Кіріспе

1946 жылы құрылған ұйым Монтгомериде, Алабама штатында құрылған Әйелдер саяси кеңесі (WPC) 1946 жылы құрылған ұйым болды. Ол қаладағы нәсілдік мәселелерді шешу үшін құрылған азаматтық құқық қозғалысының алғашқы белсенді күші болды. Мүшелерге Мэри Фэйр Беркс, Джо Энн Робинсон, Мод Баллоу, Айрин Вест, Тельма Гласс және Эвритта Адейр кірді. WPC 1955 жылдың желтоқсанында басталған Монтгомери автобус бойкоты кезінде автобус жүйесін бойкотқа шақырған алғашқы топ болды. Топ 1950 жылдардың басында қара нәсілді жолаушыларға жақсы қарауды қамтамасыз ету үшін күш салды және 1955 жылдың желтоқсан айында он үш айлық автобус бойкотын бастады. Олар оны іске қосу үшін байланыс ұйымдастырып, автобусқа бойкот жариялаған адамдарды көлікпен алып барып, оны қолдауға көмектесті. Монтгомеридегі афроамерикандықтар бойкотты бір жылдан астам уақыт бойы қолдады. Ол 1956 жылдың желтоқсанының соңында, АҚШ Жоғарғы Соты Браудерге қарсы Гейл туралы шешім шығарғаннан кейін, автобус сегрегациясы туралы мемлекеттік және жергілікті заңдар конституцияға қайшы екенін және мемлекетке қоғамдық көлікте сегрегацияны жоюды бұйырды. Оны Атланта көршілерінің одағына негіздеген. Оның орта таптағы көптеген әйелдері білім беру саласында белсенді болды; WPC мүшелерінің көпшілігі Алабама мемлекеттік колледжінде немесе Монтгомеридің мемлекеттік мектептерінде педагогтар болды. Ұйым Монтгомеридің қара нәсілді орта таптағы әйелдер қауымын мақсат етіп, олардың азаматтық белсенділігін арттырып, сайлаушылардың тізілімін жүргізуді алға тартты. Алғашқы ұйымдық кездесуге қырықтай әйел қатысты. Бёркс топтың алғашқы президенті болды. Бёркс бұл ұйымды ақ әйелмен болған жол-көлік дау-дамайдан кейін тұтқындалғаннан кейін құруға шешім қабылдады. Топтың бастапқы мақсаты әйелдердің азаматтық істерге қатысуын ынталандыру, азаматтықты тәрбиелеу арқылы сайлаушылардың тіркелуін қолдау және зорлау немесе шабуыл құрбандарына көмек көрсету болды. Көптеген африкалық американдықтар ғасырлар бойы қанау мен кедейліктің салдарынан сауатсыз болды; олар кейде дауыс беру үшін қабылдауға мәжбүр болған сауаттылық сынағынан өтпейтін. Кейде оларға тіркелу үшін дұрыс емес жерге немесе дұрыс емес күні келгендіктері айтылды. WPC-нің бір мақсаты ересектерді дауыс беру үшін қажетті сауаттылық талаптарын орындауға жеткілікті оқу мен жазуды үйрету болды. Оның ең табысты бағдарламаларының бірі - "Жастар қаласы" деп аталатын жыл сайынғы іс-шара, ол қара мектеп оқушыларына саясат пен үкімет туралы және "демократияның не білдіретінін және нені білдіруі керектігін" үйретті. Сайлау науқаны кезінде WPC ақ нәсілді әйелдер сайлаушылар лигасымен бірге жұмыс істеп, қара нәсілді азаматтарға саяси кандидаттар туралы ақпарат берді. Олар оларды жергілікті, мемлекеттік және федералды жұмыс орындарынан ұйымдастырды; 10-нан астам қара нәсілді жұмыс істейтін жерде олардың бір мүшесі болды. Оның басшылығымен кеңес 200-ден астам мүшеге дейін өсті және қаланың әртүрлі аймақтарында үш тарауға дейін кеңейді. 1950 жылдардың басында WPC басшылары қала әкімі У. А. Гейлмен және қалалық комиссиямен автобус реформаларын жүргізу үшін үнемі кездесті. Олар қалаға алғашқы қара полиция қызметкерлерін жалдауға қысым жасауға сәттілік әкелгенімен, автобустардағы сегрегацияны жақсартуға тырысқанда ешқандай жетістікке жетпеді. 1954 жылдың мамыр айында, АҚШ Жоғарғы Сотының Браунның білім беру жөніндегі кеңеске қарсы шешімі жарияланғаннан кейін көп ұзамай, Робинсон қала әкімі У. А. Гейлге автобусты бойкоттау үшін жергілікті қара нәсілді ұйымдардың арасында қолдаудың артып келе жатқанын айтып хат жазды. 1955 жылы автобустардағы нәсілдік сегрегация жүйесіне наразылық артып кетті. WPC дұрыс адам тұтқындалғанда бойкот бастауды шешті. 1955 жылы наурыз айында 15 жасар мектеп оқушысы Клодетт Колвин өзінің орындығынан бас тартудан бас тартқаны үшін тұтқындалғанда, WPC және басқа да жергілікті азаматтық құқық ұйымдары бойкот туралы талқылай бастады. Колвиннің тұтқындалуы мен сотталуы қара қауымды ашуландырып, біріктірді, бірақ олар тұрмысқа шықпаған Колвиннің жүкті екенін білгенде, оны негізгі адам ретінде қолданғылары келмеді, өйткені ол діни және консервативті қара нәсілділер арасында қолдау таппады. 1955 жылдың желтоқсанында NAACP Монтгомери бөлімшесінің хатшысы Роза Паркс тұтқындалды; ол, NAACP және WPC бойкот үшін жетекші бола алатындығына келісті. 1955 жылы 2 желтоқсанда Селмадан Монтгомериге дейінгі сот процесінің 1965 жы...

Әйелдер саяси кеңесінің мүшелері

Робинсон мен Бёркс Монтгомериден 1960 жылы, Алабама штатының колледжінің бірнеше профессоры азаматтық құқықтарды қорғау іс-әрекеті үшін жұмыстан босатылғаннан кейін кетіп қалды. 1960 жылы Беркс Алабама мемлекеттік колледжінен бірнеше профессор азаматтық құқық мәселелеріне қатысы болғандықтан жұмыстан шығарылғаннан кейін орнынан кетті. Содан кейін ол 1986 жылы зейнеткерлікке шыққанға дейін Мэриленд университетінде әдебиеттен сабақ берді. Бёркс 1979 жылы Ұлттық гуманитарлық ғылымдар қоры сараптау комиссиясына тағайындалды.

Әйелдер саяси кеңесінің құлдырауы

Бойкоттың табысты болуы мен Монтгомери жақсарту қауымдастығының өсуі ұйымның құлдырауына ықпал етті. МИА бойкотқа басшылық ету үшін құрылды, нәтижесінде WPC-нің қара қауымдастықтағы көшбасшылық рөлі азайды. Жас әйелдер кеңесті жаңадан жандандырды, олардың жетекшілері ретінде үлкендер қызмет етті. Робинсон өзінің мемуарларында "мүшелер болашағы бар жас, алаңдаулы әйелдер WPC-ден пайда көретінін және біз оларға өз болашақтарының мақсаттары мен бағыттарын ұйымдастыруға және таңдауға көмектесетіндігімізді сезінді" деп мәлімдеді. Монтгомеридегі және басқа жерлерде жас әйелдердің кейінгі азаматтық құқық қозғалысына қаншалықты қатысқаны туралы ақпарат жоқ.