Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Мориалта консервациялық паркі, бұрын Мориалта шарлауығы қорығы және Мориалта шарлауығы ұлттық ләззат курорты, Австралияның Оңтүстік Австралия штатында Аделаида қаласының солтүстік-шығысында 10 км жерде орналасқан қорғалған аймақ. Парк бұталы, бұталы ортада орналасқан. Паркта көптеген шаралар өткізіледі, соның ішінде бұтада серуендеу, құстарды бақылау және тау-кенге көтерілу. Атауы Каурна атау Маррияртадан алынған, яғни "шығыс жері немесе елі" деген мағынаны білдіреді.
Morialta Conservation Park, formerly the Morialta Falls Reserve and the Morialta Falls National Pleasure Resort, is a protected area 10 km north east of Adelaide city centre, in the state of South Australia, Australia. The park is in a rugged bush environment, with a narrow gorge set with three waterfalls, bounded by steep ridges and cliffs. The park caters to many activities, including bushwalking, bird watching and rock climbing. The name is derived from the Kaurna name Marriyarta, meaning "eastern land or country".
Тарих
Бұл аймақта жер иеленуші болған Джон Смит Рид 1911 жылы өзінің жерінің бір бөлігін ұлттық қорық құруға тартуды ұсынды. Рид 1913 жылы сыйға тартқан. 1915 жылы 15 шілдеде жерді 1914 жылғы Ұлттық курорттық курорттар туралы заңға сәйкес Мориалта шарлауығы қорығы деп жариялады. 1972 жылы 27 сәуірде ұлттық демалыс курорты 1972 жылғы Ұлттық парктер және жабайы табиғат туралы заңға сәйкес Мориалта қорғау паркі ретінде қайта құрылды. 1980 жылы ол қазір жоқ болып кеткен Ұлттық мұралар тізіліміне енгізілген. 1980 жылы су тасқынынан кейін күрделі қайта құру қажет болды, ал 2005 жылдың қарашасында су тасқыны қайтадан жолдар мен жаяу жүргіншілерге зақым келтірді.
John Smith Reid who was a landholder in the area, offered to donate part of his land in 1911 to create a national reserve. Reid donated in 1913. On 15 July 1915, the land was declared a National Pleasure Resort under the National Pleasure Resorts Act 1914 with the name, Morialta Falls Reserve. On 27 April 1972, the national pleasure resort was reconstituted under the National Parks and Wildlife Act 1972 as the Morialta Conservation Park. In 1980, it was listed on the now defunct Register of the National Estate. Major rebuilding was required after flooding in 1980, and flooding in November 2005 again caused damage to paths and walkways.
Жерді бұрын пайдалану
Қазіргі саябақ жері бастапқыда Каурна халқының жері болған. Мориалта - Каурна тілінен алынған сөз, бастапқыда марри ярталла, "марри" дегеніміз - шығыс, ал ертала - "ағынды су" дегенді білдіреді. Соңғы зерттеулер бұл сөздің этимологиясы "шығыс" дегенді білдіретін мари және, мүмкін, "жер, жер, ел" дегенді білдіретін ярта немесе, мүмкін, "салқын, жаңа, ауалы" дегенді білдіретін яльта; сондықтан, мүмкін, "шығыс жері немесе ел" дегенді білдіреді. Бұл жерді қысқы айларда Каурнаның жағалаудан тауға кететін кездері аңшылық жер ретінде және отын жинау үшін қолданған дейді. Сондай-ақ, олар осында отпен шұңқыр өсіруді де жүзеге асырған. Бұл жердің діни маңызы уақыт өте келе жоғалып кеткен сияқты. Себебі 1839 жылы, яғни 1836 жылы Оңтүстік Австралия Британ колониясы болып жарияланғанынан кейін үш жыл өткен соң, жаңа Оңтүстік Австралия үкіметі бұл аймақты малшылар иелігіне берді. 1847 жылы Джон Бейкер жерді сатып алып, төртінші сағаға жақын жердегі шұңқырдың басына үлкен Мориалта үйі мен Мориалта қораларын салды.
The land which now constitutes the Park was originally the land of the Kaurna people. Morialta is a word derived from the Kaurna language, originally thought to be marri yartalla, "marri" meaning east and yertala meaning "flowing water". More recent research has shown that the etymology of the word is marri, meaning "east" and probably yarta, meaning "land, earth, country", or possibly yalta, meaning "cool, fresh, airy"; therefore, probably meaning "eastern land or country". It is said that the area was used as a hunting ground, and to collect firewood, during the winter months when the Kaurna would retreat from the coast to the hills. It is also said that they practised fire stick farming here. The area's religious significance appears to be lost to time. For in 1839, only three years after the proclamation of the British colony of South Australia in 1836, the area was granted by the new South Australian Government to pastoralists. In 1847, John Baker bought the land and built the grand Morialta House and Morialta Barns on Fourth Creek, near the head of the gorge.
География және климат
Мориалта консервациялық паркі Аделаиданың жағалаулық жазығының шығысына қарай солтүстік-оңтүстікке қарай созылатын Маунт Лофти тау жотасының ішінде 5,33 км2 аумақты алып жатыр. Ол солтүстікте Блэк Хилл консервациялық паркімен, оңтүстікте Нортон Саммит жолымен, батыста Ростревор маңымен және шығыста ауыл шаруашылығы жерлерімен шектеледі. Парк негізінен Мориалта шатқалының екі жағында орналасқан, оның түбінде Төртінші саға ағып жатыр. Өзенде үш шарлауық бар, олар бірінші, екінші және үшінші шарлауықтар деп аталады. Паркке негізгі кіру жолы Мориалта жолынан көлік кіреберісі арқылы өтеді, ал Нортон Саммит жолының әртүрлі нүктелерінде жаяу жүру мүмкіндігі бар. Мориалта Аделаиданың Жерорта теңізі климатына ие, орташа температурасы қыста 17 градус Цельсийге дейін, ал жазда 28 градус. Паркте орташа жылдық жауын-шашын мөлшері 800 мм, көбінесе мамыр мен қыркүйек аралығында. Жаз айларында (желтоқсаннан ақпанға дейін) температура 40 градустан жоғары көтерілуі мүмкін.
Morialta Conservation Park covers 5.33 km2 within the Mount Lofty Ranges, which run north–south to the east of Adelaide's coastal plain. It is bounded by Black Hill Conservation Park on the north, Norton Summit road on the south, the suburb of Rostrevor on the west, and by agricultural land on the east. The park lies mostly on either side of Morialta Gorge, along the bottom of which runs Fourth Creek. There are three waterfalls on the creek, named respectively First, Second and Third Falls. The main access to the park is via the vehicle entrance off Morialta Road, and there is walking access at various points along Norton Summit Road. Morialta shares Adelaide's Mediterranean climate, with average temperatures of 17 degrees Celsius in winter, to 28 degrees during summer. The park receives average annual rainfall of 800 mm, mostly between May and September. During summer (December to February) temperatures can rise above 40 degrees.
Іс-шаралар
Паркта әр түрлі іс-шаралар, соның ішінде бұтада серуендеу, пикниктер, тау-кенге көтерілу және құстарды бақылау. Паркте көптеген жаяу жүргіш жолдар бар. Жақында саябақтың табанына үлкен табиғи ойын алаңын орнату жобасы аяқталды.
The park caters for a variety of activities, including bushwalking, picnics, rock climbing and bird watching. There are many walking paths within the park. A project has recently finished, installing a large nature play area in the foot of the park.
Тау-кенге көтерілу
Аделаиданың орталығынан 10 км-ге ғана қашықтықта орналасқан және көптеген көтерілу жолдары бар Мориалта Оңтүстік Австралиядағы ең танымал тау-кенге көтерілу аймақтарының бірі болып табылады. Тау - кварцитті, ал жоғарғы жағында арқанмен оңай байлау үшін жолдардың жоғарғы жағында ауыр жүктілік сақиналары бар. Өркеннің екі жағында да бірнеше жартастар бар. Оңтүстік жағында, батыс шетінен бастап, Майлстоун Батыршасы, Ауткропс, Батырша, Бильярд үстелі, Боулдер көпірі, Тақ бөлмесі және Қиыр жартасты бар. Солтүстік жағында "Жоғалған қабырғалар" және "Шаян тірек" орналасқан. Фар Крэг - ең танымал жартастардың бірі, оның 67 бағыты 4-тен (Эубанкс) 27-ге дейін бағаланады.
Being only 10 km from the centre of Adelaide and having a large number of climbs, Morialta is one of the most popular rock climbing areas in South Australia. The rock is quartzite, and there are heavy duty rings at the top of most routes to allow for easy top roping. There are several crags along both sides of the gorge. On the southern side, from the western end, there is Milestone Buttress, The Outcrops, The Buttress, Billiard Table, Boulder Bridge, Throne Room and Far Crag. On the northern side there is The Lost Walls and Thorn Buttress. Far Crag is one of the more popular crags, with over 67 routes graded from 4 (Ewbanks) to 27.
Тарих
Мориалтаға алғаш рет 1962 жылы Аделаида университетінің тау клубынан (AUMC) шыққан топ шықты. Клубтың төрт мүшесін Оңтүстік Австралияның Ұлттық фитнес кеңесі таныстырды және олар осы жерде үнемі тау-кен көтеріле бастады. Бұл уақытта парктің батыс шетінен (Аделаида жағы) кіру болды, сондықтан батыс шетіндегі жарлар бірінші рет көтерілді. 1968 жылға дейін, Фар Крэг табылғанға дейін, тау басына көтерілу туралы ешқандай дерек жоқ. Бұл батыс шетінен ең алыс және оған жету үшін ең ұзақ жол болғандықтан аталған. Паркте 1970-ші жылдарға дейін көптеген маршруттар орнатылды. 1971 жылы халықаралық альпинистердің сапары кезінде саябақта еркін альпинизмнің стандарттары көбейіп, көптеген жаңа батыл маршруттар жүргізілді. 1970 жылдардың аяғында парктегі сыныптар 25-ке жетті. Бір қызығы, The Lost Walls 1986 жылға дейін табылмады, сондықтан олардың аты және көптеген көтерілулердің ең соңғы қосылуы. 1994 жылы паркте ең жоғары бағаланған жаңа жол салынды, 27 жол. Енді оған қол жеткізудің жолы - парктің оңтүстік жағындағы Нортон Саммит жолы.
The first climbing at Morialta was in 1962 by a group from the Adelaide University Mountain Club (AUMC). Four members of the club were given an introduction by the National Fitness Council of South Australia and began regular climbing at the site. Access at this time was from the western end of the park (the Adelaide side) and so the cliffs to the western end were climbed first. No documentation of the climbing occurred until 1968, when Far Crag was discovered. It was named such because it is the furthest from the western end and so had the longest walk to reach it. A large number of routes were put up at the park up until the 1970s. A visit by international climbers in 1971 saw the standards of free climbing increase at the park, with many new bold routes being led. The late 1970s saw grades at the park reach 25. Remarkably, The Lost Walls were not discovered until 1986, hence their name and is the most recent addition of a significant number of climbs. 1994 saw the highest graded new route put up in the park, at 27. Access is now from Norton Summit Road, on the southern side of the park.
Жазылу стилі
Ағаштағы ең үлкен көтерілу жоғарғы арқанмен жасалады, бұл көптеген көтерілулердің басында тұрақты сыналатын болат сақиналардың болуымен ерекше жеңілдетіледі. Бұл сақиналар зәкір салуды жеңілдетеді, сондықтан ашық аспанда лақтыру кеңінен қол жетімді болады. Көптеген маршруттар жоғарыдан арқанмен орнатылуы мүмкін болса да, спорттық альпинизмге арналған немесе табиғи жабдықпен дәстүрлі альпинизмге немесе екеуінің араласқандарына арналған болттармен бекітілген маршруттар бар. Көбінесе спорттық немесе дәстүрлі альпинизмге арналған бағыт жоғарыдан арқанмен орнатылуы мүмкін.
The highest volume of climbing in the gorge is done on top rope, which is made especially easy by the provision of regularly tested steel rings at the tops of many climbs. These rings greatly simplify the task of building an anchor, making outdoor climbing accessible to a broader range of people. Although most routes can be top roped, there are routes which are bolted for sport climbing, or suitable for traditional climbing with natural gear, or a mixture of both. Often a route which is suitable for sport or traditional climbing can also be top roped.