Кіріспе

Ирландиялық кәсіби күрескер (1912 1950)

Отбасы

Дэниел О'Махонидің ұлы (1869? ), және Сьюзан О'Махони (18781928), тумасы Дрисколл, Дэниел Майкл О'Махони 1912 жылы 9 қыркүйекте Ирландияның Корк округіне қарасты Бэллидехоб қаласында дүниеге келген. 1935 жылы Джулия Эстер Беркке (1908-1965) үйленді. Олардың бір ұлы Дэниел 1939 жылы туған.

Кәсіби күрес мансабы

1933 жылы Ирландия қорғаныс күштері құрамында қызмет еткенде, О'Махони балғамен лақтыру және 56 фунт салмақта әскери рекордтар орнатып, спортшы ретінде ерекшеленді. Бұл ауыр атқылаудың ең үздік түрі болды. Ол сондай-ақ бокста және күресінде өнер көрсетті, оның репертуары көбінесе тұрып күресуге және лақтыруға негізделген. О'Махониді 1934 жылы Бостон промоутері Пол Боузер Америкаға әкелді. Боузер Нью-Йорк пен Жаңа Англиядағы этникалық нарыққа жаңа ирланд жұлдызы шығады деп үміттенді, бұл 19 ғасырдағы чемпион Уильям Малдунның дәстүрі бойынша. Боузерге олардың сыртынан және дене бітіміне қарағанда, күресу қабілеттері қызықтырмады. Екі дүркін Олимпиада чемпионы Патрик О'Кэллаханға ұсыныстар қабылданбады, бірақ ирландтық О'Махониді ұсынды. Бостондық байланыстарын пайдаланып, Боузер О'Махониді әскерден босатуды қолға алды. Содан кейін күреске үйренуге арналған курсты бастадым.

Ерте мансап

О'Махонидің алғашқы кәсіби жекпе-жегі 1934 жылдың желтоқсанында атақты Эд "Страгглер" Льюиске қарсы болды, бірақ 3 матчтан 2-ден 5 минут ішінде бірінші құлдыраудан кейін О'Махони рингке қайтып келмеді. Алайда Боузер О'Махониді Америкаға алып келді. Ол О'Махониге 100 000 долларлық келісімшарт жасасты, оны әлемдегі ең мықты адам және халықаралық бәсекеге ұмтылған ирланд чемпионы ретінде танытты. Оның алғашқы америкалық жекпе-жегі, зұлым Эрни Дусекке қарсы, Эрни мен оның ағасы Рудиге қарсы екі-бірлескен жекпе-жекке айналды. О'Махони екі адамды төрешімен бірге жерге жығып жібергенде, көрермендер құттықтады. Боузер О'Махониге 49 рет қатарынан жеңіске жетуге мүмкіндік берді, бұл кезде ол Джим Лондосқа қарсы титулды жеңу үшін күресті. О'Махонидің ең ауыр жеңісі 1935 жылы сәуірде Дик Шикатқа қарсы матч болды. Промоутерлермен кәсіби келіспеушілікке ұшыраған Шикат сценарийге мән бермей, жаңағы жігітті ұрып, екі қабырғасын сындырады. Шикаттың тактикасы нәтижесінде О'Махонидің жоспарланған жеңісі дисквалификация арқылы жеңіске айналды.

Көтермелеуді біріктіру

Кәсіби жанжалдың бірнеше жылдан кейін Боузер және басқа да ірі бәсекелес промоутерлер 1933 жылдың аяғында бірлесіп жұмыс істеді, аумақтардың көпшілігі Лондонды өздерінің негізгі әлем чемпионы ретінде қолдауға келісті. Көрші күресінің басты тартымдылығы ретінде Лондонның жарнамалық кадрлармен қызғанышқа толы келісімшарты болды, оған чемпионатты жоғалтқан жағдайда 50 000 доллар сыйақы кірді. Олардың жұмыс істеуіне қарамастан, әр продюсер Лондонның тағына өздерінің сүйікті мұрагерін дайындады. О'Махониден басқа, түрлі күрескерлер, соның ішінде Шеф Кішкентай Қасқыр, Орвилл Браун, Лу Тез, Бронко Нагурски, Дэниел Бун Савидж және Эверетт Маршалл, барлығы да қоңырау шалуды күтті. "Ман Маунтин Дин", "Гас Сонненберг" және "Генри Де Глейн" секілді атақты ойыншылармен кездескен соң, О'Махони Лондонның көптен күткен жекпе-жегі жарияланды. Лондон жоғалтуға асықпайтын, бірақ келісімшарт бойынша 20 000 доллар бонус алудан бас тарту үшін тым үлкен сома болатын. 1935 жылы 27 маусымда Бостонның Фенвей Паркіне келгенде, Данно Лондондосты жеңіп, Нью-Йорк штатының спорттық комиссиясы әлемнің ауыр салмақтағы чемпионатын жеңіп алды, бұл жарысты Ұлттық күрестік қауымдастық та мойындады. Алты жылдан бері ресми матчта жеңіліске ұшырамаған Лондостың сөздеріне қарағанда, "Мен алғашқы бес минуттан кейін жеңіске жету үшін бақытты болуым керек екенін білдім. Бала әлі жас, бірақ оның күші бар, ол әлемдегі кез келген адамды жеңе алады деп сенемін. Мен бұл жекпе-жекті өткізген кезде Нью-Йорк тұрғындары маған қорқудың қажеті жоқ деді! Мен осыны қол қоюдан бұрын білген болсам, бұл жекпе-жек ешқашан болмас еді". Оның бірінші титулын қорғау 1935 жылы 8 шілдеде Нью-Йорктегі Янки стадионында Шеф Кішкентай Қасқырға қарсы болды. О'Махони 28 минут 23 секундтан кейін ойынды жеңіске жетті. Ол 1935 жылы 30 шілдеде Бостонның Брейвс Филд қаласында Эд Дон Джорджты жеңіп, Американдық күрестік қауымдастығының ауыр салмақтағы әлем чемпионатында жеңіске жетті. Бұл жеңіс сол кездегі үш ірі атақты біріктірді, бірақ нәтиже дау туды. О'Махони рингтен шығарылды, бірақ тәжірибесіз төреші (боксшы Джеймс Брэддок) санауға жетпеді. Қыркүйекте өткен реванш О'Махонидің Америкаға келгеннен бері 70-ші рет жеңіске жеткені болды.

Атақ билігі мен танымалдылығының төмендеуі

1935 жылы 7 қазанда О'Махони Бостонда танысқан Эстер Бёркке үйленді. 11 қазанда О'Махони өзіне қарсы жеңіске жеткен жалғыз адамды жеңді: Эд "Штраглер" Льюис. Сол кезде олардың Лондондағы жекпе-жегі туралы хабар Бостон газеттерінде жарияланды. Алайда, О'Махонидің титул билігі промоутер Боузер күткеннен аз болды, жас чемпионды әзілдеп, көптеген жекпе-жектеріне қатысушылар азайды. Сондай-ақ, промоутерлер "бірлік атағы" туралы келісімнен көңілі қалды, өйткені бұл бір уақытта бір промоутер ғана чемпионды броньдай алады дегенді білдірді. Жаулас промоутер Билли Сандоу О'Махонидің күресу қабілетінің жоқтығын ашық мазақтап, Сандоудың таңдауы Эверетт Маршаллмен кездессе, 5000 доллар ұсынды. Сандоуды тыныштандыру үшін Боузер өзінің басқа екі күрескерімен жекпе-жек ұсынды: Эд "Страгглер" Льюис немесе Джим Браунинг, екеуі де "атысшылар" ретінде атақ алудан қорқып жүрді. 13 қарашада О'Махони Эрни Дусекпен теңдікке ұшырады, бұл оның алғашқы жеңісі емес. Сонымен қатар, оның виза мәселесі де туындады, және ол елде қанша уақыт қалуы мүмкін екендігі туралы болжамдар болды. Боузер Канадалық күрескер Ивон Роберт О'Махониді жекпе-жек кезінде мазақтап, содан кейін рингке шұғыл түрде шығып, чемпионды нокаутқа ұшыратты. Бұл оқиға Робертті бірден жұлдызға айналдырды. 1936 жылдың басында ел аралап, біліктілігі төмен О'Махони басқа промоутерлердің "қос жолмен" кездесе бастады. Жаудың О'Махониді "қамқорлап", жарақаттағанын білген чемпион мен оның менеджері аренадан шықты. Ол Техас аймағындағы титулынан айырылды, ал Ұлттық күрестік қауымдастық та солай істеді. 1936 жылы 2 наурызда О'Махони Нью-Йорктің Мэдисон Сквер Гарденде Дик Шикаттың жеңілісімен өзінің Ұлттық күрестік қауымдастығының ауыр салмақтағы әлем чемпионатында жеңіліске ұшырады. Шикат өзінің күрес қабілетін О'Махониді шын жүректен ренжітіп, жазалау үшін қолданды, ол жекпе-жектің аяқталуына дейін екі рет шығуға тырысты. Шикат бұл шешімді өздігінен қабылдады және жеңіске жеткеннен кейін бірден өзінің титулын әртүрлі промоутерлерге "сатуға" ұсынды. Ақырында ол Сандоумен келісімге келді. Боузер Шикатпен келісімшарт жасасқан, ол оны хабарламай-ақ, әртүрлі штаттарға жіберді. Шікат өз ісін көрсетпеген кезде жергілікті комиссиялар оны жиі тоқтатып отырды. Осыдан кейін, сахна артындағы келіссөздер сот ісімен ашылды, кем дегенде бес күрескер чемпион ретінде жарияланды, ал псевдоспорттың танымалдылығы төмендеді. О'Махони Бостондағы AWA чемпионы ретінде таныла берді, бірақ оның танымалдылығы төмендеп, Ирландияға оралуды жоспарлап отырды. Оның бір матчынан бұрын "Бостон глобусы" "Данно бүгін түнгі Гардэнде өзінің тәжінен айырылады деп күтіңіз" деген тақырыпты басты. Бұл болжау ертерек болып шықты, бірақ үш аптаға ғана. Монреальда 25 жыл ішінде ең көп күресшілер көпшілігінің алдында О'Махони 1936 жылы 16 шілдеде Ивон Робертке жеңіс жеңіп алды. Екі күннен кейін О'Махони үйіне қайту үшін жолға шығады. Ол журналистерге өзінің титулын ұрлап алғанын айтты, бұл оған оралғаннан кейін өзін AWA чемпионы ретінде көрсетуге мүмкіндік берді.

Кейінгі мансап

О'Махониді кемежайда қарсы алып, көшелерге түсіп тұрған мыңдаған жанкүйерлер қарсы алды. Тамыз айында ол 56 фунт салмақпен лақтырып, өзінің әскери рекордтығын теңеді. Келесі екі айда ол Ирландияда, Англияда және Шотландияда бірнеше "нақты қорғанысты" жеңіп алды. Қазан айында ол АҚШ-қа оралды, бірақ "тақырыпты талап етушінің" төмендеу мәртебесімен. Жаңа AWA чемпионымен реванш сериясы Роберт аяғын сындырғаны үшін кейінге қалдырылды. 1937 жылы О'Махони теңдестірулер мен жеңілістерге ұшырай бастады, оның ішінде Эверетт Скотт пен Лу Тезге қарсы аймақтық титул матчтарын жоғалтты. Оның жеңілістерге ұшыраған рекорды 1938 жылы нашарлады, ол Ирландияға оралып, сол жерде кәсіби күресті насихаттады. Бұл әрекеті көп ұзамай аяқталып, О'Махони Боузермен келісімшартын орындау үшін Америкаға қайта оралды. Осы уақытқа дейін ол көбінесе жоғарғы күрескерлерге ұтылып қалған "аты" қарсыласы ретінде пайдаланылды. О'Махони Лос-Анджелеске көшіп, ол жерде мейрамхананы басқарып, жергілікті күресті өткізді. Ол Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде әскер қатарына кірді. Соғыстан кейін ол 1945-1948 жылдары АҚШ-тың әртүрлі аймақтарында күресті. 1950 жылдың қыркүйегінде ол Ирландияға қайта оралды.

Өлім

1950 жылы 3 қарашада Ирландияның Лаос графтығындағы Порт Лаос қаласының маңында болған жол апатынан алған жарақаттарынан қайтыс болды.

Мұра

2002 жылы күрестегі Irish Whip Wrestling атағы оның құрметіне берілді.