Кіріспе
Британдық саясаткер және сарбаз (1737 1797) Чарльз Фицрой генерал, 1-ші Саутгемптон бароны (25 маусым 1737 21 наурыз 1797) - Жеті жылдық соғыста қызмет еткен британдық армия офицері және 1759 жылдан 1780 жылға дейін Қоғамдар палатасында отырған саясаткер. Лорд Август Фицройдың екінші ұлы Фицрой 1752 жылы 1-ші Foot Guards-қа прапорщик ретінде қосылды және 1758 жылы подполковник болды. Келесі жылы ол Миден шайқасында лагерьдің көмекшісі ретінде шайқасты, онда ол Лорд Джордж Саквиллдің өзіне жіберілген бұйрықтарға баяу реакция жасауына байланысты даудың бір бөлігі болды. Фицрой 1761 жылы Веллингхаузен шайқасында да болды. Ол өзінің күшті отбасының қолдауымен тез арада жоғарылатылғаннан кейін, 1772 жылы генерал-майор болып, 1793 жылы генерал болды. Ағасы Август Фицройдың қамқорлығымен, Грэфтонның 3-ші герцогы Фицройдың да ұзақ саяси мансабы болды. Ол 1760 жылдан 1762 жылға дейін Бедчэмбердің жесірі және 1759 жылдан 1761 жылға дейін Орфордтан, 1761 жылдан 1774 жылға дейін Бьюри-Сент-Эдмундстан және 1774 жылдан 1780 жылға дейін Тетфордтан парламент мүшесі болды. 1780 жылы 17 қазанда Лорд Норттың қызметін қолдағаны үшін Барон Саутгемптон атағын алды және сол жылы Уэльс принсі үшін күйеу жігіт болды, ол өмірінің қалған бөлігінде осы лауазымға ие болды. 1797 жылы ол қайтыс болғаннан кейін оның үлкен ұлы Джордж билік басына келді.
General Charles FitzRoy, 1st Baron Southampton (25 June 1737 – 21 March 1797) was a British Army officer who served in the Seven Years' War and a politician who sat in the House of Commons from 1759 to 1780. The second son of Lord Augustus FitzRoy, FitzRoy joined the 1st Foot Guards as an ensign in 1752 and was promoted to lieutenant colonel in 1758. In the following year he fought at the Battle of Minden as an aide de camp, where he was a part of the controversy surrounding Lord George Sackville's slow reaction to orders sent to him. FitzRoy was also present at the Battle of Vellinghausen in 1761. Having been quickly promoted through the ranks with the support of his powerful family, he was promoted to major general in 1772 and became a general in 1793. With the patronage of his elder brother Augustus FitzRoy, 3rd Duke of Grafton, FitzRoy also had a long political career. He was a Groom of the Bedchamber from 1760 to 1762 and Whig Member of Parliament for Orford from 1759 to 1761, for Bury St Edmunds from 1761 to 1774 and for Thetford from 1774 to 1780. He was created Baron Southampton on 17 October 1780 for his support of Lord North's ministry and became Groom of the Stole to the Prince of Wales later in the year, a position he would hold for the rest of his life. He was succeeded by his eldest son, George, upon his death in 1797.
Ерте әскери қызмет
Чарльз Фицрой 1737 жылы 25 маусымда Лорд Август Фицрой мен полковник Уильям Косбидің қызы Элизабет Косбидің екінші ұлы болып дүниеге келді. Аристократиялық Фицрой отбасынан шыққан Фицройдың аға ағасы Август Грэфтонның үшінші герцогы болды. Фицройдың әкесі 1741 жылы Картахена-де-Индия шайқасында қызмет етіп жүргенде қызбадан қайтыс болған кезде, ағайындыларды ата-бабалары, Графтонның 2-ші герцогы Чарльз Фицрой қамқорлығына тапсырды. 1752 жылы Фицрой 1-ші пехоталық гвардияның прапорщигі болып британ армиясына қосылды. Фицройдың отбасының қолдауымен ол тез жоғарылатылды. 1756 жылы лейтенант (режименттік атағы) және капитан (армия атағы) болды, ал 1758 жылы капитан және подполковник болды. 1780 жылы желтоқсанда Фицрой Уэльс принсі үшін жесірдің күйеуі болып тағайындалды. Бұл қызметте ол Уэльске арнаулы кеңесші және үй шаруашылығының басшысы болды. Фицрой принстің Мария Фицгербертпен жасырын некеге тұруы туралы келіспеушіліктер кезінде принс пен оның әкесі Джордж III арасындағы делдал ретінде әрекет етті. Ол сондай-ақ қиындықтарға қатты араласты және принстің өте үлкен борыштарын қоршап, шешімдер жасауға тырысты, олардың көпшілігі Карлтон үйін салудан келді. Бір замандасы Фицрой туралы былай деген: "Оның бір ғана кемшілігі бар еді: ол [Уэльс ханзадасының] жек көруіне және патшаға деген көзге көрінетін сүйіспеншілігіне ие болды". Қазір Лордтар палатасында қызмет етіп, Фицрой 1781 жылы парламент ашылған кезде патшаға адал сөйлеу туралы ұсынысты жасады, ал 1782 жылы Саквилл, қазір Джермен деп аталатын, Виконт Саквилл болып тағайындалған кезде өзінің әскери тамырларына оралды. Бұл шешім халыққа ұнаған жоқ, 18 ақпанда Лорд Кармартен оған қарсы наразылық білдіріп, Герменнің әскери соты оны теңестіруден алып тастауы керек деп дәлелдеді. Кейінгі пікірталаста Гермен өзінің әскери соты саяси себептермен қозғалған деп мәлімдеді, бірақ Фитцрой келіспеушілікке араласып, оны "фракциялық рухпен жандандырмағанын" айтты. Кармартен Саквилдің Лордтарға қабылдануын тоқтатуға екі рет тырысты, бірақ екеуінде де сәтсіз болды. Сол жылы Фицройдың Король Шарлоттаның ордасындағы рөлі аяқталды. Осыдан кейін Лордтер палатасында жалғасып, Фицрой 1789 жылғы Регенттік заң жобасы бойынша талқылауларда бейтарап болды, сол жылдың 16 ақпанында сөйледі. Ол 1793 жылы 25 қазанда генерал дәрежесіне көтерілді және 1797 жылы 21 наурызда Лондонның Стэнхоп көшесіндегі үйінде қайтыс болды. 30 наурызда Хэмпстед-роудтағы Сент-Джеймс қорымында жерленді.