Кіріспе
Хорват канадалық күшті адам, фотомонтаж шебері және күрескер Антонио Баричевич (10 қазан 1925 жыл – 7 қыркүйек 2003 жыл), тумасы Антон Баричевич, «Ұлы Антонио» деп кеңінен танымал болды. Ол хорват канадалық күшті адам, кәсіби күрескер және Монреальдің ерекше суретшісі еді. Баричевич Серб, хорват және словендер патшалығының Загреб қаласында дүниеге келген. Оның балалық шағы мен отбасы туралы көп мәлімет жоқ, бірақ өмірбаяншылардың айтуынша, ол алты жасында жұмыс істеуге кірісіп, он екі жасында ағаштарды түбімен жұлып ала берген. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде ол Багноли босқындар лагерінде уақыт өткізген. 1945 жылы ол Канадаға қашқын ретінде келді және Квебек, Монреальде қоныстанды. 1940-жылдардың соңында Баричевич күш көрсету арқылы танымал болды, ал 1952 жылы 433 тонналық пойызды 19,8 метрге тартты, бұл оқиға Гиннес рекордтар кітабына енді. Содан кейін Баричевич күш көрсетумен гастрольдеп, кәсіби күреске қатысты. 1960 жылы ол жолаушылармен толы төрт қалалық автобусты тартқандығы үшін Гиннес рекордтар кітабына екінші рет енді. Баричевич 1970-жылдардың соңына дейін күресті, ал 1980-жылдарға дейін күш көрсетумен айналысты. 2003 жылы қайтыс болғанға дейін Баричевич Монреальдің ерекше тұлғасына айналып, көшелерде өзінің өткен ерліктерінің фотомонтаждалған пошта карточкаларын сатты. Өмірінің соңында оның фотомонтаждары көркемдік құндылығын танытып, қазіргі уақытта мұражайларда көрсетілуде.
Antonio Barichievich (October 10, 1925 – September 7, 2003), born Anton Barichevich and better known as The Great Antonio, was a Croatian Canadian strongman, professional wrestler, and a Montreal eccentric artist. Barichievich was born in Zagreb, Kingdom of Serbs, Croats and Slovenes. Nothing is known about his early life and family aside that according to biographers he started to do menial work by the age of six and could uproot trees by age 12. During World War II, he spent time at the Bagnoli displaced persons camp. He arrived as refugee in Canada in 1945, and established himself in Montreal, Quebec. In the late 1940s, Barichievich made a name for himself with demonstrations of strength, and in 1952 he pulled a 433 tonne train 19.8 metres a feat featured in the Guinness Book of World Records. Moving forward Barichievich would tour making demonstrations of strength and wrestled professionally. In 1960, he appeared for the second time in Guinness Book of World Records by pulling four city buses loaded with passengers. Barichievich wrestled until the late 1970s and demonstrations of strength until the 1980s. Until his death in 2003, Barichievich became a Montreal eccentric roaming the streets selling photomontage postcards of his past exploits. At the end of his life, his photomontages started to gain artistic recognition and are currently featured in museum exhibits.
Ерте өмір
Баричевич Антон Баричевич болып дүниеге келді, Загреб қаласында, Сербтер, Хорваттар және Словендер Корольдығында. Өмірбаясын жазғандар оның алты жасында қазып-қопшы жұмысына кіріскенін, ал он екі жасында мойнына арқан байлап, ағаштарды түбінен жұлып ала бастағанын айтады. Антонио Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Багнолидегі көшіп қонғандар лагерінде болды. 1945 жылы ол босқындар кемесімен Канаданың Галифакс қаласына жетті. Ол Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде басынан өткен оқиғаларын ешқашан талқыламады, бірақ жазушылар оның көргендері мен басынан өткендердің психологиялық әсер еткенін болжайды. Өте алып тұлға болса да, Баричевич жұмсақ, әдемі дауысымен ән айтқан және бір кезде Кішкентай Тиммен бірге гастрольде жүргісі келген. 1971 жылы Калгариде күресте Солтүстік Америка ауыр салмақ чемпионы атағын жеңіп алғаны айтылады, бірақ сол кезде жаман жігіт рөлінде күрескен Антонионың туған қаласының сүйіктісін жеңіп алуы мүмкін деген ойға жанкүйерлер наразылық білдіріп, көтеріліс жасауға дейін барды.
Кино және теледидар
Баричевич бірнеше фильмде ойнады, оның ішінде "Отты іздеу" (1982), "20 ғасырдың шоколадты торты" (1983) және "Қар адам" (1996) фильмдері бар. Бұған қоса, ол "Эд Салливан шоуы" және Джонни Карсонның "Tonight Show" сияқты бірнеше телешоуда пайда болды.
Кейінгі өмірі
Баричевич өскен сайын Монреаль қаласында танымал эксцентрикалық тұлғаға айналды. Ол өзінің тегін кем дегенде екі рет өзгертіп айтқан. Бірде ол хорват емес, итальяндық екенін мәлімдеді. 2003 жылдың қыркүйегінде қайтыс болғанға дейін Баричевич Quartier Éphémère ұйымымен бірге жұмыс істеп, "сырттан келген суретшілер" тақырыбындағы көрмеде фотомонтаждардан жасалған туындыларын көрсетуге дайындалып жатқан. Бұл оқиға сол жылдың қазан және желтоқсан айлары аралығында өтті. Сондай-ақ сол жылы Америкалық халықтық өнер мұражайы Баричевичтің "туындыларының алғашқы ресми көрсетілімін" ұйымдастырды. 2017 жылы The Barr Brothers тобы "Queens of the Breakers" альбомындағы "Song That I Heard" әнінде Баричевичтің есімін атады. Сол жылы Баричевичтің жеке қағаздары Маккорд Стюарт мұражайының архивіне қойылды.
Өлім
Баричевич 2003 жылы 77 жасында Монреальдегі азық-түлік дүкенінде жүрек ұстамынан қайтыс болды.
Жеке
Ол кем дегенде екі рет үйленген деген сенім бар, бір рет Еуропада, бір рет Канадада, бірақ екі жағынан да белгілі балалары жоқ.