Кіріспе
Жаудың күшін тікелей бағыттауға әскери қабілеттілік Атыс күші - жаудың күшін тікелей бағыттауға әскери қабілеттілік. (Оны қару жүйесіндегі атыс механизмінің циклдерін сипаттайтын атыс жылдамдығы ұғымымен шатастыруға болмайды.) Оқ-жарақ күшiне барлық қару-жарақтар жатады. Бұл ұғым, әдетте, қазіргі заманғы соғыс жүргізудің үш негізгі қағидаларының бірі ретінде оқытылады, онда жау күштерін жою немесе жауынгерлік операциялардың нәтижесінде күшті жеткілікті және артықшылықпен күшті қолдану арқылы күресуге деген ерік-жігерін жоққа шығару. Өрт күші ғасырлар бойы қашықтықтан қолданылатын шабуыл күшін білдіреді, сондықтан бір-бірімен жақын алыстан күресуге қарағанда қашықтықтан қаруды қамтиды. Оқ-жарақ күші жау күштерін оларды толықтай жеңуге немесе жалғастыруға деген ерік-жігерін жоғалтуға болатын қашықтықта ұстауға арналған. Теңіз артиллериясы саласында кең жақтың салмағы ұзақ уақыт бойы әскери кеменің атыс қуатының көрсеткіші ретінде қолданылған.
Firepower is the military capability to direct force at an enemy. (It is not to be confused with the concept of rate of fire, which describes the cycling of the firing mechanism in a weapon system.) Firepower involves the whole range of potential weapons. The concept is generally taught as one of the three key principles of modern warfare wherein the enemy forces are destroyed or have their will to fight negated by sufficient and preferably overwhelming use of force as a result of combat operations. Through the ages firepower has come to mean offensive power applied from a distance, thus involving ranged weapons as opposed to one on one close quarters combat. Firepower is thus something employed to keep enemy forces at a range where they can be defeated in detail or sapped of the will to continue. In the field of naval artillery, the weight of a broadside was long used as a figure of merit of a warship's firepower.
Тарих
Соғыстың ең ертедегі түрі деп аталатын атыс күші ежелгі әскерлердің сапқыштары (анық мысал ретінде Дәуіттің Киелі кітаптағы оқиғасы) және садақшылар. Ақырында, қорқынышты ғұндар жау әскерлеріне жебелерді шашу үшін құрама садақ пен жеңіл ат әскерінің тактикасын қолданды. Бұл тактика Ұлыбританияда да аз қозғалмалы түрде пайда болды, оның әйгілі ұзын садақшылары, орта ғасырлардағы жүз жылдық соғыс деп аталатын түрлі англо-француздық қақтығыстар кезінде қолданылған. Кресси шайқасы көбінесе батыста "оқ-жарақ күшінің дәуірі" басталды деп саналады, онда зымыран қарулары шағын күшке бір жауды жеңіске жетуге мүмкіндік берді. Агинкур шайқасында атыс күші кейінірек ұқсас түрде әсерлі әсерге ие болды.
Кейінгі үлгілері
Атыс қаруын пайдаланғаннан бері үлкен және кіші әскери бөлімдердің атыс күші тұрақты түрде өсті, техникалық жетістіктер, кейбір ерекшеліктермен, бекіністің тиімділігін төмендетті. Мұндай жақсартулар 19-ғасырдың ортасы мен аяғында жаяу әскердің тығыз тәртіпті құрастыруын пайдасыз етті, ал 20-ғасырдың басында автоматтарды қолдану алдыңғы шабуылдарды болдырмады. Әскери киімдер әуесқойлықтан әуесқойлыққа ауысты, жауынгерлерді отын қуатының артуына байланысты көрінбей қалды. Теңізде кемелердің артиллериясы жақсарып, олжалық экипаждарды қолдану тоқтатылды, ал әскери авиация қатты броньды соғыс кемелерін жойды. Әскери мақсаттарға жету үшін атыс күшін қолдану әскери ойдың немесе ілімдердің бірнеше қарама-қайшылықты мектептерінің бірі болды. Вими қырқасының шайқасында одақтастардың жеңісіне көмектесу үшін көп артиллерия қолданылды, бірақ қоршау қаруы технологиясының күрт жақсаруы шағын жаяу әскердің тактикасымен қатар барды. Operation Desert Storm 2003 жылы Иракқа шабуыл жасағаны сияқты жаппай атыс күштеріне сүйенді, бірақ атыс күші шағын бөлімшелерді даярлаудың жетістіктерімен біріктірілді. M249 SAW сияқты кіші қарулар отряд деңгейінде салыстырмалы түрде жақын жерде (1000-300 ярд ішінде) өте үлкен ату көлемін қамтамасыз ету үшін қолданылған. Бұл идеяның мақсаты - жауды қозғалмайтын етіп, олардың әрекет ету қабілетін төмендетеді. Сонымен қатар, M79 сияқты гранаталар, әсіресе M203 немесе M320 сияқты шабуылға арналған мылтықтар, бірліктерді пропорционал емес мөлшерде атыс қуатымен қамтамасыз ету үшін қолданылады. Бұл қарулар бірлік саны жағынан аз болған жағдайда және дәл осындай жабдықталмаған күштердің шабуылы кезінде сияқты, тез арада оттық басымдықпен жауап беруі қажет болған жағдайларда пайдалы.