Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Дизилан - 1902 жылы Анри Мойсан мен Сэмюэл Смайлз (1877-1953) анықтаған химиялық формуласы Si2H6 Мойсан мен Смайлс дисиланды сұйылтылған қышқылдардың металл силицидтеріне әсерінен түзілетін өнімдердің бірі ретінде хабарлады. Бұл реакциялар бұрын Фридрих Вёлер мен Генрих Буфпен 1857 және 1858 жылдар аралығында зерттелген болса да, Мойсан мен Смайлс дизиланды бірінші болып анық анықтады. Олар дизиланды силикоэтан деп атады. Бұл реакцияларда пайда болған гомологтық тізбектің жоғары мүшелері кейіннен Карл Сомиески (кейде "Карл Сомиески" деп те жазылады) және Альфред Сток анықтады. Стандартты температура мен қысым кезінде дизилан - түссіз, қышқыл газ. Дизилан мен этанның құрылымы ұқсас, бірақ дизилан әлдеқайда реактивті. Жалпы формуласы Si2X6 (X = сутек, галоген, алкил, арил және осы топтардың қоспалары) басқа қосылыстар дисиландар деп аталады. Дизилан - 14-топтың гидриді.
Disilane is a chemical compound with chemical formula |Si2H6|auto=1 that was identified in 1902 by Henri Moissan and Samuel Smiles (1877–1953). Moissan and Smiles reported disilane as being among the products formed by the action of dilute acids on metal silicides. Although these reactions had been previously investigated by Friedrich Woehler and Heinrich Buff between 1857 and 1858, Moissan and Smiles were the first to explicitly identify disilane. They referred to disilane as silicoethane. Higher members of the homologous series |Si {n}H {2n+2}| formed in these reactions were subsequently identified by Carl Somiesky (sometimes spelled "Karl Somieski") and Alfred Stock. At standard temperature and pressure, disilane is a colourless, acrid gas. Disilane and ethane have similar structures, although disilane is much more reactive. Other compounds of the general formula |Si2X6 (X = hydrogen, halogen, alkyl, aryl, and mixtures of these groups) are called disilanes. Disilane is a group 14 hydride.
Синтез
Дизиланды әдетте магний кремнийісін гидролиздендіру арқылы дайындайды. Бұл реакция силан, дисилан, тіпті трисилан да пайда болады. Силан өндіру үшін бұл әдістен бас тартылды, бірақ дисилан өндіру үшін тиімді болып қала береді. Дизиланның іздері осы әдіспен гидролизден алынған силанның өздігінен тұтанатынына себепші болады (дифосфин де осыған ұқсас, фосфиннің үлгілерінде жиі өздігінен piroforic ластаушы болып табылады). Ол сондай-ақ дизиланның фотохимиялық және термикалық ыдырау арқылы термикалық ыдыраудан пайда болады. Си2Cl6 литий-алюминий гидридімен редукцияланғаннан кейін дизилан аз мөлшерде түзіледі.
Disilane is usually prepared by the hydrolysis of magnesium silicide. This reaction produces silane, disilane, and even trisilane. The method has been abandoned for the production of silane, but it remains viable for generating disilane. The presence of traces of disilane is responsible for the spontaneous flammability of silane produced by hydrolysis by this method (analogously diphosphine is often the spontaneously pyrophoric contaminant in samples of phosphine). It also arises by thermal decomposition disilane via both photochemical and thermal decomposition of silane. The reduction of |Si2Cl6 with lithium aluminium hydride affords disilane in modest yield.