Кіріспе

Американдық невролог Хелен С. Мейберг (1956 жылы Калифорнияда туған) - американдық невролог. Мейберг, әсіресе, функционалдық нейросуретке түсіруді қолдана отырып, ауыр депрессиясы бар науқастардың миының қалыпты емес қызметін сипаттаған жұмысымен танымал. 2018 жылдан бастап Мейберг Неврология және нейрохирургия профессоры және Психиатрия және нейробиологтар профессоры, екеуі де Синай тауының медициналық мектебінде және Эмори университетінің психиатрия профессоры; Эмори университетінің ауруханасы. 2018 жылдан бастап Синай тауындағы Икан медицина мектебінде Nash отбасылық орталықтың алдыңғы қатарлы схемалық терапиясы директоры болып қызмет етті.

Зерттеу

Мейбергтің неврология саласындағы зерттеулері психикалық бұзылулардың психологиялық диагнозы неврологиялық дәлелдермен қолдау таппағанын және ми қызметінің схемаларын карталау жүйесін әзірлеу объективті диагноз қоюға және емдеуге мүмкіндік беретінін байқау арқылы пайда болды. Мейберг депрессияны зерттейді және нейросуретке түсіру стратегиясын біріктіреді, мысалы, позитрондық эмиссиялық томография (ПЭТ), сМРТ, фМРТ, ДТИ және ЭЭГ, сондай-ақ ми механизмдерін анықтау және антидепрессантты емдеуді сынау үшін мінез-құлық және психофизиологиялық өлшемдер. Ол бейтаптардың кіші топтарын ажырататын және аурудың барлық кезеңдеріндегі жеке науқастарды басқаруда емдеуді оңтайландыру үшін бейнелеу биомаркерлері мен алгоритмдерін әзірлейді. Ол сондай-ақ емдеуге төзімді депрессияны терең ми ынталандыруын сынауға, электрофизиологтарды, инженерлерді, бейнелеу ғалымдарын және клиникалық дәрігерлерді депрессия мен басқа да нейропсихиатриялық бұзылыстарды емдеуді жетілдіруге, оңтайландыруға және кеңейтуге жұмылдырады. 1990 жылдан бастап мидың кейбір бөліктерін электрлік ынталандыру Паркинсон ауруын емдеуде қолданылады. DBS-нің басталуы 1930 жылдары басталған. Мейберг пен оның әріптестері ойлап тапқан депрессияға арналған терең ми стимуляциясы әдісі ауыр депрессияға ұшыраған науқастардың миының 25-ші Бродман ауданына электродтар орналастырды. Алғашқы нәтижелер жігерлендіретін болды, клиникалық сынақтар пайдасыз деп танылып, ақырында тоқтатылды; алайда, сынақ тоқтатылғаннан кейін сынақтың табыстылығы бойынша оң өзгерістер болды. Нәтижесінде ол өзінің гипотезасын зерттеуді қайта бастады. Қазіргі зерттеулер кейбір науқастардың ДБС- ге неге жауап берерін, ал басқаларының жауап бермейтінін қарастырады. Осы мақсатта доктор Мейберг жетекшілік еткен зерттеуде имплантация кезінде терапиялық ынталандыруға қысқа уақытқа операциялық әсер етудің жылдам және тұрақты электрофизиологиялық ми күйінің өзгеруіне әкелетіндігі көрсетілді. Операция кезінде мидың күйінің өзгеруі жеке емделушілерде байқалады және операция залынан тыс депрессиялық симптомдардың елеулі және тұрақты төмендеуімен байланысты, бұл бета- қуаттың төмендеуін DBS емдеуді оңтайландырудың жаңа биомаркері ретінде анықтайды.

Медитация және депрессия

2017 жылы Мейберг және Тибеттің 14-ші Далай-ламасы саналылық және медитацияның миға әсері туралы конференцияға қатысты. Далай-лама мидың ақыл-ойына әсер ететініне немесе керісінше болатынына қызығушылық танытты. Мейберг ДБС-тің ауыр депрессияға ұшыраған адамдарға әсерін атап өтті. Олардың бейресми гипотезасы медитациямен айналысатын адамдардың миының мінез-құлқын зерттеген эксперименттер мен ДБС-ге қатысты эксперименттерге негізделген, медитация психикалық денсаулық үшін маңызды ми толқындарын жақсарта алады, бірақ науқас белгілі бір деңгейдегі депрессияны сезінген кезде науқасты медитация жасай алатын жағдайға қайтару үшін биологиялық емдеу қажет.

Нейроэтика

ДБС-мен байланысты бір мәселе - бұл пациенттің жеке басын өзгертуі немесе басқа да жағымсыз эмоциялық немесе биологиялық жағдайларды тудыруы мүмкін. Бұл пікірдің кері жағы, қатты депрессияға ұшыраған адамдар өз-өзіне деген сезімін жоғалтады және инвазивті процедуралар өз-өзіне деген сезімін жоғалтудың негізгі себебі болуы мүмкін кедергілерді бұза алады, сонда оны қалпына келтіреді. Мейберг 2014 жылы Биоэтикалық мәселелерді зерттеу жөніндегі президенттік комиссияда баяндама жасады, онда ол нейроэтикадағы клиникалық және тәжірибелік сабақтарын білдірді. Оның пікірінде қатты депрессияға ұшыраған науқастардың өте сирек ақылға қонымды емес екендігі, ашық қарым-қатынас пен екі жақты түсіністік болуы керек екендігі айтылды. Ол сондай-ақ, DBS науқастарының өз сөздері медициналық әдебиетте көрініс табуы керектігін жарияланымдарда мәлімдеді.

Нейрозаң

Нейрокриминологиямен байланысты нейрозаң МРТ және ПЭТ сканерлері, сондай-ақ адамның ми құрамын зерттеудің басқа да әдістері, қылмыскерді сот алдында зиянсыз деп тану үшін пайдаланылуы мүмкін деген тұжырымға негізделген. Немесе, керісінше, айыптылықты дәлелдеу үшін. Адриан Рейн бұл теорияны 1980 жылдары алға тартқандардың бірі болды және ол Джон Хинклидің сотталуынан кейін баспасөзде көп көңіл бөлді. Мейбергті қоса алғанда, басқа ғалымдар редакциялық мақалаларда және сұхбаттарда ми туралы ғылымды, кем дегенде, осы сәтте айыптау үшін дәлел ұсынуға болмайды деп дәлелдеді. Сонымен қатар, миды талдау адамның қылмыстық мінез-құлық әлеуетін болжауы мүмкін деген қате түсінік болуы мүмкін.

Мүшелік және бірлестіктер

Мейберг Халықаралық нейроэтика қоғамының, Медицина институтының, Дана Альянсының және NARSAD ғылыми кеңесінің басқарушы кеңесінің мүшесі. Ол Нейробиологиялық ғылымдар қоғамында, Биологиялық психиатрия қоғамында, Американдық неврологиялық қауымдастықта, Нейропсихофармакология американдық колледжінде, Адамның миын карталау ұйымында белсенді және Адамның миын карталау (қатысушы редактор), НейроИмаж, Клиникалық, Биологиялық психиатрия (қатысушы редактор), Миді ынталандыру, Нейроинформатика, Нейромодуляция (қатысушы редактор) және Ми құрылымы мен функциясы.