Igandu train collision

Кіріспе

2002 жылы Додомада болған қоғамдық көлік апаты, Танзания 2002 жылы 24 маусымда таңертеңгі уақытта Танзанияда Игандудағы пойыз апаты болды. Бұл Африка тарихындағы ең ауыр темір жол апатының бірі. Жолаушылар пойызының бортта 1200 адам болғандығы, дөңгелектің артына қарай дөңгелектің астына ауысып, баяу жүретін жүк пойызына соқтығысып, 281 адам қаза тапты. Бұған себеп - тоққыштардың істен шығуы, дәлелденбеген саботаж.

Шолу

Пойыз Дар-эс-Саламнан Орталық Танзаниядағы Додома штатына қарай сапар шегіп, Мсагалиден өтіп, Додома қаласына жақындап келе жатқанда, Иганду деген төбеде рельске көтеріле бастады. Пойыздың дөңгелекке көтерілген кездегі тежегіштері ақаулы болған деп есептеледі. Жүргізуші пойызды төбе басына жақын жерде тоқтатып, тоқтырғышты тексеріп, түзетіп, кабинаға қайта отырды. Пойыз қайта қозғала бастағанда, тоқалдар мүлдем істен шығып, пойыз бірден артқа қарай жылжып кетті. Пойыз өте жоғары жылдамдықпен дөңгелектің төменгі жағына қарай дөңгелектеп, екі теміржол стансасынан өтіп бара жатып, ақыры Дар-эс-Саламға бара жатқан баяу жүретін жүк пойызына соқты. Жергілікті тұрғындар жедел жәрдем қызметіне қосылып, мүмкіндігінше көп адамды құтқаруға тырысты. Додома ауруханасында дәрігерлер жетіспеушілігі соншалықты ауыр болғандықтан, Танзанияның денсаулық сақтау министрі Анна Абдалла ауыр жарақат алған 400-ден астам адамға көмек көрсетуге мәжбүр болды. Құтқарушы топтарға ірі кесу машиналары немесе зардап шеккен адамдарды кесу немесе апаттан құтқару үшін қажетті өндірістік жабдықтардың болмауы да кедергі келтірді; қажетті жабдықтар сол кешке дейін келмеді. Оқиғадан төрт күн өткен соң Танзания үкіметі 281 адам апаттан қаза тапқан немесе ауруханада қайтыс болған деген мәлімдеме жасады, бірақ ауыр жарақат алғандардың санын ескере отырып, бұл санның өсуі мүмкін деп саналды. 88 адамның аты-жөнін анықтау мүмкін болмады, олар Додоманың сыртындағы Майли Мбили зиратына жерленген. Кейін мемлекеттік компания Танзания теміржол корпорациясы (ТЖК) құрбандардың отбасыларына 100 000-500 000 шиллингке дейінгі жеке өтемақы төледі, бұл кейбір адамдарды ашуға мәжбүр етті, олар апатқа ТЖК кінәлады. Апат болғанға дейінгі айларда Танзания ескірген мемлекеттік темір жол жүйесін басқаруды өз қолына алатын жеке компанияны іздестіріп, Еуропалық және Оңтүстік Африка компанияларының өкілдерімен сұхбат жүргізді. Ақыры 2007 жылы ТРК 2007 жылы Үндістанның Ритс консорциумына концессияға берілді, бірақ 2011 жылы оны Танзания үкіметі қайтарып алды. Сондай-ақ, ұйым мен премьер-министр Фредерик Сумае апатты компанияны сатуға қарсы наразылық білдірген ашулы теміржолшылар одағының мүшелері саботаж жасады деген болжамдар болды, бірақ бұл туралы ешқандай дәлел келтірілмеген.

The train had travelled from Dar es Salaam to the state of Dodoma in Central Tanzania, had passed Msagali, and was nearing the city of Dodoma when it began climbing the tracks at a hill called Igandu. It is believed that there was a fault with the train's brakes as it climbed the hill. The driver stopped the train near the summit of the hill, inspected and adjusted the braking system, and climbed back into the cab. When the train began moving again the brakes failed totally, causing the train to immediately begin rolling backward. The train accelerated to very high speeds as it rolled straight back down the hill, passing two train stations as it went, and finally crashed into a seemingly slow moving goods train travelling to Dar es Salaam. Local people joined with ambulance services to rescue as many as they could. The shortage of doctors at Dodoma hospital was so severe that the Tanzanian health minister, Anna Abdallah, was obliged to help more than 400 people who were badly injured. Rescue teams were also hampered by the lack of large cutting machinery or industrial equipment needed to cut or lift wreckage off injured people; the necessary equipment did not arrive until that evening. Four days after the incident, the Tanzanian government released a statement to the effect that 281 people had been killed by the crash, or had died subsequently in hospital, although this number was seen as likely to increase, given the number of people critically injured. There were 88 bodies who could not be identified and who were buried in Maili Mbili graveyard outside Dodoma. State owned Tanzania Railways Corporation (TRC) later presented individual compensation payments of between 100,000 and 500,000 shillings to the families of the victims, a pay out which angered some people who blamed the TRC for the crash. In the months prior to the accident, Tanzania had been searching for a private company to assume control of the dilapidated state railway system, and had been interviewing representatives of European and South African companies. Finally in 2007 the TRC was concessioned to the Rites Consortium of India in 2007, but was eventually reclaimed by the Tanzanian government in 2011. There was also speculation, emphatically denied by both the organisation and Prime Minister Frederick Sumaye, that the crash was sabotage committed by angry train union members who were protesting the pending sale of the company, but no evidence of this has ever been provided.