Кіріспе
W79 Артиллериядан атылатын атомды снаряд (AFAP), сондай-ақ XM753 (Атомдық RA) деп аталады, ол кез-келген НАТО гаубицасынан, мысалы, M115 және M110 гаубицасынан атылатын американдық ядролық артиллерия снаряды болды. Қару екі үлгіде шығарылды: кеңейтілген сәулелену (ERW) W79 Mod 0 және тек бөліну W79 Mod 1. Екі ядролық қарудың да негізі плутонийге негізделген. Mod 0 - бұл үш өнімділігі бар өзгермелі өнімділік құрылғысы, ол жоғарыдан жоғарыға дейін және жақсартылған сәулелену режиміне дейін, оны қосуға немесе өшіруге болады. Mod 1 - бұл Mod 0-дің ең жоғары бөліну өнімділігімен сәйкес келетін, тек тұрақты өнімділігі бар бөліну құрылғысы. Екі модель де диаметрі, ұзындығы және салмағы бойынша болды. W79 1975 жылдан бастап Лоуренс Ливермор ұлттық зертханасы әзірледі. Әр түрлі модификациялардың өндірісі 1981 жылдың шілдесінен 1986 жылдың тамызына дейін жүргізілді. Барлығы 550 оқ-дәрі (325 Mod 0s, 225 Mod 1s) өндірілді. 1992 жылдың соңына дейін барлық қондырғылар белсенді қызметтен шығарылды, ал соңғы снаряд 2002 жылдың тамызында Техастағы Pantex зауытында бөлшектелді.
The Mod 1 was fission only with a fixed yield, corresponding with the maximum fission only yield of the Mod 0
Both models were in diameter, long and weighed The W79 was developed by Lawrence Livermore National Laboratory, starting in 1975. Production of the different mods took place from July 1981 through August 1986. A total of 550 warheads (325 Mod 0s, 225 Mod 1s) were produced. All units were retired from active service by the end of 1992 with the last shell dismantled at the Pantex Plant in Texas in August 2002.
Тарих
Қару 1975 жылдың қаңтар айында 3-ші кезеңді рұқсат алды және 1975 жылдың сәуірінде Атом энергиясы жөніндегі бірлескен комитеттің алдында бюджеттің сынға алынатын тексеруін аяқтады. Бірінші өндіріс 1981 жылдың шілдесінде болды. Қарудың стандартты (ERW емес) W79 1 нұсқасының сандық өндірісі 1981 жылдың қыркүйегінде басталып, 1984 жылдың жазына дейін жалғасты. ERW W79 0 нұсқасының өндірісі 1984 жылы басталып, 1986 жылдың тамызына дейін жалғасты. Даму кезінде қарудың кейбір бөліктерін жасау мүмкін емес деп саналды және жобаны қайта қарау жүргізілді. Бұл жоба қарудың физикалық мінез-құлқын өзгертті және жаңа дизайнды куәландыру үшін жаңа ядролық сынақ қажет болды. 1988 жылдың басында жаңа 3 өлшемді компьютерлік модельдеу белгілі бір жағдайларда қарудың бір нүктеге қауіпсіз еместігін көрсетті. 1988 жылдың желтоқсаны мен 1989 жылдың ақпанында жүргізілген ядролық сынақтар осы қорытындыларды растады.
Дизайн
Қарудың қашықтығы немесе ракеталық көмекпен. Оның жобалау мақсаттары жалпы салмақты азайту, құрылымдық көлемді азайту, құрылымдық қолдау үшін ыдыс материалдарын пайдалануды жою және кабель мен сым арматураларын жою болды. Топақ материалдарын қолданбау мақсаты ақыр соңында орындалмады. Фузель сынақ бағдарламасымен жасалған, оны пайдалану кезінде кері жылдамдық пен айналуды сезінген. Кейбір сынақ қондырғылары сәтсіздіктермен кездесті. Алғашқы кезеңінде қаруды рұқсатсыз пайдаланудан қорғау үшін орташа қымбаттыққа ие жарылғыштарды жою жүйесі (NEDS) таңдалды.
During early development, the intermediate cost Nonviolent Explosive Destruct System (NEDS) was selected to secure the weapon against unauthorised use.