Кіріспе
Британдық джаз тобының жетекшісі және биші Кенрик Реджинальд Хиджманс Джонсон (10 қыркүйек 1914 жыл 8 наурыз 1941 жыл), Кен "Снейкшипс" Джонсон деп аталатын, свинг тобының жетекшісі және биші болды. Ол Лондондағы Кафе де Парижде өнер көрсеткен кезде қайтыс болғанға дейін 1930 және 1940 жылдардың басында британдық қара музыканың жетекші тұлғасы болды. Ол Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде жарылыс кезінде неміс бомбасына ұшырады. Джонсон Британ Гвианасының (қазіргі Гайана) Джорджтаун қаласында дүниеге келген. Ол музыкаға сәл қабілетті болды, бірақ оның биге деген қызығушылығы әкесінің көңілінен шықты, өйткені ол медицинаны оқығанын қалаған. Ол Ұлыбританияда білім алған, бірақ университетке түсудің орнына Нью-Йоркке барып, би қимылдарын жетілдіріп, Харлемдегі джаз сахнасына батып кетті. Биік, сәнді, ол Кэб Каллоуэйдің кәсіби модельін болған. Ол Ұлыбританияға оралып, ямайкалық музыкант Лесли Томпсонмен бірге негізінен қара түсті свинг тобы - Джаздың аристократтарын (немесе императорларын) құрды. 1937 жылы ол топты заңды саңылау арқылы басқарады, нәтижесінде Томпсон және бірнеше музыканттар кетеді. Джонсон бос орындарды Кариб теңізі музыканттарымен толады; топтың танымалдылығы өсіп, оның атауы Батыс Үндістан би оркестріне өзгерді. 1938 жылдан бастап топ BBC радиосында хабар тарата бастады, алғашқы дисктерін жазды және ерте теледидар хабарларында пайда болды. Олар барған сайын танымал бола бастады, олар Кафе де Париждегі үй тобы ретінде жұмыс істеді, бұл кинотеатрдың астындағы жертөледе орналасқан сәнді және сәнді түнгі клуб. 1941 жылдың наурыз айында Лондонға неміс бомбалауы кинотеатрға соқтығысып, кем дегенде 34 адамды өлтіріп, ондаған адамды жарақаттады. Жоқ болғандардың арасында Джонсон және топтың саксофонисттерінің бірі болды; бірнеше топ мүшелері жарақат алды. Вест-Индия би оркестрі сол кездегі Ұлыбританиядағы жетекші свинг-бэнд болды, олар радио хабарларын тарату арқылы танымал болды, бірақ олардың әсері музыкалық емес, әлеуметтік болды. Негізінен қара нәсілді оркестрдің жетекшісі ретінде Джонсон Ұлыбританиядағы қара нәсілді музыкалық жетекшілердің ізашарсы ретінде қарастырылды. Джонсонның өлімінен кейін топ тараған кезде, оның мүшелері британдық джаздың табиғаты мен дыбысына әсер етті. 1940 жылы Джонсон өзінен жиырма жас үлкен Джеральд Гамильтонмен қарым-қатынас бастады. Джонсон қайтыс болғаннан кейін Гамильтон ешқашан оның суреті жоқ сапарға шықпады, әрқашан оны "ерім" деп атайды.
Kenrick Reginald Hijmans Johnson (10 September 1914 – 8 March 1941), known as Ken "Snakehips" Johnson, was a swing band leader and dancer. He was a leading figure in black British music of the 1930s and early 1940s before his death while performing at the Café de Paris, London, when it was hit by a German bomb in the Blitz during the Second World War. Johnson was born in Georgetown, British Guiana (present day Guyana). He showed some musical ability, but his early interest in a career in dancing displeased his father, who wished him to study medicine. He was educated in Britain, but instead of continuing on to university, he travelled to New York, perfecting dance moves and immersing himself in the vibrant jazz scene in Harlem. Tall and elegant, he modelled himself professionally on Cab Calloway. He returned to Britain and set up the Aristocrats (or Emperors) of Jazz, a mainly black swing band, with Leslie Thompson, a Jamaican musician. In 1937 he took control of the band through a legal loophole, resulting in the departure of Thompson and several musicians. Johnson filled the vacancies with musicians from the Caribbean; the band's popularity grew and its name changed to the West Indian Dance Orchestra. From 1938 the band started broadcasting on BBC Radio, recorded their first discs and appeared in an early television broadcast. Increasingly popular, they were employed as the house band at the Café de Paris, an upmarket and fashionable nightclub located in a basement premises below a cinema. A German bombing raid on London in March 1941 hit the cinema, killing at least 34 and injuring dozens more. Johnson and one of the band's saxophonists were among those killed; several other band members were injured. The West Indian Dance Orchestra were the leading swing band in Britain at the time, well known and popular through their radio broadcasts, but their impact was more social than musical. As leader of a mainly black orchestra playing the most up to date music of the time, Johnson was seen as a pioneer for black musical leaders in the UK. When the band broke up after Johnson's death, the members had an impact on the nature and sound of British jazz. In 1940 Johnson had begun a relationship with Gerald Hamilton, a man twenty years his senior. After Johnson's death Hamilton never travelled without a framed photograph of him, always referring to him as "my husband".
Ерте өмір
Кенрик Реджинальд Хиджманс Джонсон 1914 жылы 10 қыркүйекте Британ Гвианасының (қазіргі Гвиана) Джорджтаун қаласында дүниеге келген. Оның ата-анасы Реджинальд Фицхерберт Джонсон, Британдық Гвианадан келген дәрігер және денсаулық сақтау дәрігері, және Анна Дельфина Луиза Хиджманс, Голландиялық Гвианадан (қазіргі Суринам) келген медбике болды. Оның ағасы - фортепианошы Оскар Даммет. Джонсон Джорджтаундағы мектепте, Куинс колледжінде таразы мен қағаз бендінде өнер көрсетті және скрипкада ойнады. Оның биге деген ерте қызығушылығына әкесі қарсылық білдірді, ол болашақта медицина мамандығы ұлына көбірек сәйкес келеді деп есептеді. Британдық білім алу үшін және медициналық мансап құру мүмкіндігін арттыру үшін Кенрик 14 жасында Ұлыбританияға жіберілді. 1929 жылы 31 тамызда Плимут қаласына келіп, Букингемширдің Марлоу қаласына жақын жердегі сэр Уильям Борлаз грамматикалық мектебінде оқыды. Мектепте крикет пен футбол ойнады; биік бала ретінде - ол ақырында 2 метрге жетті - ол керемет қақпашы болды. Ол мектептің шіркеуінде скрипка ойнап, достарына би биледі. 1931 жылы мектепті бітірген соң Джонсон Лондон университетінде заң оқыды, бірақ биші болып жұмыс істеуден бас тартты. Ол саяхаттаушы ревю труппаларымен жұмыс істеді және кәсіби сабақтар алды. Оның негізгі ықпалы - Бадди Брэдли, Лондонның Вест-Энде би мектебін жүргізген танымал афроамерикандық биші және хореограф. Брэдлидің ықпалы арқылы Джонсон 1934 жылы "О, әкем!" фильмі үшін жазылды және 1934 жылдың желтоқсанында Тринидадқа барды. Ол Кариб бассейнінде сахнада би билеп, АҚШ-қа көшіп барады, онда ол Нью-Йорктің Гарлем қаласында болды. Ол АҚШ-та өзінің танк биі шеберлігін жетілдіріп, жергілікті африкалық-америкалық бишілердің стильдерін зерттеді. Джаз туралы жазушы Вал Вилмердің айтуынша, ол осы жерде "оның лақап аты білдіретін ырғақты түрде жамбасын бұруды үйренді". Британ кітапханасының музыка бөлімінің меңгерушісі Эндрю Симонстың айтуынша, Джонсон Нью-Йорктегі водевиль сахнасында танымал болған "қалқа биін" орындаған Билл "Божанглз" Робинсонның өнерін көрген болуы мүмкін. Джонсон Флетчер Хендерсонмен кездесті, ол оны болашақ топ жетекшісінің мансабына шақырды және оған оркестрін жүргізуге рұқсат берді. АҚШ-та ол екі қысқа фильмге түскен. Ол 1935 жылдың тамызында Британ Гвианасында бір түнгі қойылым үшін сахнаға шықты; плакаттар оны "Кен 'Снейкшипс' Джонсон, Warner Bros. Студиясымен келісімшарт жасасқаннан кейін Голливудтан тікелей келді" деп жарнамалады. Ол 1936 жылы Британияға оралды.
Мансап
Джонсонның Гарлемдегі тәжірибесі оны өзінің свинг-топын құруға талпындырды. Уилмердің айтуынша, сол кездегі британдық би топтары "техникалық жағынан жақсы болды, бірақ жалпы алғанда афроамерикалықтар сияқты 'свинг' жасау қабілеті жоқ еді". Джонсон өзінің музыкасын "қара интернационализм мен пан-африканизмнің 1930 жылдары Лондонды қалыптастырған контекстіне" қарады. Джонсон американдық Кэб Каллоуэй сияқты ойын-сауық тобының жетекшісінің үлгісіне еліктегісі келген - ол өзінің свинг оркестрін құйрықта жетектеген сәнді тұлға - Джонсон барлық қара топты құра бастады. 1936 жылы ол ямайкалық трубашы Лесли Томпсонмен бірлесіп, барлық қара джаз тобы "Аристократтар" (немесе "Императорлар") джаз, кейде "Ямайка императорлары" деп аталатын, олар сәуір айында дебют жасады. Томпсон - топтың музыкалық жетекшісі. Америкалық биг-бендтер сияқты дыбыстарға қол жеткізуді қалап, ол "Мен оларды Джимми Лансфорд пен [Дюк] Эллингтонның өз жазбаларында алған көтерілу үшін репетиция жасадым" деді; ол Джонсонды "аяқпен ойнатушы" деп сипаттады. ол музыкант емес еді ". Джонсон музыкалық тәжірибені Томпсонның режиссерлік қызметіне қалдырған кезде, ол өзінің шоумендік қабілеті мен би қимылдарын жаттықты. Саксофонда үш ямайкалық (Берти Кинг, Луи Стивенсон және Джо Эпплтон) және Сьерра-Леонелік шыққан Роберт Мамфорд Тейлор болды. Томпсонға тромпетте Тринидадтан Уолли Боуэн, Ямайкадан Лесли "Дживер" Хатчинсон және Батыс Африкадан шыққан Оңтүстік Уэльсте туған Артур Диббин қосылды. Контрабас бойынша олар Оңтүстік Африкадан келген Брюс Вандерпойе немесе Кариб теңізі елдерінен келген Абе "Попс" Клэрді қолданды. Ямайкадан келген Йорк де Соуза пианист, ал Оңтүстік Уэльсте туған Джо Дениз гитарашы болды. Томпсон лайықты қара тромбоншыларды таба алмағандықтан, ол Рег Амор мен Фредди Гринслейдті жұмысқа алды, екеуі де ақ түсті, бірақ топтың барлық қара ансамбль ретінде көрінуін қамтамасыз ету үшін қара бет киетін. Топтың алғашқы кезде қаржы жағынан қиындыққа тап болғанымен, олар көп ұзамай беделге ие болды. Алғаш рет Лондонның сыртындағы кинотеатрларда 1936 жылдың сәуірінен бастап өнер көрсеткен топ Британияда гастрольге шығып, әртүрлі конькилер сайысында өнер көрсетті. 1936 жылдың аяғында Джонсон мен топты Мейфэрдегі Олд Брутон Мьюс қаласындағы Олд Флорида клубында алты апталық сынақ үшін үй тобы ретінде қабылдады. Бұл үшін олар түнгі клубтардағы топтарға қарағанда төрт немесе бес есе көп табыс табады. Джонсон аптасына 20 фунт алған; басқалары сәл аз, бірақ барлығы орташа жалақысы аптасына 5 фунт болған кезде жақсы жұмыс істеді. 1937 жылдың ақпан айында Джонсон мен оның менеджері Ральф Дине өздерінің атымен клубпен келісімшартты қайта келісті, Томпсонды келісімшарттан алып тастап, оркестрдің иесі болды. Томпсон өзіне адал бірнеше мүшелерін алып кетті. Оркестрдегі олқылықтарды жою үшін Джонсон Тринидадтан таныс төрт музыкантты жалдады: саксофонисттер Джордж Робертс және Дейв "Баба" Уильямс; Дэйв Уилкинс кернейде және Карл Баррито кларнетке, бірақ уақыт өте келе кеткендердің бірнешеуі қайта оралды. Томпсон тобынан кеткеннен кейін, Хатчинсон музыкалық жетекші рөлін қабылдады. Топ Олд Флорида клубында өнер көрсетуді жалғастырды және күндізгі сахналық жұмысты бастады. Көп ұзамай оларды BBC-дің Variety бөлімінің Лесли Перон Шепард Буш Империясында байқады. Бұл олардың алғашқы радио хабарларын 1938 жылы 11 қаңтарда BBC Regional Programme бағдарламасында 30 минутқа созылған сегментпен таратуына әкелді. Бұл олардың 43-тің алғашқы хабарласуы болды. Келесі айда олар "Goodbye" және "Remember" атты алғашқы дисктерін жазды, бірақ олардың екеуі де шығарылмаған. Сол жылдың шілдесінде олар "Washington Squabble" және "Please be Kind" атты алғашқы релиздерін жазды. Джонсон мен Вест-Индия би оркестрі, қазір топ белгілі болғандай, 1938 немесе 1939 жылдары BBC телеарнасында ерте теледидар хабарларында пайда болды. 1938 жылдың аяғында Джонсон Скандинавия мен Нидерландыға бағытталған шетел турнесіне жоспарлар жасауды бастады; ол 1939 жылғы Нью-Йорк әлем көрмесінде Батыс Үндістан бөлімінде көрінуді жоспарлады. Екінші дүниежүзілік соғыс басталғанда бұл жоспарлар тоқтады. 1939 жылы топ "Сыбайлас жемқорлық шпионы" фильміне сүйемелдеуші оркестр ретінде шықты. Джонсон фильмде пайда болмады, ал оның топ жетекшісі лауазымын "Дживер" Хатчинсон алды. 1939 жылы сәуірде топ жаңа клубта, Виллербиде тұруға кірісті. Олар көрермендерге тамашалықпен қатар, биге арналған музыка да ойнатты. Melody Maker музыка журналы биге арна...
was amused by Gerald's Edwardian airs and malicious anecdotes and considered him to be 'a real cool cat'; while Gerald, for his part, undertook to educate Ken's palate in the mysteries of wine ('I can conceive no greater pleasure than that of instructing a willing pupil in the glories of a worthwhile cellar', as Gerald expresses it)."