Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Батыс Мичиган университетінің бірінші президенті Клиффорд Дуайт Уолдо (28 қыркүйек 1913 жыл - 27 қазан 2000 жыл) - американдық саясаттанушы. Вальдоның мансабы көбінесе бюрократия мен үкіметтің ғылыми / техникалық суретіне қарсы бағытталды, ол қазір мемлекеттік басқаруға қарсы қоғамдық басқару терминіне нұсқайды. Вальдо бюрократиялық үкімет теориясына қосқан үлесі үшін бүкіл әлемде танымал.
the first president of Western Michigan University
Clifford Dwight Waldo (September 28, 1913 – October 27, 2000) was an American political scientist and is perhaps the defining figure in modern public administration. Waldo's career was often directed against a scientific/technical portrayal of bureaucracy and government that now suggests the term public management as opposed to public administration. Waldo is recognized the world over for his contributions to the theory of bureaucratic government.
Өмір және мансап
Небраска штатының ДеУит ауылында туылған, алдымен жергілікті Веслиан колледжінде, содан кейін Небрасканың әдеттегі мектебінде мұғалім ретінде оқыған Уолдо ақырында Небраска университетінде (MA) және Йель университетінде (PhD) саяси теория бойынша білім алды. Ол мемлекеттік басқару саласындағы болашақ ғылымның көп бөлігін қалыптастырды. Оның Йельдегі диссертациясы Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде мемлекеттік қызметтен кейін 1948 жылы жарық көрген "Әкімшілік мемлекет" деп аталатын мемлекеттік басқарудың классикалық еңбегіне қайта өңделген. Вальдо негізгі ағымдағы ғалымдардың мемлекеттік басқаруға деген көзқарасын құндылықтарға негізделмеген, партиялық емес әлеуметтік ғылым ретінде сынады, ол үкіметті тиімдірек және тиімдірек етуге уәде берді. Профессор Камилла Стиверс: "Халық басқаруы ғылым деп мәлімдегеніне қарамастан, Уолдо бұл саяси теория деп мәлімдейді. Саяси теория әлемдегі қателіктерге назар аударады және жаңа мүмкіндіктерді көздеуге бағытталған. Ол объективті емес, сыншыл, қорытынды емес, ұсынысты білдіреді". Қысқаша айтқанда, "тиімділік" - бұл құндылық, және ол басқа құндылықтарға, мысалы, басқаруға демократиялық қатысуға қайшы келуі мүмкін. Уолдо сонымен қатар екінші дүниежүзілік соғыстан кейін ғана америкалық саяси ғылымдар шоғырында бюрократияның табиғаты туралы Герберт А. Саймонмен болған пікірталасы үшін танымал. Ақырында ол Калифорния университеті, Беркли және Сиракуз университеті Максвелл мектебінде және Вирджиния Техникалық колледжінде сабақ берді, онда ол болашақтағы көптеген үкімет ғалымдарына әсер етті. Ол 1960 жылдардың аяғында Миноубрук конференциясын ұйымдастырып, бірқатар жас академиктерге терең ықпал етті. Уолдоның басшылығы мен демеушілігі үшін оған өте қарыздар болғандардың арасында Х. Джордж Фредерикссон мен Гэри Уэмсли бар.
Born in rural DeWitt, Nebraska, and trained first in a local Wesleyan college and then a Nebraska normal school as a teacher, Waldo was eventually educated in political theory at the University of Nebraska (MA) and Yale University (PhD) where he was advised by Francis Coker. He came to shape much of the future of scholarship in the field of Public Administration. His Yale dissertation was reworked after civil service during World War II into a classic work of public administration called The Administrative State, published in 1948. Waldo challenged mainstream scholars' view of public administration as a value free, non partisan social science that promised to make government more efficient and effective. Professor Camilla Stivers has observed, "Despite public administration's claim to be a science, Waldo declares, it is a political theory [ ] Political theory looks to error in the world and aims to envision new possibilities. It is critical rather than objective, suggestive rather than conclusive." In short, "efficiency" itself is a value, and it can run counter to other values, such as democratic participation in governance. Waldo also is famous for the debate he had with Herbert A. Simon on the nature of bureaucracy in American Political Science Review just after World War II. Eventually he taught at the University of California, Berkeley and the Maxwell School at Syracuse University, and Virginia Tech where he influenced many future scholars of government. He had profound influence on a number of young academics in the late 1960s by organizing the Minnowbrook Conference. Others deeply indebted to Waldo for guidance and sponsorship include H. George Frederickson and Gary Wamsley.