Кіріспе
Мэйн штатының бірінші ледиі Фрэнсис Кэролайн Чемберлен (немесі Адамс; 12 тамыз 1825 - 18 қазан 1905) Джошуа Чемберленнің әйелі болды; ол 1867-1871 жылдар аралығында Мэйн штатының губернаторы болған кезде Мэйн штатының бірінші ледиі болды.
Frances Caroline Chamberlain (née Adams; August 12, 1825 – October 18, 1905) was the wife of Joshua Chamberlain; she served as First Lady of Maine while he was Governor of Maine from 1867 to 1871.
Өмірбаян
Франсис Үлкен Бостон аймағында Ашер (немесе Ашур) мен Амелияның (туған аты Уайллис) Адамстың қызы болып дүниеге келді. Кішкентай кезінде ол Rev. Джордж Элайшиб Адамс, оның әкесінің немере інісі, Мэн штатының Брансуик қаласында. Ол музыка мен әнге талантты, білімді және өнерлі қыз болып өсті, сондықтан ол Бірінші приходтық конгрегационалистік шіркеуде (оның асырап алған әкесі шіркеуінде) музыка ойнатты. 1849 жылы Фанни жақын маңдағы Боудин колледжінің көптеген студенттерінің бірі Джошуа Лоуренс Чемберленмен алғаш рет бірінші приходта кездесті. Олардың екеуінің қарым-қатынасы қиын және баяу болды, өйткені бірнеше факторлар, соның ішінде Фаннидің қызығушылығының жоқтығы және преподобный Адамс Чемберленді өзінің асырап алған қызы үшін жеткілікті деп ойламады. Осыған қарамастан, 1852 жылдың күзінде ерлі-зайыптылар бір-біріне айтты. Одан кейін ұзақ уақытқа созылған келісімге сәйкес Чемберлен Бангор діни семинариясында магистр дәрежесін алу үшін жұмыс істеді, ал Фанни қыздар мектебінде дауысты оқыту, жеке фортепиано сабақтары және Милджвиллдегі пресвитериан шіркеуінде орган ойнау үшін үш жыл бойы жұмыс істеді. 1855 жылы жазда Фанни Мейнге қайтып келді. Олар 1855 жылы 7 желтоқсанда оның әкесі шіркеуінде үйленді. Жаңадан үйленген ерлі-зайыптылар жалға алынған бөлмелерде тұрды, ал Чемберлен логика мен табиғи теологияны оқытты және бірінші курста грек тілінен сабақ берді. 1856 жылдың қазан айында Фанни қызын дүниеге әкеліп, оны Грейс Дюпи деп атады, бірақ бала тез арада "Дейзи" лақап атын алды. Келесі қарашада Фанни үш ай бұрын тұңғыш ұлын босанды, бірақ ерте туған нәресте бірнеше сағат қана өмір сүрді. Бір жылдан кейін екінші ұл дүниеге келді. Бірнеше сәт уайымдағаннан кейін, бала күшті болып өседі деп ойлады. Олар оған Харольд Уайллис деп ат қойды. 1860 жылы Эмили Стельден кейін тағы екі қыз, ал 1865 жылы Гертруда Лорейн дүниеге келді, бірақ олардың екеуі де қызыл қызылдан аман қалып, алғашқы туған күндерін көрмеді.
Азамат соғысы кезіндегі өмір
Фанни Чемберленнің отбасылық өмірі Америка Азамат соғысының басталуымен қысқа болды. Күйеуі Боудиннен демалысқа шықты (колледждің наразылығына қарамастан), 20-шы Мэн ерікті жаяу әскер полкінің подполковнигі ретінде одақтың соғыс күштеріне қосылды. Фанни екі кішкентай баласын тәрбиелеп, үйде қалды, ал ол жоғары дәрежеге көтерілді. Армия оның өмірін бұзғаны үшін ренжігендігі туралы болжамдар бар, және оның тастап кетуден қорқынышы тағы бір рет бетке шықты. 1863 жылдың жазының басында Фанни күйеуін далаға барып көру үмітімен Манхэттенге сапар шегеді. Соғыстың ең ауыр кезеңінде пошта баяу және кездейсоқ жүрді, бұл Фанни мен Лоуренстің бір-бірін үнемі жоғалтып алуына әкелді. Гетисбургтегі шайқастар туралы хабарлар жеткенде, ол Нью-Йоркте қалып, нәтиже туралы хабар күтуді жөн көрді. Ол Нью-Йорк қаласында бесінші даңғыл мен Бродвейдегі Сент-Жермен қонақ үйінде тұрып, өзін әдейі тәртіпсіздіктердің шетіне түскенін көрді. Ол қонақ үйде қалады, әскер көшеден қарама-қарсы паркке оқ атқылайды, қауіп өткен соң ол үйіне, Мэнге оралады. Келесі жазда Фаннидің ең жаман арманы орындалды, ол Лоренстің Петербург қоршауында өлімге ұшырағанын естіді. Ол беліне оқ атып, артериялар мен көк қуысын қиып, ақыры беліне зақым келтірді. Ол өліп қалады деп қорқып, генерал Грант оған майданнан жоғарылатуды, Джошуа Лоренс Чемберленді бригадир генерал етіп тағайындады. "Менің сүйікті әйелім мен өлімге жарақаттандым деп ойлаймын, бірақ менің жүрегім мен санам тыныштықта. Мен оған барамын. Құдай сені аман сақтасын, сүйіктім. Сен маған өте қымбат әйел болдың. Сізді жақсы көру мен білу өмір мен өлімді әдемі етеді. Сүйіктілеріңді жақсы көріп, сүйгендеріңді сыйлаңдар. Өзім үшін қатты қайғырма. Жақында біз бәріміз кездесеміз Балалар үшін өмір сүреміз Әке, ана мен Салли мен Джонға ең сүйікті махаббатымды білдіремін Құдай сені кешіргеніне қуаныштымын Құдай сені әрқашан асыл асыл бір Өзіңнің, Лоренс" Фанни тағы бір бала күтіп тұрса да (Гертруда Лорейн), Мэриленд штатының Аннаполис қаласында күйеуінің қасына асығып, оны үш ай бойы күтіп-бағуды тапсырды. Ол үйде бірнеше апта бойы сауығып, бірақ әлі атпен жүруге немесе ұзақ қашықтықты өз бетімен жүруге қабілеті болмаса да, командасына қайта оралуға шешім қабылдады. Фанни оны жіберуге асықпайтын, бірақ ақырында оны үйіне қалдырып, жүктілігін аяқтап, басқа балаларына қамқорлық жасады.
Азамат соғысынан кейін
Соғыс 1865 жылы сәуірде Дж. Чемберлен генерал Джон Браун Гордонның генерал Гранттың өтініші бойынша берілуін қабылдауымен аяқталды. Вашингтондағы "Ұлы шолу"дан кейін ол ақыры күйеуін үйіне, сондай-ақ, көптеген қонақтар мен беделді тұлғаларға шақырды. Ол күйеуінің азаматтық өмірге бейімделе алмауы мен оның неден өткенін түсінбеуі некелеріне қиындық туғызғанын тез арада түсінді. Ол Мэн штатының губернаторы лауазымына үміткер болды, бұл оны 1917 жылға дейін ресми губернатордың резиденциясы болмағандықтан, ұзақ уақыт бойы үйде қалдырды. Чемберленнің некесі 1868 жылы соншалықты шиеленісіп кетті, Фанни достары арасында ажырасу туралы заңгер іздеу туралы жасырын сөйлесіп жатты; тіпті күйеуінің өзіне қатысты физикалық зорлық-зомбылық тарихы бар деген айыптауларға дейін барды. Лоренс 1870 жылы жұп қарым-қатынастарын қалпына келтіруге қол жеткізгенге дейін шамамен бір жыл көршілерімен бірге өмір сүрді. Сол жылы Чемберленнің үйі (қазір Джошуа Л. Чемберлен мұражайы) көпшілік қонақтарды қабылдай алу үшін үлкен жөндеуден өтті. Үй жер бетінен көтеріліп, толық жаңа бірінші қабат салынған, оны Чемберлендердің өздері жобалаған. Азамат соғысынан кейінгі жылдар Фанни Чемберленге қиындықтар, бақыт және жеңістерді жеткізді. Күйеуі отбасын асырау үшін көп жұмыс істеді, бірақ әрдайым да солай бола бермеді. Фанни оны соғыста алған жарақаттарын емдеуге үмітпен, бірнеше рет оның таз сүйегін операцияға салу үшін Филадельфияға ертіп барды. Фаннидің өзі өмір бойы көз проблемасынан зардап шекті және бірнеше жылдан кейін оның соқыр болатыны анық болды. Өмірдегі ең жақсы нәрселерді жақсы көретін, сұлулықты бағалайтын, өнерді жақсы көретін әйел үшін бұл - жұту қиын болатын таблетка. Өмірінің соңғы жылдары немерелері оны суық, қайғылы адам ретінде сипаттады, мүмкін ол көзі көрмей қалғандықтан солай болған шығар. 1905 жылдың жазында Фанни үйінде құлап, жамбасын сындырады. Бұл оның көп ұзамай ауруына себеп болды, ол төсекке жатып қалды, ал қазан айына қарай оның көп өмір сүре алмайтыны анық болды. Ол 18 қазанда 80 жасында, жанында медбикесі бар үйінде қайтыс болды; оның күйеуі Портлендте (Майн штаты) жұмыс істеп жатқандықтан, қоштасу үшін үйге уақытында келмеді. Үш күннен кейін Пайн Гроув қорымында жерленді; оның қабірінің артқы жағында "Ақылды" сөзі және оның қайтыс болған күні жазылған. Күйеуі сол жылы көктемде оған арнап сыйлық жазды. "Менің көзімде сенің бар екенің, менің төсегімнің жанында сенің адал күзетшің, күн мен түнде бірге, өлімнің азапты саңырауқұлағына, берік, тыныш, мәңгілік махаббат сияқты тәтті. Біз бір-біріміздің көзінен тез өтетін боламыз, бірақ мен сенің осы өткінші көріністерден кейін қайда болатыныңды жақсы білемін, көкте болады!"