Royal Cornwall Polytechnic Society

Кіріспе

Фалмуттағы білім беру және ғылыми орталық Корольдік Корнуолл политехникалық қоғамы (көбінесе Поли деп аталады) - білім беру, мәдени және ғылыми қайырымдылық, сондай-ақ жергілікті өнер және кино орны, Фалмут, Корнуолл, Англия, Ұлыбритания. Қоғам өнер мен ғылымдағы инновацияларды насихаттау үшін құрылған.

Тарих

1832 жылы Фокс отбасы. Фалмут қаласындағы көрнекті квакерлік бизнес отбасы Корнуолл политехникалық қоғамын құрды, бұл олардың Перран құю зауытындағы жұмысшылардың идеялары мен өнертабыстарын насихаттау үшін. Бұл Ұлыбританияда "политехника" сөзін (мәнісі "көптеген өнерлер мен әдістер") алғаш рет қолданған. 1835 жылы Король Вильгельм IV Дэвис Гилберттің өтініші бойынша қоғамға Корольдік қамқоршылық жасады және ол өз атын Корнуолл политехникалық қоғамынан Корольдік Корнуолл политехникалық қоғамына өзгертті. Сол жылы Фалмут қаласындағы 24 Church Street мекен-жайында политехникалық зал салынды, ол бастапқыда ғылым, өнер және әдебиетпен байланысты объектілер үшін пайдаланылды, бірақ театрлық мақсаттар үшін емес. Бұл шектеу 1889 жылы "драмалық пьесаларға" рұқсат беру үшін алынып тасталды. Ғимаратты Джордж Уайтвик жобалаған. 1837 жылы Қоғамның Фалмут пен Пенрин, Труро, Редрут, Камборн, Сент-Дей және Чейсуотер, Хелстон, Пензанс және Маразион, Хейл, Сент-Остелл және Фоуи, Лискеард және Бодмин қалаларында жергілікті комитеттері болды, сондай-ақ әйелдер комитеті. Жалпы алғанда, комитет 98 мүшесі болды. Қоғам 19-ғасырда өнеркәсіптік дамуда маңызды рөл атқарды, ол шахталарда "адам қозғалтқышын" әзірлеуге, бұрғылау машиналарын, шахта желдеткіштерін, балықшылар мен шахташылардың денсаулығы мен әл-ауқатын жақсартуға және жарылғыш заттарды жетілдіруге ықпал етті. 1865 жылғы көрмеде Нобельдің нитроглицеринге арналған алғашқы күміс медаль берілді, бұл Фалмут кемежайларында өткен демонстрациядан кейін, онда шамамен үш жүз салмақты темір әбзел аз мөлшерде жарылды, ал одан үлкен мөлшерде қырық-елу тоннаға дейін тас шашылды. Сонымен қатар, Прентистің қарулы матасы да көрсетілді. 1858 жылы Қоғам тау-кен өнеркәсібін жақсырақ қолдау үшін Тау-кеншілер қауымдастығын құрды. Полидің алғашқы хатшысы Томас Браун Джордан болды, содан кейін Уильям Уэскотт Рунделл. 1840 жылы Джорданның орнын Робърт Хант басқарды, ол көрмелер мен лекциялар бағдарламасын ұйымдастырды және өзі де қызықты лекциялар берді. Қоғамның "жұлдызды" ғылыми және техникалық баяндамашылар бар Лекция бағдарламаларында, Роберт Уэр Фокс, Ф.Р.С. және оның ағасы Чарльз Фокс достарының желісі арқасында пайда болды. Ғылыми жаңалықтарды жариялау үлкен аудиторияны құлшыныспен тыңдады. Қоғамның көптеген елеулі президенттері болды, соның ішінде 1947 жылдан 1965 жылға дейін Фалмутта тұрған және сегіз жыл қызмет еткен романист Говард Спринг.

In 1832 the Fox family. a prominent Quaker business family of Falmouth, founded the Cornwall Polytechnic Society, to promote the ideas and inventions of the workers in their Perran Foundry. This was the first use of the word ‘Polytechnic’ (meaning "of many arts and techniques") in Britain. In 1835 King William IV bestowed Royal Patronage on the Society, at the request of Davies Gilbert and it changed its name from the Cornwall Polytechnic Society to the Royal Cornwall Polytechnic Society. In the same year the Polytechnic Hall was built, at 24 Church Street, Falmouth, being originally used for “objects connected with the sciences, arts and literature”, but not for theatrical purposes. This restriction was removed in 1889 to permit “dramatic plays”. The building was designed by George Wightwick. By 1837, the Society had local Committees in Falmouth & Penryn, Truro, Redruth, Camborne, St. Day & Chacewater, Helston, Penzance & Marazion, Hayle, St. Austell & Fowey, Liskeard and Bodmin, as well as a Ladies Committee. In all, there were 98 committee members. The Society played a prominent role in industrial development in the 19th century, being instrumental in the development of the “Man engine” in mines also improved drilling machinery, mine ventilation, the health and welfare of fishermen and miners – and explosives. At the 1865 Exhibition a first Silver Medal was awarded for Nobel’s nitro glycerine, following a demonstration at Falmouth docks in which a wrought iron anvil of about three hundredweight was blown up by a small quantity, and a larger quantity scattered from forty to fifty tons of rock. Prentice's gun cotton was also demonstrated. In 1858 the Society founded The Miners Association to better aid the mining industry. The first Secretary to the Poly was Thomas Brown Jordan, followed by William Westcott Rundell. In 1840, Jordan was succeeded as Secretary by Robert Hunt, who both organised the programme of Exhibitions and Lectures and gave fascinating lectures himself. The Society benefitted from the availability of "star" scientific and technical speakers in its Lecture Programmes, thanks to the network of friends of Robert Were Fox, F. R. S. and his brother Charles Fox. The presentation of the cutting edge of scientific knowledge resulted in large and enthusiastic audiences. The Society has had many notable presidents including the novelist Howard Spring who lived in Falmouth from 1947 to 1965 and served for eight years.