Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Acrantophis dumerili жыланның түрі, әдетте Dumeril's boa деп аталады,
Species of snake
Acrantophis dumerili, commonly known as Dumeril's boa,
Этимология
Дюмерили деген атау француз герпетологы Андре Мари Констан Дюмерильдің құрметіне берілген.
The specific name, dumerili, is in honor of French herpetologist André Marie Constant Duméril.
Сипаттама
А. dumerili ересектері әдетте жалпы ұзындығы 6,5 футқа (2 м) дейін өседі (құйрығын қоса алғанда), ең үлкені 8 фут, 6 дюйм (259 см). Түс үлгісі сұр қоңыр түстес жер түсіне қараңғы дақтарды қосады, бұл олардың туған мекенінің орман төбесіндегі жапырақ шөгіндісіне қарсы тиімді камуфляж жасайды.
Adults of A. dumerili usually grow to 6.5 feet (2 m) in total length (including tail) with the maximum reported to be 8 foot, 6 inches (259 cm). Males usually have longer skinnier tails, while females tend to be larger overall. The color pattern consists of a gray brown ground color with darker patches, forming an effective camouflage against the leaf litter of the forest floor of their native habitat.
Таралуы және мекендейтін ортасы
А. dumerili Мадагаскарда кездеседі. Бастапқы сипаттамада берілген типтік жер "Amérique mérid. ? ", кейіннен "?" деп берілген. Жаңыл (1863) Түрдің соңғы бағасы 2011 жылы берілген. Ормандарды жою мен адам тарапынан қуғын-сүргіннің салдарынан бұл өсімдікке қауіп төніп тұр. Кей жерлерде олар қорқынышты болып келеді, көбінесе көзге түскенде өлтіріледі. Кейбір жергілікті аңыздар жылан терісіне салынған тайпалардың ар-ұждандары туралы әңгімелейді, өйткені жыландардың бүйіріндегі беттер үлгілері түсіндіріледі, оларды діни тұрғыдан қасиетті етеді және сондықтан кейбір мәдениеттер үшін қауіпті емес.
A. dumerili is found on Madagascar. The type locality given in the original description is "Amérique mérid. ? ", which is later given as "?" by Jan (1863). The species was last assessed in 2011. It is threatened by deforestation and human persecution. In some areas it is feared and often killed on sight. Although some native lore would relate stories of the souls of the tribes ancestors being in the snake skins, because patterns of faces on the sides of the snakes are interpreted, making them religiously sacred and therefore not dangerous to some cultures.
Тамақтандыру
А. dumerili тамақтануы құстар, кеміргіштер және кіші сүтқоректілер, соның ішінде жас лемурлар сияқты кіші жануарлардан тұрады. Сондай-ақ, ол басқа жыландарға да жем болады.
The diet of A. dumerili consists of small animals, such as birds, lizards, and small mammals, including juvenile lemurs. It is also known to prey on other snakes.
Көбею
А. dumerili жыныстық жетілуіне 3 - 5 жаста жетеді. Еркектерде анальдық шұңқырлар бар, олар сүйіспеншілікке арналған. Жұптасу кезеңі наурыз бен мамыр аралығында өтеді, ал жас балапандар 6 - 8 айдан кейін дүниеге келеді. Жұмыртқадан тіршілік ететін әйелдер 628 ұрғашы туады. Жаңа туған нәрестелердің ұзындығы 30-46 см.
In A. dumerili sexual maturity is reached within 3 to 5 years of age. Males have anal spurs, which are used in courtship. The mating season is March through May, and the young are born some 6 to 8 months later. Ovoviviparous, females give birth to a litters of 6 28. Neonates are 12 18 inches (30–46 cm) long.
Тұтқындық
Бір кезде Мадагаскардан көп мөлшерде экспортталған А. dumerili саудасы қатты шектелді. Алайда тұтқында бұл түр өте көп тарайды, ал тұтқында өсірілген адамдарды экзотикалық үй жануарлары саудасынан табу оңай. Оның көлемі үлкен констрикторлармен тәжірибелі адамға қолайлы болса да, ол әдеттегідей иілгіш және секілді секілділермен тамақтанады. Ең бастысы, ол жиі стресске ұшырайды, бұл кейде тамақ ішуді тоқтатуға немесе басқа да денсаулық мәселелеріне әкелуі мүмкін.
Once exported from Madagascar in great numbers, trade in A. dumerili has since been heavily restricted. The species is, however, quite prolific in captivity, and captive bred individuals are easy to find in the exotic pet trade. Though its size makes it more suited to someone experienced with large constrictors, it has a typically docile nature, and readily feeds on rats. The main concern is that it is prone to stress, which can sometimes cause it to stop eating or can contribute to other health issues.