Кіріспе
Польшалық австралиялық суретші және драматург Владыслав Дюткевич (21 ақпан 1918 жылы Украинаның Стара-Сил қаласында, кейін Польшада 2 қазан 1999 жылы Аделаидада) поляк тілінде суретші ретінде бірнеше марапаттар алған поляк туылған натурализацияланған австралиялық суретші және драматург. Ол 1949 жылы Австралияға көшіп келді. Ол суретші, мүсінші, актер, сахналық дизайнер және театр режиссері болды. Төрт ағайындының екеуі де суретші болған: Ян Даткиевич (1911-1985, Польша) және Людвик Даткиевич (1921-2008, Австралия). Оның бес баласы болды, олардың үшеуі суретші ретінде мансапқа ие болды: Михал (қазір коммерциялық суретші), Адам (сурет сыншысы, тарихшы және суретші) және Урсула Дюткевич (керамист және мүсінші).
Władysław Dutkiewicz (21 February 1918 in Stara Sil, Ukraine, then in Poland – 2 October 1999 in Adelaide) was a Polish born naturalized Australian artist and Polish language playwright, winning multiple awards as a painter. He emigrated to Australia in 1949. He was a painter, sculptor, actor, stage designer, and theatre director. Two of four brothers were also artists: Jan Dutkiewicz (1911–1985, Poland) and Ludwik Dutkiewicz (1921–2008, Australia). He had five children, three of whom have careers as artists: Michal (now a commercial artist), Adam (art critic, historian and painter) and Ursula Dutkiewicz (ceramist and sculptor).
Зерттеулер
Көркемөнер академиясы, Краков, Польша, 19351937; Көркемөнер мектебі, Париж, 19371938; Үлкен театр, Львов, Польша 1939.
Мансап
Соғыс кезінде ол поляк қарсыласы үшін жұмыс істеді, оны Кеңестер де, нацистер де тұтқынға алды. Оның көбінесе экспрессионисттік және абстрактты суреттерінің көрмелері 1946-1996 жылдары тоқсан жеке және топтық көрмелерді қамтыды, соңғылары арасында Германияда, 1946; Англия, 1954, 1961; және Америка, 1961; сондай-ақ Олимпиада ойындары, Виктория ұлттық галереясы, 1956; Сауалнама 1, NGV, 1958; 1 -ші Хелена Рубинштейн саяхаттау өнер стипендиясы, Жаңа Оңтүстік Уэльс өнер галереясы, 1958; Тасмания мұражайы және өнер галереясы, 1959; Хайд заманауи өнер мұражайы, Мельбурн, 1961, 19961997; Жаңа бағыттар, Ньюкасл қалалық өнер галереясы, Жаңа Оңтүстік Уэльс, 1962; сыншылардың таңдауы, қазіргі заманғы өнер қоғамы, Аделаида, 1967; Оңтүстік Австралия суретшілері, Аделаида фестиваль орталығы (AFC), 1974; SA-ның 50 жылдығы, Оңтүстік Австралия өнер галереясы (AGSA), 1978; Оңтүстік Австралиядағы сурет салу, AGSA, 1981; Аделаидадағы бес поляк суретшісі, AFC, 1986; Австралия суретшілері, 1994; Чарльс Нодрингтон, 1990; 1993; Аделаида қалалар галегия, 1985 жылы, 1993; Аделаида, 2003; Аделаида, 1964; Аделаида, ХХ ғасыр, ХХ ғасыр, ХХХХХХ және Аделаида галерия, Аделаида, ХХ ғасыр, Аделаида және Аделаида, 1991; Аделаида, Аделаида, Аделаида, Аделаида, Клау және Аделаида, Клау, Аделаида, Клау, ХХ ғасыр, 2003; Аделаидаға келгеннен кейін ол бірнеше пьесаның сахналық сценарийлерін жасады, содан кейін 1956 жылдан бастап, жол апатынан алған жарақаттарынан кейін бірнеше жыл бойы сурет салудан бас тартып, сахналық өндіріске оралды. Соғыстан кейін Ұлы театрдың, Львовтың және Бавариядағы DP лагерьлеріндегі өзінің жеке театрының режиссері ретінде соғыстың тәжірибесіне сүйене отырып, ол Аделаидада "Метод" әдісімен жұмыс істейтін "Арт Студия Ойыншыларын" құрды, 1959-62. Ол сондай-ақ 1959 және 1967 жылдары Аделаида университетінің театр гильдиясы үшін екі пьесаны режиссерлік етті, ал кейіннен Мельбурндағы Кроуфорд Продакшнс үшін бірнеше теледрамаларда актер ретінде көрінді. 1950 және 60-жылдары ол Аделаидадағы модернисттік қозғалыстың көшбасшысы ретінде танылды. Ол 1961 жылы RSASA-да ретроспективті көрме өткізді; Лидмс галереясында, Аделаида, 1974; Гринхилл галереясы, 1989; Хилтон халықаралық қонақ үйі, 1991; RSASA, 1993, 2005; және BMG Art, 1996.
Марапаттар
Корнелл сыйлығы (СА-ның CAS) 1951, 55, 1953; Блейк сыйлығының финалисі, діни өнер, 1956, Дунлоп сыйлығының финалисі, 1955; бірнеше алтын және күміс медальдар, Корольдік Аделаида көрмелер, 1952, 1957; Эрика МакГилкристпен жарнамашы сыйлығын бөлісті, 1956; финалист Хелена Рубинштейн Саяхаттау өнер стипендиясы, 1958; Оңтүстік Австралия үкіметі гранты, 1976, 1993.