Кіріспе
Скульптуралық техника Майлы мүсіндер - маймен, яғни майлы және ақуызды қоспалардан жасалған сүт өнімдерімен жасалған үш өлшемді өнер туындылары. Бұл шығармаларда көбінесе жануарлар, адамдар, ғимараттар және басқа да заттар бейнеленген. Олар ең жақсы белгілі ретінде аттракциондар штаттық жәрмеңкелерде АҚШ-та өмір сүру үшін сиырлар мен адамдар, бірақ сондай-ақ табуға болады банкет үстелдері мен тіпті шағын декоративтік май шұңқырлары. Археологтар Бабылдан Рим Британиясына дейінгі жерлерден жануарлар мен адамдардың пішіндерін құрайтын нан мен пудинг қалыптарын тауып алған. Еуропада Ренессанс және Барокко дәуірінде бай қонақасы үшін тамақ пісіру кең тараған. Тағы бір ертеректе Антонио Канованың (1757-1822) өмірбаянында кездеседі. Ол өзінің қамқоршысының назарына кішкентай ас үйде тамақ ішуге арналған таңғажайып майлы арыстанды мүсіндеп жасаған кезде алғаш рет келгенін айтты. Бұл әңгіме қазір апокрифтік деп саналады, бірақ ол сол кезеңде майлы мүсіндердің бар екенін растайды. Маймен мүсін жасау Ұлы депрессия және Екінші дүниежүзілік соғыста жетіспеушілікке байланысты азайды, бірақ соғыстан кейін қайтадан көтерілді. Жыл сайын Огайодағы оң идеалдар мен мәдени үрдістерді бейнелейтін жаңа сиыр мен бұзау мүсіндері жасалып, жәрмеңкеге айналды. [[Файл:Джон К. Дэниелстің пошталық картасыБала, сиыр және бұзаудың майлы мүсіні, Айова штатының жәрмеңкесі, 1904. Айова штатының жәрмеңкесі, 1911 жыл. Жылдар бойы бірнеше түрлі суретшілер Майлы сиырды Айова штатының жәрмеңкесіне мүсіндейді. Дэниелс мүсіндер жасады, содан кейін Флоридадан Дж. Е. Уоллес 1956 жылға дейін осы лауазымға ие болды. Уоллес жыл сайын көрмеге қосымша май мүсіндерін шығара бастады. Бұл екінші мүсін әдетте адамдарды майды қайнату немесе итпен ойнау сияқты күнделікті іс-әрекеттерде бейнелейді. Бұл дәстүр сол кезден бастап әр мүсіншімен жалғасып келеді. Иллинойс граф Франк Датт үшінші ресми мүсінші болды. Датт Чикаго өнер институтында оқыған және гипстен бастап саздан бастап майға дейін көптеген материалдарды ою тәжірибесі бар. Келесі бірнеше жылда ол Айова, Иллинойс, Висконсин және Мичиган штаттарында сиырларды мүсіндеп, Май сиырларына деген сүйіспеншілікті АҚШ-тың орта батысына таратты. Оның әр жылғы көрмеге қосқан қосымшалары Дж. Е. Уоллеске қарағанда әлдеқайда мультфильмді болды, олар саяси партиялардың талисмандары арасындағы ұрыс немесе күлімсіреп жүрген шошқалардың парадтарын бейнелейді. Датт Норма "Даффи" Лайонды үйретті, ол қазір кеңінен "Сұмдық сиыр әйел" деп аталады. Ол өз мансабын 1959 жылы Франк Датттың көмекшісі ретінде бастады. Өткен жылы ол Датт шығармасының суретін көріп, көрме директорына одан да жақсы жасай алатынын айтты. 1960 жылы ол резидент мүсінші болды - бұл бірінші әйел - және 2005 жылға дейін жәрмеңкеге жыл сайын жаңа шығармалар жасады. Оның кейбір елеулі мүсіндеріне Гарт Брукс, Джон Уэйн, Элвис Пресли және өзінің соңғы кешкі ас толық нұсқасы кіреді, барлығы сары майдан жасалған. Даффи (оның қыздық есімі Дюфилдтен алынған лақап аты), ол сүйіспеншілікпен белгілі болғандықтан, жылдар бойы Иллинойс және Юта сияқты басқа штаттар үшін майлы сиырларды мүсіндеді. 2006 жылы Даффи денсаулығының нашарлауына байланысты зейнеткерлікке шықты. Оның орнына оның шәкірті Сара Пратт келді. Суретшілердің жұмыс істеу процесі мүсіншіге байланысты әр түрлі болады, бірақ көбінесе бірдей қадамдарды орындайды. Көпшілігі сүтті ірі қараның алты тұқымының (Гольштейн, Гернси, Джерси, Браун Швейцария, Айршир және Милкинг Шортон) біреуін таңдап, қайтадан өсіруден бастайды. Әдетте олар ірі қараның суреттерін жасайды немесе бірнеше суретке түсіріп, солардан жұмыс жасайды. Скульптураның басталуында сары майдың дәнекерлілігі дұрыс болуы маңызды, ол салқын крем сияқты сезінеді. Жалпы алғанда, 500-600 фунт сары май пайдаланылады. Жылдар өте келе мүсіншілер салқын бөлмелерде жұмыс істеуден 35 және 40 ° F температурасы бар үлкен тоңазытылған көрнекіліктерге ауысты. Май ағаштан және сымнан жасалған арматураға қойылады, алдымен ірі мөлшерде сиырдың жалпы пішінін алу үшін, кейіннен кіші мөлшерде пішінді толығымен түзету үшін. Майды қабатқа қабат қосып, сиырды дайын күйіне келтіреді, суретшінің таңдауына байланысты екі күннен бір аптаға дейін уақыт кетеді. Скульпторлардың айтуынша, "Сүт сиыр" ағаштан жасалған арматураға салынғандығы құпия емес, бірақ көптеген адамдар скульптураны қатты деп санайды және логистикалық мүмкін емес жағдайларға қарамастан, он...
Butter sculptures are three dimensional works of art created with butter, a dairy product made from the fat and protein components of churned cream. The works often depict animals, people, buildings and other objects. They are best known as attractions at state fairs in the United States as lifesize cows and people, but can also be found on banquet tables and even small decorative butter pats. Archaeologists have found bread and pudding molds of animal and human shapes at sites from Babylon to Roman Britain. In Europe, during the Renaissance and Baroque periods molding food was commonly done for wealthy banquets. Another early reference is found in the biography of Antonio Canova (1757–1822), who said he first came to his patron’s attention when as a humble kitchen boy he sculpted an impressive butter lion for a banquet the story is now thought apocryphal, though it reaffirms the existence of butter sculptures during that period. Butter sculpting decreased during the Great Depression and WWII due to shortages but picked up again after the war. New cow and calf sculptures are created each year, reflecting positive ideals and cultural trends in Ohio, and have become a Fair tradition. [[File:Postcard of John K. Daniels’s butter sculpture of a boy, cow, and calf, Iowa State Fair, 1904. jpg|thumb|right|Postcard of John K. Daniels’s butter sculpture of a boy, cow, and calf. Iowa State Fair, 1911. Over the years, several different artists have sculpted the Butter Cow for the Iowa State Fair. Daniels created sculptures and was followed by J. E. Wallace of Florida, who held the position until 1956. Wallace started making an additional butter sculpture for the exhibit each year. This second sculpture typically depicted people in everyday activities such as butter churning, or playing with a dog. This tradition has continued with each sculptor since. Earl Frank Dutt of Illinois became the third official sculptor. Dutt was trained at the Art Institute of Chicago and had experience sculpting many materials, from plaster and clay to lard. Over the next few years he sculpted cows in Iowa, Illinois, Wisconsin, and Michigan, spreading the love of the Butter Cow throughout the Midwest United States. His additions to each year's exhibit were far more cartoonish than those of J. E. Wallace, depicting such things as a fight between political party mascots or a parade of smiling pigs. It was Dutt who trained Norma "Duffy" Lyon, now known widely as The Butter Cow Lady. She began her career as an assistant to Frank Dutt in 1959. The previous year she saw a photo of Dutt's creation and told the fair director she could do better. In 1960, she took over as the sculptor in residence—and first female to do so—and created a new piece for the fair each year until 2005. Some of her more notable sculptures include likenesses of Garth Brooks, John Wayne, Elvis Presley, and her own full version of The Last Supper, all made of butter. Duffy (a nickname derived from her maiden name, Duffield), as she was lovingly known, also sculpted Butter Cows for other states such as Illinois and Utah over the years. In 2006, Duffy retired, due to health limitations, and was succeeded by her apprentice Sarah Pratt. The process through which the artists work varies according to the sculptor, but often follows the same general steps. Most start with choosing one of the six dairy cattle breeds (Holstein, Guernsey, Jersey, Brown Swiss, Ayrshire, and Milking Shorthorn) to recreate. Usually, they produce drawings of the cattle or take several photographs from which to work. As the sculpting actually begins, it is important for the butter to be of the right consistency, which has been described as feeling like cold cream. In total, about 500–600 pounds of butter is used. Over the years, sculptors moved from working in chilled rooms to large refrigerated display cases with temperatures between 35 and 40 °F. The butter is placed on a wooden and wire armature, at first in large amounts to achieve the general shape of the cow, and later in smaller quantities to fine tune the form. The butter is added layer upon layer until the cow is in its finished form, taking between two days and a week, depending on the artist. Though the sculptors claim it was never a secret that the Buttercow is built on a wooden armature, many people assumed the sculpture was solid, and made entirely from butter, despite the logistical impossibilities. thumb|left|Linda Christensen sculpting butter at the 2010 Minnesota State Fair. The Minnesota State Fair has never had a Buttercow, but showcases butter sculpture in another way. The fair commissions carvings in butter of the twelve finalists of the Princess Kay of the Milky Way contest. These finalists are chosen from young Minnesotan women between the ages of 16 and 23 to be Dairy Princesses. Their likenesses are carved from 90 lb. blocks of butter. Each of the twelve days of the fair one finalist will be carved, currently by Linda Christensen, a California sculptor originally from Minnesota. While a princess poses on a turning platform in a chilled display case, Christensen takes about six hours to carve her likeness, all in front of fairgoers, passing by the refrigerated display area. Once the carving is complete it is displayed for the remainder of the fair, and at its closing each dairy princess may take hers home and use it as she wishes (sometimes used at graduation parties or wedding receptions).
Австралия
Уэльс принсі майда Канада павильонында Ұлыбритания империясының көрмесінің 1924 жылғы маусымда сәттілік көргеннен кейін, 1925 жылы австралиялықтар Вембли паркіне павильонда үлкен май мүсінін орналастырды. Онда Англияның крикетшісі Джек Хоббстың 1924-1925 жылдардағы Сиднейдегі крикет алаңында 4-1 есебімен жеңіске жеткен Австралияның сынақ сериясы кезінде ойнаған көрінісі көрсетілген.
Канада
1924 және 1925 жылдары Уэльс принсі Уэмбли паркі, Уэмбли, Лондонның солтүстік батысындағы Британ империясы көрмесіндегі Канада павильонындағы тоңазытылған жағдайдағы екі май мүсінінде көрінді. Бұл мүсіндер патриотизмді білдіретін және Канаданың сүт өнеркәсібінің жарнамасы болатын. 1924 жылы мүсінде Альберта штатының Пекиско қаласында орналасқан ранчосының алдында атының жанында тұрған ханзада бейнеленген. Скульптураны жасау үшін 3000 фунт сары май пайдаланылды. 1925 жылғы мүсінде Принц бірінші халықтар басшысының киіміне киініп отырды және Эдуардтың 1919 жылы Банфқа сапарына негізделген, онда ол Ассинибоиннің құрметті басшысы болды. Оны Джордж Кент пен Бошамп Хокинс мүсін еткен. 1925 жылы май мүсініндегі алғашқы халық әйелдерінің фигуралары Канада павильонындағы Канаданың алғашқы халықтарына қатысты жалғыз сілтеме болды. Бұл екі мүсін де ханзадаға ұнады. Король Мэри ұлының майлы мүсінін көргенде күлді және ол "қалай керемет ұқсастық" деді. Британдық баспасөз де таңғалды, 1925 жылғы мүсінді Уэмблидің ғажайыптарының бірі деп жариялады. Ал бір оқушы өзінің сүйікті экспонаты - "Уэльс принсі" екенін айтты. Алайда, Канада баспасөзіндегі кейбіреулер 1925 жылғы мүсінге риза болмады, бір газетте "Канаданың соғыс бояуындағы үндістердің бейнелерімен жарнамалауды тоқтату керек.
Тибет
Май мүсіндері (немесе Торма) ежелгі тибет буддистік дәстүрдің бір бөлігі болып табылады; Як майы мен бояу әлі күнге дейін Тибет жаңа жылы мен басқа да діни мерекелер кезінде құрбандық үстелдеріне уақытша ырым-жырым жасау үшін қолданылады. Олар әдетте бояумен жарқын боялған, сүт, ұн және басқа да заттар бар. Идеалдық жағдайда як майы қолданылады.