Уильям Харрисон Райкер: Американ саясаттанушысының өмірбаяны мен ғылыми еңбектері
William H. Riker
Уильям Рикер (1920-1993) – американдық саясаттану ғалымы, ойын теориясы мен математиканы саясатты зерттеуге енгізген. Рочестер университетінің дамуына үлкен үлес қосты.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық саясаттанушы (1920–1993)
American political scientist (1920–1993)
Уильям Харрисон Райкер (22 қыркүйек 1920 – 26 маусым 1993) – американдық саясаттанушы, саяси ғылымға ойын теориясы мен математиканы қолданумен танымал. Ол Рочестер университетінің саяси ғылымдағы мінез-құлық революциясының орталығы болуына үлкен үлес қосты.
William Harrison Riker (September 22, 1920 – June 26, 1993) was an American political scientist who is prominent for applying game theory and mathematics to political science. He helped to establish University of Rochester as a center of behavioral revolution in political science.
Ерте өмір
Уильям Харрисон Райкер 1920 жылдың 22 қыркүйегінде Айова штатының Де-Мойн қаласында дүниеге келген. Оның 4 баласы болды – 2 ұлы мен 2 қызы, олардың анасы Мэри Элизабет. 1942 жылы Индиана штатындағы ДеПау университетінде экономика мамандығы бойынша бакалавр дәрежесін алды, ал 1948 жылы Гарвард университетінде философия докторы ғылымын қорғады. ДеПау университетінде оқып жүргенде, ол Delta Kappa Epsilon студенттік бауырластығына қабылданды. Докторлық диссертациясын қорғаудан бұрын Райкер RCA (бұрынғы Америка радио корпорациясы) компаниясында уақытты және қозғалысты зерттеуші болып жұмыс істеді.
William Harrison Riker was born on September 22, 1920, in Des Moines, Iowa. He had 4 children, 2 sons and 2 daughters with wife Mary Elizabeth. He earned his bachelor's degree in economics at Indiana's DePauw University in 1942 and received his Ph. D. at Harvard University in 1948. While a student at DePauw, he was initiated into the Delta Kappa Epsilon fraternity. Before his Ph. D., Riker worked at the RCA (then Radio Corporation of America), where he worked as a time and motion analyst.
Мансап
Рикер Висконсин штатының Аплтон қаласындағы Лоуренс университетінде (бұрын Лоуренс колледжі) профессорлық қызмет атқарды, онда ол «Саяси коалициялардың теориясы» (1962) атты еңбегін жариялады. 1962 жылы Рочестер университетінің Саяси ғылымдар кафедрасының меңгерушісі болды және 1977 жылға дейін осы лауазымда қалды, өмірінің соңына дейін белсенді болды. Брюс Буэно де Мескита мен Кеннет Шепсли өз естеліктерінде «Бұл саяси теорияның болжамдық сынақтары үшін өте маңызды болып шықты» деп жазады. Рикер сондай-ақ рационалды таңдау теориясының негізін қалаушы ретінде танымал, ол экономикалық теорияны саясаттың математикалық модельдеріне қолдану жөніндегі жұмыстары арқасында осы құрметке ие болды. Басқа еңбектерімен қатар, Рикер федерализм теориясы мен тарихы және ол «герестетика» деп атаған нәрсе – саяси нәтижелерді өзгерту өнерімен белгілі, бұл адамдардың негізгі қалауларын өзгертпей, шешім қабылдау процесін манипуляциялау арқылы жүзеге асырылады, мысалы, шешімдер қабылдау тәртібін өзгерту арқылы. «Либерализмге қарсы популизм» атты кітабында ол көпшілік билігінің тұрақсыздығы, Ароудың мүмкін емес теоремасы және Маккельви-Шофилдтің хаос теоремасында көрсетілгендей, демократияның «популистік» түсіндірулері халықтың ұжымдық еркіне сәйкес келмейтінін айтты. Керісінше, демократиялық көшбасшылар әртүрлі коалициялар құруға ұмтылады; сәтті коалиция құру сайлауды қайта бағыттуға әкелуі мүмкін, онда сайлаушылардың топтары өз адалдығын жылдам өзгертеді. Азшылықтардың мүддесі үшін саяси коалицияға қатысты Рикер коалицияның көлемі неғұрлым үлкен болса, соғұрлым аз өмір сүретінін мәлімдеді. «Саяси коалициялардың теориясы» (1962) атты кітабында Рикер шектеулі ресурстар үшін күрес жағдайында, қатысушылар ресурстарға қол жеткізуді қамтамасыз ететін жеткілікті көлемде коалиция құруға тырысатынын, бірақ коалиция одан артық болмайтынын (өйткені қатысушылар ресурстарды қажетсіз сұйылтуды қаламайды) айтты. Вильям Х. Рикер атындағы сыйлық Рочестер университетінде оның құрметіне екі жылда бір рет беріледі. Америкалық саяси ғылым қауымдастығының саяси экономика бөлімі де оның атымен жыл сайын кітап сыйлығын тағайындайды.
Riker took on a professorship at Lawrence University in Appleton, Wisconsin (then Lawrence College), where he published The Theory of Political Coalitions (1962). In 1962, he became the chair of the Political Science Department at the University of Rochester, where he remained chair until 1977, and remained active until his death. Bruce Bueno de Mesquita and Kenneth Shepsle in their memoir write that "These have proved crucial to predictive tests for political theory." Riker is also often credited with being the founder of rational choice theory with his work on applying economic theory to mathematical models of politics. Among other contributions, Riker is known for work on the theory and history of federalism and on what he called "heresthetic"—the art of changing political outcomes without changing peoples' underlying preferences by manipulating the decision making process, for example by changing the order in which decisions are made. In his book Liberalism Against Populism, he argued that the instability of majority rule, demonstrated in Arrow's impossibility theorem and the McKelvey–Schofield chaos theorem, meant that "populist" interpretations of democracy as implementing a collective will of the people were untenable. Instead, democratic leaders aimed to build disparate coalitions; a piece of successful coalition building could cause realigning elections, in which blocs of voters swiftly changed their allegiance. Concerning political coalition for the benefit of minorities, Riker argued that the larger the coalition, the shorter lived it is. In his book The Theory of Political Coalitions (1962), Riker argued that in situations where there is conflict over finite resources, actors will seek to create coalitions that are large enough to ensure that they get access to the resources, but that the coalitions will not be larger than that (because the actors will not want to dilute the resources more than they have to). The William H. Riker Prize for excellence in undergraduate teaching is awarded by the University of Rochester bi annually in his honor. The Political Economy section of the American Political Science Association awards an annual book prize in his name as well.
Жарияланымдар
Райкер, Уильям Х. Штаттардың сарбаздары: Ұлттық гвардияның американдық демократиядағы рөлі. Вашингтон: Қоғамдық істер баспасы, 1957. «Дауыс беру парадоксы және түзетулерге дауыс беру ережелері». Американың саяси ғылымдары журналы. 52, 1958: 349–366. Саяси коалициялар теориясы. Нью-Хейвен: Йель университетінің баспасы, 1962. «Федерализм: шығу тегі, жұмыс істеуі, маңызы». Бостон: Литтл, Браун, 1964. «Позитивті саяси теорияға қарай», Энглвуд-Клиффс, Нью-Джерси: Прентис-Холл, 1973. «Көпшілік билігінің тепе-теңдігінің бұзылуы институттарды зерттеуге қосқан үлесі», Американың саяси ғылымдары журналы, 74, 1980: 432–446. Либерализм популизмге қарсы. Сан-Франциско: В. Х. Фримен, 1982. «Конституция жасаудың ерестетикасы: 1787 жылғы президенттік кезең, детерминизм және рационалды таңдау туралы түсініктемелермен». Американың саяси ғылымдары журналы, 78, 1984: 1–16. Саяси манипуляция өнері. Нью-Хейвен: Йель университетінің баспасы, 1986. Риторика стратегиясы. Нью-Хейвен: Йель университетінің баспасы, 1996.
Riker, William H. Soldiers of the States: The Role of the National Guard in American Democracy. Washington: Public Affairs Press, 1957. “The Paradox of Voting and Congressional Rules for Voting on. Amendments.” American Political Science Review. 52, 1958: 349–366. The Theory of Political Coalitions. New Haven: Yale University Press, 1962. "Federalism: Origin, Operation, Significance". Boston: Little, Brown, 1964. "Towards a Positive Political Theory", Englewood Cliffs, NJ: Prentice Hall, 1973. "Implications from the Disequilibrium of Majority Rule for the Study of Institutions," American Political Science Review, 74, 1980: 432–446. Liberalism Against Populism. San Francisco: W. H. Freeman, 1982. "The Heresthetics of Constitution Making: The Presidency in 1787, with Comments on Determinism and Rational Choice." American Political Science Review, 78, 1984: 1–16. The Art of Political Manipulation. New Haven: Yale University Press, 1986. The Strategy of Rhetoric. New Haven: Yale University Press, 1996.