Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Командир Уильям Оуэн (1737 - 24 қазан 1778) - Уэльстің әскери-теңіз офицері. Глан Северн қаласында, Монтгомеришир, Уэльс, ақсүйектер отбасында дүниеге келген, ол Монтгомериширдің Кефн Хафодтан шыққан Дэвид Оуэннің кіші ұлы. Ол Корольдік теңіз флотының мүшесі болды және 1760 жылы Британдық Шығыс Үндістан компаниясының күштеріне қолдау көрсеткен кезде Пондичерридегі жеті жылдық соғыс кезінде алған жарақаттан оң қолын жоғалтты. Ол алған зейнетақысының жартысына қанағат етпей, жедел қызметте болды. Соғыстан кейін Оуэн жаңа Шотландияның губернаторы болып тағайындалған Лорд Уильям Кэмпбелл деген бұрынғы офицермен байланысқа түсті. 1766 жылдың соңында Оуэн Кемпбеллмен бірге Галифаксқа сапар шегеді. Келесі жылы Кэмпбеллге көмек көрсету үшін еңбегі үшін оған үлкен жер телімі берілді. Грант алушылар ретінде оның үш немере інісі бар грант - Пасамакуодди шығанағындағы Пасамакуодди сыртқы аралы болды. 1770 жылы Оуэн аралды Лорд Кэмпбелл есімімен Кампобело аралы деп атады; ол жаңа атаудың итальянша мағынасын, "адал даланы" ескерумен болды. 1770 жылдары Оуэн "Сөздер" жинағын жазды, ол кейіннен 1942 жылы жарық көрді және Канададағы Кампобеллоның құрылуын қамтиды. Англияда Оуэн Шрусбериде біраз уақыт өткізді, онда ол 1764 жылы 5 қазанда бораулаудың ерікті адамы болып ант берді. Сол кезде теңіз флотының капитаны болған ол 1775-76 жылдары мэр болып қызмет етті, содан кейін ол Үндістанда қызмет етуге оралды. Оуэн Үндістаннан Англияға хат тасушы кезінде Мадрас қаласында қаза тапты. Оуэн қайтыс болғаннан кейін Сара Хаслам (кейін Сара Багшоу деп аталды) арқылы екі аман қалған табиғи ұлды қалдырды. Оның үлкен ұлы Эдвард Уильям Кэмпбелл Рич Оуэн, кіші ұлы Уильям Фицвильям Оуэн болды. Соңғысы 1835 жылы Кампобело аралының жалғыз иесі болып, сонда қоныстанды.
Commander William Owen (1737 – 24 October 1778) was a Welsh naval officer. Born in Glan Severn, Montgomeryshire, Wales, of a family of gentry, he was youngest son of David Owen of Cefn Hafod, Montgomeryshire. He was a member of the Royal Navy and lost his right arm from a wound suffered during the Seven Years' War off Pondicherry when supporting the British East India Company forces in 1760. Not content with the half pension he was receiving, he served as an impress officer. After the war, Owen contacted a former fellow officer, Lord William Campbell, who had recently been appointed governor of Nova Scotia. Late in 1766, Owen travelled with Campbell to Halifax. The following year, as payment for his work in aid of Campbell, he was awarded a large parcel of land. The grant, which included three of his nephews as grantees, was Passamaquoddy Outer Island in Passamaquoddy Bay. In 1770, Owen renamed the island Campobello Island after Lord Campbell; he also took into account the Italian meaning, "fair field", of the new name. In the 1770s, Owen wrote a volume of 'Narratives' which was subsequently published in 1942 and which covers the creation of Campobello in Canada. In England, Owen spent some time in Shrewsbury, where he was sworn a freeman of borough on 5 October 1764, and, by then a captain in the navy, served as Mayor in 1775–76, following which he returned to service in India. Owen was killed, accidentally, in Madras, India while carrying dispatches from India to England. Owen left on his death two surviving natural sons via Sarah Haslam (latter named Sarah Bagshaw). His eldest son was Edward William Campbell Rich Owen and his younger son was William Fitzwilliam Owen. The latter became sole owner of Campobello Island in 1835 and settled there.