Элмер Эрик Шаттшнайдер: Американ саясаттанушысының өмірбаяны мен еңбектері
Elmer Eric Schattschneider
Элмер Эрик Шаттшнайдер (1892-1971) – американдық саясаттану ғалымы, Columbia және Wesleyan университеттерінде оқытушы. Американдық саясат бойынша марапат иесі.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америкалық саясаттанушы (1892–1971)
American political scientist (1892 1971)
Эльмер Эрик Шаттшнайдер (11 тамыз 1892 – 4 наурыз 1971) – американдық саясаттанушы.
Elmer Eric Schattschneider (August 11, 1892 – March 4, 1971) was an American political scientist.
Өмір және мансап
Шатшнайдер Миннесота штатының Бетани қаласында дүниеге келген. Питтсбург университетінде бакалавр және магистр, ал Колумбия университетінде докторлық дәрежесін алды. Ол Колумбияда, Нью-Джерси әйелдер колледжінде (қазір Ратгерс университетінің бөлігі) және Веслиан университетінде (1930–1960) оқытумен айналысты. Шатшнайдер 1956–1957 жылдары Америка саяси ғылымдар қауымдастығының президенті болды және осы қауымдастықтың американдық саясат саласындағы ең жақсы диссертацияға берілетін сыйлығы оның есімімен аталады. Ол Коннектикут штатының Олд Сейбрук қаласында қайтыс болды.
Schattschneider was born in Bethany, Minnesota. He received his BA and MA at the University of Pittsburgh and his PhD at Columbia University. He taught at Columbia, the New Jersey College for Women (now a section of Rutgers University), and Wesleyan University (1930–1960). Schattschneider was president of the American Political Science Association between 1956 and 1957 and is the namesake of its award for the best dissertation in the field of American politics. He died in Old Saybrook, Connecticut.
Жарияланымдар
Шатшнайдердің кітаптарына «Саясат, қысым және тариф» (1935), «Партиялық үкімет» (1942), «Партиялық үкімет үшін күрес» (1948), «Америка саясатындағы тепе-теңдік және өзгеріс» (1958), «Жартылай егемен халық: Америкадағы демократияға реалист көзқарасы» (1960) (талқылау үшін қараңыз: Мейр, 1997) және «Үкімет іздеген екі жүз миллион америкалық» (1969) кіреді.
Schattschneider's books include Politics, Pressures and the Tariff (1935), Party Government (1942), The Struggle for Party Government, (1948), Equilibrium and Change in American Politics (1958), The Semisovereign People: A Realist's View of Democracy in America (1960) (for a discussion see: Mair, 1997), and Two Hundred Million Americans in Search of a Government (1969).
Плюрализмді сындау
Саяси ғалым Теодор Ловимен бірге Шаттшнайдер америкалық плюрализм теориясына шамасы "ең күшті" сынды ұсынды: азаматтардың көптеген бәсекелес мүдделері, бірдей бәсекелес мүдделік топтар арқылы толыққанды ұсынылған, тіпті ілгерілетін демократиялық жүйеден гөрі, Шаттшнайдер қысым жүйесі "қоғамның ең білімді және жоғары табысты мүшелерінің" пайдасына бұрышталғанын дәлелдеді және "мүдделік топтардың қызметіне қатысушылар мен жақтан қарап тұрғандар арасындағы айырмашылық, дауыс берушілер мен дауыс бермейтіндер арасындағы айырмашылықтан әлдеқайда зор" екенін көрсетті. "Жартылай Егеменді Халық" еңбегінде Шаттшнайдер қысым жүйесінің көлемі өте шешімді екенін айтты: "ұйымдастырылған, анықталатын, белгілі топтардың саны таңғажайып түрде тар; онда жалпыға ортақ ештеңе жоқ" және "қысым жүйесінің бизнес немесе жоғарғы сыныпқа қатыстылығы барлық жерде байқалады". Оның сөзіне сәйкес, "қысым жүйесі автоматты түрде бүкіл қоғамды ұсынады деген түсінік – миф" және оның орнына "жүйе азшылықтың бір бөлігіне қарай бұрышталған, жүктеліп, тепе-теңдіксіз". Ал "плюралистік жұмақтың кемшілігі – көктегі хордың жоғарғы сыныптың айқын акцентімен ән салуы".
Along with the political scientist Theodore J. Lowi, Schattschneider offered perhaps "the most devastating" critique of the American political theory of pluralism: Rather than an essentially democratic system in which the many competing interests of citizens are amply represented, if not advanced, by equally many competing interest groups, Schattschneider argued the pressure system is biased in favor of "the most educated and highest income members of society", and showed that "the difference between those who participate in interest group activity and those who stand at the sidelines is much greater than that between voters and nonvoters." In The Semisovereign People, Schattschneider argued the scope of the pressure system is really quite small: The "range of organized, identifiable, known groups is amazingly narrow; there is nothing remotely universal about it" and the "business or upper class bias of the pressure system shows up everywhere." He says the "notion that the pressure system is automatically representative of the whole community is a myth" and, instead, the "system is skewed, loaded and unbalanced in favor of a fraction of a minority." And "the flaw in the pluralist heaven is that the heavenly chorus sings with a strong upper class accent."