Кіріспе

Ішкі су экожүйелерінің ғылымы

Лимнология (/lɪm/'nɒ/lɒ/lɑ/dʒ/i/ limNOLəjee;) – ішкі су экожүйелерін зерттейтін ғылым. Лимнологияның зерттеу саласына тұщы және тұзды, табиғи және жасанды су қоймаларының биологиялық, химиялық, физикалық және геологиялық сипаттамалары кіреді. Бұл көлдерді, су қоймаларын, тоғандарды, өзендерді, бұлақтарды, арналарды, батпақтарды және жер асты суларын зерттеуді қамтиды. Су жүйелері көбінесе ағынды (лотикті) немесе тұрақты (лентик) деп жіктеледі. Лимнология су жиналатын алапты, алап арқылы судың қозғалысын және осы жолда болатын биогеохимиялық өзгерістерді зерттейді. Лимнологияның жақында пайда болған саласы – ландшафттық лимнология, су экожүйесі мен оның су жиналатын алабы арасындағы байланысты нақты зерттеу арқылы осы экожүйелерді ландшафттық тұрғыдан зерттеуді, басқаруды және сақтауды мақсат етеді. Соңғы кезде Жер жүйесінің бір бөлігі ретінде ішкі суларды түсіну қажеттілігі туындағандықтан, жаһандық лимнология деп аталатын тармақ пайда болды. Бұл тәсіл ішкі сулардағы процестерді, яғни ішкі су экожүйелерінің жаһандық биогеохимиялық циклдердегі рөлін жаһандық масштабта қарастырады. Лимнология су организмдерін және олардың абиотикалық (жансыз) ортамен өзара әрекеттесуін зерттейтін су экожүйесі және гидробиологиямен тығыз байланысты. Лимнология тұщы суға бағытталған ғылымдармен (мысалы, тұщы су биологиясы) үлкен дәрежеде үйлеседі, сонымен қатар ішкі тұзды көлдерді зерттеуді де қамтиды.

Тарих

Лимнология терминін Франсуа Альфонс Форэль (1841–1912 жж.) енгізді және Женева көлін зерттеу арқылы осы ғылымды қалыптастырды. Осы саладағы қызығушылық тез өсті, ал 1922 жылы Аугуст Тьенман (неміс зоологы) мен Эйнар Науман (швед ботанігі) бірлесіп Халықаралық лимнология қоғамын (SIL, Societas Internationalis Limnologiae) құрды. Форэльдің лимнологияның бастапқы анықтамасы, "көлдердің океанографиясы", барлық құрлық іші суларын зерттеуді қамту үшін кеңейтілді. Висконсин университетінің Мэдисон қаласындағы Эдвард А. Бирж, Ченси Джудей, Чарльз Р. Голдман және Артур Д. Хаслер лимнология орталығының дамуына үлес қосты.

Физикалық қасиеттері

Сулы экожүйелердің физикалық қасиеттері жылу, ағыстар, толқындар және қоршаған орта жағдайларының маусымдық таралуының жиынтығымен анықталады. Су қоймасының морфометриясы оның түріне (мысалы, көл, өзен, ағын, батпақ, теңіз құйылысы және т.б.) және су қоймасын қоршаған жердің құрылысына байланысты. Көлдер, мысалы, олардың қалыптасуына қарай жіктеледі, ал көлдердің аймақтары су тереңдігімен белгіленеді. Өзендер мен ағын жүйелерінің морфометриясы аймақтың геологиялық құрылымымен, сондай-ақ судың жалпы жылдамдығымен шартталған.

Термиялық қабаттану

Жеңіл аймақтарға ұқсас, жылулық қабатталу немесе жылулық аймақтарға бөлу – су жүйесіндегі су денесінің бөліктерін әртүрлі көл қабаттарының температурасына сүйенген топтастыру әдісі. Судың мөлдірлігі арта түскен сайын, жарық көбірек өтеді, соның салдарынан жылу судың тереңіне жеткізіледі. Су бағанасының тереңдігіне қарай жылу экспоненциалды түрде төмендейді, сондықтан су бетіне жақын жерде ең жылы болады, ал төмен қарай түскенде бірте-бірте салқындайды. Көлдегі жылулық қабатталуды анықтайтын үш негізгі бөлім бар. Эпилимнион су бетіне ең жақын орналасқан және су бетін жылыту үшін ұзақ және қысқа толқынды сәулеленуді сіңіреді. Салқын айларда желдің күші су бетін салқындатуға көмектеседі. Термоклина – су бағанасының ішінде су температурасының күрт төмендейтін аймағы. Мұндай көлдер көбінесе димиктикалық болады, сонымен қатар ұзақ күзгі араласумен қатар қысқа көктемгі араласуға ие. Салыстырмалы жылулық қарсылық – бұл әртүрлі температурадағы қабаттарды араластыруға қажетті энергия.

Көлдің жылу бюджеті

Жылдық жылу бюджеті, сонымен қатар θa деп белгіленеді, судың қысқы ең төменгі температурасынан жазғы ең жоғары температурасына дейін көтерілуіне қажетті жалпы жылу мөлшері. Бұл көлдің әр тереңдік аралығындағы ауданын (Az) жазғы (θsz) және қысқы (θwz) температуралар арасындағы айырмашылыққа көбейту арқылы есептелуі мүмкін, яғни Az(θsz – θwz). Өзендер мен кішкентай көлдерде көміртектің аллоктоналық көздері басым болса, үлкен көлдерде және мұхиттарда автоктоналық көздер басым.

Қысқылтек пен көмірқышқыл газы

Ерітілген оттегі мен ерітілген көмірқышқыл газы тыныс алу және фотосинтездегі байланысты рөліне байланысты көбінесе бірге талқыланады. Ерітілген оттегінің концентрациясы физикалық, химиялық және биологиялық процестер мен реакциялардың нәтижесінде өзгеруі мүмкін. Жел араластыру сияқты физикалық процестер, әсіресе су экожүйелерінің беткі суларында ерітілген оттегінің концентрациясын арттыра алады. Ерітілген оттегінің ерігіштігі су температурасына байланысты болғандықтан, температураның өзгеруі ерітілген оттегінің концентрациясына әсер етеді, себебі жылы судың суық су сияқты оттегіні "ұстау" қабілеті төмен. Биологиялық тұрғыдан алғанда, фотосинтез де, аэробты тыныс алу да ерітілген оттегінің концентрациясына әсер етеді. Ерітілген оттегінің концентрациясының тік бойдағы өзгерістеріне желдің беткі суларды араластыруы және органикалық заттардың фотосинтезі мен тыныс алу арасындағы тепе-теңдік ықпал етеді. Бұл тік бойдағы өзгерістер, профильдер деп аталады, және олар жылулық қабаттану және жарық сәулесінің енуі сияқты принциптерге негізделген. Су қабатының тереңдігіне қарай жарық мөлшері азайған сайын фотосинтез жылдамдығы да төмендейді, нәтижесінде аз ерітілген оттегі өндіріледі. Бұл судың тереңіне түскенде ерітілген оттегінің концентрациясы азаяды дегенді білдіреді, себебі тыныс алу арқылы сіңірілген ерітілген оттегі фотосинтез процесімен толықтырылмайды.

Көл трофикалық жіктелуі

Көлдерді (немесе басқа да су қоймаларын) жіктеудің бір жолы – трофикалық күй индексі арқылы. Тропикалық су ортасының физикалық және химиялық қасиеттері, жылы және тұрақты температурасы, жоғары қоректік заттар деңгейі және күрделі экологиялық өзара әрекеттесулерге ие болғандықтан, қоңыржай аймақтардағылардан ерекшеленеді. Бұдан өзге, тропикалық тұщы су жүйелерінің биоәртүрлілігі көбінесе жоғары болады, адамның оларға тигізетін әсері жиі ауыр болады, сондай-ақ осы жүйелерді пайдалану мен басқаруға ықпал ететін маңызды мәдени және әлеуметтік-экономикалық факторлар бар.

Кәсіби ұйымдар

Лимнологияны зерттейтіндер лимнологтар деп аталады. Бұл ғалымдар көбінесе көлдер, өзендер, ағыстар, тоғандар және батпақтар сияқты құрлық ішіндегі тұщы су жүйелерінің сипаттамаларын зерттейді. Олар мұхит емес тұзды су объектілерін, мысалы, Ұлы Тұзды көлді де зерттей алады. Лимнология және су ғылымының басқа да салаларымен байланысты көптеген кәсіби ұйымдар бар, олардың ішінде Лимнология және Океанография ғылымдары қауымдастығы, Ибериялық Лимнология Ассоциациясы, Халықаралық Лимнология Қоғамы, Польша Лимнология Қоғамы, Канада Лимнологтары Қоғамы және Тұщы Су Биологиялық Ассоциациясы бар.