Margaret Bush Wilson

Кіріспе

Маргарет Буш Уилсон (30 қаңтар 1919 - 11 тамыз 2009) - американдық заңгер және белсенді. Уилсон өзінің кәсіби мансабында афроамерикан әйел ретінде көптеген кедергілерді бұзды.

Өмірбаян

Сент-Луис қаласында дүниеге келген ол 40 жылдан астам уақыт бойы Сент-Луис заң фирмасын табысты басқарып келді. Уилсон Талладега колледжінде бакалавриат дәрежесін алды. Ол 1940 жылы алты ай бойы Үндістанда оқығаннан кейін, Сью Бейли Турман құрған Үндістандағы бакалавриат оқулары үшін Джульетта Деррикотт мемориалдық қорының алушысы ретінде үздік бітірді. Уилсон Миссуридің Линкольн университетінің заң мектебінің екінші сыныбындағы екі әйелдің бірі болды. Ол 1943 жылы Миссуриде заңгерлік қызметпен айналысуға лицензия алған екінші афроамерикандық әйел болды. 1946 жылы Уилсонның әкесі, Жеймс Т. Буш, жылжымайтын мүлік брокері, Джей Д. Шелли отбасына үй сатып алуға көмектесті. Кейіннен Миссуридің Жоғарғы соты үйді басқаруға арналған нәсілдік шектеу келісімін орындауға болатынын шешкен кезде, отбасы үйден шығарылды. Миссис Уилсон АҚШ Жоғарғы Сотына іс беру үшін әкесі бастамасымен құрылған Жылжымайтын мүлік брокерлерінің қауымдастығының адвокаты болды. 1948 жылы Жоғарғы Сот Шеллиге қарсы Креймер деген іс бойынша мұндай келісімдерді сот арқылы орындауға болмайды деп шешті. 1948 жылы Уилсон Миссуридегі Конгресске үміткер болған алғашқы қара нәсілді әйел болды. Ол жарыстан жеңіліп, кейін Демократиялық партияға қосылды. 1954 жылы Уилсон әріптестерімен және достарымен бірге Браунның білім беру кеңесіне қарсы шешімі шығарылғанда тойлады. Келесі жылы оның бес жасар ұлы балабақшаға түсті. Уилсонның кәсіби тәжірибесі АҚШ Ауыл шаруашылығы министрлігінің Ауылдық электрлендіру басқармасы үшін АҚШ прокуроры және Миссури штатының Бас прокурорының көмекшісі қызметін қамтиды. 1950 жылдардың аяғы мен 1960 жылдардың басында Уилсон NAACP-тің Сент-Луис және Миссури бөлімдерінің президенті болды, онда белсенділер Джефферсон Банкі мен Траст алдында демонстрация жасай бастады және соңында Сент-Луис бизнестерін бұрын барлық ақ жұмыс орындарына қара адамдарды жалдауға мәжбүр етті. Ол 1963 жылы NAACP ұлттық кеңесінің мүшесі болып сайланды және 1975 жылы ұйымның Ұлттық директорлар кеңесінің төрағасы болған алғашқы әйел болды. Уилсон NAACP атқарушы директоры Бенджамин Хукспен келіспеушілікке ұшырады, ол мүшеліктің 25% -ға төмендеуінен, қаржы менеджерлерінің айтарлықтай айналымынан және төленбеген шоттардан кейін басқарушылық қабілетсіздікке ұшырады. Уилсон оның бухгалтерлік жүйеге аудит жүргізуден бас тартқанын айтып, 1983 жылдың мамырында біржақты түрде Hooks-ті бағынусыздық, дұрыс емес мінез-құлық және ынтымақтастықсыздық үшін тоқтатты. Ал 8 күннен кейін комиссия оның әрекеті қайталанып, оған барлық рәсімдік міндеттерден басқа барлық міндеттерді жүктеді және оған NAACP жылдық конвенциясында сөйлеуге төрағалық етудің дәстүрлі құқығын берді. Алты айдан кейін ол 64 мүшелік басқарушы кеңестің ұсынған қайтыс болған адамына қарсы қайта сайлануға үміткер болды. NAACP басшылығынан шығарылғаннан кейін Уилсон Сент-Луиске оралып, өліміне дейін заңгерлікпен айналысты. Ол екі тарихи афроамерикандық колледждің, Сент-Августин колледжінің және Таладеганың басқарма төрағасы болды, сондай-ақ ұлттық компаниялар мен коммерциялық емес ұйымдардың көптеген басқармаларында қызмет етті. Ол Сент-Луисдегі Вашингтон университетінің және Вебстер университетінің сенімді адамы болды және 2000 жылы Американдық адвокаттар қауымдастығының заң күні төрағасының төрағасы болды.

Born in St. Louis, Missouri, she successfully managed the St. Louis law firm for more than 40 years. Wilson completed her undergraduate degree at Talladega College. She graduated with honors in 1940, after studying in India for six months, as a recipient of the Juliette Derricotte Memorial Fund for Undergraduate Study in India, which had been established by Sue Bailey Thurman. Wilson was one of two women in the second class of the Lincoln University of Missouri School of Law. She was the second African American woman that passed the bar and licensed to practice in Missouri in 1943. In 1946, Wilson's father, James T. Bush, a real estate broker, was instrumental in helping the J. D. Shelley family buy a home. The family was later ordered out of the home when the Missouri Supreme Court ruled that the racial restrictive covenant governing the property was enforceable. Mrs. Wilson was counsel for the Real Estate Brokers Association, which was formed at her father's initiative to take the case to the U. S. Supreme Court. In 1948, the Supreme Court ruled in Shelley v. Kraemer that such covenants were unenforceable in the courts. In 1948 Wilson became the first black woman in Missouri to run for Congress, running on the Progressive Party ticket. She lost the race and later joined the Democratic Party. In 1954, Wilson celebrated with colleagues and friends when the Brown vs. Board of Education decision was handed down. The next year, her five year old son started kindergarten at one of the city's newly integrated schools. Wilson's professional experience included serving as United States Attorney for the Rural Electrification Administration of the U. S. Department of Agriculture and Assistant Attorney General of Missouri. In the late 1950s and early 1960s Wilson rose through the presidencies of the St. Louis and Missouri chapters of the NAACP, when activists began demonstrating in front of the Jefferson Bank & Trust and eventually forced St. Louis businesses to begin hiring blacks for previously all white jobs. She was elected to the national board of the NAACP in 1963 and became the first woman to chair of the organization's National Board of Directors in 1975. Wilson was involved in a dispute with the NAACP's executive director, Benjamin Hooks, alleging managerial incompetence after a 25% drop in membership, significant turnover of financial managers, and unpaid bills. Wilson alleged he refused to cooperate in an audit of the accounting system, so in May 1983 she unilaterally suspended Hooks for insubordination, improper conduct and noncooperation. The board reversed her action eight days later, stripped her of all but ceremonial duties and would deny her the chairman’s traditional right to speak at the NAACP’s annual convention. Six months later, she stood for reelection against a dead man nominated by the 64 member governing body. After her ouster from the NAACP leadership, Wilson returned to St. Louis and continued to practice law until her death. She was Board Chair of two historically African American colleges, St. Augustine's College and Talladega, and also served on numerous boards for national companies and nonprofit organizations. She was a trustee emerita of Washington University in St. Louis and Webster University, and was Chair of Law Day 2000 for the American Bar Association.