Кіріспе

Шотланд саясаткері Джесси Диксон Мэбон (1 қараша 1925 жыл - 10 сәуір 2008 жыл), кейде Дик Мэбон деп те аталады, шотландтық саясаткер, дәрігер және бизнес-жүргізуші. Ол 1970 жылдары лейбористік партияның солға қарай ауысуына қарсы күрескен орташа саналы депутаттардың альянсы - лейбористік депутаттардың манифест тобының негізін қалаушы болды. 1981 жылдың қазанына дейін ол лейбористік партияның депутаты болды, содан кейін ол СДП-ға көшті. Ол 1983 жылы депутаттық мандатын жоғалтып, 1991 жылы Еңбек партиясына қайта қосылды.

Ерте өмір

Мейбон 1925 жылы 1 қарашада Глазго қаласында, Джесси Диксон Мейбонның ұлы болып дүниеге келді. Ол Поссилпарк бастауыш мектебінде, Кумбре бастауыш мектебінде және Мэрихиллдегі Солтүстік Келвинсайд орта мектебінде (қазіргі Клевиден орта мектебі) білім алған. Ол екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Ланаркширдегі көмір өндіру өнеркәсібінде Бевин Бой болып жұмыс істеді, кейін Ұлттық қызметін (1944-1948) атқарды. Ол демобилизацияланғаннан кейін Глазго университетіне медицинаны оқыды. Мейбон Глазго университеті еңбек клубының төрағасы (1948-1950), содан кейін 1949-1950 жылдары Ұлттық еңбек студенттері қауымдастығының төрағасы, 1951-1952 жылдары Глазго университеті одағының және 1954-1955 жылдары Шотландия студенттері одағының президенті болды. 1955 жылы ол А. А. А. Кеннеди және Глазго университеті. 1995 жылы жарысқа Джон Смит Мемориалдық Мейс деп аталды және қазір оны ағылшын тілді одақ басқарады. Ол 1955 жылдан 1964 жылға дейін Scottish Daily Record газетінің саяси колонкасы болды және 1963 жылы Гарвард университетінде Генри Киссинджердің оқуын оқыды. Ол сондай-ақ 1958-1964 жылдары Лондон қаласындағы Манор Хаус ауруханасында қонақ дәрігер болды.

Парламенттік мансап

Мейбон 1951 жылы Бьют пен Солтүстік Айршир үшін жеңіліссіз лейбористтік кандидат, ал 1955 жылы Ренфрушир-Уэст үшін лейбористтік кооперативтік кандидат болды. Ол 1955 жылдың желтоқсанында өткен парламенттік сайлауда Гринкок партиясының лейбористік кооператив мүшесі болып сайланды. Ол бұл орынды (1974 жылы Гринок пен Порт-Глазгодан бастап) 1983 жылға дейін басқарды. 1962 жылы денсаулық сақтау жөніндегі бас уәкіл болды. Ол Шотландияның бірлескен парламенттік мемлекеттік хатшысы (1964-1967) болды және 1967-1970 жылдары Шотландияның мемлекеттік министрі болып тағайындалды. 1970 жылғы жалпы сайлауда жеңілгеннен кейін ол Шотландиядағы оппозицияның өкілі болды, бірақ 1972 жылы сәуірде Еңбек партиясының ортақ нарықтағы ұстанымы бойынша отставкаға кетті. Ол Рой Дженкинсті 1976 жылы Еңбек партиясының басшылығына сайлауда қолдаса да, Джим Каллахан оны Энергетика министрлігінде мемлекеттік министр етіп тағайындады (1976-1979), ол солтүстіктегі теңіз мұнайын басқарады. 1977 жылы ол жеке кеңесші болып тағайындалды. Мабон сонымен қатар Еуропа Кеңесінің және Батыс Еуропа Одағының Ассамблеясының мүшесі болды (1970-1972 және 1974-1976 жылдар) және Солтүстік Атлантика Ассамблеясының мүшесі (1980-1982 жылдар). Ол 1975-1976 жылдары Еуропалық қозғалыстың төрағасы (және 1979-1983 жылдары төраға орынбасары) және солтүстік-шығыс Трибуналар тобына қарсы тұруға құрылған Парламенттік Еңбек партиясының Манифест тобының негізін қалаушы төрағасы (1974-1976) болды. 1979 жылғы жалпы сайлауда лейбористер жеңілгеннен кейін, The Glasgow Herald Брюс Милланның Шотландияның көлеңкелі мемлекеттік хатшысы лауазымына ауысуы мүмкін деп, егер ол басқа портфельге ауысуды таңдаса, Мабонға бас жүлдегер ретінде ұсыныс жасады. Алайда, бос орын пайда болмады, өйткені Миллан бұл лауазымға 1983 жылға дейін қалды. Мабон 1981 жылдың қазан айында Социал-демократиялық партияға (СДП) ауысты. Партияны 1981 жылы наурыз айында "Төрт топ" деп аталатын, сол кездегі Еңбек партиясының бағытына риза емес оңшыл лейборист депутаттардан тұратын партия құрды. Бірақ Мейбон кейіннен өзін партияның құрылтайшы мүшесі деп атады. Ол 1983 жылы жергілікті либералды партиялар өздерінің кандидатын бұрынғы орындығынан бас тартудан бас тартқаннан кейін, Ренфреу Уэст пен Инверклидке SDP үшін сәтсіз қарсы шықты және 1987 жылы SDP / Alliance үшін, сондай-ақ 1984 жылы Еуропалық парламентке сайлауда Лотианс үшін тағы да Ренфреу Уэстпен күресті. Мабон СДП-ның либералды партиялармен бірігуге тырысқан келіссөзшілерінің бірі болды және бірігуден кейінгі Социалдық және либералды демократияға (СЛД; кейіннен Либералды демократия) қосылды. Алайда, 1988 жылдың қазанында ол SLD ұлттық атқарушы комитетіне сайланбады, ал 1991 жылы ол лейбористерге қайта қосылды және кейіннен Тони Блэрдің "Жаңа лейбористік" күн тәртібін ынталы қолдады.

Кейінгі өмірі

Ол 1993 жылға дейін Ұлыбританиядағы SOS Балалар ауылының төрағасы болды және Шотландияда, алдымен Глазго қаласына жақын, содан кейін Стирлингте SOS Балалар ауылының құрылысын жасауға тырысты. Ол 1991 жылы Еңбек партиясына қайта қосылды, содан кейін 2004 жылға дейін Истборн сайлау округінің Еңбек партиясының атқарушы комитетінің мүшесі болды. 1970 жылдары алғашқы директорлық қызметі радио Клайдта болған Мэбон Кейнрдегі орнына Ист-Мидлендс Электритімен атқарушы емес директорлық қызметін қосты; 1992 жылы ол Джон Мейджордың үкіметін Британдық көмірді екі бөлікке бөліп, бірін Ист-Мидленд жетекші консорциумына, соның ішінде өзіне беруді талап етті. 1990 жылы медицина тарихы факультетінің президенті болды. Мейбон Корольдік өнер қоғамының (FRSA) мүшесі және Лондон қаласының азаматы болды. 1995-1996 жылдары гомеопатия факультетінің 74-ші президенті болды.

Отбасы

1970 жылы актриса Элизабет Зиннге тұрмысқа шықты. Олардың бір ұлы болды.

Өлім

Мейбон 2008 жылы 10 сәуірде 82 жасында Истборн қаласындағы үйінде қайтыс болды. Оның артында әйелі мен баласы қалды.