Кіріспе

Жүрек қызметінің қасақана және уақытша тоқтауы, негізінен жүрек хирургиясы үшін Кардиоплагия - жүрек хирургиясы кезінде жүрекке жүректің тоқтауы кезінде миокард ишемиясынан болатын зақымдануды азайту үшін берілетін ерітінді.

Физиологиясы

Кардиоплагикалық ерітінді - бұл ишемиялық миокардты жасушалардың өлімінен қорғау құралы. Бұл миокардтық метаболизмді жүрек жүктемесін азайту арқылы және гипотермияны қолдану арқылы азайту арқылы жүзеге асырылады. Химиялық тұрғыдан алғанда, кардиоплагикалық ерітінділердің көпшілігінде жоғары калий концентрациясы жүрек жасушаларының мембраналық тынығу потенциалын төмендетеді. Шәует миоциттерінің қалыпты тынығу потенциалы шамамен 90 мВ. Жасушадан тыс кардиоплагия миоциттерді қоршап тұрған қанды ығыстырып жібергенде, мембрана кернеуі теріс күйге түсіп, жасуша тез деполяризацияланады. Деполяризация жиырылуға әкеледі, жасушалық кальций саркоплазмалық ретикулум арқылы АТФ тәуелді Ca2+ сорғылары арқылы бөлініп алынады және жасушалар демалады (диастола). Алайда, кардиоплагияның жоғары калий концентрациясы реполяризацияны болдырмайды. Жүрекше миокардындағы тынығу потенциалы - 5, 4 ммоль/ л клеткадан тыс K+ концентрациясында шамамен - 84 мВ. K+ концентрациясын 16,2 ммоль/л-ге дейін көтеру тынығу потенциалын -60 мВ-ға дейін көтереді, бұлшық еттер талшықтары әдеттегі тітіркендіргіштерге қобалжымайды. Тынығу потенциалы - 50 мВ- ға жақындағанда натрий арналары белсендірілмейді, нәтижесінде жүрек белсенділігінің диастолалық тоқтауы пайда болады. Мембраналық инактивациялық қақпалар немесе h Na+ қақпалар кернеуге тәуелді. Мембрана кернеуі неғұрлым аз болса, жабылуға бейім H қақпалары соғұрлым көп болады. Егер ішінара деполяризациялау жасушадан тыс K+ деңгейін көтеру сияқты біртіндеп процесспен жасалса, онда қақпалардың жабылуға жеткілікті уақыты болады, осылайша кейбір Na+ арналарын белсенділігін жоғалтады. Ұяшық ішінара деполяризацияланған кезде, Na+ арналарының көпшілігі белсенді болмайды, ал 0 фазалық деполяризация кезінде ішкі Na+ тогын өткізу үшін осы арналардың тек бөлігі ғана қол жетімді. Екі басқа катионды, Na+ және Ca2+, пайдалану жүректі тоқтату үшін де қолданылуы мүмкін. Перфузаттан жасушадан тыс Na+ алып тастау арқылы жүрек соқпайды, өйткені әрекет потенциалы жасушадан тыс Na+ иондарына тәуелді. Алайда Na+ алу жасушаның тынығу мембраналық потенциалын өзгертпейді. Сол сияқты, жасушадан тыс Ca2+ шығаруда созылу күші төмендейді және диастоланың тоқтауы мүмкін. Төмен [K+] төмен [Na+] ерітіндісінің мысалы - гистидин триптофан кетоглутарат. Керісінше, жасушадан тыс Ca2+ концентрациясының артуы созылу күшін арттырады. Ca2+ концентрациясын жеткілікті жоғары деңгейге көтеру систола кезінде жүректің тоқтауына әкеледі. Бұл қайтарымсыз оқиға "тасқа толы жүрек" деп аталады. Гипотермия - кардиопалигиялық стратегияның негізгі компоненті. Ишемия кезінде миокардтық метаболизмді төмендетудің тағы бір құралы ретінде қолданылады. Вант-Хофф теңдеуі температураның әр 10 °C төмендеуі үшін оттегі тұтынудың 50% төмендеуін есептеуге мүмкіндік береді. Бұл Q10 әсері химиялық жүректің тоқтауымен бірігіп миокардтық оттегінің тұтынуын (MVO2) 97% - ға дейін азайтады. Кардиоплагиялық салқын жүрекке аорта түбірі арқылы беріледі. Жүрекке қан жеткізу аорта түбірінен коронарлық артериялар арқылы басталады. Диастоладағы кардиоплегия жүректің құнды энергия қорын (аденозин трифосфатын) пайдаланбауын қамтамасыз етеді. Бұл ерітіндіге әдетте 0- ден 100% - ға дейін қан қосылады. Қан буферлік әсер етеді, сонымен қатар ишемия кезінде жүрекке қоректік заттар жеткізеді. Жүрек тамырларына (короналық артерия байпасты трансплантация) немесе жүректің ішіне, мысалы клапанды ауыстыру немесе жүректің туа біткен ақауларын түзету және т.б. аяқталады, арқан тұтқасы алынып тасталады және жүректің оқшаулануы тоқтатылады, сондықтан жүрекке қанның қалыпты жеткізілуі қалпына келтіріледі және жүрек қайтадан соғуға бастайды. Салқын сұйықтық (әдетте 4 °C) жүректің шамамен 1520 °C температураға дейін салқындатылуын қамтамасыз етеді, осылайша жүректің метаболизмін баяулайды және жүрек бұлшық етіне зақым келтіруді болдырмайды. Бұл жоғары калий құрамында кардиоплагия компонентімен күшейтіледі. Егер ерітінді аорта түбіне (дисталь аортадағы аорталық қимамен жүйелік қан айналымын шектеуге) енгізілсе, бұл атеградтық кардиоплагия деп аталады. Ауырсыну жүректің артқа қарай ауытқуына (ретроградная кардиоплегия) жатады. Кардиоплегияға қарсы бірнеше шешімдер бар, бірақ олардың бірінің екіншісіне қарағанда артықшылығы жоқ. Кейбір кардиоплегиялар, мысалы del Nido немесе Histidine Tryptophan Ketoglutamate ерітінділері қан мен басқа кристаллоидтық кардиоплегияларға қарағанда артықшылықты ұс...

Кардиоплагияға балама

Коронарлық операция кезінде кардиоплазияға әр түрлі альтернативалар бар. Бірі - жүрек-қан тамырлары операциясын сорғыдан тыс жүргізу, онда операция жүрек-қан тамырлары айналма машинасысыз жасалады. Тағы бір әдіс - жүректің дистальды анастомозаларды орындау үшін жүрек- өкпе байпасында фибрилляцияланатын қисаюлы қисаюды қолдану.

Кардиоплагияның тарихы

Кардиохирургиялық операциялар кардиопульмонарлық сорғы көмегімен жүректің жүрек-жасушасын немесе жүректі қорғаудың басқа құралдарын қолданбай жүргізілді. Алайда жүрек зақымдануынан болатын өлім-жітімнің жоғары деңгейі хирургтарды жүректі қалай қорғау керектігін қарастыруға мәжбүр етті. 1955 жылы Д. Г. Мелроуз жүректі ишемиядан қорғау үшін басқа мақсаттарда қолданылған "сайланбалы жүректің тоқтауы" әдісін ұсынды, өйткені жүрек бұлшық еті жұмыс істемегендіктен, оттегінің қажеттілігі төмен болуы керек. 1960 жылдары басқа топтар жүректің барлық бетінде қолданылатын мұз балшығын енгізді. Бұл жүрек температурасын төмендету, яғни, оттегі қажеттілігін төмендету үшін жасалды. Келесі онжылдықтарда көптеген зерттеушілер (Брецшнайдер, Кирх және басқалар) жүрек бұлшық еттеріне зақым келтірмей жүректі тоқтататын әртүрлі шешімдер тапты. Сол кезеңде хирургтар жүрек парализіне байланысты, әдеттегідей, антеградтан басқа, тамырды анықтады. Солтүстік Америкадағы Бакберг пен Еуропадағы Менаше жүректің артқа қарай тежелуін тежейтін катетр арқылы жүректің артқа қарай тежелуін енгізді.