Кіріспе

Динклаж () - Германиядағы Төменгі Саксониядағы Вехта округінің қаласы. Ол шамамен 13 км оңтүстік-батыста орналасқан Вехта, және 45 км солтүстікте орналасқан Оснабрук.

Тарих

Динкладж қамалы 980 жылы дерсагау графтары Кальвелагемен салынған; Динкладж атауы алғаш рет 1231 жылы ресми түрде тіркелген (алғашқыда Тинкладж, кейіннен Динкладж, ал 1270 жылы Динкладж). 1080 жылы қамал Херрен фон Динклаге ("Динкладж иелері") берілді, олар Динкладждың асыл отбасы болды. Олар 1372 жылы өз билігін орнатуға тырысты, бірақ Мюнстер епискобынан жеңілді, ал қамал қиратылды. Динклаж иелері ықпалын жоғалтқаннан кейін қайта құрылған қаланы 1667 жылы Кристоф Бернхард, граф (граф) фон Гален, сол кезде Мюнстер епискобы сатып алды. 1826 жылы Матиас, граф фон Гален келісімшартқа қол қойды, ол бұрын Мюнстер епархиясына тиесілі болған Динкладжды Гросгерцогтумның (Ольденбургтің Ұлы Герцогтығы) бөлігіне айналдырды. Епархияның жері Наполеонға қарсы соғыстан кейін секуляризацияланған болатын. "Динкладж" атауы көне норвег тіліндегі "thing" сөзінен шыққан, бұл парламент немесе сот соты сияқты жиналыс орнын білдіреді. Атауы "Gaugraf" (аудандық граф) лауазымы сияқты ескі; "Gaugrafen" - бұл жергілікті графтар, олар "Тинг" деп аталатын жиналыстардан билік жүргізген, дәстүрлі түрде линда ағашының астында жиналған. "Тинкладж" деген атау 1231 жылы жазылған құжатта кездеседі. Неміс тілінде "th" дыбысының жоғалуымен, жыл өткен сайын жазылуы "Dinclage" және ақырында "Dinklage" болып өзгерді.

Джон Динкладж

1231 жылы Джон Динкляж және оның ұлы Бертрам (қоршалған рыцарь) Швабия императоры Филиппен одақтасқан Вехтаны Клоппенбург граф фон Текленбургпен одақтасқан Брансвик Оттомен дау-дамайда қолдады. Бертрам Динкладж (1200-1251) Алтыншы крест жорығына қатысқанда 30 жаста болған және 1229 жылы мамыр айында Иерусалимнің патшасы ретінде Фредерик II-нің таққа отырғызылуына куә болған. Оның Джон және Бертрам деген екі ұлы болды. Бертрам - Вектаның Отто II-нің жақтасы. Бертрам 1235 жылы Англияның Изабелланың император Фредерик ІІ-ге үйлену тойына қатысты. Тойға төрт патша, он бір герцог, отыз граф, көптеген архиепископтар және он екі мыңнан астам рыцарь қатысты. 1252 жылы Текленбургтің жесір әйел Ютта елді Мюнстер епискобына сатып жіберді. Содан кейін Вехта резиденция қаласынан Дростенштадтқа дейін құлдырады, ал ел Нидерштифт Мюнстерланд деп аталды. Джон Динкладж (12581290) Вехта округінің дростені болды; ол Вехта округінде егеменнің өкілдері болған дворяндар одағының жетекшісі болды. 1258 жылдан бастап Джон көптеген келіссөздердің куәгері және кепілі болды. 1298 жылы Динкладж иелеріне арнап елтаңба жасалды. Оның жоғарғы жағында 5 жапырақты үш роза, ал төменгі жағында үш қисық айқыш бар.

Фредерик Динкладжский

Фредерик Динкладж (1350-1396) Динкладждағы кішкентай қамалға қанағаттанбады. Ол империяның жалпы құлдырауы мен қауіпсіздігін XIV ғасырдың соңында саяхаттап жүрген саудагерлерді ұрлау және тонау үшін ақталып алды. Фредерик пен оның ұлдары саудагерлік пойызды тонап, саудагерлерді Ферниндсбургке алып кетеді, онда олар төлем үшін барымтаға алынады. Саудагерлердің әйелдері мен Ганза Лигасы бұл жағдайға наразылық білдірді. 1371 жылы қарашада император Мюнстердің билеушісі Флоренцке Динклаждағы қамалға қарсы шабуыл жасауға бұйрық берді. Фредерик қаланы жиырма арық пен қамалмен нығайтты. Епископ Фернинандсбургті жалғыз өзі басып ала алмайтынын білген соң, одақтастар іздеді. Падерборн, Оснабрук епископтары, Ольденбург, Клоппенбург және Марк графтары көмек жіберді. 1372 жылдың 15 және 16 қыркүйегінде шабуыл басталды. Фердинандсбург қамалы, Ворбург, барлық қосымша ғимараттар мен бекіністер толығымен қираған. Фридрих пен оның ұлдары алдымен Вехтаға, содан кейін Дифолцке шегініп кетті. Фредерик 1393 жылы, ұлдары Стаций мен Бертран сияқты қайтыс болды. 1383 жылы олар Динкладж қаласында ешқашан қамал салуға ант бермейтін антқа қол қоюға мәжбүр болды.

Фредериктің ұлдары

1393 жылы епископ Флоренц Фредериктің Герборд, Дитрих, Гюго және Джон есімді төрт тірі ұлына Динкладж пен Вектадағы бұрынғы иеліктерін берді. Герборд Гербордсбургті шамамен 1400 жылы Фердинандсбургтің (бүгінгі Рентей) шығысында салды. Дитрих Дитрихбург (қазіргі Вассербург) қаласын салған. Гуго Гугобургті қазіргі қамалдың шіркеуінің орнына салды. Төртінші қамал туралы көп нәрсе белгілі емес, ол басқа жерде, мүмкін қазіргі Динкладж қаласында салынған және көп ұзамай тасталып кеткен. Әр қамалдың тұрғындары өз өмірлерін өздері алып жүрді, олар Хугобургке жақын су диірменін ғана бөлісті. Басқаратын мүлкі аз, экономика тұрақсыз және шектеуші ортамен, қарыздар пайда болды, ал Динкладж иелері өздерінің қасарындағы лауазымдарға өтініш жасады.

Мартин Лютер

1543 жылы Джон Динкладж Мартин Лютердің реформациясын қолдады. 1560 жылы Гюгоның ұрпақтары өздерінің меншігін Гербордсбургті басып алғанша кеңейтті. Фрауенбург деп аталатын жаңадан сатып алынған қамал, көбінесе, иеленушілердің жесірінің ордасы болды. 1587 жылы Дитрихсбург Каспар Ледебурдің меншігіне айналды және Ледебаргсхаус деп аталды. Бұл қазіргі заманның қамалы. 1592 жылы жесір Гертруд фон Динклаж Ассен әулеті Германн Кеттлермен тұрмысқа шықты. Осылайша Гербордсбург, Фрауэнберг және Кеттерсбург атаулары бір қамалға (бүгінгі Рентей) қатысты. 1641 жылы Отыз жылдық соғыс кезінде Мюнстердің билеушісі Генрих фон Галенді Динклажға Вехта графының атағымен жіберді. 1650 жылы Кристофер Бернхард фон Гален Мюнстердің билеушісі болды. Осылайша оның ағасы, Дростен Генрих фон Гален Динкладждың позициясы нығайды. 1671 жылы Епископ хан Dinklager-дің барлық иелігін сатып алды. Гербордсбург тауарлар мен тауарлардың тасымалы үшін пайдаланылған, ал Гугобургте қойма, сот залы және екі тұтқынды орын алған. Отбасы Дидрихсбургте тұратын. 1677 жылы билік иелері Динкладж пен Брокдорф шаруаларын өзінің билігі мен әкімшілігі бар Ерліліхтейт деп аталатын еркін аумаққа біріктірді.

Отыз жылдық соғыс

Отыз жылдық соғыс Мюнстерландқа қатты азап әкелді; тонау мен өрт көптеген шаруашылықтарды қиратты, ал жер өңделмеген, тұрғындары қашып кеткен немесе қайтыс болды. Сауда тоқтады. Соғыс ұзаққа созылғандықтан, халық пен дінбасылар ұнжырғасы түсіп, олардың рухани билікке деген сенімдері мүлдем жоғалып кетті. Ғибадатханалар елеусіз қалдырылды, қиратылды немесе мүлдем қиратылды. Олардың қалпына келтіруіне қажетті қаражат жетіспеді, өйткені ұзақ соғыс шіркеудің жинақтаған қаражатын толығымен сарп етті. Епископтық викарийлер генералдар докторлар Хартман, Николартий және Лузеньюс соғыс кезінде Нидерштифтің (яғни Төменгі Принц Епископтығының) шіркеулеріне ресми сапарлар (тексеру) жасады, 1618, 1619, 1620, 1625, 1630 және 1644 жылдары. Соғыстан кейін Оснабрюк князь-епископы Франц Вильгельм өзінің рухани қызметін епископ ретінде атқарып, Нидерштифттегі шіркеулердің жағдайын түзетуге тырысты, олар оның зайырлы юрисдикциясының бір аспектісі ретінде Мюнстер князьдік епископтығына қатаң бағынышты болды. Ол Вехта және Клоппенбург округтерінің барлық приходтарын өзінің жеке басшылығымен немесе епископтық комиссарлардың басқаруымен қалдырды. 1651, 1652, 1654 және 1655 жылдары жүргізілген аралауларға сәйкес, Вехта ауданындағы шіркеулер өкінішті жағдайда болды. Чиркөө отыз жылдық соғыстан кейін Дростен фон Галеннің араласуы арқылы қалпына келтірілді, ол өзінің резиденциясын Динклажға көшірді. 1655 жылы жазылған деректерге сай, ғибадатхананың "барлығы керемет көрінеді, бірақ жағдайдың қолайсыздығынан көп нәрсе қираған, ал киелі шатыр мен күміс тостаған ұрланған".

XIX ғасыр

1803 жылы Динклаж Ольденбург герцогтігіне қосылды. 1827 жылы Герлихехт аяқталғанға дейін Динклаж фон Галенс ауданының орталығы болды. 1843 жылы Гугобург қиратылды және оның орнында қамал үшін шіркеу салынды. Г. Галленнің отбасы мүшелері Оңтүстік Ольденбургтің рейхстаг мүшесі болды. 1933-1946 жылдар аралығында Мюнстердің епископы болған граф Клеменс Август осы қалада дүниеге келген. Ол "Мюнстер арыстаны" деген атпен танылып, нацистік үкіметке қарсы белсенділік танытты. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін қамал бенедиктиндік монастырға айналды.

Франция билігі

XIX ғасырдың басында Наполеон I бүкіл Еуропаны басып алуға тырысты, оның жоспарларының алғашқы бөлігі Германия болды. Оның әскерлері Австрия, Пруссия және Ресейді билеп-төстеді. Пруссия Тильзит бейбітшілігін (1807) қабылдады, ал Эльбаның батысындағы барлық аймақтар Наполеонның ағасы Жеромның басшылығымен жаңадан анықталған Вестфалия корольдігінің құрамына енді. Наполеон 1806 жылы Рейн қауымдастығын құрып, өзінің протектораты астына он алты неміс ханзадасын қойды. Олденбург герцогiне де қысым жасалды. 1808 жылы ол неміс князьдерінің Рейн қауымдастығына қосылды. Фридрих Людвигтің бұл әрекеті француздарды көп уақыт қанағаттандырған жоқ. 1810 жылы 13 желтоқсанда олар Солтүстік теңіз мен белгілі бір сызықтың арасындағы барлық аймақтар Француз империясының бөлігі болатынын жариялады. Француз әскері барлық мемлекеттік қазынаны тәркіледі. Гамбургтен Кеверберг префекті аумақты басып алды. Герцог бекер қарсылық білдірді, бірақ 1811 жылы 26 ақпанда биліктен бас тартуға мәжбүр болды және Александр патшаның шақыруымен Санкт-Петербургке барды. 1811 жылы 28 ақпанда префект Ольденбургтегі Ламбертикирхеге барып, Францияға адалдық ант берді. Француз заңдары мен әдет-ғұрыптары күшіне енді. Шаруалардың жеке меншік қатынастары, мұрагерлік құқық, феодалдық сипаттағы барлық мүмкіндіктер жойылды. Азаматтық құжаттар шіркеулік тіркелімдердің орнын басып, мемлекеттік құжаттар ретінде қолданылды. Француз тілі ресми стильге айналды. Солтүстік Германия төрт департаментке бөлінді. Бір бөлім Оберем бөлімшесі болды, оның бас кеңсесі Оснабрук қаласында орналасқан еді. Кевербергтік Карл Людвиг Вильгельм префект болып қызмет етті. Бұл департамент төрт округке бөлінген. Квакенбруктегі вице-префект бұрынғы Вехта және Клоппенбург кеңселерінің аумағын басқарды. Кейін Квакенбрук округі 10 кантонға бөлінді. Олардың бірі Динкладж кантоны болды, оған Динкладж, Лоне және Штайнфельд қауымдастықтары кірді. XIX ғасырдың басында фон Галлендер өздерінің үйлерін Вестфалияға (Ассендер әулеті) көшірді.

Қала әкімдері

Қала тұрғындары үшін "Майр" (Мэр) деп аталатын азаматтық басшылар тағайындалды. Динкладждың мэрі бұрынғы констебль Иоганн Конрад Бекман болды. Лоне қаласының әкімі Карл Генрих Нибердинг болды. Штейнфельд қаласында әкім Август Хильдебранд болды. Қала әкімдеріне туылғандар, қайтыс болғандар және некеге тұрғандар туралы мәліметтерді сақтау міндеті жүктелген. Қала әкімдері азаматтық некеге отыра алады. Олар қауымның қаржы мәселелерін қадағалау мен басқаруға да жауапты болды. Олар әскери қызметке шақыруды және қоғамдық қауіпсіздікті қамтамасыз етуді қадағалаған. Бір қиын міндет - Францияның мал мен астық жеткізуге деген шамадан тыс сұранысын қадағалау және орындау болды. Бұл әсіресе, адам күші қажет болған кезде, мысалы, Гамбург Везель жолының құрылысында қиын болды.

Міндетті еңбек

Жол салу және басқа да қол еңбегі қажет болды. Солтүстік Германияда Наполеонның жоспарларына кедергі жасайтын себеп - әскерлерді тез тасымалдау үшін жеткілікті жолдардың болмауы. Гамбургтен Бремен арқылы Оснабрук пен Весселге дейін автомобиль жолы жоспарланған. Олденбургте болмаса да, Динкладж округінің тұрғындары Барнсторфтан Корнауға дейінгі бөлімде жұмыс істеуге мәжбүр болды. Жұмыс үлесі жермен байланысты: Гейерманның бір, Кёттердің екі, фермер мен дворянның төрт. Сонымен қатар, 12 және одан жоғары жастағы әйелдер мен балалар командалармен жұмыс істеді. Әр жұмысшы соқа мен басқа да құралдарды жеткізуі керек еді. Бір команданы басқа команда алмастырмас бұрын, олар сегіз күн бойы жұмыс істеді. Жұмысқа ақы төленді. Ер адам күніне 16 1/2 грамм, әйел 13 1/2 грамм, ұл немесе қыз 9 1/4 грамм алады. Мари Бекман 1814 жылы 4 шілдеде "1813 жылдың наурыз айынан қазан айына дейін Dinklage қауымы, солдаттарды, соғыс оқ-дәрілерін тасымалдау мақсатында және т.б. Дифолцке әрқайсысы төрт ат тартқан 538 арба мен 600 жетекші ат беріп отырды".

Әскери қызмет

1811 жылдың сәуірінде Динкладж округінің тұрғындары Наполеонға әскер жеткізуге тиіс болды. Ол Англияны бағындыруды ойлады, соғыс кемелеріне теңізшілер керек болды. 1811 жылы 7 мамырда 25 жас адам Лонеден Квакенбрюкке, одан соң Антверпен мен Тулонға сапар шегіп, адмиралдың "Коммерс де Париж" кемесінде теңізшілер болып қызмет етті. Француз армиясына да сарбаздар қажет болды. 28 тамызда Куакенбрук ауданынан 303 адамнан тұратын контингент, оның ішінде 30 адам Динклаж кантонынан келді. 1812 жылы маусымда Наполеон тарихтағы ең үлкен армиямен шығысқа қарай жылжиды - 400 000 сарбаз, олардың үштен бірі немістер - Ресейге. Көптеген ер адамдар қашып кетуге тырысты. Олар қашып кеткендерді аяусыз жазалады. Дезертирлерге көмектескендер алты айға дейін түрмеге қамалды. Доктор Антон Тапехорн фермер Хьюго Вестендорфпен бірге қызметтен қашу үшін Бюннеге жасырынды. Дезертирлікпен шабуыл жасағандар Наполеон Ресейден жеңілгенде, өлім жазасынан құтқарылды.

Бейбіт сот, судьялар, қызметшілер

1811 жылдың тамызында француз соттары мен трибуналдары құрылды. Гамбург императорлық соттың ордасы болды. Әр округке бірінші сатыдағы сот (бірінші сатыдағы сот) тағайындалды. Әр кантонда кішігірім құқық бұзушылықтарды қарау үшін бейбіт сот құрылды. Динкладж қаласында ол Амтхауста құрылды, кейін ол алғашқы Динкладж ауруханасы болды. Сотта бұрын Вехтада округтік сот төрешісі болған Фридрих Кристиан Ленц болды. Кантон жалақыны төледі. Динкладждағы Huissier (usher) - бұл Фридрих Кристиан Харм болатын. Ол сотқа мәлімет беруді міндет тұтқан. Бейбітшілік сотының хатшысы Генрикус Антониус Бальман болды. Ол француз оккупациясы кезінде салық жинаушы болған. Динкладждың бейбіт сот файлдары жартылай екі тілде, парақшаның сол жартысы француз тілінде, ал оң жағы төменгі неміс тілінде. Императордың ұлы Наполеон II-нің тууына орай 1811 жылдың наурыз айында Вик пен Динкладж тұрғындарына той өткізуге рұқсат берілді. Олар 31 наурызда түстен кейін сағат 3-те билеп, көңіл көтере алды. Барон Карл Людвиг Вильгельм Кеверберг 1768 жылы 14 наурызда Люттихтің фламанд бөлігіндегі Хелен қаласында дүниеге келген. Ол сәнді және бай отбасына жататын, Пруссия университеттерінде оқыған. Ол өзінің білімі мен тәжірибесі бойынша префект болып сайланды. Ол өзінің өкілеттігі кезінде Динклаж кантонына барды. 1812 жылы тамыздағы осындай сапарларының бірінде ол "Мейкель мейманханасында" тұрды. Шаруа префекті мен оның серіктеріне "28 грн. бағамен 6 кружка Брантвейн, 1,5 грн. бағамен 59 кружка Брантвейн және 3 грн. бағамен 80 кружка сыра" ұсынды.

Француз билігінің құлдырауы

Халық Ресейден әскердің кері шегінуі мен содан туындайтын әскери құрбандықтар туралы білген. Пруссияның ұлттық қарсылығы оянып, Пруссия патшасы Ресеймен одақтасып, Францияға қарсы соғыс жариялады. 1813 жылдың наурыз айының ортасында бүкіл Солтүстік Германияда тәртіпсіздіктер орын алды. Оберемс департаменті, Квакенбрук округімен бірге Гамбургті Ресей әскерлері басып алған кезде әсер етті. Квакенбрюктегі төреші азаматтардың күзетшілері арқылы қауіпсіздікті қамтамасыз етті. 1813 жылдың тамызында Австрия орыс-англис-пруссиялық одаққа қосылды. 1813 жылдың қазан айында Францияға үлкен коалиция қарсы шықты. Ол Наполеонның толық жеңілуімен аяқталады. 15 қазанда Кеверберг префекті егер 24 сағат ішінде артта қалған ақшаны және құрметті күзетшіге аударымдарды төлемесе, әкімдерді қызметтен босатумен қорқытты. Халық жандармерияның округтен кетуіне көңілі толды. 1813 жылы 2 қарашада префект өзінің қызметкерлерімен бірге Оснабрюктен кетіп қалды. Олденбургтік герцог Петр Фридрих Людвиг Ресейден оралып, 1813 жылы 12 желтоқсанда үкімет басқаруын қолға алды. Экономикалық дағдарыс бүкіл Ольденбург мемлекетін белсенді түрде қайта құруды қажет етті. Ескі заңдар біртіндеп күшіне енді. Бұрынғы француздарға қызмет еткен болса да, бұрынғы басшылар қайтадан билікке келді. Құлдық жойылып, жаңа қылмыстық құқықтық жүйе әрбір азаматтың жеке бостандығын қамтамасыз етті. Француздардың шетелдік қожайындары қатал шектеу ретінде сезілді. Ал, бұл елге ешқандай пайда әкелмеді. Бұл және Оберм департаменттің қысқа (қазіргі уақытта 3 жыл) болуы француз әкімшілігінің сәтті болмағанын білдірді. Векшадағы Бомхоффтың фон Фрикен отбасы. Фон Фрикендер отбасы - Вехтадағы ең ірі ферманың иелері. Барон Фон Фрикен ауыл шаруашылығы кәсіпорнының иесі (шарт серіктесі Стено). Эдуардо фон Фрикен 2022 жылдан бастап Гут Бомхофта тұрады

Көшіп кету

XIX ғасырдың ортасында көптеген жергілікті азаматтар кедейліктен құтылу үшін көшіп кетті, әсіресе АҚШ-та. Динкладж эмигранттары үшін Огайо, Кентукки, Канзас, Мичиган, Миссури, Висконсин және Иллинойс штаттары ерекше танымал болды. Нью-Йорк штатының Кингс округінде фон Фрикеннің отбасы мүшелері де бар. Бруклин және кейбіреулері Тройға, Нью-Йоркке және Лонг-Айлендтің көптеген бөліктеріне, Нью-Йоркке көшіп барды Джеймс фон Фрикен Смиттаундан / Нью-Йорк

Бірінші жергілікті парламент

Алғашқы жергілікті парламент 1856 жылы 1 мамырда құрылды. Парламент мүшелері: Рензе зу Бахлен (шаруа), Тёббе Швегманн (шаруа), Клокер (шаруа), Брункенкель (шаруа), Хёрстманн (тұрғын үй иесі), Диерс Бюннемейер (шаруа), Бекманн (шаруа), Секстро (шаруа), Шульте (шаруа), Хёрстманн (шаруа), Мейер (шаруа), Борнорст (шаруа), Ниманн (шаруа), Хьюго (шаруа) және Кеппель (фармацевт). Жохан Остендорф парламенттік басшы болып қызмет етті.

Экономика

Экономикасы ауыл шаруашылығы мен азық-түлік өнеркәсібімен сипатталады. Сонымен қатар өнеркәсіптік қондырғылар мен машиналар, мал азығы, жиһаз және пластикалық бұйымдар өндіріледі.

Статистика

Халықтың конфессиясы % Рим католиктері 69,3% Протестанттар 16,9% Басқа конфессиялар 13,8% (соңғы жаңарту: 31 желтоқсан 2004)

Атақты тұрғындар

Клеменс Август Граф фон Гален, Мюнстердің Рим-католик архиепискобы, кейін кардинал.