Аравина Келлестинге тағы бір мылтық әкеуге мәжбүр болды, содан кейін ол Синополиді аяқтап жіберді, ол арада қансырап, қатты ауырған болатын. Кейіннен мемлекеттік айғақкерге айналған кісі өлтірушілердің бірі, тек "MH" деп танылған, құрбандардың бірі Франк "Баммер" Салерно 2009 жылы MH куәгерлік бергенде оның қолын сікіп алуға тырысқанын айтты: "Баммер маған қолын созды. Мен жауап бермедім. Дуайт жасады". Салерно Аравинаның қолын да ұстауға тырысты, бірақ ол: "Мен сенімен қолыма тимеймін" деп бас тартты. Салерноны атуға алып бара жатқанда, оның өлтірушілеріне соңғы сөзі жаңа туған ұлы Марионы еске алу туралы болды. Құрбандар соңғы рет Келлестин шаруашылығына кіргенде тірі көрінгендіктен және денелері оның шаруашылығына жақын жерде табылғандықтан, ол бастапқыда басты күдікті деп есептелді. Қырғыннан кейін көп ұзамай "бас иемденбеушілер тобының" кеңесшісі Джеймс "Риппер" Фуллагер қатерлі ісіктен қайтыс болды және өлім төсегінде канадалық құмарлық велосипедшілер ортасы 1960 жылдардағы жастығына қарағанда нашарлағанын айтты, өйткені қазір көптеген "велосипедшілер" мотоциклді қалай жүргізу керектігін білмейді және құмарлық велосипедшілер кодексі енді "бауырлар" бір-бірін өлтірумен санаспайды. Аткинсонмен өлім төсегінде кездескен Фуллагер, Келлестин қырғынды жасағаны анық екенін айтты, өйткені мәйіттер Оңтүстік-Батыс Онтариодағы Келлестин шаруашылығына жақын жерде табылған, Мюсцедерден басқа барлық құрбандар Торонто аймағынан келген және Келлестин әлі де тірі болған. Фуллагер егер "Қызыл басы" Бандидосты Оңтүстік-Батыс Онтариода Келлестин шаруашылығына жақын жерде өлтірген болса, олар Келлестинді де өлтіретін еді деп атап өтті.

On the night before the massacre, Kellestine had his common law wife, Tina Fitzgerald, and his daughter together with Mather's girlfriend leave his farm, saying no women could be present at the "church" meeting (in the world of outlaw biking a "church" meeting is a mandatory meeting for the chapter). On the night of 7 April 2006, a meeting at Kellestine's farm attended by the two factions began at about 10:30 PM, when the "no surrender crew" entered his barn. George "Pony" Jessome, a 52 year old tow truck driver dying of cancer who only joined the Bandidos because he wanted some friends, went out next, not saying a word. Sinopoli was taken to be shot, crying and screaming hysterically, saying that he had really wished that he not attended this meeting as he had wanted to. Sinopoli was shot and survived while Kellestine's gun jammed. Sinopoli continued to cry out his eyes and scream that he did not want to die, leading to Kellestine to shout: "Shut up and die like a man!". Aravena then had to fetch Kellestine another gun, which he then used to finish off Sinopoli who had been left bleeding and in great pain in the interval. One of the killers who later turned Crown's evidence, known as only as "MH", stated one of the victims, Frank "Bammer" Salerno, tried to shake his hand with MH testifying in 2009: "Bammer went to shake my hand. I didn't do it. Dwight did." Salerno also tried to shake Aravena's hand, but he declined, saying: "I'm not shaking your hand". As Salerno was marched out to be shot, his last words to his killers were to think of his newly born son, Mario. As the victims had last been seen alive entering Kellestine's farm and the bodies were found close to his farm, he was considered to be a prime suspect right from the start. Shortly after the massacre, James "Ripper" Fullager, the mentor to the "no surrender crew", died of cancer and on his deathbed complained that the Canadian outlaw biking scene had gone downhill since his youth in the 1960s, as now most "bikers" didn't know how to ride motorcycles and the outlaw biker code no longer counted with biker "brothers" killing each other. Meeting with Atkinson on his deathbed, Fullager commented it was clear that Kellestine had committed the massacre as the bodies were found close to Kellestine's farm in south western Ontario, all of the victims except Muscedere came from the greater Toronto area, and Kellestine was still alive. Fullager noted that if the Hells Angels had massacred the Bandidos in south western Ontario close to Kellestine's farm, they would have killed Kellestine as well.

Тергеу, сот және айыптау

Мәйіттер табылған күні тергеуді басқарған ОПП инспекторы Пол Бисли Келлестиннің шаруашылығын тінтіп қарауға рұқсат алу үшін судьяға өтініш жасады. Сағат 15:05 шамасында Келлестиннің екі досы, Керри Моррис пен Эрик Ниссен, оған дәлелдерді жоюға көмектесу және олар оған ұсынуды жоспарлаған алибиді талқылау үшін шаруашылығына келді. Алиби мынадай болды: Ниссен мен Моррис 7 сәуір күні түні Келлестиннің үйінде сыра ішіп, сол түні осыдан артық ештеңе болған жоқ. Полиция Абердин жолына машиналарын орналастырып, Моррис пен Ниссеннің Келлестиннің қорасын тазалауға көмектескенін байқады. Лондондағы A Channel TV телеарнасының тілшісі Сарах Макгарт Келлестинге қоңырау шалып, оның өлтірілген-өлмегенін сұрады, өйткені ол оның соққыға ұшыраған құрбандардың бірі екені туралы қауесеттерді естіген. "Мен тірімін бе? Соңғы екі күнде менің үйімде көп адам болды. Мен тірі деп ойлаймын", - деді Келлестин. Макгарт одан: "Сіз осы жылдар бойы атыс-шабысқа қатысқан Уэйн Келлестинсіз бе?" деп сұрағанда, ол: "Жоқ, мүлде жоқ" деп жауап берді. Сол күні Мусседеренің інісі Чезидео Келлестинге қоңырау шалып, ағасының өлімі туралы білетінін сұрады. Келлестин оған: "Полицияға бардың ба?" - деп жауап берді. 2006 жылдың 8 сәуірінде сағат 19:00 шамасында ОПП Келлестинді сұраққа алу үшін оның шаруашылығына келді. Ол қарсылық көрсетіп, бірден шығудан бас тартты. Келлестин ақыры шыққаннан кейін, оны жергілікті ОПП бөлімшесіне алып барып, сұраққа алды. Келлестин өршіл және мақтанға толы болды, ұстаған детективтерге: "Мен жеңілмеймін. Мен үш метр бойымдамын, мен жеңілмеймін" деді. Мүмкін, ол өзінің бейқамдығы мен мақтануы байкер "бауырлары" үшін қайғырып жатқан адамға лайық емес екенін түсінген шығар, ол жылап жатқандай болып, детективтерге: "Олар да мені атып өлтіргендері жақсы еді" деді. Детективтер "Шедден 8" құрбандарының өлім себебі бұқаралық ақпарат құралдарына жарияланбағанын атап өткенде және Келлестиннен құрбандарды қалай атып өлтіргенін қалай білгенін сұрағанда, ол құрбандар қалай өлтірілген болса, солай пышақтап немесе өлтіргенін қалайтынын айтты. Сағат 9:07 шамасында ОПП-нің Мотоциклшілерге қарсы күрес бөлімінің қызметкері Джефф Гейтман Келлестинді сұраққа алуды бастады. Келлестин жанжалшыл болды, қылмыскерлер туралы ешқандай білімі жоқ екенін жоққа шығарды, бір сәтте Гейтманның сұрағына: "Бұл ақымақ сұрақ. Қалай мені осылай сұрай аласың?" деп жауап берді. Түн ортасынан кейін Келлестинге оның тұтқындалғаны және 8 адамды бірінші дәрежелі қырғын жасағаны үшін айыпталғаны туралы хабарланды. Келлестинді сотқа алып келгенде, ол бұқаралық ақпарат құралдарында өзінің бірінші туысы Уэйн Форест Келлестинмен шатастырылғанына ашуланды, ол өзінің қабілетсіздігімен танымал, банкті тонаушы, қылмыстарынан бірнеше минут ішінде ұсталатын. Келлестин өзінің Уэйн Форст Келлестин емес, Уэйн Эрл Келлестин екенін атап көрсетуге тырысты. Эдвардс Келлестиннің оның туысы емес екендігіне мақтануы орынсыз екенін жазды, өйткені полиция Уэйн Форсті қылмысы үшін тұтқындауға орташа есеппен 10 минут кетсе, ал Уэйн Эрлді соққыға қатысқаны үшін тұтқындауға 10 сағат кетті. Келлестин шаруашылығында ірі сараптамалық тергеу басталды, мамыр айында полиция от жағылған үйлер мен пәтерлердің "Шедден сегіз" құрбандарының күйдірілген кілттерін және Фланцтың компьютерлік компаниясының ONICO деген аты бар ішінара күйдірілген визиткасын тапты. 2006 жылдың 24 мамырында констебль Аль Дубро Келлестиннің микротолқынды пешінің астында құпия есікті тапты, онда полиция Келлестиннің қару қоймасын тапты. Дубро Бислиге қоңырау шалып, Келлестиннің қоймасынан 18 қару тапты. Баллистикалық сараптама көрсеткендей, Келлестиннің қоймасынан табылған кейбір қарулар қылмыс құралы болды. Бір Mossberg тапаншасында қанның микроскоптық іздері табылды, ол Фланц, Криаракис, Синополи, Джессом және Салернодан келгенін көрсетті, ал басқа бір Hi Point .380 тапаншасында Тротта мен Синополиден қанның микроскоптық іздері табылды. Келлестиннің қора едені оның "жедел жұмыс жиынтығынан" алынған тұз қышқылымен суланған екен. Келлестиннің үйінің ішінде полиция тері ұшқыштары бар сақина тапты; ДНК-тестілеу көрсеткендей, тері Фланцтан келген. 2007 жылдың 9 қаңтарында Лондондағы (Онтарио штаты) сотта барлық алты күдіктіге қатысты алдын ала сот басталды, қауіпсіздік шаралары жоғары деңгейде болды. Соттың алғашқы күні Келлестин журналистерге саусағын көрсетіп, сот залында суретшіге қарғыс айтты. Сот отырысында ұсынылған дәлелдемелерді бұқаралық ақпарат құралдарына жариялауға тыйым салатын бұйрық шығарылды. 2008 жылдың 27 наурызында біреу Келлестиннің үйін өртеп жіберді, бірақ қора тұрды.

The same day the bodies were found, Detective Inspector Paul Beesley of the OPP, who was in charge of the investigation, had asked a judge for a search warrant for Kellestine's farm. At about 3:05 pm, two of Kellestine's friends, Kerry Morris and Eric Niessen, arrived at his farm to help him destroy the evidence and to discuss the alibi they were planning on giving him. The alibi was that Niessen and Morris had spent the night of 7 April drinking beer with Kellestine at his farmhouse and that was all that happened there that night. The police had stationed cars on the Aberdeen Line and observed Morris and Niessen helping Kellestine clean his barn. A journalist from the A Channel TV in London, Sararh McGarth, called Kellestine to inquire if he had been killed, saying that there were rumors he was one of the victims of the massacre, only for Kellestine to mockingly tell her: "Hang on for a sec. Am I alive? Geez, I've been with a house full of people in here for the last two days. I think I'm alive." When McGarth asked him "Are you the Wayne Kellestine that's been involved in some of the shootings over the years? ", he replied "no, hell, no". Later that day, Muscedere's younger brother, Cesideio, called Kellestine to ask him if he knew anything about his brother's murder. Kellestine in response asked him: "Have you been to the police?" At about 7 pm on 8 April 2006, the OPP arrived at his farmhouseto take Kellestine in for questioning, leading to a tense stand off as Kellestine at first refused to come out. When Kellestine finally came out, he was taken to the local OPP station for questioning. Kellestine was arrogant and cocky, telling the arresting detectives: "I am invincible. I am ten feet tall and invincible". Perhaps realizing his show of nonchalance and braggadocio was inappropriate for a man who was supposed to be grieving for his biker "brothers" who had been just massacred the previous night, Kellestine pretended to cry and told the detectives: "I wish that they would have put a gun to my head and killed me too". When the detectives pointed out that the cause of death for the "Shedden 8" victims had been not released to the media and asked Kellestine how he knew the victims had been shot, leading for him to say that he wished had been stabbed or killed in whatever the manner the victims had been killed. At about 9: 07 pm, Detective Constable Jeff Gateman of the OPP's Anti Biker Enforcement Unit started to interview Kellestine. Kellestine was combative, denying any knowledge of the murderers, at one point answering Gateman's question if he had committed the murders by saying: "That's a dumb fucking question. How could you say that to me?" Shortly after midnight, Kellestine was told that he was under arrest and facing 8 counts of first degree murder. When Kellestine was taken to the court for face his arraignment, he expressed much fury about being mistaken in the media for his first cousin, Wayne Forest Kellestine, a career bank robber well known for his incompetence who always captured within minutes of his crimes. Kellestine made a point of insisting that he was Wayne Earl Kellestine, not Wayne Forest Kellestine. Edwards wrote that Kellestine's pride in not being his cousin was misplaced as it took the police about an average of 10 minutes to arrest Wayne Forest for his crimes while it only taken the police about 10 hours to arrest Wayne Earl for his role in the massacre. A massive forensic investigation had begun on the Kellestine farm, and by May the police had found in the fireplace the charred keys to the houses and apartments of the "Shedden Eight" murder victims, and a partially burned business card reading ONICO, the name of Flanz's computer company. On 24 May 2006, Constable Al Dubro discovered under Kellestine's microwave a secret doorway, where the police found Kellestine's gun cache. Dubro called Beesley, who found 18 guns in Kellestine's gun cache. Ballistic tests showed some of the guns found in Kellestine's cache were the murder weapons. On one of the handguns, a Mossberg, was found microscopic traces of blood, which DNA testing showed came from Flanz, Kriarakis, Sinopoli, Jessome and Salerno while on another handgun, a Hi Point .380, had microscopic blood traces from Trotta and Sinopoli. The floor of Kellestine's barn was found to be soaked in hydrochloric acid from Kellestine's "wet work kit". Inside Kellestine's farmhouse, the police found a ring that had skin flakes embedded in it; DNA testing showed that the skin came from Flanz. On January 9, 2007, a preliminary hearing for all six suspects began in a court in London, Ontario, under extraordinarily tight security. On the first day of the proceeding, Kellestine gave reporters the finger and swore at a courtroom artist. A gag order was issued prohibiting media reports on the evidence presented in the hearing. On 27 March 2008, someone burned down Kellestine's farmhouse, through the barn was still standing.

Сот

Аравена, Гардинер, Келлестин, Мэтер, Муши және Сэндхэмге қатысты кісі өлтіру ісі 2009 жылдың 31 наурызында Лондон қаласында басталды. Істің бас прокуроры Кевин Гоудей болды, оған Фрейзер Келли, Тим Зубер, Дэвид Д’Иорио және Мередит Гардинер көмектесті. Келлестинді Торонто адвокаты Клэй Пауэлл қорғады, ол 1977 жылы героин ұстағаны үшін тұтқындалғаннан кейін The Rolling Stones тобының мүшесі Кит Ричардсты қорғағанымен танымал. Сот барысында Пауэлл мен Макмиллан Сэндхемді суыққан, аяусыз схемашыл ретінде бейнеледі, ол Келлестинді кісі өлтіруге итермелеген. Кроуфорд пен Кадмор Келлестинді қанға жанып, ақылдан безген психопат ретінде көрсетті, ол Сэндхемді жаппай қырғынға итерген. Ал қалған адвокаттар Сэндхем мен Келлестинді өз клиенттерінің іс-әрекеттері үшін кінәлады. Келлестиннің қорғаушылары оның Сэндхемнің құрбаны ғана екенін, ал Сэндхем Келлестинді өлтіруді жоспарлап отырғанын айтты. Макмиллан Виннипег бөлімшесі Келлестинді оның ерекшеліктеріне байланысты іздегенін, мысалы, жануарлардың нәжісін жегенін мәлімдеді. Сот барысында Муши мен Келлестин арасында зор дүркін болды. Муши түрмеде Келлестинді бірнеше рет ұрып-соққан, өйткені ол өзін оңай тұтқындауға рұқсат берген. Муши сот залында Келлестинді қорлаудан ләззат алып, Келлестин ашуланып, ақымаққа айналғанын көргенде күліп тастады. Келлестин Аравенаны жалған куәлік беруге мәжбүрлеуге тырысты, түрме ауласында "Уэйн ағаңа жақсы қарайсың" деп айтып, Аравена Муши, М.Х. және Сэндхем кісі өлтіргенін куәлік етуі керек екенін жеткізді. Сот барысында Келлестин The London Free Press газетінің журналисі Джейн Симске хат жазып, газетіне тегін жазылуды сұрады, себебі ол газетін сатуға көп көмектескен. Келлестин 8 жасар Виктория Стаффордты өлтіргені үшін айыпталған бала өлтіруші Майкл Томас Раффертимен Элгин Миддлсекс қамауда ұстау орталығында бір камерада болды, бұл Келлестинді Раффертиді басқа камераға ауыстыруды немесе онымен бірге камераға орналастырып, өлтіруге мүмкіндік беруді сұрап, БАҚ-қа шағымдануға мәжбүр етті. Соңғы сөзінде Пауэлл Келлестинді өз фермасына ескертусіз келген Сэндхемнің құрбаны ретінде бейнеледі. Пауэлл Келлестин ең жағымды адам емес екенін мойындады, бірақ Сэндхем мен М.Х.-ті куәліктерінде жалған куәлік беруде айыптады, олар нағыз кісі өлтірушілер екенін мәлімдеді. 2009 жылдың 29 қазанында қазылар алқасы бірінші дәрежелі кісі өлтіруге қатысты 44 кінәлі үкім шығарды және төрт кісі өлтіруге кінәлі деп тапты. Бұл Канададағы бір қылмыстық іс бойынша шығарылған ең көп кісі өлтіру үкімі деп саналады. Келлестинге барлық айыптаулар бойынша кінәлі үкім шығарылғанда, ол иығын шайқап, жұмбақ күлімсіреу жасады. 2009 жылы журналист Тимоти Эпплби 32196 Абердин желісіндегі Келлестин фермасын "қорқынышты орын" деп сипаттады: "Бірнеше жүз метр қашықтықтағы қылмыс орны күздің соңындағы түстен кейін Онтарионың кез келген ауылдық жеріне ұқсайды: Доңғалақты далалар, үйлесімді ғимараттар, алыста жайылатын сиырлар. Бірақ жақыннан қарағанда, бұл әлдеқайда зұлым сезіледі". Оны білетін адам "Бұл Уэйннің Уэйн болуы" деді, түрмедегі өмірге қатысты түрлі шағымдарын айтқанда, мысалы, түрме формасын киюге және оқшауланған жағдайда өмір сүруге. Алайда, қарттар үйінен қашып кеткен Келлестин – Уэйн Форст Келлестин, ол жиі шатастырылатын Уэйн Эрл Келлестиннің туысы еді.

The murder trial for Aravena, Gardiner, Kellestine, Mather, Mushey and Sandham commenced on March 31, 2009, in London, Ontario, with all six of the accused entering pleas of not guilty. The senior Crown Attorney (prosecutor) on the case was Kevin Gowdey assisted by junior Crown Attorneys Fraser Kelly, Tim Zuber, David D'Iorio and Meredith Gardiner. Kellestine was defended by Clay Powell, a Toronto lawyer best known for defending Keith Richards of The Rolling Stones after he was arrested for heroin possession in Toronto in 1977. During the trial, Powell and McMillian portrayed Sandham as a cold blooded, ruthless schemer who manipulated Kellestine into committing the murders; Crawford and Cudmore portrayed Kellestine as a bloodthirsty, deranged psychopath who pressured Sandham into committing the massacre; and the lawyers for the rest blamed both Sandham and Kellestine for their actions of their clients. Kellestine's defense lawyers argued that he was merely the victim of the scheming Sandham and suggested that Sandham was planning to murder Kellestine. McMillan argued that far from being scared of Kellestine that the Winnipeg chapter had sought out Kellestine because of his eccentricies such as eating animal excrement. During the trial, there was much mutual contempt between Mushey and Kellestine with Mushey reportedly beating up Kellestine several times in jail as punishment for letting himself be arrested so easily. During the trial, Mushey took much pleasure in humiliating Kellestine in the courtroom and always broke out laughing as Kellestine fumed in fury at being made to appear a fool. Kellestine tried to have Aravena commit perjury, telling him the courtyard of the jail to be "be nice to your Uncle Wayne", saying that Aravena should testify that Mushey, M. H. and Sandham had committed the murders. During the trial, Kellestine sent a note to the journalist Jane Sims of The London Free Press, asking for a free subscription to her paper since he was doing so much to help sell her newspaper. Kellestine shared the same cell block at the Elgin Middlesex Detention Centre with the child killer Michael Thomas Rafferty, charged with killing 8 year old Victoria Stafford, which led Kellestine to complain to the media about being forced to share the same cell block with him, saying that either Rafferty should be moved to another cell block or placed in the same cell with him so he could murder him. In his final address to the jury, Powell portrayed Kellestine as the victim of the scheming Sandham who arrived at his farmhouse unannounced. Powell admitted that Kellestine was not the most likeable of men, but accused Sandham and M. H. of perjury in their testimony, claiming that they were the real killers. On October 29, 2009, the jury returned 44 guilty verdicts for first degree murder and four for manslaughter, believed to be the largest number of murder convictions ever produced from a single criminal proceeding in Canada. When the jury announced that Kellestine was guilty on all counts, he shrugged his shoulders and gave an enigmatic smile. Kellestine appealed his verdict under the grounds that his collection of Nazi paraphernalia including the authentic "German swastika flag" he had hanging in his barn should not have been introduced as evidence at the trial. In 2009, the journalist Timothy Appleby described Kellestine's farm at 32196 Aberdeen Line as a "spooky place" that: "From a few hundred metres away, the crime scene looks like any other Ontario rural property on a late fall afternoon: Rolling fields, a clutch of buildings, cows grazing in the distance. But up close it feels decidedly more sinister". One who knew him stated "that's just Wayne being Wayne" as he made various complaints about prison life such as having to wear a prison uniform and living in segregation. However, the escaped Kellestine who had wandered away from an old age home was Wayne Forest Kellestine, the first cousin of Wayne Earl Kellestine, with whom he is frequently mistaken for.

Кітаптар мен мақалалар

Бес адам Канададағы мотоциклшілердің қазасына қатысты ұсталды. , BBC News, 2009 жылдың 10 сәуірінде