Santa Isabel (island)

Кіріспе

Исабел провинциясындағы арал, Соломон аралдары Санта-Исабель (Исабель, Исабель және Махага деп те аталады) - Исабел провинциясындағы Соломон аралдарындағы ең үлкен арал. Сонымен қатар, бұл ең ұзын арал, жер бетінің көлемі бойынша үшінші орында.

Орналасуы және географиялық деректері

Шойсеул солтүстік-батыста, Малаята оңтүстік-шығыста орналасқан. Солтүстікке Тынық мұхиты, оңтүстікке Гуадалканал (Исатабу) орналасқан. Санта-Исабельдің ең биік нүктесі Сасари тауы болып табылады. Маруто өзені Сасари тауынан Хофиде мұхитқа қарай ағады. Бұл орталықтан аралдың екінші шетіндегі Катова жағында орналасқан өзендер мен бұлақтардан басқа барлық өзендер немесе бұлақтар ағады. Әкімшілік орталығы - Буала. Ең жақын әуежай - көршілес Фера аралында орналасқан Фера әуежайы.

Тарих

Соломон аралдарына алғаш рет еуропалықтар Санта-Исабель аралында 1568 жылы 7 ақпанда испан зерттеушісі Альваро де Менданямен келген. Ол Санта-Исабель де ла Эстрелла (испанша "Жұлдыздың қасиетті Елизаветасы") деп аталған. Испандықтар қоныс тепті, ал айналадағы теңіз бен аралдарды зерттеу және картаға түсіру үшін кішкентай қайық (есептерде "бригантин" деп аталады) жасалды. Маэстре де капе Педро Ортега Валенсия мен Альферес Эрнандо Энрикестің бастамасымен жүргізілген бұл жергілікті зерттеулер Малаита, Гуадалканал, Саво, Вангуну, Чоисеул, Макира, Улава, Малаупаина, Малаулало, Али'ите және Уги аралдарының "азық-түсін" әкелді. Испандықтар Соломон аралдарының тұрғындарымен бірден байланысқа түсті және бастапқыда қарым-қатынас жылы болды. Алайда испан экспедициясының тазы азық-түлік пен суға деген қажеттілігі тез арада шиеленісу мен қақтығысқа әкелді, Соломон аралдарының тіршілік ету экономикасы испандықтарды үздіксіз қамтамасыз ете алмады. Алтын таппай, азық-түлік аз болғандықтан, шабуылдар мен аурулар кезінде испан отаршылары өз колониясын Гуадалканалдағы қазіргі Хониараға көшірді, ал Санта-Исабельдегі қоныс аудармалары тасталды. Санта-Исабель аралдарының тұрғындары он тоғызыншы ғасырда қара құстардан (Квинсленд пен Фиджидегі қант плантацияларына жұмысшыларды жиі қатыгез түрде жалдау немесе ұрлау) шабуылдан зардап шекті. 1885 жылы сәуірде Солтүстік Соломон аралдарында, соның ішінде Санта-Исабель аралында Германия протектораты жарияланды. 1900 жылы Берлин келісімінің шарттары бойынша 1899 жылы 14 қарашада қол қойылған Германия Солтүстік Соломон аралдарын (Бугаенвилл мен оның айналасындағы аралдардан басқа) Британдық Соломон аралдары протекторатына алмастырды. Санта-Исабель аралына екі протектораттың да бақылауында миссионерлер келіп, халықтың көпшілігін христиан дініне айналдырды. ХХ ғасырдың басында бірнеше британдық және австралиялық фирмалар кокосты кең көлемде отырғыза бастады. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Жапон императорлық әскери-теңіз флоты солтүстік-шығыс жағалаудағы Реката шығанағында гидроұшақ базасын құрды. 1942 жылдың тамызынан 1943 жылдың тамызына дейін базаны американдық әскерлер бомбалады. Келесі айда жапондықтар базаны эвакуациялады. Бұрынғы жапон базасының жанында әлі күнге дейін бомбалардың үлкен кратерлерін көруге болады. 1978 жылы шілдеде Соломон аралдары тәуелсіздік алғаннан бері Санта-Исабель аралы Исабель провинциясының бөлігі ретінде басқарылады. 2011 жылдың 27 мамырында 17 адам тұтқындалды, олар өзен жағасындағы Улубеа елді мекеніндегі үйлерді, барлығы 33 үйді, мүлік даулары нәтижесінде өртеп жіберді. Кейін бұл сан 31-ге дейін көбейтілді.

The first European landing in the Solomon Islands archipelago was made at Santa Isabel Island, by the Spanish explorer Álvaro de Mendaña on 7 February 1568. It was charted as Santa Isabel de la Estrella (Spanish for "St. Elizabeth of the Star"). A settlement was established by the Spaniards, and a small boat (known in the accounts as "the brigantine") was built to survey and chart the surrounding sea and islands. These local explorations led by maestre de campo Pedro Ortega Valencia and Alférez Hernando Enríquez resulted in the "discoveries" of the islands of Malaita, Guadalcanal, Savo, Vangunu, Choiseul, Makira, Ulawa, Malaupaina, Malaulalo, Ali'ite, and Ugi Island. The Spanish immediately came into contact with Solomon Islanders and at first the relationship was cordial. However, the Spanish expedition's need for fresh food and water quickly led to tension and conflict, the Solomon Islanders’ subsistence economy being unable to provide continuous supplies to the Spanish. Having found no gold and little food, and beset by attacks and sickness, the Spanish colonists shifted their colony to the site of today's Honiara on Guadalcanal, and the settlement on Santa Isabel was abandoned. Santa Isabel islanders suffered attacks from blackbirding in the nineteenth century (the often brutal recruitment or kidnapping of labourers for the sugar plantations in Queensland and Fiji). In April 1885, a German Protectorate was declared over the North Solomon Islands, including Santa Isabel Island. In 1900, under the terms of Treaty of Berlin, signed on 14 November 1899, Germany transferred the North Solomon Islands (except for Bougainville and its surrounding islands) to the British Solomon Islands Protectorate in exchange for the British giving up all claims to Samoa. Missionaries settled on Santa Isabel Island under both protectorates, converting most of the population to Christianity. In the early 20th century, several British and Australian firms began large scale coconut planting. During World War II, the Imperial Japanese Navy established a seaplane base at Rekata Bay on the northeast coast. The base was bombed by American forces from August 1942 to August 1943. In the following month, the Japanese evacuated the base. Large bomb craters can still be seen near the former Japanese base. Since the independence of Solomon Islands in July 1978, Santa Isabel Island has been administered as part of Isabel Province. On 27 May 2011, seventeen men were arrested for burning down the houses in Ulubea riverside settlement, 33 houses in all, as a result of a property dispute. The number was later expanded to 31.