Richard Hampden

Кіріспе

Ағылшын Уиг саясаткері Ағылшын саясаткері Ричард Хэмпден (хрестіл 13 қазан 1631 15 желтоқсан 1695) - ағылшын Уиг саясаткері және Кеме ақшасына салық салуға қарсы шыққан Джон Хэмпденнің ұлы. 1689 жылы ол құпия кеңесші болып ант берді және 1690 жылдың 18 наурызынан 1694 жылдың 10 мамырына дейін қазына канцлері болды.

Өмір

Ол әкесі мен ұлы сияқты Стюарт әулетіне қарсы Парламент жағында болды. 1656 жылғы екінші протекторат парламентіне Букингемширдің парламенттік мүшесі болып сайланды және Лорд Протектор Оливер Кромвельге тәж ұсынуға дауыс берді. 1657 жылы ол Екінші палатаға (протектораттың Лордтар палатасына) кірді. Ол 1660 жылы Джон Болдуиннен Вендовер Бороу және Форренс есімді қоныстарды сатып алды. Сондай-ақ 1660 жылы Конвент парламентіне Вендовердің (оның отбасы басым болатын сайлау округі) депутаты болып сайланды және Кавальер парламентіне сол сайлау округінің өкілі болып сайланды ((1661 1679). Ол 1679 жылы Парламентке қайта сайланды және Йорк герцогінің мұрагерлік биліктен бас тартуына тыйым салатын "Бас тарту туралы" заң жобасын қабылдауға белсенді атсалысты, сонымен қатар протестанттық қарсылық білдіргендерге төзімділік көрсету туралы заң жобасын қолдады. 1681 жылы ол Букингемшир графлығы үшін Оксфорд парламентіне сайланды (оның ұлы Джон Хэмпденмен орын алмасты). Бұл қысқа парламентті шақыру кезінде ол тағы да шеттетуді қолдады. 1685 жылы Хэмпден қайтадан Вендовер округінің өкілі болды, бірақ саясатта белсенділігі төмен болды, өйткені Хэмпден мұрагерліктен шығаруға тырысқан адам король Джеймс II болды. Вильгельм Орандықтың табысты шабуылдан кейін ол Джеймс II парламенті мүшелерінің комитетіне төрағалық етті, ол 1688 жылы 27 желтоқсанда Вильгельмді конвент шақыруға және үкіметті уақытша басқаруға шақырды. Хэмпден 1689 жылғы Конвент парламентте отырған және Уильям мен Мэриді таққа отырғызуға мүмкіндік беретін заңнаманың негізгі тұлғасы болған. 1689 жылдың ақпан айында ол жеке кеңесші болды, ал 9 сәуірде ол қазынашылық комиссары болды. 1690 жылы ол Букингемшир графтығын Уильям мен Мэридің бірінші парламентіне өкілдік етті және сол жылы ол қазынашылық канцлері болды. Алдағы бес жыл бойы, денсаулығы жақсы болған кезде, ол үкіметте белсенді болды. 1695 жылы Уильям мен Мэридің екінші парламентіне қайта сайлануға үміткер болмады және 1695 жылы 15 желтоқсанда қайтыс болды.

Like his father and son he sided with Parliament against the House of Stuart. During the interregnum he was elected Member of Parliament for Buckinghamshire in the Second Protectorate Parliament of 1656 and voted in favour of offering the crown to the Lord Protector Oliver Cromwell. In 1657 he entered the Other House (the protectorate's House of Lords). He purchased the manors of Wendover Borough and Forrens from John Baldwin in 1660. Also in 1660 he was elected MP for Wendover (a constituency dominated by his family) in the Convention Parliament, and was elected to represent the same constituency in the Cavalier Parliament(1661–1679). He was re elected to the Parliaments of 1679 and played an active part in the attempt to pass the Exclusion Bill to bar the Duke of York from the succession and also supported the bill to give toleration to Protestant dissenters. In 1681 he was elected to the Oxford Parliament for the county of Buckinghamshire (exchanging seats with his son John Hampden). During the convening of this short parliament he again supported exclusion. In 1685, Hampden again represented the borough of Wendover but was far less active in politics as King James II, the man Hampden had tried to exclude from the succession, was now king. After the successful invasion by William of Orange, he chaired the committee of members of James II's parliament that on 27 December 1688, invited William to call a convention and to take over the government in the interim. Hampden sat in the Convention Parliament of 1689 and was a central figure in the enabling legislation to crown William and Mary. In February 1689 he became a privy councillor, and on 9 April became a commissioner of the Treasury. In 1690 he represented the county of Buckinghamshire in William and Mary's first parliament, and in the same year was made Chancellor of the Exchequer. During the next five years, when his health allowed, he was active in the government. He did not stand for re election to William and Mary's second parliament in 1695, and died on 15 December 1695.