Кіріспе
Американдық епископ Джеймс Осгуд Эндрю (3 мамыр 1794 - 2 наурыз 1871) 1832 жылы американдық методист епископ шіркеуінің епискобы болып сайланды. 1844 жылы шіркеудің ішінде бөлінуден кейін ол Оңтүстік медофистік епископ шіркеуінің епискобы ретінде жалғасты.
James Osgood Andrew (May 3, 1794 – March 2, 1871) was elected in 1832 an American bishop of the Methodist Episcopal Church. After the split within the church in 1844, he continued as a bishop in the Methodist Episcopal Church, South.
Ерте өмір
Эндрю 1794 жылы 3 мамырда Джорджия штатының Уилкс округіне қарасты Вашингтон қаласында дүниеге келген. Джон мен Мэри Косби Эндрю. Қасиетті. Джон Эндрю - методисттік қызметке түскен тұңғыш грузин.
Діни қызмет
Джеймс Эндрю 1812 жылы М. Е. шіркеуінің Оңтүстік Каролинадағы жылдық конференциясында Элиам методистік епископ шіркеуінде уағыздауға лицензия алды. 1814 жылы діякон болып тағайындалды және 1816 жылы қызметке қабылданды. Оның алғашқы жиырма жыл қызметінде Оңтүстік Каролинадағы Солт-Кетчер, Солтүстік Каролинадағы Блэден, Грузиядағы Аугуста және Саванна аудандарында қызмет етті. 1829 жылы Эндрю Оңтүстік Каролина штатының Чарльстон қаласын қамтитын Эдисто округінің жетекші ақсақал болып тағайындалды. 1840 жылдары епископтың құлдарға иелігі методист епископтық шіркеуінде дау тудырды, өйткені ұлттық ұйым құлдыққа ұзақ уақыт қарсы болды. Медофистік ағымның негізін қалаушы Джон Уэсли құлдыққа қатты наразы болды. Чиркесі құлдықты "жамандық" деп қарастырды. Мефодистік діндарлар мен шіркеу мүшелері Америкадағы құлдық институтын жою үшін іс-қимыл жасады деп күтілді. 1844 жылы Бас конвенцияда епископ Эндрю сынға алынып, "құлдықпен байланысын" тоқтатқанға дейін қызметінен шеттетілді. Оңтүстік мүшелері Конвенттің епископты жазалауға немесе құл иелері болған дін қызметкерлерін өздерінің меншігі деп санайтын адамдарды босатуға құқығы бар екеніне күмән келтірді. Эндрю методист епископ шіркеуінің құлдық мәселесінің символы болды. Бірақ оның құлдарға иелік еткені және оларды қалай сатып алғаны туралы мәліметтер талқыланды. 1844 жылғы Бас конвенцияда Эндрюді қорғау 1816 жылы Эндрю Энн Амелия МакФарлейнге үйленді, оның алты баласы болды. 1842 жылы қайтыс болғаннан кейін, ол оған құл қалдырды. 1844 жылы үйленген Эндрюдің екінші әйелі Леонора Гринвуд та құл иелері болды. 1854 жылы ол қайтыс болғанда, ол Эмили Симс Чайлдерске үйленді. Эндрю құл иелігіне тек неке немесе мұра арқылы келген деген жиі қайталанатын мәлімдемені Джордж Г. Смит 1882 жылы Эндрюдің өмірбаянында растады. Ньютон округі, GA 1848 жылғы мүлік салығы бойынша Джеймс О. Эндрю 27 құлға және 1849 жылы 21 адамға бағаланған. 1850 жылы АҚШ-тың Джорджия штатындағы құл тұрғындарының санағы және Ньютон округінің 1851 жылғы салықтық жазбалары Джеймс О. Эндрюді 2 жастан 65 жасқа дейінгі 24 құлдың, әйелдердің және балалардың "құл иелері" ретінде куәландырады. Андрей құлдықта ұстаған адамдардың санағының ауытқуы құлдардың тууы мен өлімі, құл алмасу немесе құлдарды сатып алу-сату арқылы түсіндірілуі мүмкін. Құлдардың нақты саны мемлекеттік мақсаттар үшін маңызды болды. Үш бестен бірлік келісім бойынша "Құл тұрғындарының" санағы АҚШ-тың Өкілдер палатасында және Сайлау алқасында құл халқы бар штаттардың орын санын анықтаудағы фактор болды. Құлдарды санау және салықтық есептерде бағалау құл иелері жергілікті биліктерге төлеуі тиіс салықтың мөлшерін анықтау үшін фактор болды. 1924 жылы Джон Дональд Уэйд 1844 жылғы Бас конвенцияда епископ Эндрюдің ісі Жакоб есімді құл бала мен Китти есімді құл қызға қатысты екенін жазды. Бұл оқиға Уэйдтің құлдық институтының көрнекті қорғаушысы, ондаған құл иеленуші Аугуст Болдуин Лонгстриттің өмірбаянында баяндалған. Бұл аңызда құл болған Киттиге жақсы қаралғандықтан, ол епископ Эндрюдің еркіндік ұсынысынан бас тартты, бұл Конфедерацияның "Жоғалған себеп" мифологиясына тән. Бұл оқиға 1938 жылы Оксфорд қаласындағы зиратта Х. Я. Маккордтың Китти Эндрю Шеллге арналған мемориалдық тақташасында баяндалған. (Жергіліктілер оны "Киттидің тасы" деп атайды.) Тас тақташада былай делінген: "Китти Джеймс О. Эндрюге миссис Ол Киттиге 12 жасқа толғанда, Киттиге 19 жасқа толғанда, оған бостандық беріліп, Либерияға жіберілуі керектігі туралы шартпен, Огаста, Джорджияның билігі", Америка колонизациялау қоғамы бостандықты қара нәсілділер үшін колония ретінде құрған. Китти 19 жаста болғанда, Епископ Эндрюдің дәрігері А. Ол кезде Эмори колледжінің президенті болған Б. Лонгстрит пен профессор Джордж У. Лейн онымен сұхбат жасап, оның тілектері туралы сұхбат алады. Китти Либерияға барудан бас тартып: "Мен бұл елге барғым келмейді. Мен сол жерде ешкімді білмеймін. Бұл жол ұзақ, мен оған жетуден бұрын өліммен бетпе-бет кетіп қалуым мүмкін". Киттиге көптеген жеке бостандықтар берілсе де, ол 1851 жылы жиырма тоғыз жасында қайтыс болғанға дейін епископ Эндрюдің құлы болып қалды. Сол кездегі Грузия заңдарына сәйкес, епископ Эндрю Киттиді босатып, басқа штатқа жібере алатын еді, бірақ ол бұлай істеген жоқ. Оның орнына ол оған үйінің артқы ауласында шағын үй салып берді. Құлдықта жүрген халықтар азаматтық заң бойынша заңды некеге түсе алмайтындықтан, Киттиге құл күйеуі Нейтан Бойдпен "ерл�...
Кейінгі жылдар
Епископ Эндрю 1846 жылдан бастап өлімге дейін өз деноминациясының аға епископы болып қызмет етті. Ол 1846 жылы құлдық мәселесі бойынша негізгі шіркеуден бөлінуде шіркеудің оңтүстік министрлерін басқарды және Оңтүстік методист епископ шіркеуінің бірінші епискобы болды. Америка Азамат соғысы (1861-65) кезінде ол Алабама штатының Саммерфилд қаласында тұратын. 1858 жылы Эндрю методистік университет - Централь университетінің құрылтайшы қорғаншысы болды. 1872 жылы Вандербильт университеті деп қайта аталды. Ол Оксфордта жерленген. Грузия штатының Катберт қаласындағы Эндрю колледжіне оның есімі берілген.
Таңдалған жазбалар
Отбасылық үкімет, 1846 жыл. Түрлі басылымдар, 1854 жыл. Сондай-ақ, ол діни мерзімді басылымдарға да үлес қосты.
Өмірбаяндары
Смит, Джордж Г., Джеймс Осгуд Эндрюдің өмірі мен хаттары, Методисттік епископтық шіркеуінің епискобы, Оңтүстік, Нэшвилл, Оңтүстік Методист баспасы, 1882.