Кіріспе

1905 жылғы штык үлгісі АҚШ-тың M1903 Springfield мылтығына жасалды. Бұл таңба 1917 жылы 1905 модельге, ал 1925 жылы армия M таңбалау номенклатурасын қабылдаған кезде M1905 деп өзгертілді. M1905 штыкшасының болаттан жасалған бесігі және ағаш немесе пластмассадан жасалған тұтқасы бар тұтқасы бар. Байонет сондай-ақ АҚШ M1 Garand мылтығына да сәйкес келеді. 1943 жылдан 1945 жылға дейін қара немесе қара қызыл түсті пластикалық тұтқалармен қысқа, 4 ұңғылы нұсқа шығарылды және M1 штык деп аталды. Бірқатар M1905 штыктары қызметтен кері шақырылды, олардың бесіктері кесіліп, M1 штык ретінде қайта шығарылды. Бірақ қысқартылған нұсқа Вьетнамда қолданылмады.

M1905 штык

M1905 штык 1906 жылдан 1922 жылға дейін Спрингфилд арсенал және Рок-Айленд арсенал өндірісінде шығарылды. Бұршақ пен тұтқаның қаңқасы кең, төрт бұрышты толтырғышпен бір бөлшекте жасалып, крест-қақпақ екі тесіктен конус тәрізді болат шұңқырлармен осы жинаққа бекітілді. Қайыспен қапталған тұтқалар жаңғақ ағашынан жасалып, бұрандамен тұтқаға бекітілетін. Бұранда сонымен қатар, байнетті мылтықтың байнетті тұтқасына бекіту үшін қолданылатын, айқас астындағы түймемен басқарылатын ұстап тұру механизмін ұстады. Сонымен қатар 1941 жылы M1941 Johnson мылтығының R үлгісіне сәйкес келеді. 1941 жылдың ортасында M1905 штык өндірісін қайта бастау туралы шешім қабылданды. Өндірісті жеңілдету үшін бұл кейінірек жасалған штыктардың тұтқалары қара немесе қара қызыл түсті қабыршақты тұтқалармен, синтетикалық пластмассаның алғашқы түрі - фенол формальдегид шайырдан жасалған. Өндiрiс 1942 жылдың қаңтарында басталады деп жоспарланған болатын, бірақ алғашқы штыктар сәуірге дейін жеткізілмеген, ал 1942 жылдың жазына дейін жеткізілімдер басталмаған. Бастапқы сәтсіздіктерге қарамастан, M1905 штык 1942 жылы жаңа M1 Garand мылтығының кеңінен таралуына сәйкес келетін жеткілікті мөлшерде өндірілді. 1942 жылдың аяғында барлық алты өндіруші өздерінің толтырғыштарының пішінін тар, дөңгелек түбі бар пішінге өзгертті. Пластмасса тұтқалары бар M1905 штыкшасының кейінгі нұсқасын коллекционерлер мен тарихшылар кейде "M1942" деп атайды, бірақ бұл атау ешқашан армияда қолданылмаған.

M1 штык

1943 жылдың басында сынақтан өткеннен кейін АҚШ армиясы M1905 штыктың пышағын M1905 деп қысқартуға шешім қабылдады. Бұл жаңа штыктың өндірісі 1943 жылдың сәуірінде қалған бес өндірушіде басталды. Сапаны бақылау мәселесі және жеткізу күтулерін қанағаттандыру проблемалары болғандықтан, Уайлд Дроп Фордж және Tool M1905 штыктарын шығаруды аяқтағаннан кейін штык өндіру бағдарламасынан шығарылды. М1905 штыкшаларының мүмкіндігінше көбі қайтарып алынды, олардың бесіктері кесіліп, қайта шығарылды; шамамен 1 миллион штыкша осы процеске ұшырады. Алғашқы қысқартылған штыктар 1943 жылдың қыркүйегінде жеткізілді, ал жеткізілім 1945 жылдың тамызына дейін айына 40 000 - 50 000 дана болып жалғасты. Бұрыштар "жауыз" немесе "құйрық" нүктесі ретінде қысқартылды, соңғысы көбінесе M1905 алғашқы штыкшаларында пышақтың ұшына қосымша күш беру үшін шаршы толырақпен қолданылады. 1943 жылы қарашада Oneida баянет бағдарламасынан шығарылды, өйткені ол соғыс департаментінен босатуды сұрады, өйткені ол жұмысшыларын тұрақты түрде жұмысқа алмайтындықтан, қысқару үшін баянеттерді қайтарып алудың бейтараптылығына байланысты. Утика және Пал Блейд және Tool 1944 жылы қысқартудан босатылды. American Fork and Hoe және Union Fork and Hoe кейіннен M1905 штыкшаларын қысқарту міндетін өз мойнына алды. Бұл қысқартылған штыктар M1 деп қайта аталды; он дюймдік қайраткерлі штыктардың барлығы, жаңа өндіріс M1 немесе қысқартылған M1905 болсын, ресми түрде M1 штыктар деп аталды және армия оларды шығару кезінде екеуінің арасында ешқандай айырмашылық жасамады. Бұл қысқартылған штыктар Еуропа театрында жақсы жұмыс істеді, онда сол кездегі сирек штык әрекеттерінде олар Karabiner 98k мылтығына орнатылған неміс S84/98 III штыктың ұзын пышағына қарсы тұрып жатты. Алайда Тынық мұхит майданында жапондықтар Арисака мылтығына әлдеқайда ұзын, қалың Type 30 семсерлі байнетті қолданды, бұл көптеген американдық әскерлердің ұзын, өзгертілмеген M1905 байнетті сақтап қалуына себеп болды.

Қаңқалы

М1905 түпнұсқасының ағаш корпусы бар, оның қақпағы шикі былғарыдан жасалған және қайыс үстінен және айналасына өтетін сым белбеуі бар. M1910 қорабының ұшы материалды жыртып алуын болдырмау үшін былғары ұшы бар кенеппен қапталған. Қаптаманың ілгішін кернеу белбеуіндегі сым ілгішпен жалғаған сым ілгіш алмастырды. M1910 - Бірінші дүниежүзілік соғыста қолданылған негізгі қалпақ. Бұрынғы M1905 кеуделері белбеу ілгішпен белбеу ілгішпен ауыстырылды. M1917 штыкқа арналған жасыл былғарыдан жасалған M1917 штык (M1917 штыкқа арналған) M1905 штыкқа арналған штыкқа алмастыру ретінде бекітілді. Жаңа кебез, М3, осы бұрынғы кебездердің орнына екінші дүниежүзілік соғыстың басында жасалды. M3 қорабының денесі шайырмен импрегнирленген мақтадан жасалған, металл мойынтірекпен жабдықталған және сым ілгегі бар. M1905 штыктың сабының ішінде шағылысу үрдісі бар, сондықтан қайырымды ұстауға арналған сырғалар сабының ұшына қалыпталған. 1943 жылы M1 штык өндірісі басталғанда, жаңа сабы, M7 (басқаша M3 конструкциясына ұқсас) жасалды, ол сабының мойынтығында балғаның орнына балғаның ұсталуы үшін пружиналы болат пластиналарды қолданды. Байонеттерді қысқарту бағдарламасының бір бөлігі ретінде M3 кеуделері де модификация үшін қайтарып алынды. Денеге ілінген қаптар сыртқа қарай иіліп, денесін алып тастап, қысқартып, содан кейін қаптар кері иіліп, қайтадан мойынға ілінеді. Табтар қысқару процесінде бүгілген кезде үзіліп кетуі мүмкін болғандықтан, кейіннен қысқартылған кеуделер тепкіштерді алып тастады, ал алғыштың екі жағына қысқа V пішінді кесулер жасалды және ол қысқартылған денеге арнайы құралмен қысылды.