Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
The Mechanical Universe And Beyond - Калифорния технология институтында түсірілген 52 бөлімді телекурс, ол университет деңгейіндегі физиканы таныстырады, Коперниктен кванттық механикаға дейінгі тақырыптарды қамтиды. 1985-86 сериясын Калифорнияның қоғамдық колледждерінің коммерциялық емес консорциумы - Калтех пен INTELECOM шығарды, қазір Intelecom Learning деп аталады, Annenberg / CPB қаржылық қолдауымен. және реактивті қозғалтқыш зертханасындағы Том Браун. Әр серияның басы мен аяғында Калтех университеті профессоры Дэвид Гудштейн лекция залында сөйлеген сөзінде "біздің сүйкімді, бет-әлпеті жоқ баяндамашымыздың аузына түсіре алмайтын" түсіндірмелерді береді. Төрт ғасырдан астам уақыт өткеннен кейін, бұл серия әлі де жиі қосымша оқу құралы ретінде қолданылады, өйткені ол арнайы салыстырмалылық теориясы сияқты негізгі ұғымдарды анық түсіндіреді. Гудштейнді бейнелейтін кітапшалар Калтехтің физика 1а және 1б курстарынан алынған нақты бірінші курс физикасы лекцияларының арнайы сахналанған нұсқалары болды. Теледидар бағдарламасында баса назар аударатын тақырыптарды ұйымдастыру және таңдау сол кездегі Калтехтің физикаға кіріспе оқу бағдарламасының жаңадан қарастырылуын, шамамен екі он жыл бұрын Физика туралы Фейнман дәрістерімен ұсынылғаннан бері алғашқы толық жөндеуді көрсетеді. Фейнман әдетте тақырыптардың қазіргі заманғы үлгілерін іздесе, оқу бағдарламасының кейінгі қайта қаралуы тарихи назарды көбірек әкелді:<blockquote>Негізінде, бұрынғы Фейнман курсы физиканы қызықты етуге тырысты, мүмкін болған жағдайда, әр пәнді қазіргі заманғы ғылыми проблемалармен байланыстырды. Жаңа бағыт қарама-қарсы бағытты ұстанады, бастапқы ашылудың тарихи қызығушылығын қайта құруға тырысты. Мысалы, классикалық механика - студенттер үшін өте қиын және әсерсіз пән - "біздің ғаламдағы орнымызды" табу ретінде қарастырылады. Осыған сәйкес аспан механикасы - бұл пәннің арқауы, ал оның шыңы - Ньютонның Кеплер проблемасын шешуі.
The Mechanical Universe And Beyond is a 52 part telecourse, filmed at the California Institute of Technology, that introduces university level physics, covering topics from Copernicus to quantum mechanics. The 1985 86 series was produced by Caltech and INTELECOM, a nonprofit consortium of California community colleges now known as Intelecom Learning, with financial support from Annenberg/CPB. and Tom Brown at the Jet Propulsion Laboratory. Each episode opens and closes with bookend segments in which Caltech professor David Goodstein, speaking in a lecture hall, delivers explanations "that can't quite be put into the mouth of our affable, faceless narrator". After more than a quarter century, the series is still often used as a supplemental teaching aid, for its clear explanation of fundamental concepts such as special relativity. The bookend segments featuring Goodstein were specially staged versions of actual freshman physics lectures from Caltech's courses Physics 1a and 1b. The organization and the choice of topics to emphasize in the television show reflect a then recent revision of Caltech's introductory physics curriculum, the first total overhaul since the one represented by The Feynman Lectures on Physics almost two decades earlier. While Feynman generally sought contemporary examples of topics, the later revision of the curriculum brought a more historical focus:<blockquote>In essence, the earlier Feynman course had sought to make physics exciting by relating each subject, wherever possible, to contemporary scientific problems. The new course took the opposite tack, of trying to recreate the historical excitement of the original discovery. For example, classical mechanics—a notoriously difficult and uninspiring subject for students—is treated as the discovery of "our place in the universe". Accordingly, celestial mechanics is the backbone of the subject and its climax is Newton's solution of the Kepler problem.
Өндірістің егжей-тегжейі
Кітапшаның аясындағы бөлме Калтехтегі Бридж лекциялық залы. Көптеген экстралар басқа мектептердің студенттері болды, ал лекция залының алдыңғы қатарлары әдеттегідей Калтех лекцияларында көрінетін әйелдерден көбірек әйелдермен толы болды. Теледидар продюсерлері лекция залына жалған ағаш панельдерін қосты, сондықтан ол "Қағаз іздеу" шоуындағыға ұқсайды. Кейіннен Калтех физика бөлімі панельдер тұрақты орнатылатын нәтижеге таң қалды. Көптеген басқа бейне сегменттері жергілікті жерде түсірілді, мысалы, сұйық ауа өндіретін Linde өнеркәсіптік зауытында. Тарихи көріністер көп жағдайда жалпыға бірдей болып, оларды бірнеше эпизодтарда қайта пайдалануға мүмкіндік беру үшін жасалды: "Жас Ньютон алма бақшасында серуендеген, ескі Ньютон қызметшіден шай ішуден бас тартқан және т.б". Кейіннен бұл 60 эпизодқа дейін кеңейтілді, содан кейін бюджет және өндіріс кестесі себептері бойынша олардың саны 52-ге дейін қысқартылды. Шоуда математикалық есеппен бұрыннан айналысқан тәжірибе талап етілмеді. Оның орнына дифференциалдық және интегралды есептеудің негіздері серияның басында оқытылады. Гуманитарлық пәндер студенттеріне тест көрсетілімдері олардың математикалық есептеуді үйренудегі ең үлкен қиындықтары тригонометриядағы әлсіз негіз екенін көрсеткенде, Апостол телекурспен бірге таратылатын тақырып бойынша нұсқаулық жазды. Бұл кейінірек Caltech-тің Project Mathematics! сериясына айналды, онда Блинннің компьютерлік анимациясы да болды. Блинннің "Механикалық ғалам" үшін жасаған кейбір анимациялары алгебра, геометрия және тригонометрияның қолданылуын көрсету үшін жаңа серияда қайта қолданылды. 1990 жылы шыққан Total Recall ғылыми-фантастикалық экшн-фильмі Механикалық Әлемнің атаулар тізбесін пайдаланды, онда басты кейіпкерге (Арнольд Шварценеггер ойнаған Дуглас Куэйд) Күн жүйесінің айналасындағы жерлерге виртуалды демалыс ұсынылады. Анимация лицензиясыз қолданылды, сондықтан Caltech және Intelecom Carolco Pictures компаниясын 3 миллион доллар талап етті. Математикалық теңдеулердің егжей-тегжейлі шығарылымын көрсету үшін шоуда оның жасаушылары "алгебралық балет" деп атаған техника қолданылды. Мақсаты - көрермендердің "миінін 60 циклдық ырғаққа" түсіруден аулақ болу, бұл ретте оқушыларды әр анимациядан алынған нәрсенің жалпы мазмұнын білуге, содан кейін қосымша оқулық арқылы егжей-тегжейін зерделеуге мүмкіндік беру. Бір сарапшы бұл анимацияларды "оқушыларға магнит өрістері сияқты үш өлшемді құбылыстарды түсінуге көмектесетін аса пайдалы" деп есептеді. Физика тұжырымдамаларын визуализациялау үшін қажетті компьютерлік графиканы жасау Блиннді бұлттарды симуляциялаудың жаңа әдістерін, сондай-ақ метабол деп аталатын виртуалды "блобби объектілерін" ойлап табуға мәжбүр етті. Блинн нүктелік зарядтардан сәуле шашатын электр өрісі желілерінің орналасуын анықтау үшін тұрақты икосаэдрлер мен додекаэдрлердің түбегі координаттарын қолданды. Актер Арон Флетчер баяндамасының көп бөлігін айтты, ол тарихи сегменттерде Галилео Галилейдің рөлін де сомдады. Кейбір бөліктерді, мысалы, белгілі бір техникалық егжей-тегжейлі түсіндірмелерді шоудың атқарушы продюсері Салли Бити айтып берді. Бұл бейнероликтер оқытушылардың пайдасына қосымша жазбаша материалдармен бірге таратылды және оларды қолданыстағы оқулықтармен бірге пайдалану үшін жасалды. Кейіннен Йоркшир теледидары Ұлыбритания аудиториясы үшін қайта таңбаланған нұсқасын шығарды, ол 1991 жылдың сәуірінде шығарылды.
The room seen in the bookend segments is the Bridge lecture hall at Caltech. Many of the extras were students from other schools, and the front rows of the lecture hall were deliberately filled with more women than would have typically been seen at Caltech lectures. The TV production team added fake wood paneling to the lecture hall so that it would more closely resemble that seen in the show The Paper Chase. Later, the Caltech physics department was sufficiently impressed by the result that panels were installed permanently. Many other video segments were shot on location, for example at a Linde industrial plant that produced liquid air. Historical scenes were often made to be generic, in order to facilitate their reuse across multiple episodes: "Young Newton strolls through an apple orchard, old Newton testily refuses a cup of tea from a servant, and so on". This was later expanded to 60 episodes, a number then cut back to the eventual total of 52 for budget and production schedule reasons. The show was intended not to require previous experience with calculus. Instead, the basics of differential and integral calculus would both be taught early in the series itself. When test screenings to humanities students revealed that their greatest difficulty learning calculus was a weak background in trigonometry, Apostol wrote a primer on the subject to be distributed with the telecourse. This became the later Caltech series Project Mathematics!, which also featured computer animation by Blinn. Some of Blinn's animations for The Mechanical Universe were reused in the new series, in order to illustrate applications of algebra, geometry, and trigonometry. The 1990 science fiction action film Total Recall used portions of the Mechanical Universe title sequence, in a scene where the protagonist (Douglas Quaid, played by Arnold Schwarzenegger) is offered virtual vacations in locales around the Solar System. The animation was used without licensing, and consequently, Caltech and Intelecom sued Carolco Pictures for $3 million. In order to present detailed mathematical equation derivations, the show employed a technique its creators called the "algebraic ballet". The goal was to avoid putting the viewers' "brains into a 60 cycle hum", without sacrificing rigor; the creators intended that students could learn the overall gist of each derivation from the animation, and then study the details using the accompanying textbook. One commenter deemed these animations "particularly useful in providing students with subjective insights into dynamic three dimensional phenomena such as magnetic fields". Creating the computer graphics necessary to visualize physics concepts led Blinn to invent new techniques for simulating clouds, as well as the virtual "blobby objects" known as metaballs. Blinn used the vertex coordinates of regular icosahedra and dodecahedra to determine the placement of electric field lines radiating away from point charges. Most of the narration was voiced by actor Aaron Fletcher, who also played Galileo Galilei in the historical segments. Some portions, such as explanations of particular technical details, were narrated by Sally Beaty, the show's executive producer. These videos were distributed alongside supplemental written material for teachers' benefit, and were intended to be employed in conjunction with existing textbooks. Yorkshire Television later produced a version repackaged for the United Kingdom audience, which was released in April 1991.
Қаржыландыру
Annenberg/CPB "Механикалық ғалам" фильмінің өндірісін қаржыландырды. Шоу 1980 жылдардың басында Annenberg Foundation-тің Қоғамдық радио хабарларын тарату корпорациясына берген алғашқы 90 миллион долларлық уәдесімен қаржыландырылған алғашқы он екі жобаның бірі болды. Жобаның жалпы құны шамамен 10 миллион долларды құрады. 1986 жылдың күзінде шамамен 100 PBS станциясы "Механикалық ғаламды" таратты, ал 1987 жылдың күзінде 600-ден астам жоғары оқу орындары оны сатып алды немесе эпизодтарды пайдалануға лицензия берді. Ол егжей-тегжейлі көрермендер санын алу қиын екенін байқады, бірақ шоу сенбі күні таңертең Майамиде көрсетілсе, продюсерлер Нильсен рейтингтерін ала алды. Шын мәнінде, ол екі желілік станциядағы балалардың мультфильмдерін жеңіп, екінші орынға шықты. Тек Дейд округінде 18000 адал отбасы болды, көрермендердің орташа жасы 18 болды, ал жартысы әйелдер. Алайда, біз мұндай егжей-тегжейлі ақпаратты сирек аламыз. Сондай-ақ, сарапшылар компьютерлік анимацияланған теңдеулердің "алгебралық балеті" өте тез орындалатынын байқады: "Қисық уақыттан кейін, адам жазу тақтасына теңдеулерді толтыратын тірі профессорды аңсайды". Физик Чарльз Холброу Оленикке: "Бұл материалдар физиканың негізгі бейнесі болып онжылдықтар бойы қала береді", - деді. Лос-Анджелес Таймс газетінің редакторлық мақаласында бұл шоу "әдемі" және анимация "өте керемет" деп аталып, "егер дифференциалдық калькуль теледидардың ең жоғары сынағы болмаса, ол кез келген жарыстың жартылай финалына жетеді" деп әзілдеді. Гудштейн мен Оленик жас көрермендердің "алгебралық балет" стилін "әдеттегідей ұната алмайтын алгебралық манипуляциялардан ыңғайсыздық сезінетін үлкен көрермендерге қарағанда" көбірек ұнайтынын хабарлады. 1987 жылы Индиана Университетінің Блумингтон қаласында жүргізілген зерттеуде Ньютон механикасы бойынша кіріспе курстың бір бөлігі ретінде 14 механикалық ғалам эпизодтары қолданылды, жалпы алғанда, оң нәтижелер: бұл таспалар Ньютон механикасын тарихи тұрғыдан қарастыруда ерекше тиімді болды; Аристотельдік және ортағасырлық идеялардың тарихи құлдыралуын драмаландыру; ғалымдардың әртүрлі табиғаты мен ғылыми әрекетті көрсету; студенттердің қызығушылығы мен ынтасын ынталандыру; және керемет анимация арқылы белгілі бір механика тұжырымдамаларының уақыт өлшемдерін көрсету. Қосымша мәтін [ ] курсқа арналған кітапхана резервінде қалдырылды, бірақ студенттер оны кеңінен пайдаланбады. Кейінгі зерттеулер видеолар физиканы басқа салалардағы профессорларға түсіндіруде де пайдалы болатынын көрсетті. Теріс реакциялар әдетте эпизодтардың ішкі сапасына байланысты емес, ғылым тарихының "талдауды сынаққа дайындау нұсқаулығы" ретінде қарастырылған мазмұннан алыстаған уақытқа байланысты. Тергеуші былай деп еске алды: "Біреулер видеотаспадағы материалды сынақтан өткізілмейді деп ойлап, жарық біткен кезде есіктерге қарай бет алды! Осы үрдіске қарсы тұру үшін мен видеотаспаларда талқыланған тарихи немесе әдеби деректерге негізделген бірнеше тест сұрақтарын қолдана бастадым. Кейбір оқушылар: "Бұл не, өлең сабағы ма?" - деп ашуланды. Оқу залында қолдану 1990-шы жылдары жалғасты. Калифорния университеті Берклидегі азшылықты білім беру бағдарламасы топтық талқылаудың бір бөлігі ретінде Механикалық Әлем эпизодтарын (Лазерлік Дискіде) қолданды. 1993 жылы сериалдың шолуында ғылым тарихшысы бірнеше жыл бойы өзінің сыныптарында эпизодтарды қолданғанын, "Кеплестің үш заңы" және "Майклсон-Морли эксперименті" жеке сүйіктілері ретінде атағанын айтты. Кеплер фильмінің басты бөлігі - бұл Кеплер планеталардың орбиталары дөңгелек емес, эллипстік екенін қалай анықтағанын керемет графикалық түрде көрсеткен сегмент. Оның алдында тұрған қиындықтың қаншалықты күрделі екені және оны шешу үшін қолданған әдісінің нәзіктігі айқын көрінеді. Бұл таңғажайып жаңалықты, өте қарапайым болып көрінетін болса, одан да жақсы жолмен баяндау мүмкін емес. 2005 жылы "Физика мұғалімі" журналында жарық көрген "Механикалық ғалам" атты мақаласы физиканы алғаш рет оқытатын оқытушыларға арналған дайындық ретінде ұсынылды. Физика мұғалімі бұл мақалаларды "жетілді оқушылар үшін макияж тапсырмасы ретінде" ұсынды. Wired журналының веб-сайтында жазған Ретт Аллайн бұл серияны дәстүрлі лекциялардың кейбір функцияларын алмастыратын бейнелердің үлгісі ретінде келтірді.
Annenberg/CPB provided the funding for the production of The Mechanical Universe. The show was one of the first twelve projects funded by the initial $90 million pledge the Annenberg Foundation gave to the Corporation for Public Broadcasting in the early 1980s. The total cost of the project was roughly $10 million. During the fall of 1986, roughly 100 PBS stations carried The Mechanical Universe, and by the fall of 1987, over 600 higher education institutions had purchased it or licensed the episodes for use. He observed that detailed viewership figures were difficult to obtain, but when the show had been broadcast in Miami during Saturday mornings, the producers were able to obtain Nielsen ratings.<blockquote>In fact, it came in second in its time slot, beating the kiddie cartoons on two network stations. There were 18,000 faithful core households in Dade County alone, the median age of the viewers was 18, and half were female. However, we seldom get that kind of detailed information. The reviewers also found the "algebraic ballet" of computer animated equations too fast to follow: "After a short time, one yearns for a live professor filling the blackboard with equations". A considerably more enthusiastic evaluation came from physicist Charles H. Holbrow, who told Olenick: "These materials will constitute the principal visual image of physics for decades". An editorial in the Los Angeles Times called the show "extraordinary" and the animations "splendid", quipping that "if differential calculus is not television's Supreme Test, it would certainly make the semifinals in any competition". Goodstein and Olenick reported that younger viewers tended to enjoy the "algebraic ballet" style "much more than older viewers, who are made uncomfortable by the algebraic manipulations they cannot quite follow". A 1987 study at Indiana University Bloomington used 14 Mechanical Universe episodes as part of an introductory course on Newtonian mechanics, with generally positive results:[T]hese tapes were particularly effective in placing Newtonian mechanics in a historical perspective; dramatizing the historical overthrow of Aristotelian and medieval ideas; illustrating the diverse nature of scientists and the scientific endeavor; stimulating student interest and enthusiasm; and, through excellent animation, illustrating the time dimension of certain mechanics concepts. The companion text [ ] was placed on library reserve for the course but was not extensively utilized by students. A follow up study found that the videos could also be helpful explaining physics to professors in other fields. Negative reactions generally had less to do with the intrinsic perceived quality of the episodes than with the time the science history material took away from content seen as "critical exam preparing instruction". The investigator recalled:[S]ome students, thinking that the videotape material would not be covered on the tests, headed for the doors when the lights dimmed! To counter this tendency I started to use a few test questions based on historical or literary details discussed in the videotapes. Some students were outraged: "What is this, a poetry class?" Classroom use continued into the 1990s. A minority education program at the University of California, Berkeley employed Mechanical Universe episode segments (on LaserDisc) as part of group discussions. In a 1993 review of the series, a science historian stated that he had used episodes in his classes for several years, naming "Kepler's Three Laws" and "The Michelson–Morley Experiment" as his personal favorites. The highlight of the Kepler film is a segment in which we are shown an exquisite graphical realization of the way in which Kepler actually figured out that the orbits of the planets are elliptical rather than circular. The sheer difficulty of the problem he faced and the elegance of the method he applied to solve it are abundantly clear. I cannot imagine a better way to present this magnificent discovery, which can easily appear so trivial. A 2005 column in The Physics Teacher suggested The Mechanical Universe as preparatory viewing for instructors attempting to teach physics for the first time. The Physics Teacher has also recommended the series "as enrichment or a makeup assignment for high ability students". Writing for Wired magazine's web site, Rhett Allain cited the series as an example of videos that could replace some functions of traditional lectures.
Марапаттар
1987 жылы "Лоренцтің трансформациясы" (42-эпизод) білім беру теледидары үшін он алтыншы жыл сайынғы Жапония сыйлығына ие болды. "Механикалық ғалам" басқа да сыйлықтарға ие болды: 1986 жылы Бирмингем халықаралық кинофестивалінің алтын сыйлығы, Аудиовизуалды коммуникаторлар халықаралық қауымдастығының екі "Синди" сыйлығы (1987 және 1988), Нью-Йорк халықаралық кино және телефестивалінің алтын сыйлығы (1985) және күміс сыйлығы (1987), Ұлттық білім беру кино және бейне фестивалінің күміс (1986) және алтын алма (1987) сыйлығы, Чикаго халықаралық кинофестивалінің алтын тақтасы (1985) Гудштейн 1999 жылы физика білім берудегі жұмысы үшін, оның ішінде "Механикалық ғалам" үшін Оерстед медалімен марапатталды. Компьютерлік графика саласындағы үлесі үшін, оның ішінде Космос, Механикалық Ғалам және Математика жобасы үшін жасаған анимациялары үшін! Блинн 1991 жылы МакАртур стипендиясын, сондай-ақ 1999 жылы Стивен А. Куонс сыйлығын алды.
In 1987, "The Lorentz Transformation" (episode 42) was awarded the sixteenth annual Japan Prize for educational television. Other awards received by The Mechanical Universe include the 1986 Gold Award from the Birmingham International Film Festival, two "Cindy" awards from the International Association of Audio Visual Communicators (1987 and 1988), a Gold Award (1985) and a Silver Award (1987) from the International Film and TV Festival of New York, Silver (1986) and Gold Apple (1987) awards from the National Educational Film and Video Festival, and a Gold Plaque (1985) from the Chicago International Film Festival. Goodstein received the 1999 Oersted Medal for his work in physics education, including The Mechanical Universe. For his contributions to the field of computer graphics, including his animations for Cosmos, The Mechanical Universe and Project Mathematics!, Blinn received a MacArthur fellowship in 1991, as well as the 1999 Steven A. Coons Award.
Такома тар көпірінің құлауының суреті
Физиканың көптеген кіріспе мәтіндері сияқты, The Mechanical Universe 1940 жылы Такома Нарроуз көпірінің құлауы туралы "Резонанс" эпизодындағы апаттың кадрларын пайдалана отырып, резонанстың мысалы ретінде келтіреді. Алайда, соңғы экспозициялар көрсеткендей, көпірді жойған апатты тербелістер қарапайым механикалық резонансқа емес, көпір мен оның арқылы өтетін желдің арасындағы күрделі өзара әрекеттесуіне байланысты болды - бұл аэроэластикалық желкесіп кету деп аталатын құбылыс. Бұл құбылыс - сыртқы түрленетін қарапайым гармоникалық тербелістің сызықтық теориясының қолданылу режимінен тыс жатқан "өзін-өзі ұстап тұратын тербеліс" түрі.
Like many introductory physics texts, The Mechanical Universe cites the spectacular 1940 collapse of the Tacoma Narrows Bridge as an example of resonance, using footage of the disaster in the "Resonance" episode. However, as more recent expositions have emphasized, the catastrophic oscillations that destroyed the bridge were not due to simple mechanical resonance, but to a more complicated interaction between the bridge and the winds passing through it—a phenomenon known as aeroelastic flutter. This phenomenon is a kind of "self sustaining vibration" that lies beyond the regime of applicability of the linear theory of the externally driven simple harmonic oscillator.
Эпизодтар тізімі
Алғашқы 26 эпизодтың ашылу сызығында шоуның атауы "Механикалық ғалам" деп көрсетілген, ал соңғы 26 эпизод "Механикалық ғалам және одан да тыс" деп аталады. Қосымшаның себебін Гудштейн соңғы эпизодтың қорытынды лекция сегментінде түсіндіреді: Бірінші ғылыми революцияда адам немесе құдай билігінің түсіндірілуіне қатысты дау бақылаумен, өлшеумен, гипотезаларды сынаумен, барлығы сандық математикалық ойлаудың күшті көмегімен ауыстырылды. Осылардың барлығы механикалық ғаламға айналды, ол өзінің тағдырын нақты, болжамды механикалық заңдарға сәйкес анықтады. Бүгінде біз бұл ғаламға сенбейміз. Егер мен қандай да бір бөлшектің белгілі бір сәтте нақты орнын білсем, оның қайда және қанша жылдамдықпен қозғалатынын білмеймін. "Жарайды, қайда бара жатқанын білмейсің, бірақ шын мәнінде қайда бара жатқанын білмейсің" десеңіз, бұл мүлдем маңызды емес. Бұл сұрақ ғылыми тұрғыдан мағынасыз. Біз өмір сүріп жатқан әлемнің табиғаты осындай. Бұл кванттық механиканың ғаламы. Сериалды Калтектен сатып алуға немесе онлайн бейне көздерінен, соның ішінде Калтектің ресми YouTube арнасынан жүктеуге болады. Калтех сонымен қатар YouTube-та SIGGRAPH конференциясында шоудың компьютерлік анимациясын көрсету үшін Блинн жасаған қысқа бейнелер сериясын жариялады.
The opening sequence used for the first 26 episodes lists the show's title as The Mechanical Universe, whereas the latter 26 episodes are titled The Mechanical Universe and Beyond. The reason for the addition is explained by Goodstein in the closing lecture segment of the final episode: In the first scientific revolution, disputation over the interpretation of human or divine authority was replaced by observation, by measurement, by the testing of hypotheses, all of it with the powerful help of quantitative mathematical reasoning. And the result of all that was the mechanical universe, a universe that inexorably worked out its destiny according to precise, predictable, mechanical laws. Today, we no longer believe in that universe. If I know the precise position of some particle at some instant of time, I cannot have any idea of where it's going or how fast. And it doesn't make any difference at all if you say, "All right, you don't know where it's going, but where is it really going?" That is precisely the kind of question that is scientifically meaningless. That is the nature of the world we live in. That is the quantum mechanical universe. The series can be purchased from Caltech or streamed from online video sources, including Caltech's official YouTube channel. Caltech also posted on YouTube a series of short videos made by Blinn to demonstrate the show's computer animation at SIGGRAPH conferences.
Қауымдастық оқулықтары
Р. П. Оленик, Т. М. Апостол және Д. Л. Гудштейн (1986). Механикалық ғалам: механика мен жылуға кіріспе (Кембридж университетінің баспасы). Р. П. Оленик, Т. М. Апостол және Д. Л. Гудштейн (1986). Механикалық ғаламнан тыс: электр энергиясынан заманауи физикаға дейін (Кембридж университетінің баспасы).
R. P. Olenick, T. M. Apostol, and D. L. Goodstein (1986). The Mechanical Universe: Introduction to Mechanics and Heat (Cambridge University Press). R. P. Olenick, T. M. Apostol, and D. L. Goodstein (1986). Beyond the Mechanical Universe: From Electricity to Modern Physics (Cambridge University Press).