Кіріспе

Параксиалдық мезодерма, сондай-ақ пресомиттік немесе сомиттік мезодерма деп аталады, бұл нейролингтік эмбриондағы мезодерманың нейрон түтігімен бір мезгілде жан-жағында және қалыптасатын аймағы. Бұл аймақтағы жасушалар somites, жүйке түтігінің екі жағында жүретін ұлпа блоктарын тудырады, олар бұлшықет пен арқаның тіндерін, соның ішінде дәнекер тіндері мен дермасын құрайды.

Құрылыс және соматогенез

Мезодерманың параксиалдық және басқа да аймақтары сүйек морфогенетикалық ақуыздары (BMP) арқылы дененің ортасынан екі жағына қарай созылатын ос бойынша анықталады деп есептеледі. Фибробласт өсу факторлары отбасының мүшелері де Wnt жолы сияқты маңызды рөл атқарады. Әсіресе, Wnt жолының төменгі бағытындағы Noggin BMP сигнализациясына қарсылық білдіреді, антагонисттер кездесетін жерде шекаралар қалыптастырады және бұл сигнализацияны мезодерманың белгілі бір аймағына шектейді. Бұл жолдар параксиалды мезодерманың бастапқы ерекшелігін қамтамасыз етеді және осы сәйкестікті сақтайды. Бұл ерекшелендіру процесі қазір ин витрода толық қайталанып, бағытталған дифференциация әдісін қолдана отырып, плюрипотентті дің жасушаларынан параксиалды мезодермалық бас клеткалар түзілді. Тіндер бастапқы регресс регрессі немесе эмбрион гаструляцияланғанда конвергенттік кеңеюге ұшырайды. Нотокорд бас түбінен құйрыққа дейін созылады; онымен параксиалды мезодерманың қалың жолақтары созылады. Бастапқы қатпардың кері қарай кемуімен, сомиттер ростральдық "бұршақтану" арқылы параксиалдық мезодермадан қалыптасады. Кейбір модельдік жүйелерде түпкүлiк жасушалардың перзент жасушалары сияқты гаструляцияның бастапқы жолағынан немесе орнынан шыққан қыз жасушалары сыртқа көшіп, артқы параксиалдық мезодермаға орналасады.

Бас мезодермі

Параксиалды мезодермадан туындайтын тіннің ерекше түрі - бас мезодермасы, сондай-ақ цефальдық мезодерма деп аталады. Бұл тін сегменттелмеген параксиалдық мезодермадан және прекордалық мезодермадан пайда болады. Бас мезодермасынан алынған тіндерге жалғаушы тіндер мен бет бұлшық еттері жатады. Бас мезодермасы сегментті параксиалды мезодермадан бөлек сигнал беру схемасы арқылы қалыптасады, бірақ сонымен қатар BMP және фибробласт өсу факторларының сигнализациясын қамтиды. Бұл жерде ретино қышқылы осы жолдармен әрекеттеседі. Сомиттердің ертедегі маркері бар, бірақ олар ми миезодерміне шығарылмайды, бірақ сомиттерде пайда болатын жасушалардың бірдей түрлері миезодермиде, мысалы, ангиобластар, миоциттер және түрлі дәнекер тіндерінде пайда болады. Басы параксиалды мезодерма мен нейрокристальды жасушалардан тұрады.