Жорж Горинг: Англия сардары және саяхатшы (1585-1663)
George Goring, 1st Earl of Norwich
Джордж Горинг – ағылшын сардары, саяхатшы (1585-1663). Парламент мүшесі, Норвич графы атанды. Өмірі, мансабы және король Карл I кезеңіндегі рөлі туралы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Англия солдаты (1585–1663)
English soldier (1585–1663)
Джордж Горинг, Норвичтің 1-ші графы (28 сәуір 1585 – 6 қаңтар 1663) – 1621 және 1628 жылдар аралығында Парламент палатасында отырған ағылшын солдаты және саясаткері, кейіннен пэрлік дәрежесіне көтерілген.
George Goring, 1st Earl of Norwich (28 April 1585 – 6 January 1663) was an English soldier and politician who sat in the House of Commons between 1621 and 1628 when he was raised to the peerage.
Өмірбаян
Горинг – Герстпиерпойнт пен Овингдиннің Джордж Горингінің ұлы, Суссекс, және оның әйелі Энн Денни, Норвичтің 1-ші графы Эдвард Деннидің қарындасы. Ол 1600 жылы Кембридждегі Сидни Сассекс колледжіне қабылданды, содан кейін Фландрияда біраз уақыт өткізген болуы мүмкін. 1608 жылы ол рыцарь атағын алды, сарайда үлкен құрметке ие болды және король Карл I-нің табысты сыртқы саясаты мен берген монополияларынан пайда көріп, байлық жинады. 1621 жылы ол Льюес округінен Парламент депутаты болып сайланды. 1623 жылы маршалдық қызметке тағайындалды. Ол 1624, 1625, 1626 және 1628 жылдары Льюестен қайтадан депутат болып сайланды. Осылайша ол 1648 жылғы Екінші азаматтық соғысқа белсенді қатысу мүмкіндігіне ие болды. Ол Кент графтығының жасақтарына қолбасшылық етті, оларды Фэрфакс Мейдстоун және басқа да жерлерде таратты, ал Колчестерде қарсыластарына толыққанды бас июға мәжбүр болды. Норвичтің, себепсіздік анық болғаннан кейін де, және қала тұрғындары оны бас иіп, аман қалсын деп өтінген кезде, бас беруден бас тартуы соғыс заңдарына қайшы деп есептелді. Оның екі командирі қоршаудан кейін осы іске қатысқандары үшін жазаланды. 1648 жылдың қараша айында Норвичтің Палаталар палатасының шешімімен елден қуылды, бірақ келесі айда бұл шешім күшін жойды. Келесі жылдың басында Джон Брэдшоу басқарған сот құрылып, Норвич, Гамильтон герцогы, Лорд Капель, Голландия графы және сэр Джон Оуэн сотталды. Әрқайсысы 1649 жылдың 6 наурызында өлім жазасына кесілді, бірақ парламентке рақым сұрап петициялар ұсынылды, және спикердің шешімді дауысымен Норвичтің өмірі сақталды. 1649 жылдың мамыр айында түрмеден босатылғаннан кейін ол тез арада Карл II-нің эмиграциядағы сарайына қосылды, ол оны Лотарингия герцогымен жемісті емес келіссөздер жүргізуге тартты. Ол корольдік гвардияның капитаны болды, ал корольге қызмет еткені үшін жұмсаған байлығы немесе жоғалтқан табысы ескеріліп, оған жылына 2000 фунт көлемінде зейнетақы тағайындалды. Норвич 1663 жылдың 6 қаңтарында Брентфордта қайтыс болды.
Goring was the son of George Goring of Hurstpierpoint and Ovingdean, Sussex, and his wife Anne Denny, sister of Edward Denny, 1st Earl of Norwich. He matriculated from Sidney Sussex College, Cambridge in 1600, and may subsequently have spent some time in Flanders. He was knighted in 1608, became a favourite at court and benefitted from successful overseas policy and monopolies granted by King Charles I. In 1621 he was elected Member of Parliament for Lewes. He was made Knight Marshal in 1623. He was re elected MP for Lewes in, 1624, 1625, 1626 and 1628. ]]Thus he was able to take a prominent part in the Second Civil War of 1648. He commanded the Kentish levies, which Fairfax dispersed at Maidstone and elsewhere and was forced to surrender unconditionally at Colchester. Norwich's refusal to surrender, even after the cause was known to be hopeless and the people of the town begged him to surrender, was considered to be against the rules of war. Two of his commanders were executed after the siege for their part in it. Norwich was condemned to exile in November 1648 by a vote of the House of Commons, but the next month the vote was annulled. Early in the next year a court formed under John Bradshaw and tried: Norwich, the Duke of Hamilton, Lord Capel, the Earl of Holland and Sir John Owen. Each received a death sentence on 6 March 1649, but petitions for mercy were presented to parliament, and Norwich's life was spared by the Speaker's casting vote. Shortly after his liberation from prison in May 1649, he joined the exiled court of Charles II who employed him in fruitless negotiations with the duke of Lorraine. He became captain of the king's guard at the Restoration, and in consideration of the fortune he had spent or income he had foregone in the king's service a pension of 2000 pounds per year was granted him. Norwich died at Brentford on 6 January 1663.