Кіріспе
Джон Филип Фрей (24 ақпан 1871 жыл - 29 қараша 1957 жыл) - еңбек белсендісі және Америка еңбек тарихындағы маңызды кезеңдегі Америка еңбек федерациясының металл саудасы бөлімінің президенті.
Ерте өмір
Фрей 1871 жылы 24 ақпанда Миннесота штатының Манкато қаласында неміс иммигранты Леопольд пен француз иммигранты Джулияның ұлы болып дүниеге келді. Ол мемлекеттік мектепте оқып, 16 жасында Массачусетс штатының Вурстер қаласында темір құюшы болып жұмыс істеді. 1891 жылы 10 маусымда Нелли Жозефина Хиггинске үйленді. 1893 жылы Фрей Солтүстік Американың халықаралық қалыптаушылар және құюшылар одағының (IMFWU) президенті болып сайланды. Ол 1898 жылы IMFWU-ның Жаңа Англия аймақтық кеңесінің қазынашысы болу үшін қызметінен кетті, ал бір жылдан кейін Массачусетс Еңбек Федерациясының вице-президенті болып сайланды. Фрей өз позициясын одақтағы өз билігін арттыру үшін, сондай-ақ қатардағы прогрессивті элементтерді басып тастау үшін қолданды. Мысалы, 1924 жылы IMFWU конгресіне қатысушылар металл кәсіптерінде жұмысшы партиясын және өндірістік одақ құруды талап ететін резолюцияларды қабылдады. Бірақ Фрей және одақтың басқа қызметкерлері Молдерлер съезінің еркіне мән бермей, сол жылы Америка Еңбек Федерациясының (AFL) съезінде ұсынылған ұқсас қарарларға қарсылық білдірді. Фрей Огайоға көшіп барып, 1924 жылы Огайо штатының Еңбек федерациясының президенті болып сайланды. 1927 жылы ол хатшы қазынашы болып қызметтен кетті. Гриннің коммунизмге қарсылығы, саяси емес көзқарасы, жұмысшылардың проблемаларын шешу үшін үкіметтік іс-әрекетті қараудан бас тартуы және қолөнер одағына деген берік қолдау барлығы Фрей мен Воллдан келді.
Санаты мен саясаты
Фрей металл саудасы бөлімін американдық жұмысшы қозғалысын өзінің көзқарасына сәйкес қалыптастыру үшін қолданды. 1934 жылы Монтана штатының Бутте қаласында Халықаралық шахта, диірмен және балқытушылар одағы 5 мың мыс шахташы мен қолөнершілерді ереуілге шығарғанда, Фрей жеке араласты. Фрей үшін бұл ереуіл жұмыс берушіге тікелей шабуыл болды. Шабуылдар радикализм мен зорлық-зомбылыққа әкеліп соқты, жеккөрушілік пен қатыгездіктің төмендеуіне себеп болды, бұл жақсыдан гөрі зиянды болды. Фрей жиі "Москвада жасалған" деп, отырықшы шабуылға шабуыл жасады. Фрейдің басты мақсаты - кез келген бағамен Бютт шабуылға тоқтам салу. Кейіннен Фрей шеберлер үшін келісім жасады, бұл ереуілді бұзуға көмектесті, содан кейін кен жұмыскерлерінің басшыларын келісімді қабылдауға мәжбүр етті. Бұл сатылым он жыл бойы Буттегі жұмысшы қозғалысының арқасын сындырды. Фрей еңбекке тәрбиелеу қозғалысына да белсенді араласты. 1918-1921 жылдар аралығында түрлі кәсіподақтар көптеген еңбек колледждерін құрды. Бұл еңбек колледждерінің қызметін үйлестіру және оларға белгілі бір дербестік беру үшін AFL 1921 жылы Американың жұмысшы білім беру бюросын қолдады. Фрей Бюроның атқарушы кеңесінің мүшесі болды. Осындай колледждердің бірі - Нью-Йорк штатының Катона қаласында Бруквуд еңбек колледжі 1921 жылы АФЛ-мен құрылды. Бруквуд көп сандаған солшыл және коммунистік еңбек педагогтарын тартты. Бруквуд Фрейдің және Жұмысшы білім беру бюросының басқа мүшелерінің шабуылдарына ұшырап, ақыры 1937 жылы жабылып қалды. Бруквуд оқиғасы Фрейдің коммунизмге қарсы көзқарасын да көрсетеді. Өзінің көптеген әріптестері сияқты, соның ішінде Сэмюэл Гомперс, Уильям Грин және Мэтью Уолл, Фрей америкалық еңбек қозғалысының ең жақсы қорғанысы жұмыс берушілерді және үкіметтік реттеушілерді еңбек капиталистік жүйені толықтай қолдайтынына және жұмыс берушілердің мүддесін барынша ойлайтынына сендіруге тиіс деп сенді. Фрей басқа мақсаттарына жету үшін қызыл жемге қарсы емес еді және металл саудасы департаментінің президенті ретінде өзінің позициясын жиі прогрессивтілерге, солшыл белсенділерге, социалистерге, коммунистерге және олардың идеялары мен саясатына жұмысшылар қозғалысының кез келген жерінде шабуыл жасады. 1954 жылдың маусым айында Фрей Американың Халықаралық ағаш өңдеушілерінің президенті Харольд Притчетті коммунистік партияның мүшесі деп айыптады. Фрейдің айыптаулары Притчеттің түрмеге қамалуына және Ағаш өңдеушілер одағының құлдырауына әкелді. Фрейдің антикоммунизмінің нақты түрі де пайда болды. Ол армия резервінде қызмет етіп, 1928 жылы подполковник дәрежесіне көтерілді. Содан кейін ол AFL және АҚШ армиясы арасындағы байланыс офицері болды. 1930 жылдары солшыл жазушылар оны Армияның барлау қызметімен байланыста екендігіне, елдегі және шетелдегі демократиялық, бірақ прогрессивті еңбек қозғалыстарын құлдырату үшін жұмыс істегені үшін айыптап отырды. Қарым-қатынасы дәлелденген жоқ, бірақ Фрей Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Армияның арнайы резервінде қызмет етіп, сол қатарда белсенді қызметке оралды. Фрей қолөнер одағының АФЛ-нің жетекшісі болды. Джон Л. Льюис бірқатар кәсіподақтарды өнеркәсіптік ұйымдар конгресін (CIO) құруға бастаған кезде Фрей CIO мен оның басшыларына әртүрлі себептермен шабуыл жасады. 1938 жылдың тамызында ол Үш күн бойы Конгресс индустриалдық ұйымдарын Коммунистік маңдай ұйымы деп айыптап, Америка Құрама Штаттарының қызметі жөніндегі комитеттің алдында сөйледі. Фрейдің консервативтілігі оны бүгінгі американдық еңбек қозғалысы қатты қолдаған бірқатар саясаттарға қарсы шығуға итермеледі. Ол әлеуметтік қамсыздандыру кәсіподақтардың назарын маңызды мақсаттардан аластатады деп сенді. Ол жұмыссыздық бойынша мемлекеттік сақтандыруды коммунистік деп айыптады. 1920 жылы теміржолшылар одағы теміржолды мемлекеттік меншікке алуды талап еткенде, Фрей олардың позициясын "Германияда жасалған" деп мазақтап, Гомперс пен Воллға конвенцияны ұстанымын қолдамауға көмектесті. Фрей 1950 жылы белсенді кәсіподақ өмірінен зейнетке шықты. Ол бүкіл өмірін республикашыл болып өткізді және үш баласы болды. 1957 жылы 29 қарашада Вашингтон қаласында қайтыс болды. Арлингтон ұлттық зиратында жерленді. Фрей жұмысшы қозғалысының ғалымы деп саналды, бірақ оның ресми білімі аз болған. Ол алты кітап жазды: An American Molder in Europe (1911), The Labor Injunction (1922), Calamity of Prosperity (1930), Bakers Domination (1933), Calamity of Recovery (1934) және Ежелгі және қазіргі заманғы қолөнер одақтары (1944).