Кіріспе

1633 - 1695 жж. 11 қараша 1633 - 5 сәуір 1695 жж. - Джордж Савилл, Халифакс 1-ші маркизі, 1660 жылы Халық қабылдауында, ал 1668 жылы Лордтар палатасында отырған ағылшын мемлекет қайраткері, жазушы және саясаткер.

Түпбасқа және ерте өмірге, 16331667

Савилл Йоркширдің Батыс Ридингіндегі Торнхилл қаласында, 3-ші баронет сэр Уильям Савилл мен оның әйелі Энн Ковентридің, 1-ші Ковентри бароны және Лорд-канцлер Томас Ковентридің үлкен қызы болып дүниеге келді. Оның әкесі азамат соғысында роялисттер тарапынан көзге түсіп, 1644 жылы қайтыс болды. Савилл сонымен қатар саяси көзқарастарына әсер еткен деп саналатын сэр Уильям Ковентридің және кейіннен оның ең жақын қарсыласы болған лорд Шафтсберидің, сондай-ақ Страффорд графының шөбересі болды. Ол Люпсет және Торнхиллдің сэр Джордж Савилінің (1611 жылы баронеттік шен алған) шөбересі еді. 1643 жылы анасы Шропширдегі әпкесімен бірге тұрғанда ол Шрусбери мектебінде білім алды. Кейін Францияға саяхаттап, Париждегі гугенот академиясында оқыды, Анже мен Орлеанда, Италияда және Нидерландыда болды, сондай-ақ Женевада білім алғаны да айтылады. 1652 жылға қарай Англияға оралды. 1660 жылы Савилл Конвент Парламентіне Понтефракттан депутат болып сайланды, бұл төменгі палатадағы оның жалғыз қатысуы болды. Сол жылы ол Йоркшир графтығының лейтенант орынбасары және Йоркшир милициясындағы жаяу әскер полкінің полковнигі болып тағайындалды.

Саяси мансап, 16681680

Галифакс 1668 жылғы қаңтарда Үштік одақта қалыптасқан французға қарсы саясатты ынталы түрде қолдады. 1672 жылы ол жеке кеңесші болып тағайындалды және Довер шартындағы құпия баптарды білмейтініне сенгенімен, Утрехта XIV Людовик және голландтармен бейбітшілік шарттарын келісу үшін елші ретінде таңдалды. Арлингтон мен Бэкингем (патшаның кеңесшілері) оның келуін күтіп, келіссөздерді оның қолынан алып, оның миссиясын одан әрі кемсітті. Ол шартына қол қойғанымен, Галифакс голландтарға таңылған қатал шарттарға қатысы болмағанын мәлімдеді және осыдан бастап француз мүдделеріне бағыну саясатына және Рим католиктерінің талаптарына қарсы күресті.

Сынақ актісі және католик мәселесі, 16731678

Галифакс 1673 жылы Парламенттің Тест заңын қабылдауға белсенді қатысып, осылайша Джеймстен достығын жоғалтты. 1674 жылы ол "католик діннен бас тартқандарды" қарусыздандыру туралы ұсыныс енгізді және лорд Карлайлдың король отбасының некелерін протестанттармен шектеу туралы ұсынысын қолдады; бірақ ол 1675 жылы лорд Денби ұсынған, лауазымды тұлғалар мен парламент мүшелеріне серттеу ант қабылдауды талап ететін заң жобасына қарсы шықты, "өзінің барлық сөздерінен ажырамас жылдамдықпен, білімімен және әдемілігімен" сөйлеп, анттардың көбеюін қынжырлады, себебі "ешкім есігін ашық қалдырып ұйықтамайды, егер барлық қала ұрлық жасамаймыз деп ант берсе де". Ол енді Денбимен жаман қарым-қатынаста болды, ал сол министрдің есебінен жасаған өткір әзіл оның 1676 жылғы қаңтарда кеңестен шеттелуіне себеп болды. 1675 жылғы қарашада Корольдік қоғамның мүшесі болып сайланды. 1678 жылы ол "Католиктердің қастандықтарын" тергеуге белсенді қатысты, оған шамадан тыс сенген сияқты, бірақ 30 қазан күні 1678 жылы қабылданған, римдік католиктерді Лордтар палатасынан шығару туралы заң жобасына қарсы болды.

Құпия кеңесші, 16791680

1679 жылы Денбинің құрметтен түсуінен кейін Галифакс жаңадан құрылған жеке кеңестің мүшесі болды. Карл бастапқыда "оның тағайындалуына наразы болғанмен", ол тез арада патшаның сүйіктісіне айналды, епископ Гилберт Бернеттің айтуынша, оның жанды және "босқұмар" әңгімесі патша үшін басты тартымдылық болды. Ол Йорк герцогынан және сарайдың жасырын католиктік бейімділіктерінен жиренді, бірақ Лорд Шафтсберидің Джеймстің орнына заңды емес Монмут герцогын тағайындауға жасаған асығыс әрекетін қолдауға бармады. Ол Шафтсберидің ұлттық кеңестердегі ықпалынан қауіптенді және оның жоспарынан тек азаматтық соғыс пен қаос күтеді деп ойлады. Ол Джеймстің мұрагерліктен шеттетілуіне қарсы болды, 1679 жылы граф атанды және қазір мемлекеттік істерді басқаратын "Үштік билік" құрамына кірді. Ол Хабеас Корпус заңының қабылдануына көмектесті. Сэр Уильям Темплдің сөзіне сүйенсек, ол 1680 жылы Лорд Стаффордты өлімге кесуге қарсы дауыс бергенімен, Рим католиктеріне қарсы заңдарды қатаң түрде орындауға тырысты.

"Триммер" 1680 1682 ж.

Галифакстың бүкіл саясаты Шафтсберидің жоспарларын күйрету мақсатымен барлық тараптарды біріктіруге бағытталған еді. Ол Оранж князімен байланыс орнатты, ал корольдің ауруы Джеймсті Брюссельден шақыру қажеттігін тудырды. Монмут Голландияға қайтаруға мәжбүр болды, ал Шафтсбери қызметтен босатылды. Бірақ Галифакс осы уақытқа дейін сәттілікке жеткенімен, Джеймске сарайда жаңа бедел орнату мүмкіндігі берілді. Оның Шотландияға зейнетке шығуы қиындықтармен аяқталды; министрлер «ел партиясының» сенімі мен қолдауын жоғалтты, ал Галифакс осы жылдың соңында шаршап, ауырып, Руффорд аббаттығындағы отбасылық үйіне қайтты. Ол 1680 жылдың қыркүйегінде Лордтар палатасында «Шығарылу туралы» заң жобасы талқыланған кезде қайта оралды. Парламент тарихындағы ең әйгілі дебаттардың бірі болған бұл мәжіліс, сол кездегі ең шешен екі спикер – Галифакс пен оның аралас ағасы Шафтсбери арасындағы ауызша бәсекеге айналды. Оны Лордтар, палата төменгі бөліміндегілер және қатысқан король бақылады. Бұл жеті сағатқа созылды. Галифакс он алты рет сөз сөйледі және, ақырында, заң жобасын қолдаушылардың қаулыларына қарамастан, қарсыласын жеңіп шықты. Заң жобасының 33 дауыспен қабылданбауына барлық тараптар Галифакстың шешендігін себеп деп есептеді. Оның осы әрекеті Уигтердің оған деген адалдығын ащы жаушылыққа айналдырды, палата төменгі бөлімі дереу корольге оны мәңгілікке кеңесшілер қатарынан шығаруды өтінді, ал Джеймске қайта оралуына мүмкіндік берген кез келген игілік регенттік схемасын кейіннен мақұлдауымен жоғалды. Галифакс 1681 жылдың қаңтарында қайтадан Руффордқа кетіп, бірақ Оксфорд парламентіне қатысты, және мамыр айында кенеттен қоғамдық өмірге оралды, бір жыл бойы істердің басты бақылауын өзінде ұстады. Шафтсберидің 2 шілдеде тұтқындалуы оның ықпалымен байланысты болды, бірақ жалпы алғанда, торилердің реакциясы кезінде ол корольге келісім мен салмақтылық саясатын ұсынған сияқты. Ол Джеймстің Шотландиядан оралуына қарсылық көрсетті және осы шақта (қыркүйекте) герцогты Англия шіркеуінің қызметтеріне қатысуға және осылайша барлық қиындықтарды аяқтауға көндіруге әрекеттенді. Ол Оранж князімен қарым-қатынасты жаңартты, ол шілдеде Люксембургке француздық жоспарларына қарсы қолдау іздеу үшін Англияға келді. Галифакстың ықпалы голландтарға Карлдан оның қолдауын ресми түрде алуға мүмкіндік берді; бірақ король француз елшісіне өзінің міндеттемелерін орындауға ниеті жоқ екенін мәлімдеді және Людовикпен тағы бір құпия келісім жасады. 1682 жылы Галифакс Джеймстің Аргилл графына қарсы қудалауына қарсылық көрсетті, бұл герцогта одан әрі ашу тудырды, ал сол жылы Монмут оны ұятқа қалдырғаны үшін дуэльге шақырды.

Саясаттанудан бас тарту, 16821689

Галифакстың қысқа мерзімдік билігі Джеймстің мамыр айында қайта оралуымен аяқталды. Ол бұрынғысынша патшаның құрметіне ие болды және тамыз айында маркиз титулына, ал қазан айында Лорд Приви Мөрінің кеңсесіне тағайындалды. Әкімшілік құрамында болғандықтан, ол қалалық жеңілдіктерге жасалған шабуылға жауапкершілікті бөлісуге тиіс, әсіресе жаңа жарлықтар оның кеңсесінен өтті. 1684 жылғы қаңтарда ол "қала істерін қадағалап, вигтік көзқарастағы адамдарды қуып шығарған" комиссарлардың бірі болды. Ол Алджернон Сидни мен Лорд Расселді құтқаруға батыл, бірақ сәтсіз әрекеттер жасады. "Мистер Галифакс", - деді Тиллотсон кейінгі тергеудегі куәлігінде, "Лорд Расселге шын ниетпен қамқорлық жасады және оларға қолдан келгеннің бәрін жасауға дайын болды". Оларды ісқабылдауға тырысқан Рауш Хаус құйрығы оның саясатына ауыр соққы болды, сондықтан ол оның салдарынан құтылу үшін Монмутпен қауіпті келіссөздер жүргізіп, оны патшамен келісуге тырысты. 1684 жылғы 12 ақпанда ол бұрынғы қарсыласы Лорд Денбиді босатып жіберді. Біраз уақыттан кейін сарайдағы оның беделі қайта жанданды. Чарльз француз жәрдемақысын тоқтатты және Джеймс пен Рочестерден жалықты. Соңғысы, лорд-казначей болғанның орнына, Галифакстың мақалға айналған сөзіне сәйкес, "жоғары лауазымға көтерілді", Кеңес Лорд-президентінің кеңсесіне. Галифакс енді Чарльз бен Оранж принці арасындағы қарым-қатынасты жақсартуға тырысты және бас тарту заңдарын жоюға қарсы болды. 1684 жылғы қарашада кабинетте Жаңа Англия колонияларына жаңа конституция беру мәселесі талқыланғанда, ол ыстықпен "Англияда қолданылатын заңдар ағылшындар тұратын елде де орындалуы керек екеніне еш күмән болмауы керек, ал абсолюттік үкімет заңдармен шектелген және ханзаданың билігін қадағалайтын үкіметтей бақытты да, қауіпсіз де емес" деді, сондай-ақ ол "қажет деп ойлағанда қалтасындағы ақшаны алуға билігі бар патшаның билігінде өмір сүре алмайтынын" мәлімдеді. Осылай айтылған пікірлерге барлық министрлер қарсы болды және Людовик XIV, Джеймс және судья Джордж Джеффрис оны қатты сынады.

Джеймс ІІ-ге қарсылық, 16851688

[[Сурет:Триммердің кейіпкері.jpg|thumb|left|200px|«Триммердің сипаты» кітабының атау парағы, 1685 жылдың басында Халифакс жазған, бірақ 1688 жылдың сәуірінде ғана жарияланған. Атау парағында кітапты жақында қайтыс болған сэр Уильям Ковентри жазған деп көрсетілген, бірақ кітаптың нағыз авторы – Халифакс. Ол Вестминстер аббаттығындағы VII Генрих ғибадатханасында жерленген.]

Отбасы

Галифакс екі рет үйленген. 1656 жылы ол Генри Спенсердің қызы, Сандерлендтің 1-ші графы Леди Дороти Спенсерге және оның әйелі Дороти Сидниге ("Сахарисса") үйленді, нәтижесінде Леди Энн Савилл (1663 – шамамен 1690 жылдың қаңтары) және Вильям Савилл, 2-ші маркиз Галифакс (1665 – 31 тамыз 1700) дүниеге келді. Дороти Спенсермен некелесуі арқылы ол лорд Сандерлендтің қайын інісі болды; отбасылық байланысқа қарамастан, екі адам өмір бойы ащы саяси қарсыластар болды. Дороти 1670 жылы қайтыс болды, ал 1672 жылы ол Уильям Пьерпонттың қызы Гертруда Пьерпонтқа қайта үйленді. Олардың бір қызы, Честерфилд графесі болды, ол әкесінің зиялы қабілеттерінің көп бөлігін мұра еткендей көрінеді. Гертруда одан аман қалды. Оның үлкен ұлы Генри Савиль, лорд Элланд, төрт жылдық келіссөздерден кейін француз гугеноты Эстер де ла Тур дю Пиннің қызына, маркиза де Гувернеге үйленді. Оның құдайы 25 000 фунт стерлинг болды, бірақ Генри көп ұзамай қайтыс болды. Оның мұрагері екінші ұлы Уильям болды. Соңғысының 1700 жылдың тамызында еркек баласы болмағандықтан қайтысымен бірге, титулы жойылды, ал барондық атағы Люпсеттің Савильдеріне өтті, Савиль отбасының еркек желісі 1784 жылы 8-ші барон сэр Джордж Савиль тұлғасында аяқталды. Версальдегі британдық елші Генри Савиль, 1687 жылы үйленбеген күйінде қайтыс болды, ол бірінші маркиздің кіші інісі болды. Галифакс әдетте ақын Генри Кэридің заңды емес ұлы деп есептеледі.

"Триммер"

Галифакстың сол кездегі қоғамдық пікірге, әрі шешен, әрі жазушы ретінде тигізген ықпалы, бәлкім, теңдесіз болды. Оның зиялы қабілеттері, жоғары мінезі, мәдениеттілігі, көңілділігі және сатирикалық юморы замандастарына зор әсер етті, ал оның көптеген өткір сөздері жазылып қалды. Өзінің мансабының барысында партиялардан қашықтап, екі үлкен топтың ешқайсысымен тұрақты немесе үздіксіз әрекет етпеді, ал олардың үміттері іске аспай жатқанда олардың ісін тастап, екеуін де ашуландырды. Олар үшін ол әлсіз, тұрақсыз, сенімсіз көрінді. Бірақ оның саяси әрекетіне ең басты ықпал еткен принцип – келісімге келу қағидасы, екі партияның да қағидаларынан түбегейлі өзгеше болды, сондықтан вигтерге немесе торилерге деген көзқарасы қажеттілік бойынша үнемі өзгеріп отырды. Осылайша, Галифакс Карл билікте болғанда қолдаған регенттік жобасына, революция кезінде толық сеніммен қарсы шықты. Ол өзіне «орта жолшыл» (тұзғылт) рөлін қабылдады, өйткені ол басқалар қайықты бір жаққа немесе екінші жаққа қауіпті түрде иілтіріп бағуға тырысқанда, оны тұрақты ұстауға ұмтылды; және ол өзінің трактатын мынадай мәлімдемелермен аяқтады: «Біздің климатымыз – адамдар пісірілетін және басқалары тоңған жерлер арасындағы орта жолшыл; біздің шіркеуіміз – фанатикалық көріністердің құлшынысы мен католик армандарының жалқау беймәлімдігі арасындағы орта жолшыл; біздің заңдарымыз – шексіз биліктің артық өкіметі мен шектеусіз еркіндіктің шамадан тыс кеңдігі арасындағы орта жолшыл; нағыз ізгілік әрқашан орта жолшыл деп есептелді және оның орны екі шектің арасында; тіпті Құдай Тағаланың Өзі де Оның екі ұлы қасиеті – Мейірімділігі мен Әділдігі арасында бөлінген. Мұндай компанияда біздің орта жолшылымыз өзінің атына ұялмайды…».

Зияткерлік

Галифакс оқу, жазу және арифметиканы барлық адамға мемлекеттік қаражат есебінен үйрету қажет деп сенді. Колониялардың ана елмен конституциялық қатынастары туралы оның пікірлері, бұрын айтылғандай, оның замандастарының көзқарастарына толыққанды қарсы келді. Оның саяси теоретик ретіндегі қабілетін мойындап, бірақ оны іс жүзіндегі саясаткерлік қасиеттерден айыратын пікірге берік негіз жоқ. Шындығында, оның саяси идеялары зор моральдық немесе философиялық принциптерге негізделген, олар көбінесе Эдмунд Берктің кең көріністерін еске түсіреді және кейде оларды болжайды. Сонымен қатар, олар ағылшын мемлекеттік басқаруына тән дәл сол практикалық қасиеттермен сіңген және нақты жағдайларға қолдануға әрқашан дайын болған. Ол абстрактілі саяси догмаларға құмар емес еді, бірақ "адамдар белгілі бір деңгейде еркіндікте өмір сүруі керек" және шектеулі монархиялық және аристократиялық үкімет өз елі үшін ең қолайлы деп ойлаудан ары аспады. "Теңіздегі жаңа үлгінің жобасының дәйектемісінде" ол былай деп жазды: "Жағдайлар енуі керек және біз үкім шығаратын мәселенің бір бөлігі болуы керек; нақты шешімдер әрқашан қауіпті, әсіресе саясатта". Ол тек кітапханада отырып, ойға шомылған ғалым емес еді. Онда "әдебиетті адамдарды әлемде пайдасыз ететін шешімсіздік" болған жоқ. Оның ақыл-ойының үнемі қарама-қайшылыққа ұмтылуы және пікірлерді теңестіруі іс-қимыл кезінде салдарға әкелмеді – ол жауапкершіліктен қашқан жоқ және ешқандай жағдайда батылдық танытпады. Ол дағдарыстық кезеңдерде өзін ұлы басшы ретінде көрсетті. Ол қоғамдық өмірге оралып, "Шығару туралы" заң жобасын жеңді. Даңқты революция кезінде Галифакс үкіметтің бағын алып, қоғамдық қауіпсіздікті сақтады. Вильяммен ынтымақтастықта сәтсіздікке ұшырағаны өкінішті, бірақ бұл мәселеге жеткілікті назар аударылмады. Партиялық үкімет "Шығару туралы" заң жобасы бойынша күрес кезінде пайда болды және саясатқа жаңа элемент беймәлім түрде енгізілді, оның мәні мен маңыздылығы түсініксіз немесе күдік тудырмады. Галифакс партияны үнемі елемеді және қанағаттандырмады, ал енді ол кек алды. Уигтер де, торилер де оны жек көріп, ешкім қорғамады, патшаның құрметі мен оның өзінің ерекше қабілеттері парламентте оған жасалған тұрақты және күшті шабуылдарға төтеп беруге жеткіліксіз болды, ол басым күшке мойын бұйырды. Шындығында, ол ағылшын саяси өмірінде партиялық үкіметтің қажеттілігіне көз жеткізген сияқты, өйткені ол сайлаушыларды "партияға адал" адамдарға қарсы ескертетін болса да, соңғы сөзінде былай деді: "Егер екі партия болса, адам өзі ұнатпаған, бірақ тұтастай алғанда мақұлдамайтын партияға жабысуы керек; өйткені ол өзін бір немесе екінші партияға жатқызбаса, ол екеуінің де шабуылына ұшыраған артта қалған адам ретінде қаралады. . Осылай ойлағандар бақытты".

Кейіпкер

Лорд Галифакстың жеке өмірі оның қоғамдық қызметімен үйлесімді болды. Ол Маколей сипаттаған "зиярат етуге құмар" адамға мүлдем ұқсамайтын. Керісінше, ол өзіне құмарлық жасаудан аулақ болды; оның өмір салты лайықты және қарапайым болды, ал киімі әдеттегідей қарапайым еді. Ол мейірімді әке және күйеу болды. "Оның жүрегі", - дейді Бернет, - "отбасын өркендетуге зор құлшыныспен толы болды" – тіпті өлім төсегінде де оның соңғы алаңы ұлы Лорд Элландты қайтадан үйлендіріп, әулетін жалғастыру болды; және оның көптеген лауазымдарды қабылдауының себебі осы болуы мүмкін, өйткені ол өзі философиялық бейжайлық танытқан. Ол өзінің мансабының барсынан құрметті тәуелсіздік көрсетті. Замандастарының тіпті көрнекті тұлғалары пара алуға құмар болған кезде Галифакс сыбайлас жемқорлыққа төзбейтін адам ретінде танымал болды; алауыздықтардың аса қатыгез болған кезінде ол өшпенділікке бой алдырмады. "Мен оның саясаты ғана емес, мінезіне де қарап, одан дайын кешіруші адамды көрген емеспін", - дейді Джон Рересби. Көптеген адамдар оның жеке сүйкімділігі мен көңілділігіне бейжай қала алмады. Ол әсіресе жылдам жауап беру, "тамаша абсурд" және табиғи юмор жасаумен ерекшеленді. Евлин оны саяси өмірге енген жас кезінде "зейінді, бірақ сәл тым шапшаң және батыл" деп сипаттады. Бұл қасиеті уақыт өте келе өзгере қоймады, өмір бойы сақталды. Ол Сиамдық миссионерлерді қысымға алудан бастап, тақ мұрагерін сынауға және мұрагерлік монархияны мазақ етуге дейін әзіл-қалжың жасауын тоқтата алмады. Оның керемет парадокстары, өткір және көбінесе дінсіз эпиграммалары ауыр мінезді адамдар тарапынан оның нағыз пікірлері және атеизмнің белгісі ретінде қабылдады. Ол соңғы айыптаманы жоққа шығарып, Бернетке "иманды христиан" екенін, бірақ ол страус сияқты темірді қорыта алмайтынын және дін қызметкерлері әлемге таңуға тырысқан барлық нәрсені жұта алмайтынын айтты. В. Х. Ауден мен Луи Кроненбергер редакциялаған "Викингтердің афоризмдер кітабында" Галифаксқа (60) қатысты жазбалар ағылшын тіліндегі Самюэл Джонсоннан басқа ешбір автордан көптеп кездеспейді.

Жазбалар

Галифакстің сөздері сақталмаған, сондықтан оның осыған байланысты жазған саяси жазбалары одан да құндырақ. "Триммердің мінезі" (1684 немесе 1685) – оның ең жосқарлы туындысы, патшаға кеңес ретінде және оның жеке пікірлерінің манифесі ретінде жазылған. Онда ол сол кездегі саяси мәселелерді және оларды шешудің жалпы принциптерін талқылайды. Ол Тест заңын қолдайды және Кешірімге қарсы болғанымен, Рим католиктеріне қарсы жазалау заңдарын парламенттің жоюына қарсы емес. Сыртқы саясатқа көшкенде, ол Францияның күшейіп бара жатқан күшіне және Англияның беделсіздігіне үлкен қорқынышпен қарайды, "Гүлдер уланып, түсін өзгерткенде, лилиялар жеңіске жетіп, салыстыруда мақтанады" деп ашуланып айқайлайды. Бұл – ағымдағы саяси жағдай мен оның талаптарының шеберлікпен және толыққанды жиынтығы; ал ол еркіндік сияқты тақырыптарды қарастырғанда немесе конституциядағы бостандық пен үкімет арасындағы тепе-теңдік туралы пікір білдіргенде, Болингброк пен Берктің саяси идеализмі деңгейіне көтеріледі. "Шарль II патшасының мінезі", оның бұрынғы корольдің суретімен салыстырғанда, әдеби тұрғысынан оның ең тамаша жазбаларының бірі болып табылады. Сэр Джеймс Маккинтош оның танымал "Диссидентке хаты" (1687) саяси памфлет ретінде теңдесі жоқ деп санады. "Ханшайымның Жаңа жылдық сыйы: немесе Қызына кеңес" (1688) оның қызы Елизаветаға, кейіннен атақты 4-ші Честерфилд графының анасына қатысты. "Эквиваленттің анатомиясы" (1688) еңбегінде ол сынақ және жазалау заңдарын жою шартымен, бекітілген шіркеудің пайдасына "мұңғысыз жарлық" беру туралы ұсынысты өткір зиялылығымен және талдау қабілетімен қарастырады. "Мемлекеттік мақсаттар" (1692 шамасында) жарық көрді. "Теңіздегі жаңа үлгінің жобасы" (шамамен 1694), фрагмент болғанымен, оның ең қызықты және ерекше жазбаларының бірі. Ол теңіз күштерін теңіздік тұрғысынан ғана емес, сонымен қатар конституцияның жалпы аспектісінде қарастырады, оның мәнін зерттейді және оның жасанды құрылым емес, табиғи мінездің өсуі мен нәтижесі екенін көрсетеді. Оның қайтысынан кейін оның еңбектерінің көптеген басылымдары жарық көрді, соның ішінде Х.С. Фокскрофтың "Өмір және хаттар" еңбегі. Марк Н. Браунның соңғы басылымы "Галифакс графы Джордж Савилдің еңбектері" деп аталады, 3 томдық, Оксфорд, Кларендон Пресс, 1989. 1969 жылы "Pelican Classics" сериясы үшін Дж.П. Кеньон редакциялаған кітап жарық көрді, бірақ қазір ол басылымнан түсірілді.