Doug Wade

Кіріспе

Австралиялық футболшы Дуглас Грейм Уэйд (16 қазан 1941 жылы туған) - Викториялық футбол лигасының (VFL) Гиллонг футбол клубы мен Солтүстік Мельбурн футбол клубында ойнаған бұрынғы австралиялық футболшы. Ол Лиганың үздік гол қақпашысы болды (Коулман медалімен) 1962 жылдан 1974 жылға дейін төрт рет. Ол өзінің мансабында 1000-нан астам гол соққан екінші ойыншы (Коллингвудтың Гордон Ковентриден кейін) және Екінші дүниежүзілік соғыстан кейінгі алғашқы ойыншы болды. Тек төрт ойыншы - Гэри Аблетт Снр (Хоторн/Гилонг), Джейсон Дансталл (Хоторн), Тони Локетт (Сент-Килда/Сидней) және Лэнс Франклин (Хоторн/Сидней) осыған дейін осы мақсатқа қол жеткізген.

Ұзақ мансап

17 жасында Сиднейдегі CBC банкіне жұмыс істегеннен кейін, ол 1960 жылы Мельбурн футбол клубымен бірнеше жаттығу ойындарында сынақтан өтті. Уэйд Хоршамға оралды, ол жерде Хоршам футбол клубында ойнады. 1961 жылы Уэйдты Гелонг футбол клубы қайта тартты, ол VFL / AFL дебютын жасады. Уэйд 1963 жылы VFL премьер-лигасын жеңген Гиллонг командасының мүшесі болды, ал 1967 жылы Гранд Финал ойыншысы болды. Уэйд VFL тарихындағы ең есте қаларлық төреші шешімдерінің біріне қатысты. 1962 жылғы алдын ала финалдық қайта ойында Гиллонг Карлтоннан 5 ұпайға артта қалды. Топ Уэйд пен Карлтонның қорғаушысы Питер Барриге түсті, ал Уэйд Барриді 25 метрге дейін алға шығарып жіберді; бірақ төреші Ирвинг алдыда тұрған Уэйдті жарыста Барридің шортымен ұстағаны үшін жазалады. Уэйд былай дейді: "Мен тек допты ғана бақылап, орынға жету үшін маневрлер жасадым. Ол мені жазалаудың жалғыз жолы - мен Маркка бара жатқанда артқы жағымды сыртқа шығарып қойғандықтан болды". Перси Бимс "The Age" журналында былай деп жазды: "Уэйдтің өте бақытсыз болғаны. Он жағдайдың тоғызында мұндай оқиғалар назардан тыс қалады". Бұрынғы төреші Аллен Нэш: "Бұл төреші қабылдаған ең батыл шешім болды". 1970 жылдың соңында Оңтүстік Мельбурнға қарсы матчтың соңғы минуттарында Уэйд гол соққысын жасап, Джилонгты алға шығарды. Бір көрермен алаңға алма лақтырып жіберді, ол Уэйдтің қолы мен аяғының арасына түскен кезде ауада футболға соқтығысты. Судья бұрын-соңды болмаған жағдайға тап болып, "ойнау жалғасын табады" деген белгі берді. Оңтүстік Мельбурнның негізгі қорғаушысы Джон Ранталл (кейіннен Уэйдтің командасы 1973/4 жылы Солтүстік Мельбурнға ауысқан кезде) допты алып, алаңға түсірді. Саут-Мелбурн ойында 7 ұпай айырмашылығымен жеңіске жетті. Олар 1945 жылдан бері алғаш рет финалға шықты. Гиллонг ойынды бір жеңіске және Оңтүстік Мельбурннан бір пайызға артта қалды, ал бұл жеңіліс финалға шығу мүмкіндігін қатты бұзды, олар 1961 жылдан бері алғаш рет финалға шықпады. Төреші "ойнауды жалғастыру" туралы шешімді дұрыс деп тапты, өйткені сол кезде "көршілердің араласуы" туралы ереже жоқ еді. Оңтүстік Мельбурн жартылай финалда Сент-Килдаға ұтылып қалды.

After working for the CBC bank of Sydney at the age of 17 years, he tried out with the Melbourne Football Club in a number of practice games in 1960. Wade returned home to Horsham where he was playing with the Horsham football club. In 1961 Wade was lured back by the Geelong Football Club where he made his VFL/AFL debut. Wade was a member of the Geelong side which won the VFL Premiership in 1963, and a Grand Final player in 1967. Wade was involved in one of the most memorable umpiring decisions in VFL history. In the 1962 Preliminary Final Replay, Geelong was trailing Carlton by five points with seconds remaining. The ball came down to Wade and Carlton full back Peter Barry, and Wade out manoeuvered Barry to mark 25 metres out in front; but umpire Irving penalised Wade, who was in front, for holding on to Barry's shorts in the contest. Wade said: "All I did was to keep my eyes on the ball and maneuvered for position. The only possible way he could have penalised me was for sticking out my posterior as I went to mark." Percy Beames wrote in The Age: "Wade was extremely unlucky. Nine times out of ten these incidents are overlooked." Former umpire Allen Nash said at the time:" It was the most courageous decision I've ever seen by an umpire." In the final minutes of a match against South Melbourne late in 1970, Wade had a shot at goal to put Geelong in front. A spectator threw an apple on the field, which collided with the football in mid air as it dropped between Wade's hand and foot, and knocked the football clear off of his boot which then failed to even connect with the ball. The umpire, faced with an unprecedented circumstance, signalled 'play on'. South Melbourne's key defender, John Rantall (later to be a teammate of Wade when they both crossed to North Melbourne in 1973/4) picked up the ball and cleared it down field. South Melbourne scored a goal on the rebound and won the game by 7 points. They went on to make it into the finals for the first time since 1945. Geelong had started the game one win and percentage behind South Melbourne, and this loss seriously damaged their chance of making the finals, which they went on to miss for the first time since 1961. The umpire's 'play on' decision was considered valid, since there was no rule at the time to account for this kind of 'spectator interference'. South Melbourne went on to lose to St Kilda in the semi final.

Солтүстік Мельбурн мансабы

1972 жылғы маусымның соңында VFL "он жылдық ереже" деп аталатын еркін агенттік формасын енгізді, бұл бір клубта он жыл қызмет еткен ойыншыларға рұқсатсыз басқа клубқа көшуге мүмкіндік берді. Ол солтүстік Мельбурн клубында алғашқы маусымда 73 гол соқты. Ол 1974 жылы Ричмонд командасына қарсы финалға шыққан команданың негізгі мүшесі болды. Уэйд сол маусымда 103 гол соқты, бұл басқа клубқа ауысқаннан кейін VFL гол соғу кестесін басқарған үшінші бұрынғы Гиллонг ойыншысы болды. Уэйд 1974 жылы Арден-стриттегі Коллингвудқа қарсы соңғы тоқсанда 7 гол соққан кезде жеке тұлға бойынша ең үлкен (VFL) гол соғып, рекордты ұстайды. Соңғы тоқсанға дейін Уэйдті Коллингвудтың Даг Готты тыныш ұстады, бірақ солтүстік Мельбурнның 3-ші тоқсанда "Серкелерге" қарсы гол соғып, рекордтық көрсеткішіне қарамастан. Уэйд жеті гол соқты, ал Солтүстік Мельбурнның 25 голы сол кездегі Коллингвудқа қарсы клуб рекордын бұзды. Келесі жылы (1975) Уэйд дене шынықтыру мен салмаққа байланысты форманы табу үшін күресті. Үйде және қонақтағы маусымның аяғына таман Уэйд гол соғу көрсеткішінің төмендеуіне байланысты ауыртпалық болып отырды. Алайда, Ұлы финалға дейінгі бейсенбіде Уэйд жаттықтырушы Рон Барасси мен іріктеу комитетін командаға таңдауға өтініш жасады. Уэйдтің финалдағы тәжірибесі және Уэйдтің ұпай жинауға топтың артында қалу туралы ұсынысы немесе тактикасы негізінде Уэйд іріктеушілерді Роберт Смит орнына оны атауға көндірді. Алайда, 1975 жылғы Ұлы финалда Уэйдтің тәжірибесі Норттың Хоторнды жеңуінің маңызды бөлігі болып шықты. Бұл тактика жұмыс істеді, Уэйд бірнеше гол соқты. Тіпті, ойыншылар топты жіберіп, ашық қақпаға қол жеткізе алмады. Уэйдтің қателесуі көрермендер үшін де, өзі үшін де шоқ болды. Алайда, оның Солтүстік Мельбурнның форвардтарына арналған әсерлі ым-ишараларын 1975 жылғы ірі финалда, әсіресе соңғы ширекте, ол шашылып, өзімшілдіксіз топты команда мүшелеріне өткізген кезде көруге болады. Уэйд карьерасын жоғары деңгейде аяқтады (басқа премьер-лига), көптеген сарапшылар болжап көрмеген, бұл Уэйдтің Гиллонг пен Солтүстік Мельбурнның шынайы чемпионы екенін дәлелдеді. 1996 жылы Уэйд Австралияның атақ-даңқ залына кірді.

At the end of the 1972 season, the VFL introduced a form of free agency known as the "10 year rule", which allowed players with ten years' service at one club to move to another club without a clearance. Wade, along with 's Barry Davis and 's John Rantall, joined
He kicked 73 goals in his first season at North Melbourne, and was then a key member of their side which contested the Grand Final against Richmond in 1974. Wade kicked 103 goals in that season, becoming the third former Geelong player to head the VFL goal kicking table after transferring to another club. Wade holds a record for one of the biggest (VFL) scoring quarters by an individual, when he kicked 7 goals in the last quarter against Collingwood at Arden Street in 1974. Up until the last quarter Wade had been kept virtually quiet, by Doug Gott of Collingwood, despite North Melbourne's high goal scoring record against the Magpies at the 3rd quarter. Wade kicked seven goals and North Melbourne's total of 25 goals broke a club record against Collingwood at the time. The following year (1975) Wade struggled to find form largely due to fitness and weight. Near the end of the home and away season, Wade was becoming a liability because of his dwindling goal scores. However, on the Thursday before the Grand Final Wade pleaded with coach Ron Barassi and the selection committee to be selected into the side. Based on Wade's finals experience and Wade's offer or tactic to stay behind the pack to crumb goals, Wade convinced selectors to name him in the side instead of Robert Smith, who was a top reserves full forward: who was fit and ready to take his place. However, in the 1975 Grand Final, Wade's experience proved to be an essential part of North's huge win over Hawthorn. The tactic of staying behind the pack worked and Wade scored a few goals doing this. He even missed an easy shot as the pack of players missed the ball and an open goal was for the taking. Wade's miss was a shock to the crowd and himself. However, his inspirational gestures to the North Melbourne forwards can be seen in the 1975 Grand final, especially the last quarter, when he hurriedly and unselfishly passes the ball to teammates. Wade finished his career on a high note (another Premiership) where many experts could not have predicted, proving that Wade was true champion player for both Geelong and North Melbourne. In 1996 Wade was inducted into the Australian Football Hall of Fame.