Кіріспе
Владимир Петрович Ветчинкин (Владимир Петрович Ветчинкин) (29 маусым 1888 жыл, 6 наурыз 1950 жыл) - совет ғалымы, аэродинамика, аэронавтика және жел энергиясы саласындағы ғалым, Техника ғылымдарының докторы (1927), РСФСР-дің құрметті ғылым қызметкері (1946).
Өмірбаян
Владимир Петрович орыс әскери офицерінің ұлы болып, Кутнода (ол кезде Польшаның ресейлік бөлімінде) дүниеге келді. Ветчинкин 1915 жылы Мәскеу жоғары техникалық мектебін (МВТУ) бітірген, Николай Жуковскийдің сүйікті оқушысы және оның мұрагері ретінде қаралған. 1913 жылы олар ұшақ пропеллерінің вихрелік жайма теориясын жасады. 1916 жылы Ветчинкин мен Жуковский Мәскеу жоғары техникалық мектебінің жел туннелі зертханасында авиациялық есептеу және сынақ бюросын құрды, ал 1918 жылы Жуковский орталық аэродинамика институтын (ЦАГИ) құруға көмектесті. 1923 жылы Жуковский атындағы Әуе күштері академиясының профессоры болды. 1914 жылы Ветчинкин Анатолий Георгиевич Уфимцевпен электр энергиясын өндіруге арналған жоғары өнімді жел желдік диірмендермен жұмыс істей бастады. Жуковский осы күш-жігерді қолдау үшін TsAGI-де жел моторларының жаңа бөлімін құрды. Олар 1929 жылы Курск қаласында 8 киловаттты эксперименттік жел генераторын құрды. Желде тынығуы кезінде энергияны сақтау үшін ол вакуумдық камерада орналасқан 360 килограммдық серпіліс дөңгелегін қолданды. 1921-1925 жылдары Ветчинкин зымыран теориясы мен ғарышқа ұшу туралы дәріс оқыды және эллипстік орбиталар бойынша планетааралық ұшудың дұрыс теориясын ұсынған алғашқы адам болды (әдетте бұл идея Уолтер Хоманға тиесілі). Ол планетааралық саяхатты зерттеу қоғамының мүшесі болды. 1925-1927 жылдары ол зымырандық зымырандар мен реактивті ұшақтардың проблемалары бойынша жұмыс істеді және RNII (Жеттік қозғалтқыштың ғылыми-зерттеу институты) қызметіне қатысты. Ветчинкин ракеталық техниканың ізашары Юрий Кондратьюктың негізгі қолдаушысы болды және оның жұмысын жариялауға көмектесті. 1950 жылы Мәскеуде қайтыс болды. Айдың артқы жағындағы Ветчинкин кратеріне оның есімі берілген.