Кіріспе
Кубалық композитор және музыкант джаз трубашысы және композиторы Артуро "Чико" О'Фаррилл (28 қазан 1921 жыл - 27 маусым 2001 жыл) - латын тіліндегі шығармашылығымен, атап айтқанда, афрокубалық джаз немесе "Кубоп" арқылы танымал болған кубалық композитор, аранжировщик және дирижер. Ол сонымен қатар дәстүрлі джаз шығармаларын және тіпті симфониялық шығармаларды жазды. Кубаның аристократиялық отбасында туылған ол карьерасының басында керней ойнаған. Ол Мачито үшін шығармалар жазды (Афро-кубалық сюита Чарли Паркермен, 1950) және Бенни Гудманның Бибоп оркестрі ("Undercurrent Blues"), және Диззи Гиллеспи мен Стэн Кентон үшін басқалар арасында аранжировка жасады. 1990 жылдары О'Фаррилл Нью-Йорктегі Birdland түнгі клубында тұратын үлкен топты басқарды. Чиконың ұлы, пианист Артуро О'Фаррилл, ақырында топты қолға алды.
the jazz trumpeter and composer
Arturo "Chico" O'Farrill (October 28, 1921 – June 27, 2001) was a Cuban composer, arranger, and conductor, best known for his work in the Latin idiom, specifically Afro Cuban jazz or "Cubop", although he also composed traditional jazz pieces and even symphonic works. Born to an aristocratic Cuban family, he played the trumpet early in his career. He composed works for Machito (Afro Cuban suite with Charlie Parker, 1950) and Benny Goodman's Bebop Orchestra ("Undercurrent Blues"), and arranged for Dizzy Gillespie and Stan Kenton, among others. In the 1990s, O'Farrill led a big band that took up residence at New York's Birdland nightclub. Chico's son, pianist Arturo O'Farrill, eventually took over the band.
Өмірбаян
О'Фаррил Кубаның Гавана қаласында дүниеге келген. Бірақ ол мұны білгенше джаз музыкасына құмарланып, соған ұмтылды. Флоридадағы әскери мектепте оқыған кезінде биг-бенд джазын тауып алады, онда ол алғаш рет керней ойнауды үйренді. Гаванаға оралғаннан кейін Гавана консерваториясында Феликс Геррероның классикалық музыкасын оқып, жергілікті түнгі клубтарда Исидро Перес және Армандо Ромеу сияқты тұлғалармен ойнай бастады. 1948 жылы Нью-Йоркке көшіп, Джульярд мектебінде Стефан Вольпе, Бернард Вагнеар және басқалармен классикалық музыканы оқыды және бос уақытында джаз сахнасын қолдай бастады. Нью-Йоркке көшіп келгеннен кейін көп ұзамай ол Бенни Гудманның аранжировкасы ретінде жұмыс істей бастады және "Undercurrent Blues" жазды. Осы кезде оның лақап аты пайда болды: Гудман өзінің атын айтуда қиындық көріп, оны "Чико" деп атай бастады. Бұл О'Фарриллдің жалпы композициялық стилін көрсетеді: ол джазда латын тілінің ерекшеліктерімен байланысты, бірақ оның шығармалары әдетте мелодия мен гармонияда американдық биг-бенд джазына жақын және көбінесе ырғақта кубалық музыканы қамтиды. Шынында да, джаз тобының ырғақ бөлімдеріне клавесті алғаш рет енгізген Чико О'Фаррилл. Консерваторияда, алдымен Гавана консерваториясында, содан кейін Джульярд мектебінде алған қатаң білімінің арқасында О'Фаррил өте қатаң, тығыз ұйымдастырылған стильде композиция жасаған. Оның шығармалары өте егжей-тегжейлі құрастырылған, импровизация көптеген джаз стильдерінің белгісі болса да, оның шығармаларында аз қолданылады; Бен Ратлифф, The New York Times үшін жазған, оның жұмысын "кинолық" деп сипаттап, музыка "қырлы және аз мүмкіндік береді" дейді. О'Фарриллдің стилі балалық шағында естіген кубалық музыканың, мектепте сүйіп қалған джаз музыкасының және консерваторияларда оқыған еуропалық классикалық музыканың бірігуі ретінде сипатталады. Тіпті атау ғана осы үш элементтің қосылуына сілтеме жасайды, ал бірнеше қозғалыс латын тілінің музыкасынан (Canción, Mambo, Rhumba Abierta) шабыт алса, басқалары көбірек джаздан (6/8, Jazz) шабыт алған және барлығы Еуропалық сюитаның реттелген нысанында біріктірілген. О'Фаррилл бұл шығарма туралы былай дейді: "Мен ешқашан Куба музыкасының маманы болған емеспін. Мысалы, мен бұл сюитада тек инстинктивті түрде істедім [ ] Олар маған "Сюита жаз, Чико", [сондай-ақ] мен тек өзімнің ең жақсы түсінігім бойынша жаздым, менің джаз сезімталдықтарымды [sic] көп уақытты басшылыққа аламын ".
Сыни қабылдау
Тодд Баркан, О'Фарриллдің менеджері және рекордтық продюсері 90-шы жылдардағы оралуынан бастап, өзінің некрологында О'Фарриллдің "өз үлесіне ризашылық білдіргенін" атап өтті. 90-шы жылдары оның шығармаларына қызығушылық 90 жылдары ол қайтадан жазбаларға кіріскенде, ол осы уақытқа дейін көрген барлық нәрседен асып түсті ". 1990 жылдардан бұрынғы О'Фарриллдің шығармалары туралы бірнеше жарқын жазбалар бар, бірақ Питер Уотрус 1998 жылы О'Фарриллдің ескі шығармаларын (атап айтқанда, Диззи Гиллеспи үшін жазылған Мантека сюитасы мен Афро-кубалық джаз сюитасы) қамтитын афро-кубалық джаз концертіне шолу жазды. Нью-Йорк Таймс газеті О'Фарриллді "жаздың ұлы мәдени аудармашыларының бірі ретінде тұратын дарынды музыкант" деп атайды, концертті "[оның] дарындылығын дәлелдейтін" деп мақтады. Ол ертеректе өмірінде көрнекі есімдерді құрастыру және реттеуде көшбасшы фигура болғанмен, оның тобы осы кезеңге дейін елеулі атаққа қол жеткізе алмады.