Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Бакшот соғысы - 1838 жылы Пенсильванияда губернаторлық және заңнамалық сайлаулардан кейін, Виг және Демократиялық партиялар Пенсильванияның Өкілдер палатасын басқаруды талап еткен кезде, Пенсильванияның Харрисбург қаласында болған тәртіпсіздіктің басталуы.
The Buckshot War was the outbreak of unrest in Harrisburg, Pennsylvania that transpired after the Pennsylvania gubernatorial and legislative elections in 1838 when both the Whig and Democratic parties claimed control over the Pennsylvania House of Representatives.
1838 жылғы сайлау
1835 жылы Пенсильванияның губернаторы болып сайланғаннан кейін антимасондық және виг кандидаты Джозеф Ритнер сәтті мерзімде қызмет етті. Өзінің бейресми кеңесшісі Таддеус Стивенс пен Комонвеллдің хатшысы Томас Х. Берроуздың ынтымақтастығымен Ритнер қоғамдық жұмыстарды саяси қамқорлық құралы ретінде пайдаланып, мыңдаған жұмыс орындарын қамтамасыз етті. Осылайша, Ритнерді Демократиялық партияның кандидаты Дэвид Риттенхаус Портер қайта сайлауда жеңгені вигтер мен антимасондарға шоқ болды. Бұл науқан өте қатал болып саналды, Портер жалпы дауыс саны 250,146 дауыс жинағанда 5,496 дауыспен жеңіске жетті. Бұл сайлау қаржылық қамқорлық тұрғысынан маңызды болды, өйткені егер губернатор мен оның партиясы заң шығарушы органның екі палатасын да бақылауға алса, олар барлық тағайындауларды мемлекеттік деңгейде бақылауға қабілетті болады. Вигтер мен антимасондар Портердің сайлауына қарсылық білдіруге бел буды; Пенсильвания Сенатында көпшілікке ие болғаннан кейін, олар өз мақсаттарын жүзеге асыру үшін Өкілдер палатасында көпшілікке ие болуды қажет етті.
After being elected governor of Pennsylvania in 1835, Anti Masonic and Whig candidate Joseph Ritner served a successful term. With the cooperation of his unofficial advisor Thaddeus Stevens and Secretary of Commonwealth Thomas H. Burrowes, Ritner used Public Works as an instrument of political patronage, providing thousands of jobs. Thus it came as a shock to Whigs and Anti Masons that Ritner was defeated for re election by the Democratic Party candidate David Rittenhouse Porter. The campaign was considered very bitter, with Porter winning by a slim majority of 5,496 in a total vote of 250,146. This election was significant in regards to financial patronage as, if the sitting governor and his party could gain control both houses of the legislature, they would have the ability to control all appointments at a state level. The Whigs and Anti Masons set out to contest Porter's election; having already gained a majority in the Pennsylvania Senate, they only needed to secure a majority in the House of Representatives to further their aims.
Уигтер оралды
Өкілдер палатасында көпшілікті қамтамасыз ету үшін, Уиг комитетінің төрағасы болған Берроуз, Чарльз Дж. Ингерсоллдің тактикалық жоспарын іске асыру үшін жасаған талаптарын қолданды. Демократ Ингерсолл Конгрессте жеңіліске ұшырады және оның жеңілісін Филадельфиядағы Солтүстік бостандықтар ауданындағы (қазіргі уақытта Солтүстік бостандықтар деп аталады) вигтердің алаяғы деп айыптады. Ол қайту комиссиясының судьяларын сол сайлау учаскесінің барлық 5000 дауысын ескермеуге көндірді. Алайда, кеңестегі жеті виг судья бөлек жиналып, Конгресстегі және штаттық заң шығарушы органдарындағы партиялық үміткерлерге сертификаттар берді. Олар Солтүстік бостандықтар округінде төрт виг кандидатын мойындады, бұл өз кезегінде Вигтарға Өкілдер палатасының көпшілігін береді. Кейін ол өзінің сайлау декларациясын шығарды, ол заңды түрде куәландырылған. Вигтер Филадельфияның төрт мүшесінің есімдерін өз орындарына беруді талап етті. Екінші жағынан, демократтар Берруз тек өз партиясына ғана пайда әкелетін заңды есептерді дайындады деп мәлімдеді. Екі жиынтық есептерге жауап ретінде, заң шығарушы палатадағы Виг және антимасондық партияның жетекшісі Таддеус Стивенс палатаның спикерді сайлауға кірісу туралы ұсыныс жасады. Бұл екі орган да бір-бірін түсінбей, бір-бірін түсінбей сөйлеуші болып сайланды. Демократтар Уильям Хопкинсті атаулы дауыспен, ал Стивенс партиясы Томас С. С. Каннингхэмді дауыспен сайлады. Екі партия да келесі күнге дейін тоқтағаннан кейін Стивенс партиясы Виг көпшілігімен Сенатқа барды.
In order to secure the majority in the House of Representatives, Burrowes, who was also the Chairman of the Whig Committee, used claims made by Charles J. Ingersoll to maneuver a tactical plan. Ingersoll, a Democrat, was defeated in Congress and blamed his defeat on Whig frauds in the Northern Liberties District (Now known simply as Northern Liberties) in Philadelphia. He was able to persuade the Board of Return judges to disregard all 5000 votes from that polling place. The seven Whig judges on the Board, however, met separately and made certificates to their party candidates in Congress and in the state legislature. They recognized the four Whig candidates in the Northern Liberties District, which in turn would give the majority of the House of Representatives to the Whigs. He later produced his own set of election returns, which had been legally certified. The Whigs demanded that the names of the four Philadelphia members be given their seats. On the other side, the Democrats claimed that Burrowes had prepared legal returns that benefited only his party. In response to the two sets of returns being produced, Thaddeus Stevens, the leader of the Whig and Anti Masonic party in Legislature, made a motion that the House proceed to elect a speaker. Amidst the confusion the two bodies elected a speaker, with the Democrats electing William Hopkins on a roll call and the party behind Stevens electing Thomas S. S Cunningham by a viva voce vote. After both parties adjourned until the next day, Stevens's party went to the Senate, with a Whig majority.
Сенаттағы тәртіпсіздік
Сенатта Стивенс пен оның партиясына деген жағымсыз сезімдер қалыптасты. Қатысушылар залдың құрылысын ұйымдастырып жатқанда, бір орынға таласқан көпшілік алаңның айналасына жиналды. Демократ Чарльз Браун, Джеймс Ханнаның орындығына, үлкен алаяқтықпен, қарсы шықты. Көп ұзамай жиналғандар Сенаттың бар-жайларын бұзып, үш Уигке қарай бет алды. Бұл кезде олар өздерінің қауіпсіздігі үшін сенат ғимаратының артқы терезесінен қашып кеткен болатын. Бұл көтерілісті Филадельфиядан шыққан "Балти" Сейверс деген атақты қылмыскер басқарған деп есептеледі. Осылайша, Ритнер көмек алу үшін федералды деңгейге қарады. Ол федералды әскерлер көшбасшысы капитан Самнерден өз әскерлерін Харрисбургке әкелуін өтінді, алайда капитан бұл дүрбіліс тек мемлекетке қатысты саяси мәселелердің нәтижесі деп бас тартты. Федералды үкімет Бакшот соғысына араласудан бас тартты, өйткені тұрмыстық зорлық-зомбылық жеткілікті қауіп төндірмейтін сияқты, сондықтан оны мемлекет өзі шешуі керек. Осылайша, Бакшот соғысы оның шекараларындағы саяси мәселе ғана емес, сонымен қатар федералды үкіметтің аз қауіп төндіретін мемлекеттік саяси мәселелерде атқаратын рөлін қарастырды, ол өте аз болды. Федералды әскерден бас тартқаннан кейін, Ритнер генерал Роберт Паттерсонның қолбасшылығындағы штаттық милицияға кез келген зорлық-зомбылық топтарын бақылауға тапсырды. Федералды көздерден тиісті оқ-дәрі берілместен, Ритнер штаттық әскерлерге он үш рет қақпақ оқ-дәрілерді беруді бұйырды, бұл оқиғаға өз атын берді. Алайда, оның жоспары қауіпсіздік комитетінің мүшесі генерал Диллердің басшылығымен азаматтар тобы милицияның қару-жарағын басып алып, оны губернатор мен оның жақтастарына қарсы қолдана бастағанда бұзылды. 1838 жылы 25 желтоқсанда Сенат Хопкинс партиясы өкілдер палатасының заңды органы екенін мойындады, содан кейін Бакшот соғысын аяқтады. Бакшот соғысы Пенсильваниядағы демократиялық қолдауды арттырды, бұл 1841 жылғы Пенсильвания губернаторы сайлауында көрініс тапты. Бұл сайлау кезінде Портер Уиг партиясының кандидаты Джон Бэнкске қарағанда қайта сайланды. Сайлау 1838 жылдың желтоқсан айында болған даулы оқиғаларға байланысты штаттың азаматтарының сезімін көрсетеді. Бэрроуздың Уиг судьялары жасаған екінші есептерді пайдалану жоспары мен Ритнестің өз партиясын қорғау үшін мемлекеттік милицияны шақыруы бойынша екі адам да мемлекет азаматтарын тұтастай алғанда ойлаудың орнына өз партиясының мүдделерін қорғау үшін қолдан келгеннің бәрін жасады. Демократиялық емес идеалдардың нәтижесінде губернатор сайлауы азаматтардың өздерінің қолдауын қарсылас партияға қалай бұруға шешім қабылдағанын көрсетеді.
While at the Senate, the atmosphere became that of negativity towards Stevens and his party. While organizing the chamber, a contested seat caught the attention of the large crowd surrounding the ground. Charles Brown, a Democrat, contested the seat of James Hanna, a Whig, on the account of gross fraud. After much aggravation, the crowd broke through the bar of the Senate and headed towards the three Whigs. It was at this time that they had already escaped through the back window of the Senate, in fear of their safety. It is believed that the riot was led by the infamous "Balty" Sowers, a gang member from Philadelphia. Thus, Ritner looked at a federal level for assistance. He asked federal troop leader Captain Sumner to bring his troops to Harrisburg, however, the Captain refused on the grounds that the commotion was strictly a result of the political issues belonging to the state. the federal government refused to intervene in the Buckshot War because the domestic violence did not seem to be of a great enough threat, and therefore should be dealt with by the state itself. Thus, the Buckshot War was not just a political issue within its boundaries, but it also addressed the role that the federal government played in less threatening state political issues, which was very minimal. After being denied federal troops, Ritner then ordered the state militia under the command of General Robert Patterson to control any violent mobs. Without being supplied any proper ammunition from federal sources, Ritner ordered that the state troops be given thirteen rounds of buckshot cartridges, giving the incident its name. His plan was disrupted, however, when a group of citizens under the command of General Diller, member of the Committee of Safety, took control of the militia's arsenal and began using it against the Governor and his supporters. On December 25, 1838, the Senate recognized that the Hopkins party was the legal body of the House of Representatives, subsequently ending the Buckshot War. The Buckshot War increased Democratic support in Pennsylvania, which is reflected in the Pennsylvania gubernatorial election of 1841. During this election, Porter was re elected over the Whig candidate, John Banks. The election demonstrates the sentiments that the state citizens felt over the controversial events in December 1838. In Burrowes's plan to use a second set of returns made by Whig judges and Ritner's call for state militia to protect his party, both men did what they could to protect the interests of their own party, rather than thinking about the state citizens as a whole. As a result of their un democratic ideals, the gubernatorial election reflects how citizens decided to turn their support to the opposing party.