Кіріспе

Уильям Фиппс Блейк (1 маусым 1826 - 22 мамыр 1910) - американдық геолог, тау-кен консалтингі және педагог. Оның ең танымал үлестерінің бірі - АҚШ-тың химиялық өндірушісіне толық уақыт жұмыс істеген (1850) колледжге даярланған алғашқы химик және алыс батыстың Тынық мұхит темір жолының зерттеуінде (18531856) геолог ретінде қызмет ету. Ол оңтүстік Калифорнияның геологиялық формацияларында желмен ұшырылған құмның эрозиясы туралы теорияны бақылап, егжей-тегжейлі түсіндірді. Ол батыстағы бірнеше кен өндіру кәсіпорындарын бастады, оның ішінде 1850 жылдары кен өндіру журналы және 1864 жылы Қиыр батыстағы алғашқы кен мектептері болды. 1850-ші жылдардан бастап ол 200-ден астам мақала, бірнеше кітап, көптеген газет және тау-кен журналдарында бағаналар немесе тау-кен және геология бойынша қысқаша шығармалар жариялады. Ол өзінің ұзақ мансабында барлық батыс штаттардағы және бірнеше шетелдік елдерде, соның ішінде Жапониядағы тау-кен корпорацияларына тау-кен кеңесшісі болып қызмет етті. Ол сондай-ақ геологияның жаңадан пайда болған ғылымының арнайы елшісі ретінде қызмет етті, сонымен қатар 1867 жылы Парижде, Венада және Филадельфиядағы жүз жылдық мерейтойында, 1878 жылы Парижге оралғанда, қазіргі әлем көрмелерінде АҚШ-тың басты геологиялық көрме комиссары болды. Ол өзінің ұзақ және танымал мансабын Аризона университетінің тау-кен мектебінің меңгерушісі ретінде аяқтады, 1895-1905 жылдары, қайтыс болғанға дейін белсенді emeritus мәртебесінде болды.

Білім

Уильям Фиппс Блейк Нью-Йоркте дүниеге келді, 1846 жылы Бенджамин Силлиман ағаның басшылығымен Йель университетіне оқуға түсіп, 1852 жылы бітірді, жаңадан құрылған Ph. Б. дәрежесі. (Блейкке Йельдің Шеффилд ғылыми мектебін бітіргені үшін көбінесе алғыс айтылса да, ол осы атауға ие болғанға дейін бітірген.)

Мансап

Силлиман Блейкке алғашқы кездесулеріне көмектесті. Мектепті бітіргенге дейін, Исаак Тайсон, алғашқы тау-кен өндіруші, Блейкті өзінің Балтимордағы Хром зауытында жұмыс істеуге жалдады, ол сол кездегі ең ірі зауыт болатын. Осылайша, Роберт В. Брюс "Заманауи американдық ғылымның басталуы" (ж. 144) Блейкті "Америка өнеркәсібінде толық уақытты жұмыс істейтін колледжден шыққан алғашқы химик" деп атайды. Кейін Силлиман Блейкті Нью-Йорктегі минералдық көрмеге үлгілерді жинау үшін тартты, ол кейінгі онжылдықтарда көптеген рет жолға шығады. Бенджамин Силлиманның жинақты 1854 жылы "Mining Magazine" журналында жазған мақаласында Блейктің оңтүстік Аппалачи тауларының алтын белдеуінен Нью-Йорк пен Нью-Англия штаттарына дейінгі саяхаттары баяндалады. Ол тез арада елдегі ең білімді геологтардың біріне айналды. Бір нәтиже - 1863 жылы Дартмуттан құрметті магистр дәрежесі. Йельдегі байланыстары және Смитсондар институтының Спенсер Бейрді арқылы ол 1853 жылғы Тынық мұхит темір жолының геологиялық экспедициясына минералог және геолог болып таңдалды. Ол лейтенант Джон Г. Паркпен бірге Сан-Горгонио асуын жағалауға дейінгі ең жақсы темір жол жолы ретінде анықтады, ол жиырма төрт жылдан кейін Оңтүстік Тынық мұхиты темір жолының құрылысымен болды. Геологтар үшін Блейк желмен ұшырылған құмның эрозиялық күшін көріп, тау құрылысына қатысты маңызды ғылыми пікірталастарға үлес қосты. Өмірбаянын жазған Дэвид Б. Дилл кенже бұл жонықты зерттеуді Блейктің "ғылыми және адамгершілік құндылықтарға бай ұзақ кәсіби мансабындағы" "басқарылым оқиғаларының" бірі деп атайды. Жол бойындағы геологиялық нысандарды анықтау мен Калифорнияның кен орындарын зерттеуден басқа, ол бірнеше теміржол зерттеулерінің авторы болды, оның ішінде қазіргі кезде өнер туындылары ретінде іздестірілетін жылтыратылған далалық эскиздері бар. Ол Вашингтонға, содан кейін Коннектикутқа оралып, Нью-Йорк медицина колледжінде кездейсоқ курстар оқыта отырып, кеңес беру бизнесін құрды. 1856 - 1859 жылдары ол Нью-Мексиконың ежелгі түркіза шахталарынан бастап Солтүстік Каролинаның минералды ресурстарына дейін зерттеу жүргізді. Ол "Mining Magazine" журналын (1858-1860) құрып, редакциялады. Калифорнияның мемлекеттік геологиялық зерттеуінің құрылуын естіп, ол бұл лауазымға үгіт-насихат жасады және Калифорнияға асығып кетті, бірақ Йельдің түлектерінен Жосия Уитниге ұтылып, екі геолог арасында өмір бойына қастық басталды. Ол Сан-Францискода консалтингтік бизнес құрды, Калифорнияның алтын кен орындарына барып, жаңадан ашылған Комстокқа барды. 1861 жылы ол басқа Аризона геологы Рафаэль Пампеллимен бірге Жапонияға барып, шогунатқа батыс технологиясын таныстырды. 1863 жылы Аляскаға сапардан кейін Блейк Жапониядан Калифорнияға оралды, Аризонаның жаңа минералды кен орындарына кеңес беру сапарларын жасады және Қиыр батыстағы алғашқы кен мектептерін ұйымдастыруға көмектесті. Кейін Калифорния университеті Берклиде Калифорния колледжінің минералогия профессоры және Калифорнияның ауыл шаруашылығы басқармасының геологы болып тағайындалды. Бұл сұрақтың жауабы өте төмен болды. Кларк Спенс өзінің "Американдық батыстың тау-кен инженерлері" атты еңбегінде мемлекеттік геолог Уитнидің Блейк мектебінің күтпеген сын бағасын (44-бет) келтіреді: "W.P.B. қазір Оуклендте колледж ұлдарына дәріс оқып жатыр және олар оны Тау-кен мектебі деп атайды! Бұл - АҚШ-тағы Тау-кен мектептерінің дәуірі! Құдай белгісін сақтасын!" Блейктің тау-кен мектебіндегі алғашқы әрекеті Калифорния колледжі Калифорния университеті жүйесіне қосылғанда аяқталды. 1867 жылы ол Калифорнияны "Exposition Universelle" (Париж көрмесінде) өкілдік ететін комиссар болып тағайындалды. 1871 жылы Шығыс достары Санто-Домингоға келген АҚШ ғылыми корпусының басшысы болып тағайындалуына көмектесті. Смитсоновтық мұражайдың таңдауымен 1872-1876 жылдары Филадельфияның жүз жылдық көрмесіне АҚШ-тың минералды ресурстары туралы үкіметтік экспонатты жинап, орнатты. 1860 - 1880 жылдары осы көрмелер мен ғылыми корпус міндеттерімен айналысқан кезде ол минералдық кен орындарының геологиясы бойынша сот алдында куәлік берген, сондай-ақ сарапшы куә ретінде көп сұранысқа ие болды. Оның қатысуымен болған даулар арасында Комсток туралы бірнеше лод теориясы, Ютадағы атақты Эмма шахтасы даусы, Аризонадағы Silver King шахтасы мен Contention шахтасы, Оңтүстік Дакотаның Black Hills қалайы шахталары және басқа да көптеген даулар болды. Кларк Спенс өзінің арманды АҚШ тау-кен комиссары қызметіне Росси�...

Жеке өмір

1855 жылы Коннектикут штатында Шарлотта Хевен Лорд Хейзге үйленді. Олардың үйі Милл-Роктағы Блейк бауырларының темір бұйымдар фабрикасынан алыс емес еді. Оның ағасы Эли Уитни Блейк, ол 1858 жылы танымал Блейк тас сынығын ойлап тапты. Оның арғы ағасы - Илай Уитни, мақта өңдеу машинасын ойлап тапқан. Олар Коннектикуттағы үйді сақтап қалды, ал батысқа көшіп кетті. 1863 жылы олар Сан-Францискода 6 жастағы Уильям Фиппс Блейк кішісін жоғалтты, бірақ төрт ұлын, Фрэнсис, Джозеф, Дэнфорт және Т. Уитниді және қызы Констанцияны ересек жасқа дейін өсірді. Шарлотта Блейк 1905 жылы Коннектикут штатына барған сапарында қайтыс болды. 1910 жылы 22 мамырда Уильям Фиппс Блейк Берклиде (Калифорния) пневмониядан қайтыс болды. Калифорния университетінің докторлық дәрежесі.